Αποκάλυψη, Αρχαιολογία, Αστροφυσική, Αστρονομία, Αφιερώματα, Αεροναυτική, Αιγυπτιολογία, Βιβλία, Διάστημα/ Αστρονομία, Διάφορα, Διαστημική Αρχαιολογία, Επιστήμη, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Εξωγήϊνοι, Εξοπλισμός, Θρησκείες, Θεωρίες, Ιστορία, Μύθοι/ Θρύλοι, Ουφολογία, Παράξενα, Πολιτισμοί, Σελήνη, Τεχνολογία, NASA/ΝΑΣΑ

ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΩΝ ΦΑΕΘΟΝΤΑ, ΙΔΜΩΝΑ, ΗΡΑΚΛΗ ΣΤΗΝ …ΣΕΛΗΝΗ!!!


Είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον να ερευνά κανείς μέσα από τα αρχαία, ακόμη περισσότερο από τα πανάρχαια κείμενα των ελλήνων συγγραφέων, και να ανακαλύπτει πτυχές που ούτε καν είχαν περάσει από το μυαλό του ακόμη και ως την πιο απίθανη θεωρία!!!Και μέσα από αυτή την ανακάλυψη αντιλαμβάνεται πόσο σπουδαία είναι η γνώση της προϊστορίας μας, η γνώση του ποιες είναι οι ρίζες μας, η γνώση της προέλευσή μας…Η θεωρία ενός πολιτισμού τεράστιου, ενός πολιτισμού τόσο εξελιγμένου από κάθε άποψη, στα χρόνια της απώτατης προϊστορίας, είναι η βάση πάνω στην οποία θα στηριχθεί ένας καλός ερευνητής και θα ξεκινήσει το ταξίδι της πραγματικής ανακάλυψης!!! Το ταξίδι που επιφυλάσσει τόσες συγκινήσεις μέσα από την μαγεία του άγνωστου που μας γνωστοποιείται αίφνης με την πιο σπουδαία του μορφή. Αυτή της προσφοράς, γιατί για κάτι τέτοιο πρόκειται,της Γνώσης…

Είδαμε τον Φαέθοντα να παρουσιάζεται μπροστά μας μέσα από τα κείμενα όχι των δικών μας συγγραφέων αλλά και άλλων λαών, κυρίως της Μέσης Ανατολής, ως ένας αστροναύτης, τον Ίδμωνα, τον Διόνυσο-Ήλιο αλλά και τον Αιγαίων-Βριάρεως-Ηρακλή, να ακολουθούν με την ίδια αστραφτερή λάμψη τις πορείες των άστρων, να διασχίζουν τα πλανητικά συστήματα και να πλησιάζουν τον γεννήτορα, ζωοδότη Ήλιο!!!

Ο Ηρακλής που έχει μείνει στην παράδοση τόσο την ελληνική όσο και αυτή άλλων λαών, ως ένας από τους μεγαλύτερους ημιθέους που πραγματοποίησε άθλους τεράστιας σημασίας, περνά στην συμβολική γνωστική θεώρηση ως η πλευρά εκείνη του ανθρώπου που μπορεί να επιτύχει ακόμη και θαύματα!!! Πράγματα που ξεπερνούν τις ανθρώπινες δυνατότητες, όχι γιατί κάτι άλλο μεσολάβησε γι’ αυτό αλλά απλούστατα γιατί γνώρισε, νόησε το ποιος είναι και πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του πάνω στην χθόνα. Γνώρισε… Νόησε… Και επέτυχε !!!

«…Ο Γκιλγκαμές είπε στον Ενκιτού: « Κοίταξε εκεί κάτω την γη. Φαίνεται από εδώ σαν ένας κήπος, και οι θάλασσές της σαν μία γούρνα γεμάτη νερό…». (« Έπος Γιγλαμές», και « Αναμνήσεις από το μέλλον» Έριχ Φον Νταίνικεν).

Ο συσχετισμός του Ηρακλή-Αιγαίων-Βριάρεως με τον Γκιλγκαμές τον ήρωα των Σουμερίων, έχει την δική της σημασία και αυτό φαίνεται από τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται μέσα από την Μεσανατολική παράδοση. Η απεικόνιση του Γκιλγκαμές είναι απόλυτα ίδια με αυτή του Ηρακλή και προσδιορίζεται κυρίως στα δυο χαρακτηριστικά του ήρωα, την λεοντή και το ρόπαλο. Είναι αυτό που παραπάνω ανέφερα και έχει να κάνει με την πορεία του ανθρώπου μέσα από τις δοκιμασίες στο ποθητό αποτέλεσμα της επιτυχούς κατάληξης της γνώσης…

Οι Σουμερικές επιγραφές τον παρουσιάζουν μαζί με τον σύντροφό του Ενκιτού να ακολουθούν τον δρόμο προς τους θεούς… «…Γυρίστε πίσω. Γιατί κανείς θνητός δεν μπορεί να ανεβεί εκεί που κατοικούν οι Θεοί…», τους είπε μία φωνή. Αυτή η αναφορά που υπάρχει πάνω στις πλάκες των Σουμερικών επιγραφών δείχνει περίτρανα το μέγεθος της προσπάθειας του ημιθέου να περάσει τα χθόνια και να βρεθεί στο « καθ’ ομοίωση»… Αλλά πέρα από την συμβολική υπάρχει και η θεωρεία της ύπαρξης του μεγαλειώδους πολιτισμού που χάθηκε. Εκεί οι αστροναύτες της εποχής ανακαλύπτουν, εξερευνούν και αφήνουν πίσω τα σημάδια της επίσκεψής τους.

« …Άτρωτος ίστατο μούνος … κατάσκια κύκλα Σελήνης και φλόγα πορφυρέουσα υπό Ζοφοδέι κόνω… και πάταγον βρονταίον αρρασομένων νεφελάων, αιθέριον μύκημα και αστράφτοντα κομήτην… έμπειρον άλμα κεραυνού, τοία παρ’ ουρανίοις δεδαημένος έργα θεαίνης, ίστατον θαρσιέσαν έχων φρένα…», (Νόνος, «Διονυσιακά, τόμος Β΄ βιβλίο 38ο σελ. 30-40 «Φαέθοντος Μοίρα»).

Αναφέρει για τον Ίδμωνα, ο Νόνος, λέγοντας ότι οι γύρω από την Σελήνη κύκλοι, το αθέατο μέρος της οι πορφυρές της φλόγες που περιέζωναν το άρμα του Ίδμωνα κατά την πτήση του προς τα άστρα, η διάσπαση των στρωμάτων της ατμόσφαιρας, η παρομοίωση του άρματός του με απαστράπτοντα κομήτη, το άλμα του κεραυνού με τον οποίο προσονομάζει ο Νόνος την εκτίναξη του πυραύλου του Ίδμωνα κ.λ.π. όλα αυτά τα στοιχεία μας παραπέμπουν αναπόφευκτα και απολύτως φυσιολογικά στα στοιχεία εκτόξευσης των πυραύλων του διαστήματος της σύγχρονης εποχής μας…

Είναι ενδιαφέρον να αναφέρουμε τα παρακάτω από το βιβλίο του ερευνητή Don Wilson στο βιβλίο του « Τα μυστικά της Σελήνης», όπου γίνεται αναφορά για τα σημάδια τα οποία είδαν επανδρωμένα και μη, διαστημόπλοια τόσο των Αμερικανών όσο και των Ρώσων. Λέει σχετικά:

« … Το μη επανδρωμένο Ρωσικό διαστημόπλοιο « Λούνα 2», που προσεδαφίστηκε στην Σελήνη στην περιοχή της θάλασσας των καταιγίδων στις 4 Φεβρουαρίου 1966, τράβηξε μερικές εκπληκτικές φωτογραφίες με πυργοειδείς κατασκευές τοποθετημένες σε ευθεία γραμμή στην επιφάνεια της Σελήνης. Μήπως οι κατασκευές αυτές σημειώνουν σταθμούς προσγείωσης διαστημοπλοίων προερχομένων από κάποιο εξωγήινο πολιτισμό; …».

Ακόμη κάνει αναφορά για την αποκάλυψη από το επανδρωμένο διαστημόπλοιο των Αμερικανών, « Όρμπιτερ 2», για κατασκευές σε σχήμα οβελίσκου, σαν τους οβελίσκους της Αιγύπτου, στην περιοχή της θάλασσας της Γαλήνης, που φωτογράφησε το πλήρωμα του διαστημοπλοίου από ύψος 29 μιλίων στις 20 Νοεμβρίου 1966. Οι διαπιστώσεις αυτές και του Ρωσικού και του αμερικανικού διαστημοπλοίου, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι κατασκευές αυτές μπορούν να αποτελούν ουσιαστικές αποδείξεις για επίσκεψη νοημόνων όντων στην Σελήνη. Γιατί οι υπεύθυνοι του κέντρου εκτόξευσης διαστημοπλοίων της Αμερικανικής ΝΑΣΑ κράτησε τις διαπιστώσεις αυτές μυστικές;

Αναρωτιέται ο ερευνητής Wilson, αλλά νομίζω πως και ο καθένας από εμάς μπορεί να αναρωτηθεί όχι μόνο γι’ αυτές τις διαπιστώσεις αλλά και για τόσα άλλα όπως και για το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την διακοπή της απ’ ευθείας μετάδοσης της προσσελήνωσης των αμερικανών στον δορυφόρο της γης, το καλοκαίρι του 1969, και που αυτή έγινε όταν ακούστηκαν κάποια επιφωνήματα έκπληξης από τους αμερικανούς αστροναύτες. Τι είδαν άραγε; Μήπως τα σημάδια από τις επισκέψεις των αστροναυτών Φαέθοντα, Ίδμωνα, Αιγαίων-Βριάρεως-Ηρακλή; Από εκείνη την απώτατη προϊστορική εποχή; !!! Ποιος ξέρει… Οι απαντήσεις πάντως είναι μέσα στα αρχαία κείμενα και για εκείνον που θέλει να τις βρει είναι αρκετά …ορατές!!!

kapodistria-httpsxolianewsblogspotcom.blogspot.com

xgrt: Γιατί στο βίντεο αυτό έχουν “blur” θολώσει τις εικόνες σε μερικά σημεία που δείχνουν “κάτι”;

ΠΗΓΗ: http://oeaf.blogspot.com/

(ελαφρώς εμπλουτισμένο{2 videos}+1 ερώτημα)

Τεχνολογία

Μία ολόκληρη πόλη σε ένα κτίριο


Οι προσπάθειες για βιώσιμες πόλεις έχουν ξεκινήσει εδώ και αρκετά χρόνια, κυρίως στην Ευρώπη, όπου υπάρχουν πολλά παραδείγματα αναμόρφωσης πόλεων, γειτονικών κτιρίων και γενικά αστικών χώρων (δείτε σχετικά παραδείγματα). Ακόμα και στην Αθήνα, τον τελευταίο καιρό υπάρχει έντονη συζήτηση για την βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος με αρκετές προτάσεις τόσο σε επίπεδο κτιρίων όσο και δημόσιου χώρου.

Κτίριο στα πλαίσια του έργου ZuidkasΈνα τέτοιο παράδειγμα βρίσκουμε και στην Ολλανδία, όπου επιχειρείται η αναμόρφωση του αστικού ιστού μέσα από μικτές χρήσεις κτιρίων με μειωμένο ενεργειακό αποτύπωμα. Η ολλανδική κυβέρνηση ανέθεσε σε ομάδα αρχιτεκτονικών γραφείων με κύριο συντονιστή το γραφείο Paul de Ruiter architects, ένα πειραματικό έργο, που αποτελείται από κτίριο άνω των 11.000 τετραγωνικών μέτρων στο Άμστερνταμ, και συνδυάζει μικτές χρήσεις (κατοικίες, γραφεία, εμπορικές χρήσεις κα). Ο κύριος στόχος του έργου «Zuidkas» είναι να δημιουργηθεί μια μικρογραφία της πόλης που λειτουργεί ως ένα κτίριο, αυτόνομο ενεργειακά, με υψηλές περιβαλλοντικές επιδόσεις στοχεύοντας από την μείωση των εκπομπών άνθρακα, την χρήση πρασίνου έως στην εξοικονόμηση ενέργειας. Η πρόθεση των σχεδιαστών ήταν να παρέχουν ένα ελκυστικό, άνετο και υγιές περιβάλλον για τους ανθρώπους που θα ζουν και θα εργάζονται σε αυτό.

Το συμπαγές μοντέλο των δραστηριοτήτων περιλαμβάνει κατοικίες, γραφεία, ένα σχολείο, χώρους στάθμευσης, εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια, πάρκο και μονάδα παραγωγής ενέργειας από βιοαέριο. Όσον αφορά τον σχεδιασμό των πολλαπλών χρήσεων, τα γραφεία έχουν τοποθετηθεί στο βόρειο τμήμα, όπου δεν επηρεάζονται σημαντικά από την ζέστη του καλοκαιριού. Ο βόρειος προσανατολισμός των γραφείων, θα παράσχει ένα αρκετά σημαντικό φυσικό φαινόμενο ψύξης και θα αντισταθμίσει την εξαιρετικά μεγάλη θερμότητα που παράγεται από τους υπολογιστές, το φωτισμό και τις συσκευές. Ως αποτέλεσμα θα απαιτείται σημαντικά λιγότερη ενέργεια για την ψύξη των χώρων γραφείων. Ομοίως, οι κατοικίες προσανατολίζονται στον νότο διότι η παραγωγή θερμότητας από τις ηλεκτρονικές συσκευές ενός σπιτιού είναι πολύ χαμηλότερη. Ο νότιος προσανατολισμός επιτρέπει στο φως του ήλιου να ζεστάνει το εσωτερικό το χειμώνα συμβάλλοντας σημαντικά στην μείωση της κατανάλωσης ενέργειας για θέρμανση.

Το κτίριο θα είναι εφοδιασμένο με εξελιγμένα συστήματα αποθήκευσης θερμότητας το καλοκαίρι ή ψύξης το χειμώνα, ώστε να αποδίδει ενέργεια αναλόγως την ζήτηση και με σύστημα διαχείρισης βοθρολυμμάτων έτσι ώστε με την κατάλληλη επεξεργασία τους να παράγεται βιοαέριο για παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού. Η συγχώνευση και βέλτιστη διάταξη σε ένα συμπαγές μοντέλο, γραφείων, σπιτιών, σχολείων και άλλων δραστηριοτήτων έχει αρκετά πλεονεκτήματα. Με το να περιλάβουμε στον σχεδιασμό λειτουργίες και κτίρια με διαφορετικά, ακραία χαρακτηριστικά, όπως καταστήματα και «πράσινα» σπίτια, γίνεται βέλτιστη χρήση της διαθέσιμης γης. Και χάρη στην συγκέντρωση των δραστηριοτήτων, οι σχεδιαστές του ισχυρίζονται ότι μειώνεται η ανάγκη για περιττές μετακινήσεις και αποφεύγεται η περιττή κίνηση στους δρόμους, όπως θα είχαμε στην περίπτωση κτιρίων με διαφορετικές χρήσεις το καθένα.

Ένα άλλο πλεονέκτημα του συμπαγούς μοντέλου είναι ότι δημιουργεί μια πιο ισορροπημένη αντίδραση για την ζήτηση ενέργειας σε βάθος χρόνου. Στις κατοικίες η αιχμή στην ζήτηση ενέργειας είναι τα πρωινά και τα απογεύματα. Αντίθετα, στα γραφεία η ζήτηση ενέργειας κορυφώνεται στην μέση της ημέρας. Οι εγκαταστάσεις παροχής ενέργειας ενός κτιρίου συχνά δεν λειτουργούν αποδοτικά γιατί είναι διαστασιολογημένες έτσι ώστε να λειτουργούν βέλτιστα στην μέγιστη ζήτηση οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, ακόμα και τις ώρες που η ζήτηση είναι χαμηλή.

Για περισσότερο υλικό σχετικά με την αναμόρφωση πόλεων δείτε ενδεικτικά:
C40 Cities, European Green Capital

Αναδημοσίευση από Δίκτυο Μεσόγειος SOS (MEDSOS)

ΠΗΓΗ: http://www.sciencenews.gr/

___________________________________________________________________

Διαβάστε επίσης:

Eco-Πόλη 2020! Η Υπόγεια Πόλη της Σιβηρίας!

Ανθρωπολογία, Βιολογία, Επιστήμη, Ζωή & Υγεία

Κατανόηση μηχανισμών αναγνώρισης και κωδικοποίησης μνήμης


Οι ερευνητικές δραστηριότητες της ομάδας Υπολογιστικής Βιολογίας του ΙΜΒΒ-ΙΤΕ με επικεφαλή την Δρ Παναγιώτα Ποϊράζη έδειξαν, χρησιμοποιώντας υπολογιστικά μοντέλα, ότι ένα νευρικό κύτταρο του εγκεφάλου  έχει την δυνατότητα να αναγνωρίσει  χωρικές και χρονικές διαφορές σε εισερχόμενα ερεθίσματα και να τις κωδικοποιήσει στην απόκρισή του.

Ο ιππόκαμπος είναι η πεταλλοειδής δομή που φαίνεται με ροζ Τα ευρήματα αυτά που δημοσιεύονται σήμερα στο περιοδικό PLoS Computational Biology είναι ιδιαίτερα σημαντικά καθώς προβλέπουν ότι ένα και μόνο κύτταρο είναι ικανό να αναγνωρίσει χαρακτηριστικά της προέλευσης ενός μνημονικού ερεθίσματος, να κωδικοποιήσει τα χαρακτηριστικά αυτά στην απόκρισή του μέσω ριπών, χρησιμοποιώντας δηλαδή ένα χρονικό κώδικα, και να τα αναμεταδώσει σε πιο σύνθετες περιοχές του εγκεφάλου, κάτι που μέχρι στιγμής θεωρείται ιδιότητα ενός μεγάλου κυκλώματος νευρικών κυττάρων.  Η δουλειά αυτή αποκαλύπτει για πρώτη φορά τις ικανότητες ενός πυραμιδικού κυττάρου στον εγκέφαλο για επεξεργασία και κωδικοποίηση σύνθετων πληροφοριών, το εύρος των οποίων δεν είχε εκτιμηθεί στο παρελθόν.

Ο ιππόκαμπος είναι μια εγκεφαλική περιοχή η οποία χαίρει ιδιαίτερου ερευνητικού ενδιαφέροντος λόγω της εμπλοκής της σε διεργασίες μνήμης και μάθησης. Η περιοχή Cornus Ammonis 1 (CA1) αποτελεί την έξοδο του ιππόκαμπου και οι πυραμιδικοί νευρώνες σε αυτή την περιοχή είναι οι κύριες μονάδες επεξεργασίας και αναμετάδοσης πληροφορίας προς ανώτερες περιοχές του φλοιού. Η Δρ Ποϊράζη σε συνεργασία με την Δρ Ελευθερία Πισσαδάκη (πρώην διδακτορική φοιτήτρια και τώρα επισκέπτη ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης) ανέπτυξαν ένα λεπτομερές μοντέλο ενός CA1 πυραμιδικού νευρώνα και χρησιμοποίησαν το μοντέλο για να διερευνήσουν κατά πόσο η χωρική τοποθέτηση των εισερχόμενων ερεθισμάτων καθώς και η χρονική τους συσχέτιση μεταφέρονται στα επόμενα κύτταρα. Συγκεκριμένα, οι Δρς Ποϊράζη και Πισσαδάκη έδειξαν ότι η χρονική διαφοροποίηση δύο εισερχομένων ερεθισμάτων λειτουργεί ως διακόπτης, μεταβάλλοντας την απόκριση του κυττάρου από αργή ρυθμική σε έντονη παλμική (με ρίπους): ερεθίσματα με μεγάλες χρονικές διαφορές οδηγούν σε μείωση της απόκρισης του κυττάρου ενώ συγχρονισμένα ή χρονικά συσχετισμένα ερεθίσματα  ενισχύουν την απόκριση οδηγώντας στην εμφάνιση ριπών.

Πυραμιδικός Νευρώνας της CA1 περιοχής του ιπποκάμπουΗ σπουδαιότητα της ανακάλυψης αυτής έγκειται στο ότι ο χρονικός αυτός διακόπτης πιθανά να λειτουργεί ως αισθητήρας αναγνώρισης μνημών:  αισθητηριακή πληροφορία στην οποία ο οργανισμός έχει εκτεθεί στο παρελθόν, όπως π.χ. η εικόνα ενός γνωστού αντικείμενου, εντοπίζεται γρήγορα από την CA1 περιοχή (τα ερεθίσματα φτάνουν συγχρονισμένα) και οδηγεί σε ενίσχυση της απόκρισης του κυττάρου, σηματοδοτώντας την αναγνώριση προϋπάρχουσας μνήμης. Αντιθέτως, άγνωστα αισθητηριακά ερεθίσματα δεν αναγνωρίζονται από την CA1 περιοχή (η χρονική καθυστέρηση υπεισέρχεται ως συνέπεια της διαδικασίας αναζήτησης αντίστοιχων μνημών) και σηματοδοτούν την μείωση της απόκρισης του κυττάρου ώστε κάποια άλλη περιοχή να ενεργοποιηθεί για τη κατοχύρωση της νέας μνήμης.  Η υπόθεση αυτή, η οποία πηγάζει από τις προβλέψεις του μοντέλου, είναι σε συμφωνία με συναφή βιβλιογραφία και αναμένει πειραματική επιβεβαίωση.

Ένα σημαντικό εύρημα της δουλειάς αυτής αφορά τον τρόπο με τον οποίο αυτού του είδους πληροφορίες κωδικοποιούνται στον εγκέφαλο. Σύμφωνα με το υπολογιστικό μοντέλο, ένας CA1 πυραμιδικός νευρώνας χρησιμοποιεί ένα χρονικό κώδικα αποτελούμενο από τις χρονικές καθυστερήσεις μέχρι την έναρξη της απόκρισης του και ανάμεσα στα δυναμικά ενεργείας των ριπών για να μεταφέρει πληροφορία για την χρονική συσχέτιση αλλά και την χωρική τοποθέτηση των εισερχόμενων ερεθισμάτων του κατά μήκος των δενδριτών του.

Η έρευνα αυτή συνεισφέρει σημαντικά στην κατανόηση των μηχανισμών λειτουργίας του ιππόκαμπου, μιας περιοχής που εμπλέκεται σε πολλά είδη μνήμης. Επιπλέον, βοηθάει στην κατανόηση των συμπτωμάτων απώλειας μνήμης που εμφανίζονται λόγω γήρανσης ή νευροεκφυλιστικών ασθενειών όπως οι Alzheimer’s και Parkinson’s. Τα αποτελέσματα και οι προβλέψεις της μελέτης μπορούν να βρουν χρήσιμη εφαρμογή στον ευρύτερο τομέα της νευρομορφικής μηχανικής (neuromorphic engineering) και της νευροπροσθετικής (neuroprosthetics) για την κατασκευή συνεπτυγμένων ψηφιακών δικτύων τα οποία μιμούνται και αναπαράγουν την εγκεφαλική μικροανατομία.

Για περισσότερες πληροφορίες:

Δρ. Παναγιώτα Ποϊραζή

Εργαστήριο Υπολογιστικής Βιολογίας

Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας του ΙΤΕ

Τηλ.: 2810 391139, e-mail: poirazi@imbb.forth.gr

http://www.imbb.forth.gr/people/poirazi/index.html

Σχετική Αναφορά:

Pissadaki E.Κ., Sidiropoulou K., Reczko M., and Poirazi P. Encoding of Spatio-temporal Input Characteristics by a CA1 Pyramidal Neuron Model, PloS Computational Neuroscience, December 2010 (http://www.ploscompbiol.org/doi/pcbi.1001038).

————————

Λεζάντες φωτογραφιών:

hippocampus.jpg: Ο ιππόκαμπος είναι η πεταλλοειδής δομή που φαίνεται με ροζ και είναι μία από τις σημαντικότερες περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με μνήμη και μάθηση.

CA1pyrmd2.jpg: Πυραμιδικός Νευρώνας της CA1 περιοχής του ιπποκάμπου. Το υπολογιστικό μοντέλο έχει την ίδια λεπτομερή μορφολογία με αυτή των πραγματικών κυττάρων.

ΠΗΓΗ: http://www.sciencenews.gr