Διάφορα, Θεωρίες, Ιστορία, Κατακόμβες, Μυστήρια του Κόσμου, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παραψυχολογία, Πλάσματα, Στοιχειωμένα Σπίτια/ Κτίρια, Φαντάσματα

The Leap Castle


Του G.Lavigne

Leap CastleΤο Κάστρο Leap χτίστηκε το 800 μ.Χ. από την οικογένεια O’ Bannon που αρχικά λεγόταν “Leim UI Bhanain,” ή “Leap of the O’Bannons.” Οι O’ Bannons ήταν οι «δευτερογενή οπλαρχηγοί” του εδάφους, και αποτέλεσαν αντικείμενο της φατρίας O’Carroll.
Μόλις η κύρια έδρα των ισχυρών και πολεμοχαρείς O’Carrolls, οι οποίοι ήταν οι Πρίγκιπες της Ely, το επιβλητικό Κάστρο Leap στέκεται πάνω σε αρχαίο βράχο κοντά στην πόλη της Birr στην κομητεία Offaly, φύλαγε ένα στρατηγικό πέρασμα μέσα από την οροσειρά του Slieve Bloom.
Αυτό το κάστρο έχει από καιρό θεωρηθεί από πολλούς ως το πιο στοιχειωμένο κάστρο στην Ιρλανδία και αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, λόγω της αιματηρής ιστορία της, ιδίως κατά τη διάρκεια της κατοχής της οικογένειας O’Carroll. Τον 16ο αιώνα, διενέξεις και αιματοχυσία μεταξύ των αντιμαχόμενων φατριών ήταν ένα αρκετά συχνό φαινόμενο και υπάρχουν πολλές ιστορίες από τους επισκέπτες που έχουν προσκληθεί σε δείπνο στο κάστρο και στη συνέχεια να σφαγιάζονται προτού να μπορέσουν να καταστρέψουν την έρημο τους.
Πάνω από την αίθουσα του περήφημου πύργου του 14ου αιώνα μ.Χ και είναι γνωστό ως η «Bloody Chapel» (Ματωμένο Παρεκκλήσι) και εκεί λέγεται ότι ο «μονόφθαλμος» Teige O’Carroll δολοφόνησε τον αδελφό του στο βωμό.
Σε μια γωνία του δωματίου ίσως βρεθεί ένα μυστικό μπουντρούμι (oubliette) στην οποία απρόσεκτοι κρατούμενοι έπεσαν μέσα από μια καταπακτή και αφέθηκαν να σαπίσουν αν δεν είχαν ήδη σουβλιστεί στις ακίδες που προεξέχουν από το πάτωμα. Προφανώς, υπήρξαν αρκετές στοίβες από κόκαλα που απομακρύνθηκαν από εκεί και έπειτα το σπίτι καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1922.
Υποτίθεται πως υπάρχει ένα δίκτυο από μπουντρούμια σκαλισμένα στο βράχο κάτω από το φυλάκειο, μαζί με μυστικές αίθουσες και  περιοχές κλεισμένες με τούβλα καθώς έχουν επίσης ανακαλυφθεί εκεί και ανθρώπινα απομηνάρια.Πολλοί επισκέπτες σε αυτό το site (paranormal post) έχουν μιλήσει για τα συναισθήματα του πραγματικού τρόμου και την αίσθηση του κακού σε ορισμένες περιοχές και άλλες αφορούσαν συναντήσεις με ένα φάντασμα Lady με κόκκινο φόρεμα. Το πιο τρομακτικό όλων των εκθέσεων (αναφορών) είναι για μια μικρό πλάσμα με καμπούρα που έχει εμφανιστεί ανά καιρούς και συνοδεύεται από τη δυσωδία της σήψης πτώματος και τη μυρωδιά του θειαφίου. Το πλάσμα αναφέρεται ως ο «Αυτό» ή το «Στοιχειό». Το 1659 μ.Χ. η ιδιοκτησία του Κάστρου Leap πέρασε μέσω γάμου στην οικογένεια O’Carroll στο Darbys, μια αγγλική οικογένεια.Εκείνη την εποχή, ο αποκρυφισμός ήταν η μόδα των ημερών, και η Mildred Darby έκανε κάποιες “αθώες” αδέξιότητες, παρά την ιστορία του κάστρου και τη φήμη ότι είναι στοιχειωμένο. Η Mildred ήταν αδέξια με τη μαγία και πιστεύεται ότι ευθύνεται για το ξύπνημα του “στοιχειού”! Το 1909, Η Mildred έγραψε ένα άρθρο για την Journal Occult Review (Εφημερίδα Απόκρυφης Ανασκόπησης), στο οποίο περιγράφει η ίδια την σκληρή δοκιμασία της.

«Στεκόμουν στην Πινακοθήκη κοιτάζοντας προς τα κάτω στο ισόγειο, όταν ένιωσα κάποιος να με αγγίζει με ένα χέρι στον ώμο μου. Το “πράγμα” (πλάσμα) ήταν περίπου στο μέγεθος ενός προβάτου. Λεπτό, λιπόσαρκο, σκιερό …, το πρόσωπο του ήταν ανθρώπινο, όμως για την ακρίβεια “απάνθρωπο”. Μια σφοδρή επιθυμία στα μάτια του, που έμοιαζε να μισο-αποσυντίθεται σε μαύρες κοιλότητες που βλέπεις σε ορυχείο. Η φρικτή μυρωδιά ήρθε στο πρόσωπό μου εκατό φορές πιο έντονη, μου προκάλεσε θανάσιμη ναυτία. Ήταν η μυρωδιά ενός πτώματος σε αποσύνθεση».
Σήμερα, το κάστρο ανήκει στους Sean και Anne Ryan που την απέκτησαν το 1991 και σύντομα μετατράπηκε σε σπίτι της οικογένειας. Ωστόσο, η εξέλιξη του έργου έφθασε σύντομα πολύ ξαφνικά στο τέλος του, όταν μια σκάλα στην οποία εργαζόταν ο Sean, μυστηριωδώς απομακρύνθηκε από τον τοίχο προκαλώντας την πτώση του με αποτέλσεμα να του προκληθεί κάταγμα στο γόνατο.

Αργότερα, ο Sean έσπασε τον ένα αστράγαλο σε άλλο παράξενο ατύχημα και το ζευγάρι άρχισε να αισθάνεται λίγο δυσάρεστα! Σήμερα, ωστόσο, ο Sean και η Anne φαίνεται να ζουν σε ένα είδος αρμονία με τα φαντάσματα του Κάστρου Leap. Προφανώς, πριν από μερικά χρόνια βρήκαν το φάντασμα ενός παλιού άνδρα που ήταν καθισμένος σε μια καρέκλα, δίπλα σε ένα παλιό τζάκι. Έχει αναφερθεί ότι το ζευγάρι είπε απλά ένα ευγενικό “Good Day” στον “φασματικό” κύριο και συνέχισαν την επιχείρησή τους.

chapel

Source: http://www.medieval-castle.com/haunted_castles_ireland/leap_castle.htm

TAPS VIDEO  http://www.youtube.com/watch?v=reOm5eecNKk

Πηγές: The Paranormal Post, Medieval Castle

Eπίσημη αναδημοσίευση για το xgrt.gr σε συνεργασία με το The Paranormal Post

Αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο μαζί με τις πηγές!

___________________________________________________

Δείτε επίσης:

Τα θησαυροφυλάκια του Εδιμβούργου

___________________________________________________

Αρχαιολογία, Αφιερώματα, Ελλάδα, Πολιτισμοί

“Ιερά” Νήσος Δήλος


Έχει γραφτεί από Isternia.Net

Η Δήλος βρίσκεται στην καρδιά των Κυκλάδων, μεταξύ της Μυκόνου, της Τήνου και της Σύρου και αποτελεί ένα στενό κομμάτι γης από σχιστόλιθο, που προβάλλει γυμνό από χώμα στην επιφάνεια του αρχιπελάγους. Δρομολόγια εκτελούνται καθημερινά από Μύκονο προς Δήλο, και υπάρχει θαλάσσια συγκοινωνία από το Λιμάνι της Χώρας Τήνου προς την Μύκονο και τη Δήλο.

sight07_400

Λίγα λόγια για την Δήλο:

Είναι ένας χαμηλός γεωλογικός σχηματισμός με το υψηλότερο τμήμα του να διαμορφώνεται από το όρος Κύνθος, στο μέσο περίπου του νησιού και μόλις 112 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στο ταπεινό αυτό νησί κατά τη μυθολογία πρωτοήρθε στον κόσμο ο Απόλλων, ο θεός του φωτός, ο μέγιστος θεός των Ελλήνων. Εδώ κατέφυγε η Λητώ κυνηγημένη από τη ζηλόφθονη Ήρα, για να φέρει στο φως το γιο του Δία, τον πιο όμορφο από τους αθανάτους.

sight01_400

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι η ως τότε «άδηλος» Αστερία, όπως ονομαζόταν πριν το νησί, επέπλεε στη θάλασσα. Με τη γέννηση του θεού, η «άδηλος» έγινε Δήλος δηλ. φανερή και πλημμύρισε φως και άνθη και κατά το θρύλο δέθηκε στο βυθό με αδαμάντινες αλυσίδες.
Η Δήλος κατοικείται ήδη από το 2.500 π.Χ. Τους πρώτους κατοίκους, τους Κάρες θα διαδεχτούν οι Μυκηναίοι και από το 1100 π.Χ., οι Ίωνες. Γύρω στο 700 π.Χ. όταν γράφεται ομηρικός ύμνος στον Απόλλωνα, η Δήλος είναι ήδη ένα ονομαστό ιερό κέντρο των Ιώνων, όπου γίνεται η μεγάλη σύνοδός τους, με πανελλήνιες εκδηλώσεις λατρείας, γιορτές και θυσίες για το θεό. Τον ίδιο καιρό οι ιωνικές πόλεις ερίζουν για την κυριαρχία της και ανταγωνίζονται μεταξύ τους με βαρύτιμα αναθήματα.

Πρώτοι οι Νάξιοι θα γεμίσουν το νησί με αφιερώματα. Τα τμήματα των υπερφυσικών κούρων τους, που αποτελούν εικόνες του θεού του φωτός βρίσκονται ακόμα στο νησί. Έναν αιώνα μετά θα ακολουθήσουν οι Πάριοι και οι Σάμιοι, ενώ ένα μεγάλο πρόγραμμα οικοδόμησης του νησιού είχε αρχίσει και ο Πεισίστρατος, ο τύραννος των Αθηνών.

sight02_400
Οι Πέρσες εισβολείς θα σεβαστούν την ιερότητα του νησιού, που μετά τα Μηδικά θα έρθει στη σφαίρα επιρροής των Αθηναίων. Εκεί θα ιδρυθεί και η πρώτη Αθηναϊκή Συμμαχία, το 478 π.Χ., που σκοπό έχει την προστασία των ιωνικών πόλεων από κάθε επιβουλή. Το ταμείο της συμμαχίας, που δέχεται τακτικές εισφορές από όλες τις πόλεις-μέλη, θα εγκατασταθεί στο ιερό του Απόλλωνα, το αδιαφιλονίκητο τέμενος που όλοι σέβονταν.
Τον 3ο  αιώνα η αθηναϊκή επιρροή θα εξασθενήσει και η Δήλος θα περάσει στη σφαίρα επιρροής των Μακεδόνων. Με πρωτοβουλία του Αντιγόνου ιδρύεται το 314 π.Χ. το «Κοινό των Νησιωτών» με έδρα τη Δήλο. Από τα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ., το ιερό νησί του Απόλλωνα γίνεται και σημαντικό εμπορικό κέντρο, με την εγκατάσταση πλουσίων επιχειρηματιών και τραπεζιτών. Από το 168 π.Χ. η Δήλος, όπως και η υπόλοιπη Ελλάδα, βαθμιαία θα περάσει στον έλεγχο της Ρωμης. Το νησί κυρύσσεται ελεύθερο λιμάνι (δηλ. λιμάνι χωρίς δασμούς), με αποτέλεσμα να μετοικήσουν εκεί πλούσιοι Ρωμαίοι έμποροι και πλοιοκτήτες. Κατά την περίοδο που θα ακολουθήσει, η Δήλος δεν είναι απλά ένα θρησκευτικό κέντρο. Θα καταστεί ένα πολύβουο κοσμοπολίτικο νησί, με ιδιαίτερα ανθηρή οικονομία. Μεταξύ των είκοσι χιλιάδων κατοίκων του μπορούσε κανείς να δει, Ρωμαίους, Αιγύπτιους, Σύριους Φοίνικες και Εβραίους, όλους μόνιμα εγκατεστημένους εκεί. Η περίοδος της απαράμιλλης αυτής οικονομικής ακμής θα διαρκέσει κάτι λιγότερο από έναν αιώνα.
Το 88 π.Χ. το νησί καταστρέφεται από το Μιθριδάτη τον Ευπάτορα βασιλιά του Πόντου, που θέλησε με αυτόν τον τρόπο να πλήξει τη δύναμη και το γόητρο της επικυρίαρχης Ρώμης. Έως τότε κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο μεταξύ των Ελλήνων, για τον ιερό τόπο του Απόλλωνα. Οι Ρωμαίοι μετά την καταστροφή κατανοούν ότι η ιερότητα του νησιού δεν αρκεί για να σταματήσει τις επιβουλές και περιτειχίζουν το κυριότερο τμήμα της πόλης. Το νησί όμως έχει απωλέσει οριστικά τον ιερό του χαρακτήρα, παρά τις προσπάθειες του αυτοκράτορα Αδριανού να αναβιώσει την ιερή ατμόσφαιρα και το δέος των εορταστικών εκδηλώσεων.
Η περίοδος της παρακμής χαρακτηρίζεται από το γεγονός, ότι οι Αθηναίοι θα θελήσουν να πουλήσουν το νησί, δεν θα βρεθεί όμως αγοραστής. Τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες ο οικισμός του νησιού συρρικνώνεται και η Δήλος θα γίνει ξανά «άδηλος». Ότι απέμεινε από την παλαιά δόξα λεηλατείται σε μία σειρά αλλεπάλληλων καταστροφών: το 727 μ.Χ. από τον εικονομάχο αυτοκράτορα του Βυζαντίου Λέοντα τον Ίσαυρο, το 769 μ.Χ. από τους Σλάβους και το 821μ.Χ. από τους Σαρακηνούς. Η Δήλος δεν είναι πια παρά ένας απέραντος ερειπιώνας. Καθ’ όλο το Μεσαίωνα θα υπηρετήσει τα γύρω νησιά αποκλειστικά ως τόπος προσπορισμού οικοδομικού υλικού, ενώ θα μετατραπεί σε μία τεράστια ασβεστοκάμινο, όπου μαρμάρινα μνημεία και γλυπτά λιώνουν για την παραγωγή ασβέστη.
Η Δήλος θα ξαναβγεί από την αφάνεια μόλις τον 19ο αιώνα, όταν οι αρχαιόφιλοι θα αρχίσουν όλο και πιο συχνά να επισκέπτονται το νησί. Οι ανασκαφές θα αρχίσουν το 1873 από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή. Συνεχίζονται ακατάπαυστα μέχρι σήμερα έχοντας αποκαλύψει έναν αχανή αρχαιολογικό χώρο, έναν πραγματικό παράδεισο για όποιον θέλει να μελετήσει τη θρησκευτική και αστική ζωή των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων.

Η αποβίβαση γίνεται σήμερα στη θέση του αρχαίου λιμανιού, στη δυτική πλευρά του νησιού. Μπροστά από την αποβάθρα βρίσκεται η πλατεία των Ερμαϊστών ή Κομπεταλιαστών (ένωση Ρωμαίων απελεύθερων και δούλων), μία ανοικτή πλακοστρωμένη πλατεία με βωμούς ναϊσκους και καταστήματα, όπου ήταν εγκατεστημένες οι συντεχνίες των Ιταλών εμπόρων. Από εκεί ο αρχαίος δρόμος περνάει δίπλα από δύο στοές, η μία του Μακεδόνα βασιλιά Φιλίππου Ε και η άλλη των βασιλέων της Περγάμου. Ήταν εμπορικές στοές με καταστήματα, ενώ στη στοά του Φιλίππου εγκαθίσταται από το 166 π.Χ. η έδρα των επιμελητών του εμπορίου. Πίσω από τη νότια στοά υπήρχε η «Αγορά των Δηλίων», μία τεράγωνη πλατεία.

Η Ιερά Οδός μεταξύ των δύο στοών μας φέρνει στο ιερό του Απόλλωνα.
Η πρόσβαση γινόταν μέσα από ένα μνημειακό πρόπυλο. Θα πρέπει να φανταστούμε το τέμενος του θεού αρχικά ως έναν ανοικτό χώρο που με την πάροδο των αιώνων γέμισε με κτίσματα ναούς και στοές. Ο «οίκος των Ναξίων» είναι το πρώτο κτίσμα που συναντάμε στο αριστερό μας χέρι και ένα από τα παλαιότερα της Ιωνικής Περιόδου του Ιερού. Υπήρχε εκεί ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ.

Μερικά μέτρα βορειότερα φτάνουμε στους τρεις ναούς του Απόλλωνα, με τον αρχαιότερο να χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ. Ο νότιος ναός, γνωστός ως «ναός των Δηλίων» ήταν και ο κυρίαρχος ναός του ιερού και ο επίσημος ναός της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Παρότι το κτίσμα άρχισε το 478 π.Χ., οι εργασίες σταμάτησαν δύο δεκαετίες αργότερα, όταν το συμμαχικό ταμείο μεταφέρθηκε στην Αθήνα. Ο ναός αυτός δεν θα ολοκληρωθεί παρά έναν αιώνα αργότερα.
Στη βόρεια πλευρά των ναών, πέντε ναϊσκόμορφα κτίσματα αποτελούσαν τους λεγόμενους «θησαυρούς», όπου η κάθε πόλη εξέθετε  τα αφιερώματά της. Γνωρίζουμε ότι ο ένας από αυτούς ανήκε στους κατοίκους της Καρύστου και ένας δεύτερος σε αυτούς της Κέας.
Τα δημόσια διοικητικά κτίρια της πόλης δεν θα μπορούσαν να βρίσκονται μακριά από τους ναούς. Ανατολικά των ναών έχουν ανασκαφεί δύο ανεξάρτητα κτίρια που έχουν ερμηνευτεί ως «βουλευτήριο» και «πρυττανείο», ενώ πίσω ακριβώς από αυτά βρίσκεται το «μνημείο των Ταύρων». Πρόκειται για ένα επίμηκες, εξαιρετικά ιδιόμορφο κτίσμα με το μήκος του να φτάνει τα 68 μέτρα. Ανεγέρθηκε γύρω στο 300 π.Χ. για να στεγάσει, όπως πιστεύεται, μία πολεμική τριήρη που αφιέρωσε στο ιερό πιθανότατα ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Δημήτριος Πολιορκητής μετά από κάποια ναυτική του νίκη.

Η βόρεια πλευρά του ιερού πλαισιωνόταν από την τεράστια στοά του μακεδόνα βασιλιά Αντιγόνου Γονατά μήκους 120 μέτρων. Αντίθετα με τις κοινές στοές, η στοά του Αντιγόνου δεν είχε εμπορικό χαρακτήρα. Αποτελούσε η ίδια ένα ανάθημα στο πανελλήνιο ιερό και στέγαζε τα αφιερώματα της μακεδονικής δυναστείας. Έξω από τον περίβολο του ιερού, στο ανατολικό πέρας της στοάς  βρίσκεται το Στοιβάδειο, χώρος λατρείας του θεού Διονύσου, με τους υπερφυσικού μεγέθους φαλλούς στημένους πάνω σε πεσσούς.
Στοές πλαισίωναν και το δυτικό τμήμα του ιερού χώρου. Δίπλα στη στοά του Φιλίππου, που οδηγούσε στα προπύλαια, υπήρχε η «Στοά των Ναξίων», κτισμένη ουσιαστικά πάνω στην προκυμαία με σχήμα Γ. Τα θεμέλια του τετράγωνου κτιρίου λίγο βορειότερα ανήκουν στον «Κερατώνα», το κτίριο μέσα στο οποίο υπήρχε ο βωμός σε σχήμα κεράτων, γύρω από τον οποίο χόρεψε κατά την παράδοση ο Θησέας επιστρέφοντας από την Κρήτη.

Το βορειοδυτικό τμήμα της αγοράς ήταν αφιερωμένο στην Άρτεμη, την αδελφή του Απόλλωνα και τη Δήμητρα, ενώ περιλάμβανε και ένα δημόσιο κτίσμα για τις συνελεύσεις της εκκλησίας του Δήμου.
Εξερχόμενος ο επισκέπτης από την βορεοδυτική γωνία του ιερού, θα βρεθεί στην επωνομαζόμενη «Αγορά του Θεοφράστου», επιμελητή των Αθηναίων στην Δήλο, που το 125 πΧ. διαμόρφωσε αυτή την έκταση που σήμερα συνήθως καλύπτεται από νερά. Απέναντί του ακριβώς βρίσκεται το μικρό ιερό του Ποσειδώνα Ναυκλαρίου και πίσω του η ευμεγέθης «Υπόστυλη Αίθουσα» οικοδόμημα άγνωστης χρήσης που ενδεχομένως σχετιζόταν με το εμπόριο σιτηρών. Ακολουθώντας την υπάρχουσα διαδρομή ο επισκέπτης περνάει από το ιερό του Δωδεκαθέου, αφιερωμένου στους 12 θεούς και φτάνει στο «μνημείο του Γρανίτη», όπως επικράτησε να λέγεται, ενός εντυπωσιακού συγκροτήματος του 2ου αιώνα π.Χ., κατασκευασμένου από γρανίτη που  κατά πάσα πιθανότητα στέγαζε μία λέσχη θρησκευτικών συλλόγων. Αμέσως δυτικά βρίσκεται το Λητώο, ιερό αφιερωμένο στη μητέρα του Απόλλωνα και της Άρτεμης Λητώ και πίσω του η Αγορά των Ιταλών, πλαισιωμένη από στοές και χρονολογούμενη στον 2ο αιώνα π.Χ., όταν οι Ρωμαίοι επιχειρηματίες είχαν αρχίσει να κατακλύζουν το νησί μετατρέποντάς το σε διεθνή εμπορικό κόμβο.
Μεταξύ της Αγοράς των Ιταλών και του Μνημείου από Γρανίτη, εκτείνεται προς τα βόρεια, ο πλέον γνωστός δρόμος της Δήλου, ο «δρόμος των Λεόντων» από τα ολόγλυφα μαρμάρινα λιοντάρια που τον πλαισίωναν. Αποτελούσαν αφιερώματα των κατοίκων της Νάξου (που φημιζόταν για το αστραφτερό της μάρμαρο) στο τέλος του 7ου αιώνα π.Χ. Σήμερα σώζονται μόλις πέντε από αυτά, ο αρχικός τους αριθμός όμως ίσως υπερέβαινε τα δέκα. Έχουν υποστεί εκτεταμένες φθορές από την αιολική διάβρωση, που με την πάροδο των χρόνων επέφερε εντυπωσιακή μείωση του όγκου τους. Ένα έκτο λιοντάρι από αυτή τη θέση έχει αποσπαστεί από τους Ενετούς και στολίζει μέχρι σήμερα το ναύσταθμο της Βενετίας.
Στο βάθος αριστερά του δρόμου βρίσκεται ένα μεγάλο οικοδομικό συγκρότημα με αναστηλωμένο σήμερα ιερό που ανήκει στο Κοινό των Ποσειδωνιαστών της Βηρυτού, κτισμένο από τους πλοιοκτήτες και εμπόρους που κατάγονταν από τη Βηρυτό. Πίσω από το ιερό έχει ανασκαφεί μία εκτεταμένη συνοικία με ιδιωτικές οικίες. Προχωρώντας ευθεία την «Οδό των Λεόντων», στο δεξί μας χέρι ο χώρος καταλαμβανόταν από την Ιερή Λίμνη, που κατά την παράδοση είδε το φως ο Απόλλωνας, σήμερα για λόγους υγειινής είναι αποξηραμένη. Ο δρόμος καταλήγει στις αθλητικές εγκαταστάσεις του ιερού νησιού, όπου υπήρχαν δύο παλαίστρες και ανατολικότερα ιππόδρομος και στάδιο.
Το στάδιο βρίσκεται σε κάποια απόσταση από το ιερό και το λιμάνι και διέθετε την δική του συνοικία, ένα γυμνάσιο και ένα ιερό αφιερωμένο στον Απόλλωνα Αρχηγέτη, το μυθικό οικιστή και πρώτο βασιλιά της Δήλου.
Οι πλουσιότερες ωστόσο συνοικίες της Δήλου κατελάμβαναν το χώρο νότια του ιερού και του λιμανιού. Εδώ βρισκόταν και η σημαντικότερη συνοικία του νησιού, η «συνοικία του θεάτρου», διαμορφωμένη σε άτακτες νησίδες και με τα σπίτια να διαμορφώνονται γύρω από ανοικτές αυλές. Σε κάποια από αυτά σώθηκαν εκπληκτικής ομορφιάς περίτεχνα ψηφιδωτά από τα οποία έλαβαν τα σπίτια τα ονόματά τους. Εδώ βρίσκεται το περίφημο «Σπίτι του Διονύσου» και το «Σπίτι της Τρίαινας», καθώς και το «Σπίτι του Διοσκουρίδη και της Κλεοπάτρας» με τα αγάλματα των ιδιοκτητών, όρθια στην είσοδο, να υποδέχονται τον επισκέπτη. Περνώντας μέσα από τον κεντρικό δρόμο της συνοικίας καταφτάνουμε στο θέατρο, στην πλαγιά του λόφου. Εδώ κατέφευγαν οι καλλιεργημένοι κάτοικοι του νησιού για στιγμές πνευματικής θαλπωρής παρακολουθώντας τα ήδη κλασικά έργα των μεγάλων τραγικών, καθώς και οι λιγότερο καλλιεργημένοι για να διασκεδάσουν με τις σύγχρονες κωμωδίες του Μενάνδρου.
Ένα μονοπάτι οδηγεί τον επισκέπτη από το θέατρο προς τις παρυφές του όρους Κύνθου. Εδώ βρίσκονται ίσως τα δύο πλουσιότερα σπίτια του νησιού, το «Σπίτι των Προσωπείων» με περίφημα ψηφιδωτά, που μάλλον ανήκε σε κάποιον θεατρικό επιχειρηματία και το «Σπίτι των Δελφινιών» που πιθανότατα ανήκε σε έναν εύπορο έμπορο-πλοιοκτήτη.
Στην περιοχή που εκτείνεται από τις παρυφές του όρους Κύνθος μέχρι και την κορυφή του, βρίσκονταν τα ιερά των μη ελληνικών θεοτήτων, που μας θυμίζουν ότι η Δήλος από τον 3ο αιώνα π.Χ. και έπειτα, υπήρξε ένα εξαιρετικά κοσμοπολίτικο νησί, όπου οι ξένες θεότητες μπορούσαν να βρουν τη θέση τους δίπλα στις πατροπαράδοτες αρχέγονες λατρείες. Εδώ θα συναντήσουμε τα ιερά των θεών της Ασκαλώνας, το ιερό του Σάραπη, το ιερό της Ίσιδος (με το ναό της αναστηλωμένο),  καθώς και τα ιερά του Αταργάτιδος και Άδαδος, θεοτήτων από τη Συρία. Δίπλα στις ξένες αυτές θεότητες απαντούνται και τα μικρότερα ιερά των ελληνικών θεοτήτων: το ιερό της Αρτέμιδος Λοχείας, προστάτιδος των τοκετών, του Διός Κυνθίου και της Αθηνάς Κυνθίας, της Ήρας, της Αγαθής Τύχης και των Καβείρων. Ξένοι και ντόπιοι θεοί  λατρεύονται δίπλα-δίπλα σε ένα κλίμα αξιοζήλευτης θρησκευτικής ανοχής.
Ο περίπατος των ερευνημένων περιοχών της Δήλου σταματάει συνήθως εδώ. Η περιήγηση επιβάλλεται να ολοκληρωθεί με την επίσκεψη στο Μουσείο της Δήλου. Μόνο οι τρεις από τις επτά αίθουσες είναι ανοικτές στο κοινό, καθώς οι αυξημένες ανάγκες μετέτρεψαν τις υπόλοιπες σε αποθήκες. Στην κεντρική αίθουσα βρίσκεται η έκθεση αρχαϊκής γλυπτικής, που περιλαμβάνει κυρίως κούρους, που αποτελούσαν τα κατεξοχήν αναθήματα της Αρχαϊκής Περιόδου στο ιερό. Από την ίδια εποχή εκτίθεται η ενεπίγραφη «βάση του Ευθυκρατίδη», μία σφίγγα, έργο παριανών γλυπτών του 6ου αιώνα και τέλος αγάλματα των θεών της Ύστερης Αρχαϊκής Περιόδου. Στη βόρεια αίθουσα εκτίθενται τα γλυπτά της Κλασσικής Περιόδου, με το σύμπλεγμα του Βορέα που αρπάζει την Ωρείθυια, αυστηρορυθμικά αγάλματα αθλητών και μαρμάρινους λέοντες. Τέλος στην τρίτη νότια αίθουσα εκτίθενται ευρήματα κεραμικής, μικροπλαστικής και μικροτεχνίας που καλύπτουν μία χρονική περίοδο από την Πρωτοκυκλαδική Εποχή μέχρι τους Ύστερους Ρωμαϊκούς Χρόνους.
Κάθε συνοπτική περιήγηση ενός αρχαιολογικού χώρου ή Μουσείου, όσο εμπεριστατωμένη και αν είναι, αδυνατεί να καλύψει τα συναισθήματα που δημιουργεί η φυσική μας παρουσία σ’ αυτόν. Ειδικά η Δήλος δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Οι τρεις ώρες που συνήθως διαρκούν οι οργανωμένες ξεναγήσεις των τουριστικών πλοιαρίων, αρκούν μονάχα για ένα γρήγορο πέρασμα από τις διάφορες συνοικίες. Για όποιον ωστόσο ενδιαφέρεται να γνωρίσει τη Δήλο με περισσότερη άνεση, να σταθεί μπροστά από κάθε κτίσμα και να το ανασυνθέσει στη φαντασία του, να θαυμάσει τους υπέροχους ιριδισμούς των ψηφιδωτών δαπέδων ή να νιώσει την εκτυφλωτική λάμψη των κούρων της Νάξου, θα πρέπει να αφιερώσει δύο τουλάχιστον ημέρες.
H παραμονή στο νησί  απαγορεύεται μετά τη δύση του ήλιου.

Συγγραφέας: Γιώργος Kουτσουφλάκης, Aρχαιολόγος

ΠΗΓΗ: http://www.isternia.net/

Δήλος – Βίντεο Αφιέρωμα στο “ιερό” Νησί ν.2

Σε αυτό το δεύτερο βίντεο της σειράς αφιερωμάτων στο “ιερό” Νησί, βλέπουμε τον εξωτερικό χώρο του λιμανιού, τον αρχαιολογικό χώρο και το κυριότερο, εκθέματα από το Μουσείο της Δήλου, όπου δεσπόζουν – τι άλλο – οι Νάξιοι Λέοντες!

ΠΗΓΗ: http://originalmykonos.blogspot.com/

___________________________________________________________

Αστροφυσική, Αφιερώματα, Επιστήμη, NASA/ΝΑΣΑ

Το Top 10 των επιστημονικών επιτευγμάτων του 2011


Τα δέκα σημαντικότερα επιτεύγματα της επιστήμης για το 2011, παρουσίασε το έγκριτο περιοδικό “Science”.

Το Top 10 των επιστημονικών επιτευγμάτων του 2011

1.Στο νούμερο ένα συναντάμε τη διεθνή κλινική δοκιμή η οποία απέδειξε πως τα φάρμακα για την καταπολέμηση του AIDS μπορούν να έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα με τα προφυλακτικά στην παρεμπόδιση της διάδοσης της ασθένειας.

Επικεφαλής της ανακάλυψης αυτής, είναι ο Μάιρον Κοέν της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Β.Καρολίνα.

2. Στο νούμερο δύο είναι το κατόρθωμα του ιαπωνικού διαστημικού σκάφος «Χαγιαμπούσα» το οποία –έστω και με τρία χρόνια καθυστέρηση- κατάφερε να φέρει δείγμα από τον αστεροειδή «Ιτοκάβα».

3. Φετινές αναλύσεις έδειξαν πως η επιμιξία με τους άνθρωπους των σπηλαίων ενίσχυσαν το ανοσοποιητικό σύστημα των σύγχρονων ανθρώπων.

4. Η απεικόνιση από Ιάπωνες ερευνητές της δομής του φωτοσυστήματος 2, η οποία αναμένεται να βοηθήσει μελλοντικά στην παραγωγή ενέργειας.

5. Τα δύο παρθένα νέφη αερίου που ανακάλυψαν αστρονόμοι στη Χαβάη.

6. Η ανακάλυψη πως κάθε άνθρωπος έχει δική του κυρίαρχη κατηγορία βακτηρίων στο έντερό του.

7. Η πρόοδος στην προσπάθεια δημιουργίας του πρώτου αποτελεσματικού εμβολίου για την ελονοσία.

8. Οι πολλές ανακαλύψεις νέων εξωπλανητών.

9. Η ανακάλυψη των ζεολίθων που είναι συνθετικά πορώδη ορυκτά.

10. Η ανακάλυψη ότι η απομάκρυνση των παλαιών κυττάρων (που έχουν πάψει πια να διαιρούνται) μπορεί να επιβραδύνει τα συμπτώματα της γήρανσης.

ΠΗΓΗ: http://www.newsbomb.gr/

Ανακαλύψεις, Βιολογία, Γεωλογία, Επιστήμη, Ερπετοειδή, Ειδήσεις, Κρυπτοζωολογία, Παλαιοντολογία

Βρέθηκε απολιθωμένη ουρά δεινοσαύρου στην Ανταρκτική


Βρέθηκε απολιθωμένη ουρά δεινοσαύρου στην Ανταρκτική

Το απολίθωμα ενός τιτανόσαυρου, ενός από τα μεγαλύτερα είδη δεινοσαύρων ανακάλυψαν επιστήμονες στην Ανταρκτική.

Βρέθηκε απολιθωμένη ουρά δεινοσαύρου στην Ανταρκτική

Η ουρά του τεράστιου χορτοφάγου δεινοσαύρου που εντοπίστηκε, χρονολογείται στα 70 εκατομμύρια έτη. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει την πλούσια βλάστηση που κάλυπτε τότε το τώρα παγωμένο έδαφος της Ανταρκτικής.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το εύρημα επιβεβαιώνει ότι οι γιγαντόσωμοι, προϊστορικοί κάτοικοι του πλανήτη μας, οι δεινόσαυροι, είχαν εποικίσει ολόκληρη σχεδόν τη γη.

ΠΗΓΗ: http://www.newsbomb.gr/

Επιστήμη, Ειδήσεις, Εξοπλισμός, Τεχνολογία

Ηλεκτρονικό σκαθάρι θα σώζει ζωές


Οι επιστήμονες έφτασαν σε σημείο να δημιουργήσουν, ένα ηλεκτρονικό σκαθάρι, το οποίο προορίζεται να βοηθήσει στις έρευνες για επιζώντες μετά από μεγάλες καταστροφές.

Ηλεκτρονικό σκαθάρι θα σώζει ζωές

Οι κατασκευαστές  λένε πως η πλάτη του είναι εξοπλισμένη με αισθητήρες, ενώ μπορεί να τροφοδοτείται με ενέργεια από την κίνηση των φτερών του.

Το εντυπωσιακό κατασκεύασμα θα μπορεί να κινείται σε κατεστραμμένα κτίρια και σε άλλες επικίνδυνες περιοχές, ώστε να εντοπίζει ζωή, όπως π.χ. στα ερείπια μετά από σεισμό.

Επίσης το σκαθάρι ίσως χρησιμοποιηθεί και από τον στρατό.

skathari1

skathari3

Πηγή: http://www.newsbomb.gr/

Ειδήσεις, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί

Βυθίστηκε τούρκικο πλοίο στη Σάμο


Από newsbomb.gr
Το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Dogu Haslaman» μετέφερε λιπάσματα και είχε αναχωρήσει από την Ουκρανία με προορισμό το Ισραήλ όταν παρουσίασε πρόβλημα.

Το πλήρωμα παραλήφθηκε από παραπλέον τουρκικό πλοίο ενώ έσπευσαν και δύο σκάφη του λιμενικού σώματος και ένα ελικόπτερο super puma.

Κατά την άφιξη ωστόσο του εγλικοπτέρου, το 12μελές πλήρωμα που είχε ήδη μεταφερθεί με σωστική λέμβο σε παραπλέον τουρκικό φορτηγό πλοίο, αρνήθηκε την παροχή βοήθειας από τους διασώστες του ελικοπτέρου.

Στην περιοχή δεν παρουσιάστηκε μόλυνση.

Πηγή: http://gr.news.yahoo.com

Αναλυτικά:

Τούρκοι ναυαγοί αρνήθηκαν την ελληνική βοήθεια

Ημιβύθιση φορτηγού πλοίου, υπό τουρκική σημαία, το οποίο μετέφερε λίπασμα σημειώθηκε στη θαλάσσια περιοχή 18 ναυτικά μίλια βορειοδυτικά της Σάμου, εντός του FIR Αθηνών.

Τούρκοι ναυαγοί αρνήθηκαν την ελληνική βοήθεια

Το πλήρωμα, το οποίο αποτελείται από 12 άτομα, εγκατέλειψε το πλοίο και παραλήφθηκε από παραπλέον τουρκικό σκάφος.

Στην περιοχή για παροχή βοήθειας έσπευσαν, επίσης, δύο σκάφη του Λιμενικού Σώματος και ένα ελικόπτερο Super Puma.

Σύμφωνα με το ΓΕΕΘΑ, το Super Puma της πολεμικής αεροπορίας, «απογειώθηκε για αποστολή έρευνας και διάσωσης, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες, κατόπιν εκπομπής σήματος κινδύνου την 10:55, του, υπό τουρκική σημαία, φορτηγού πλοίου DOGU HASLAMAN», που «βρισκόταν σε διεθνή ύδατα, μεταξύ Χίου και Σάμου και εντός του FIR Αθηνών, περιοχή ευθύνης έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας». Στην ίδια ανακοίνωση προστίθεται ότι κατά την άφιξη του ελικοπτέρου στο σημείο, το 12μελές πλήρωμα του πλοίου «είχε ήδη μεταβεί με σωστική λέμβο στο παραπλέον φορτηγό πλοίο PIRIREIS» και ότι «το πλήρωμα αρνήθηκε την παροχή βοήθειας από τους διασώστες του ελικοπτέρου, οι οποίοι επιβιβάστηκαν στο PIRIREIS, αναφέροντας ότι αναμένουν τουρκικά μέσα να τους παραλάβουν».

Την όλη επιχείρηση παρακολουθεί διακριτικά και σκάφος του πολεμικού ναυτικού, το δε ημιβυθισμένο τουρκικό πλοίο, είχε αναχωρήσει από το Νικολάγιεφ της Ουκρανίας, με προορισμό το Ισραήλ.

Πηγή: http://www.newsbomb.gr/koinwnia/story/102988/toyrkoi-nayagoi-arnithikan-tin-elliniki-voitheia

Αυτή η “φάρα” από εγωισμό και μίσος θα χαθεί!

Αστροφυσική, Αστροβιολογία, Αστρονομία, Αεροναυτική, Ανακοινώσεις, Διάστημα/ Αστρονομία, Διαστημική Αρχαιολογία, Επιστήμη, Σελήνη, NASA/ΝΑΣΑ

Εθελοντές θα αναζητήσουν ίχνη εξωγήινης ζωής στη Σελήνη!


  • Συντάκτης: Νικόλαος Αλεβιζόπουλος

 Τη βοήθεια εθελοντών ζητούν Αμερικανοί επιστήμονες για να ψάξουν για σημάδια εξωγήινης ζωής στις εικόνες της Σελήνης που έχει τραβήξει το αναγνωριστικό διαστημόπλοιο της NASA “LRO”.

Το διαστημικό σκάφος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και από το 2009 έχει τραβήξει περισσότερες από 340.000 φωτογραφίες της επιφάνειά της.

Οι ερευνητές Πολ Ντέιβις και Ρόμπερτ Βάγκνερ από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα υποστηρίζουν ότι η μελέτη και η σάρωση όλων αυτών των εικόνων δεν μπορεί να γίνει από μια επιστημονική ομάδα, όσο πολυμελής κι αν είναι.

Οπότε, προτείνουν να δημιουργηθεί ένα δίκτυο ερασιτεχνών εθελοντών μέσω Διαδικτύου, το οποίο θα εξετάζει τις εικόνες για περίεργα σημάδια.

«Παρόλο που υπάρχει μικρή πιθανότητα η εξωγήινη τεχνολογία να έχει αφήσει ορατά ίχνη στο φεγγάρι, όπως κάποιο τεχνούργημα ή μια μεταβολή στα χαρακτηριστικά της επιφάνειας, οποιοδήποτε ίχνος διατηρείται για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα εξαιτίας των συνθηκών», λένε οι δύο επιστήμονες.

Τέτοιου είδους αντικείμενα ή άλλα σημάδια που έχουν αφήσει εξωγήινοι θα κληθούν να ανακαλύψουν οι ενθουσιώδεις εθελοντές. Η πρόταση αυτή των δύο επιστημόνων δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Acta Astronautica.

Πηγή: www.newsbomb.gr

pyles.tv

Αστροφυσική, Αστροβιολογία, Αστρονομία, Αεροναυτική, Διάστημα/ Αστρονομία, Επιστήμη, Εξοπλισμός, Τεχνολογία, NASA/ΝΑΣΑ

Μια πρώτη ματιά στο Orion, το διαστημόπλοιο που θα μας πάει στον Άρη


Το κοινό της Washington είχε σήμερα την ευκαιρία να δει από κοντά ένα ακριβές ομοίωμα του Orion, του νέου διαστημόπλοιου που εξελίσσει η Nasa για να αντικαταστήσει τα διαστημικά λεωφορεία.

Το Orion σχεδιάζεται να μεταφέρει αστροναύτες στο διεθνή διαστημικό σταθμό μέχρι το 2015 και -εφόσον όλα πηγαίνουν καλά – να επιστρέψει στην Σελήνη το 2020.

Πάνω από όλα όμως η Nasa σχεδιάζει το Orion να ταξιδέψει στον Άρη κάποια στιγμή στα μέσα του 2030- 2040.

Αν αυτές οι ημερομηνίες σας φαίνονται απίθανες να θυμίσουμε ότι το 2035 είναι μονάχα 25 χρόνια μακριά.

Τo Orion είναι η επόμενη γενιά διαστημικού σκάφους για την Nasa αλλά αποτελεί σε κάποια σημεία και μια επιστροφή στην φιλοσοφία του προγράμματος Apollo. Η διαφορά είναι βέβαια αβυσσαλέα. Το Apollo της δεκαετίας του 1960 μετέφερε 3 ανθρώπους και η υπολογιστική δύναμη των ηλεκτρονικών συστημάτων του σκάφους ήταν πολύ μικρότερη από ένα σημερινό κινητό τηλέφωνο. Το Orion θα είναι παιδί της σημερινής τεχνολογίας και θα μεταφέρει 6 άτομα ανά ταξίδι.

Το ομοίωμα που βλέπετε στην παραπάνω εικόνα είναι ακριβές ως προς τις διαστάσεις και θα χρησιμοποιηθεί σε δοκιμές πλεύσης στον Ατλαντικό Ωκεανό. Σκοπός των δοκιμών είναι να βεβαιωθεί η Nasa ότι το Orion θα προσθαλασσώνεται επιτυχώς στις επιστροφές από το διάστημα.

Βλέπετε το μέλλον.

Πηγή: http://www.zing.gr/2009/03/orion-nasa/