Αρχαιολογία, Ανακαλύψεις, Γεωλογία, Ελλάδα, Θεωρίες, Ιστορία, Μυστική Ελλάδα, Ναυάγια, Πατριωτισμός, Στρατιωτικά, Ταξίδια ή Εξερευνητές, Υποβρύχια Αρχαιολογία, Χαμένοι Πολιτισμοί

Ανακαλύφθηκε το χαμένο νησί της αρχαιότητας όπου έγινε η ναυμαχία των Αργινουσών


Διεθνής ομάδα επιστημόνων, μετά από μελέτη των πετρωμάτων και της αρχιτεκτονικής, σε μια μικρή χερσόνησο κοντά στα παράλια της Σμύρνης, αποφάνθηκε ότι ανακάλυψε το χαμένο νησί, που αναφέρουν τα αρχαία ελληνικά κείμενα και πάνω στο οποίο έγινε η ναυμαχία των Αργινουσών νήσων, στα τέλη του Πελοποννησιακού πολέμου

Μπροστά σε μια σημαντική ανακάλυψη βρέθηκαν επιστήμονες, που ερευνούν τα παράλια της Σμύρνης, στη Μικρά Ασία. Η διεθνής ομάδα επιστημόνων, η οποία ενεργεί υπό την εποπτεία του Γερμανικού Ινστιτούτου Αρχαιολογίας, μελέτησε τα πετρώματα και την αρχιτεκτονική στην περιοχή Ντικιλί της Σμύρνης και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μικρή χερσόνησος που υπάρχει σε αυτό το σημείο της δυτικής Τουρκίας, είναι το χαμένο νησί του Αιγαίου, το οποίο αναφέρεται σε αρχαία κείμενα.

Οι προσχώσεις που δημιουργήθηκαν στην περιοχή με το πέρασμα των ετών συνετέλεσαν, ώστε το τρίτο νησί του συμπλέγματος των Αργινουσών νήσων της αρχαιότητας, στα παράλια της Μικράς Ασίας και, ακριβώς, απέναντι από τη Λέσβο να «εξαφανιστεί» από τον χάρτη. Τα άλλα δύο νησιά είναι γνωστά στην Τουρκία ως Νήσοι Garip.

Η διεθνής ομάδα των επιστημόνων αποτελείτο από γεωφυσικούς, τοπογράφους και γεωαρχαιολόγους, οι οποίοι προέρχονταν από την Τουρκία, την Γερμανία και την Βρετανία και μελέτησε τα γεωλογικά δείγματα της περιοχής για να καταλήξει στο σημαντικό επιστημονικό συμπέρασμα.

Ο αρχαιολόγος, Felix Pirson, δήλωσε στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης: «Πριν ξεκινήσει η έρευνά μας ήταν θέμα συζητήσεων, αν ήταν εδώ οι Αργινούσες νήσοι ή όχι. Το στενό μεταξύ αυτού του νησιού και της ηπειρωτικής γης γέμισε με προσχώσεις και δημιουργήθηκε μια χερσόνησος. Αυτό το μέρος ήταν σταθμός μεταξύ σημαντικών διαδρομών που οδηγούσαν στη Λέσβο, στο Αδραμύττιο και στην Πέργαμο».

Στο νησί πραγματοποιήθηκε το 406 π.χ. η ναυμαχία των Αργινουσών κατά τα τέλη του Πελοποννησιακού πολέμου μεταξύ Αθηναίων και Σπαρτιατών. Η ναυμαχία έληξε με νίκη των Αθηναϊκών δυνάμεων έναντι των Σπαρτιατών, όμως, η νίκη αμαυρώθηκε από την εκτέλεση των νικητών Αθηναίων στρατηγών, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε θάνατο, επειδή δεν διέσωσαν τους ναυαγούς και δεν περισυνέλεξαν τις σωρούς περίπου 5.000 συμπολεμιστών τους. Αυτή η αντίδραση των Αθηναίων πολιτών ήταν σε απόλυτη σύμπνοια με τα πιστεύω τους, αφού είναι γνωστές οι ιδέες των αρχαίων Ελλήνων αναφορικά με τον θάνατο, την ψυχή και την ταφή των νεκρών τους.

ΠΗΓΗ: Protothema.gr | Ανακαλύφθηκε το χαμένο νησί της αρχαιότητας όπου έγινε η ναυμαχία των Αργινουσών

Αρχαιολογία, Αρχιτεκτονική, Αιγαίο, Ανακαλύψεις, Διάφορα, Επιστήμη, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ιστορία, Κατακόμβες, Κούφια Γη, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Προπαγάνδα, Συνωμοσιολογίες, Συνεντεύξεις, Χαμένοι Πολιτισμοί

Αποκάλυψη ΣΟΚ! Ανακαλύφθηκαν στην αρχαία Πελλάνα ανθρώπινα οστά γιγαντιαίων διαστάσεων! (Βίντεο)


«Αποκαλύφθηκαν στην αρχαία Πελλάνα ανθρώπινα οστά γιγαντιαίων διαστάσεων και μαζί με αυτά μπαζώθηκε ο μοναδικός στο είδος του βαθμιδωτός λαξευτός Βασιλικός Τάφος στον κόσμο» ”

Γράφει ο Νίκος Μπακής
Τα παιδιά της Πελλάνας μαζί με την Proud To Be A Spartan Pictures παρουσιάζουν για μια ακόμη φορά ένα νέο μουσικό ντοκιμαντέρ με τίτλο: «ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΤΑ ΤΕΙΧΗ – Η ΠΕΛΛΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΚΕΔΑΙΜΩΝ», αφιερωμένο στον Μεγάλο Δάσκαλο και Κορυφαίο Έλληνα Αρχαιολόγο του 21ου αιώνα Θεόδωρο Σπυρόπουλο και στο ανασκαφικό του έργο.
Το αποκαλυπτικό αυτό ντοκιμαντέρ προβάλλει φωτογραφίες που βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, όπου περιέχει και το γνωστό πλέον βιντεάκι με το μοναδικό στο είδος του
βαθμιδωτό λαξευτό Βασιλικό Τάφο στον κόσμο, όπου μπαζώθηκε με τον πιο απάνθρωπο και βάρβαρο τρόπο κάτω από 250 τόνους ακατέργαστου υλικού και μπάζα και το οποίο χαρακτηρίστηκε από τον Ελληνικό Τύπο και τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ως «η μεγαλύτερη αρχαιολογική ανακάλυψη του αιώνα, η οποία καταστράφηκε εν μία νυκτί». Καθώς επίσης μοναδικά ευρήματα από μια σειρά ανθρώπινων σκελετών γιγαντιαίων διαστάσεων, όπου κυμαίνονταν από 2 έως 2.50 μ. ύψος ο καθένας και βρέθηκαν στο Μυκηναϊκό Νεκροταφείο της αρχαίας Πελλάνας.

Επίσης δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο και οι σπουδαίες ανακαλύψεις της εξαίρετης Αρχαιολόγου κ. Αδαμαντίας Βασιλογάμβρου, όπου εν έτη 2008 έγινε ανεύρεση για πρώτη φορά στη Λακωνία ενεπίγραφης πήλινης πινακίδας σε Γραμμική Γραφή Β΄ και έστρεψε το ενδιαφέρον των αρχαιολόγων στον αρχαιολογικό χώρο του Αγίου Βασιλείου Ξηροκαμπίου, μια χαμηλή λοφοσειρά στο νοτιοδυτικό τμήμα της πεδιάδας της Σπάρτης, σε απόσταση περίπου 12 χλμ. από την πόλη. Πολύ γρήγορα η αρχαιολογική σκαπάνη φέρνει στο φως άλλες 4 πινακίδες Γραμμικής Β΄, καθώς κι ένα οικοδόμημα του 14ου αιώνα π. Χ. με 7 δωμάτια, όπου ανακαλύφθηκαν πάνω από 17 ξίφη μέσα σε κιβώτιο κολλημένα μεταξύ τους εξαιτίας μεγάλων θερμοκρασιών (προφανώς από πυρκαγιά) κ.ά.

Ενώ τα επίσημα χείλη της επιστημονικής κοινότητας δεν έχουν αποφανθεί ακόμα ή καταλήξει αν τα ευρήματα αυτά ανήκουν σε ανάκτορο αν και τα πρώτα στοιχεία δημιουργούν αυτή την αισιοδοξία, κάποιοι ενθουσιώδεις αρχαιολόγοι από την άλλη πλευρά, παρέα με κάτι αδαείς δημοσιογράφους βιάστηκαν να το βαφτίσουν «Σπάρτη του Μενελάου» (!), χωρίς βέβαια να έχουν εντοπιστεί γύρω από το λόφο του Ξηροκαμπίου Βασιλικοί Τάφοι, Κυκλώπεια τείχη ή ανάκτορα, αδιάσειστες αποδείξεις που να καταδεικνύουν την μεγαλοπρέπεια ενός ανακτορικού κέντρου, κάτι ανάλογα με εκείνα που είχαν βρεθεί στην Τροία, στις Μυκήνες, στην Τίρυνθα, στην Πύλο και στην Πελλάνα, θέτοντας σοβαρά σε αμφισβήτηση ακόμη και την ύπαρξη του Ομηρικού Βασιλείου της ΦΑΡΙΔΟΣ.

Ο ποιητής Όμηρος αναφέρει σαφέστατα στην ΙΛΙΑΔΑ πως την εποχή εκείνη υπήρχαν 10 Πόλεις «…οι δε είχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν, Φαρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην, Βρυσειάς τα ενέμοντο και Βρυσειάς τ᾽ ἐνέμοντο καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινάς, οἵ τ᾽ αρ᾽ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τ᾽ ἔφαλον πτολίεθρον, οἵ τε Λάαν εἶχον ἠδ᾽ Οἴτυλον ἀμφενέμοντο …» (Ομήρου Ιλιάδα, Ραψωδία Β΄, στίχοι 581 – 585). Τις πόλεις αυτές τις συναντάμε ακόμα και στις μέρες μας είτε ως μικρά χωριά, είτε απλά ως τοπωνύμια.

Η μοναδική Πόλη που δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμη και αποτελούσε πονοκέφαλο όχι μόνο στους ιστορικούς και περιηγητές, αλλά και στους ίδιους τους αρχαιολόγους ήταν η Λακεδαίμων. Ο Όμηρος δίνει στην Λακεδαίμονα δύο επίθετα «κοίλην» και «κητώεσσαν». Το κοίλην είναι εύκολο να εξηγηθεί, πρόκειται για μια περιοχή που μοιάζει με γούβα. Το κητώεσσαν όμως σημαίνει γεμάτη με κήτη δηλαδή θαλάσσια θηλαστικά (δελφίνια, φώκιες κ.ά.), οι γεωτρήσεις τα τελευταία χρόνια απέδειξαν ότι το υπόστρωμα στην Λακεδαίμονα είναι πλούσια σε λιγνίτη. Πλην του λιγνιτικού στρώματος υπήρχαν και τα απολιθώματα των κητών.

Σύμφωνα με τον κ. Σπυρόπουλο προς το τέλος της εποχής των Παγετώνων και αφού ξεκίνησε η σταδιακή τήξη των πάγων κατά τη διάρκεια του Πλειστόκαινου, ο Ελληνικός χώρος άρχισε να αναδύεται σιγά σιγά από τη θάλασσα της Μεσογείου και να σχηματίζονται τμήματα ξηράς. Από το φαινόμενο αυτό δημιουργήθηκαν τεράστιες λιμνοθάλασσες. Μία από αυτές παρέμεινε έως το 1750 π. Χ. και ήταν η Λίμνη της Λακεδαίμονος «Η ΙΕΡΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ», η οποία έφθανε από την Πελλάνα έως το Γύθειο, ενώ ο Ποταμός Ευρώτας (ευ + ρότα = καλή πλοήγηση) ήταν πλωτός μέχρι τη θάλασσα.

Ο χρόνος θα δείξει τελικά αν ο κ. Σπυρόπουλος είχε δίκιο ή όχι και όσοι τον αμφισβητούν ας βγουν με το ονοματεπώνυμό τους και όχι να κρύβονται μέσα στα καφενεία όπως συνηθίζεται άλλωστε στην Ελλάδα και να τον διαψεύσουν δημόσια, γιατί ο μόνος που μπορεί να τον διαψεύσει ή καλύτερα να τον κρίνει είναι η ίδια η Ιστορία και κανένας άλλος. Εκτός από αντίζηλους που είχε αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τον συκοφαντούσαν και καταπολεμήθηκε βάναυσα από το σύστημα, έχει αποκτήσει και φανατικό κοινό, ένας από αυτούς τους ένθερμους υποστηρικτές είναι και ο πρώην Υπουργός και πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής» κ. Ιωάννης Μ. Βαρβιτσιώτης, ο οποίος σ’ ένα απόσπασμα από το άρθρο του στο Βήμα της Κυριακής με τον τίτλο: «Το Ανάκτορο του Μενελάου διχάζει» στις 23/2/2003, μας παραθέτει πως είναι πλέον πεπεισμένος ότι η Ομηρική Λακεδαίμων ευρέθη: «Ανεξάρτητα όμως από αυτό που ανάγεται στη σφαίρα της επιστημονικής ανάλυσης είναι γεγονός ότι η Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή από το 1830 αναζητούσε το ανάκτορο του Μενελάου στη μυκηναϊκή Σπάρτη, δηλαδή στο ύψωμα της Κοκκινόραχης, όπου υπήρχε ιερό του Μενελάου και της Ελένης, ιδρυμένο περί το 700 π. Χ.

Ανάκτορο όμως δεν ευρέθη εκεί που να ταιριάζει σ’ έναν Μενέλαο! Ούτε βασιλικοί τάφοι βρέθηκαν εκεί ή αλλού στη Λακωνία, ούτε Κυκλώπεια τείχη, ούτε μέγαρο με ιερά και αποθήκες, τίποτα από αυτά που χαρακτηρίζουν ένα μυκηναϊκό κέντρο και μάλιστα ένα ανάκτορο ανάλογο του Ατρείδη Μενελάου. Όλα όμως αυτά βρέθηκαν κοντά στη σημερινή Πελλάνα, που κατά τον Σπυρόπουλο, που επικαλείται τον Όμηρο, είναι η Ομηρική Λακεδαίμων – που υπήρξε η πρωτεύουσα του Μενελάου».

Όλες αυτές οι κυκλώπειες και μυστηριώδεις κατασκευές μας βάζουν σε σκέψεις, η κατασκευή λαξευτού τάφου προϋποθέτει μεγάλες τεχνικές γνώσεις, κατασκευαστική εμπειρία και μακροχρόνια εργασία και οικοδομικά μέσα υψηλά. Παρότι η σύγχρονη τεχνολογία έχει φθάσει σε απίστευτα ύψη κι όμως εξακολουθούν να προβληματίζουν τους ειδικούς για το αν οι πολιτισμοί εκείνοι κατοικήθηκαν από εξωγήινους ή γίγαντες, με αποτέλεσμα να υποπίπτουν συνεχώς σε λανθασμένα και ανυπόστατα συμπεράσματα. Γι’ αυτό ο Δάσκαλος μάς δίδαξε να ερευνούμε και να ετυμολογούμε τα πανάρχαια τοπωνύμια που μας προσφέρει μέσα από τα σπλάχνα της η Ελληνική Γη και όχι να κολλάμε σε εγκαταλειμμένες, εδώ και εκατοντάδων ετών, θεωρίες όπως είναι της απαρχαιωμένης Αγγλικής Αρχαιολογικής Σχολής, οι οποίοι Άγγλοι Αρχαιολόγοι ισχυρίζονται, με το έτσι θέλω, ότι το Ανάκτορο του Μενελάου και της Ελένης βρίσκεται στην σημερινή Σπάρτη δίχως να υπάρχουν χειροπιαστά στοιχεία για να καταδείξουν την ορθότητα των επιχειρημάτων τους, κατά συνέπεια όλες αυτές οι θεωρίες χαρακτηρίστηκαν αβάσιμες και έχουν απορριφθεί από την επιστημονική κοινότητα.

Η Χώρα μας η Ελλάς εκτός από Γεωγραφικός είναι και ένας απέραντος «Μυθολογικός» Χάρτης, όπου οι αρχαίοι ημών πρόγονοι φρόντισαν να κρυπτογραφήσουν όλη την Ιστορία του πολιτισμού τους χρησιμοποιώντας τα στοιχεία της φύσεως ως σημείο αναφοράς όπως ήταν για παράδειγμα ο Ήλιος, η Σελήνη, πλανήτες, αστρικά νεφελώματα, βουνά, ποτάμια, λίμνες, πελάγη, νησιά, δάση, το ζωικό βασίλειο ακόμα και ανθρώπινα συναισθήματα όπως ήταν ο εγκέφαλος, η ψυχή κτλ, μετατρέποντας το καθένα σε ξεχωριστές οντότητες ή αλλιώς θεότητες. Η όλη διαδικασία είχε ως σκοπό την διαφύλαξη των αρχείων ενός Κράτους ή στοιχεία για την προέλευση μιας φυλής από τυχόν λεηλασία ή τον αφανισμό του πολιτισμού τους, ούτως ώστε οι μεταγενέστερες γενεές να έχουν άμεση πρόσβαση στις χαμένες γνώσεις σπάζοντας τους κώδικες που ήταν καλά κρυμμένες μέσα από την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα.

Για την Ιστορία είπαμε πολλά για τον σπουδαίο αυτόν άνδρα δεν είπαμε το παραμικρό. Τον κ. Θεόδωρο Σπυρόπουλο έχουμε ακουστά μονάχα το όνομά του, αλλά κανείς ή τουλάχιστον ελάχιστοι γνωρίζουν τι ακριβώς έχει πετύχει στην μακρόχρονη και πλούσια καριέρα του ως Αρχαιολόγος και πόσα ακόμα μπορεί να μας διδάξει. Είναι Δρ. Αρχαιολογίας με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό του, οι οποίες περγαμηνές ξεπερνάνε ακόμα και το λαμπρό ανασκαφικό του έργο. Είναι:
– Ανασκαφέας Αρχαιολόγος
– Επίκουρος Καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών
– Μέλος της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρίας
– Μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου
– Επίτιμο Μέλος στην Εταιρία Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά
– Επίτιμος Δημότης Πελλάνας (πρώην Δήμος Πελλάνας) και
– Συγγραφέας βιβλίων και μελετών που έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα Ελληνικά και ξένα περιοδικά όπως είναι: Το Αρχαιολογικό Δελτίου, Το Τρίτο Μάτι, ΑΕΡΩΠΟΣ, Δαυλός, Sparta in Laconia, CORPUS κ.ά.

Υπήρξε μαθητής του Μεγάλου Αρχαιολόγου Σπύρου Μαρινάτου, όπου μαζί με τον Δάσκαλό του το 1967 έκαναν την μεγαλύτερη, μέχρι τότε, αρχαιολογική ανακάλυψη στην Ελλάδα στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης. Εκεί ήρθε στο φως μια ολόκληρη προϊστορική πόλη της Υστεροκυκλαδικής Α΄ περιόδου (1600 – 1400 π. Χ.), θαμμένη κάτω από τα ηφαιστειακά υλικά. Χάρη σ’ αυτό το ελαφρύ υλικό (τέφρα) τα σπουδαία αυτά οικοδομήματα διατηρήθηκαν επί αιώνες ακέραια και σε άριστη κατάσταση, όπου η δόμηση ήταν πυκνή και διέθετε πολυώροφα κτίρια με πλούσιες τοιχογραφίες, οργανωμένες αποθήκες, βιοτεχνικούς χώρους, άριστη πολεοδομική οργάνωση με δρόμους, πλατείες και είχε ένα πλήρως αναπτυγμένο αποχετευτικό σύστημα, το οποίο περνούσε κάτω από το λιθόστρωτο και συνδεόταν απευθείας με τα σπίτια, όπως συμβαίνει και στις σύγχρονες πόλεις.

Από το έτος 1968 έως και το έτος 1984 η Αρχαιολογική Εταιρία της Αθήνας διενεργεί συστηματική ανασκαφή στην Τανάγρα υπό την διεύθυνση του Δρ. Σπυρόπουλου σε δύο θέσεις, 500 και 800 μ. Ανατολικά του σημερινού χωριού της Τανάγρας, Νοτίως του Στρατιωτικού Αεροδρομίου, σε δύο Νεκροταφεία των μυκηναϊκών χρόνων. Κατά την ανασκαφή ήλθαν στο φως γραπτές λάρνακες και τα άλλα αρχαία της Τανάγρας των μυκηναϊκών χρόνων περίπου 1350 – 1180 π. Χ.
Αργότερα ως Έφορος αρχαιοτήτων στην πόλη της Θήβας ανακαλύπτει κατά την χρονική περίοδο 1971 και 1973 στο χώρο του Αμφείου την μεγαλύτερη βαθμιδωτή πυραμίδα της τρίτης χιλιετίας π. Χ, η οποία έχει όλες τις προϋποθέσεις να αναδειχθεί σ’ ένα από τα μεγαλύτερα μνημεία του Ευρωπαϊκού χώρου. Καθώς επίσης και τους τάφους των μυθικών αδερφών Ζήθου και Αμφίωνα, όπου σύμφωνα με τα Ομηρικά Έπη ήταν υιοί του Δία και της Αντιόπης και ήταν εκείνοι που πρώτοι έκτισαν την έδρα και τα τείχη της «εφτάπυλης» Θήβας (Οδύσσεια λ 260 – 289). Θα περίμενε κανείς να επαινεθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ο καθηγητής για τις σπουδαίες αυτές ανακαλύψεις, παραταύτα εκδιώχθηκε βιαίως από τις ανασκαφές και «μετατέθηκε» άρον άρον στη Σπάρτη, όπου και παρέμεινε μέχρι την συνταξιοδότησή του το 2002.

Η έπαυλη του Ηρώδη Αττικού στην Εύα/Λουκού Κυνουρίας είναι το σημαντικότερο μνημείο των ρωμαϊκών αυτοκρατορικών χρόνων στον ελληνικό χώρο, όπως καταδεικνύουν η μεγάλη της έκταση και κυρίως ο εξαιρετικός πλούτος των αρχιτεκτονικών λειψάνων και των πολυσχιδών γλυπτών και ψηφιδωτών ευρημάτων της. Το μνημείο ήρθε στο φως έπειτα από είκοσι ένα χρόνια συστηματικής ανασκαφής από τους καθηγητές Δρ. Θεόδωρο Σπυρόπουλο (1980 – 2001) και τον γιό του Δρ. Γεώργιο Σπυρόπουλο (1990 – 2001).
Θα πρέπει να δοθεί ένα τέλος σ’ αυτό το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι που παίζει με τόση επιδεξιότητα το Υπουργείο Πολιτισμού και να αποδοθεί δικαιοσύνη για τις καταστροφές στην αρχαία Πελλάνα. Γιατί όμως κρύβονται; Γιατί δεν μιλάει κανείς; Γιατί τα Μ.Μ.Ε. και ειδικά η δημόσια τηλεόραση Ε.Ρ.Τ. μαζί με τα υπόλοιπα «τουρκοκάναλα» δεν βγάζουν αυτό το μείζον θέμα στην επικαιρότητα;

Οι απαντήσεις είναι απλούστατες και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για να αντιληφθεί κανείς πως στην ιδέα και μόνο αν ανατρεπόταν η Ελληνική Ιστορία από τις ανακαλύψεις του κ. Σπυρόπουλου, τότε ολόκληρη η διδακτική ύλη της Ιστορίας θα διαγραφόταν από όλα τα σχολικά βιβλία, αυτομάτως το γεγονός αυτό θα προκαλούσε τριγμούς τόσο στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων όσο και στους κύκλους της Αρχαιολογίας. Επίσης θα τάραζε τα λιμνάζοντα νερά μιας μερίδας «βολεμένων» της συντηρητικής κοινωνίας της πόλης μας γνωστοί κι ως «τζάκια της Σπάρτης», οι οποίοι με το έμμονο οικονομικό συμφέρον ως πρόσχημα δεν θα δίσταζαν να σαμποτάρουν αρχαιολογικούς χώρους, έργα υποδομής, την κατασκευή υπερσύγχρονων αυτοκινητόδρομων ή ακόμα και να παρεμποδίσουν τη δημιουργία μουσείου στην Σπάρτη πλήττοντας έτσι ανεπανόρθωτα τον τουρισμό και την ανάπτυξη της Λακωνίας, για να ικανοποιήσουν το αρρωστημένο τους προσωπικό όφελος.

Γεγονός είναι πως ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος έχει χτυπήσει φλέβα χρυσού και η ανακάλυψή του δεν είναι καθόλου τυχαία. Πρώτη φορά στα χρονικά της Αρχαιολογίας συναντάμε ασύλητο (σφραγισμένο) βαθμιδωτό λαξευτό Βασιλικό Τάφο τέτοιας υψίστης σπουδαιότητας, δηλαδή από την αρχή του διαδρόμου μέχρι την είσοδο της Πύλης κλείνει προς τα μέσα σχηματίζοντας στα τοιχώματα βαθμιδωτή πυραμίδα και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στο αποκαλυπτικό βίντεο, ο οποίος εμπεριέχει στο εσωτερικό του κι άλλους δυο καλά φυλαγμένους τάφους (τρείς τάφους μέσα σε ένα μεγάλο). Και ένας Θεός ξέρει τι αμύθητους θησαυρούς και γνώσεις θα κρύβουν μέσα τους, προσθέτοντας επιπλέον άλλα 1.000 χρόνια Ιστορίας στην αρχαία Σπάρτη. Έτσι άλλωστε δεν συνέβη με τον Μανόλη Ανδρόνικο με την ανακάλυψή του για τον τάφο του Φιλίππου;

Είναι προφανές πως το σάπιο «Ελληνικό» καθεστώς που κυβερνάει τη Χώρα μας εδώ και 40 χρόνια ενοχλείται από την παρουσία λαμπρών προσωπικοτήτων και δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να ορθώσει το ανάστημά της εκεί που δικαιωματικά της αξίζει. Δυστυχώς θύματα αυτού του οργανωμένου σχεδίου εξόντωσης, το οποίο τείνει να γίνει παγκόσμιο φαινόμενο είναι η νεολαία μας και τώρα εξαπλώνεται σαν πανώλη και στον πολιτισμό μας. Συνήθως χτυπάει σε δυο μέτωπα πρώτα με το χρήμα στοχεύοντας στην υπερκατανάλωση και στην οκνηρία και μετά στην παιδεία αφανίζοντας γλώσσα και οικογένεια.

Τέλος εμείς οι κάτοικοι της Πελλάνας δεν θα εγκαταλείψουμε έτσι εύκολα τα όπλα, ο αγώνας μας συνεχίζεται μέχρι το τέλος και όπως έχει ειπωθεί επανειλημμένως κατά το παρελθόν: «παίρνοντας την γενναία απόφαση παραδίδουμε τις περιουσίες και τα χωράφια μας στα χέρια του κ. Σπυρόπουλου για το καλό της Ιστορίας και του τόπου μας και αν δεν αλλάξει το πολιτικό σκηνικό θα πάρουμε το νόμο στα χέρια μας και σύντομα θα μας βρείτε μπροστά σας».

Βίντεο αποκάλυψη
Ξενάγηση δοκίμων αξιωματικών της Σχολής Υποψηφίων Εφέδρων Αξιωματικών (Υ.Ε.Α.) στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης
Αεροναυτική, Επιστήμη, Ειδήσεις, Εξοπλισμός, Θεωρίες, Ιστορία, Μυστήρια του Κόσμου, Παράξενα, Παράξενα Φαινόμενα, Πειράματα, Ταξίδια ή Εξερευνητές, Τεχνολογία, Υπερβατικές Εμπειρίες, Φυσικά φαινόμενα, Χρονοταξιδώτες, Χαμένοι Πολιτισμοί

Παράξενη εξαφάνιση αεροπλάνου στο παρελθόν: προσγειώθηκε μετά από 35 χρόνια!


Παράξενη εξαφάνιση αεροπλάνου στο παρελθόν: προσγειώθηκε μετά από 35 χρόνια!

Όλη αυτή η ιστορία με το χαμμένο αεροπλάνο των μαλαισιακών αερογραμμών θυμίζει την ιστορία ενός αεροπλάνου που πραγματοποιούσε πτήση πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος στις 4 Σεπτεμβρίου του 1945.

Το γεγονός είχε προκαλέσει παγκόσμια αναστάτωση,όπως τώρα το μαλαισιανό αεροπλάνο.Μάταια όμως,το έψαχναν.Όλες οι έρευνες για την ανεύρεσή του απέβησαν άκαρπες και κάποια στιγμή σταμάτησαν κλείνοντας το φάκελο της υπόθεσης με το αεροσκάφος να θεωρείται οριστικά χαμμένο στα κρύα νερά του Ατλαντικού.

Όμως ,ακριβώς 35 χρόνια αργότερα , στις 12 Οκτωβρίου του 1980 συνέβει κάτι το εκπληκτικό:το ίδιο αεροπλάνο προσγειώθηκε σε αεροδρόμιο της Βραζιλίας χωρίς να ειδοποιήσει τον πύργο ελέγχου!

Το γεγονός αποσιωπήθηκε από τα δυτικά ΜΜΕ,όμως το μετέδοσαν τα ινδονησιακά νέα.

Πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια το αεροπλάνο;Μήπως είχε πέσει μέσα σε μια χρονοδίνη που το εκτόξευσε στο μέλλον;Μήπως συνέβει το ίδιο και με το μαλαισιανό αεροπλάνο;

ΠΗΓΗ: http://aneksigita-fainomena.blogspot.gr/2014/03/Paraksenh-eksafanish-aeroplanou-sto-parelthon-prosgeiwthhke-meta-apo-35-xronia.html#.U3HL4Chwbvp

Έρευνες Ομάδας Genesis, Επιστήμη, Ενέργεια, Εξοπλισμός, Ιστορία, Κινηματογράφος/Ταινίες, Πειράματα, Συνωμοσιολογίες, Τεχνολογία

Αφιέρωμα στον Nikola Tesla


Ο Thomas Edison ήταν ένας εκκεντρικός Αμερικανός που ήταν ταξινομημένος σχετικά με την εφεύρεση του ηλεκτρικού λαμπτήρα. Ο Νίκολα Τέσλα ήταν ένας τρελό -Σέρβος που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αξιοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας. Επίσης, ανατίναξε με αστραπές.

tesla_edison

Nikola Tesla: ο “Τρελός” Επιστήμων

Nikola_TeslaΟ Nikola Tesla ήρθε στην Αμερική από την Κροατία (αλλά ήταν εθνικότητα Σερβίας) με τέσσερις πένες, μερικά ποιήματα και ένα σχέδιο για μια ιπτάμενη μηχανή (που δεν φτιάχτηκε ποτέ) το 1884. Ωστόσο, από το 1900, είχε σχεδόν αξιοποιήσει τη δύναμη της ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Tesla αξιοποίησε/ ανέπτυξε την ηλεκτρονική τεχνολογία, εφευρίσκοντας σημαντικά πράγματα, όπως η ηλεκτρική γεννήτρια, το FM ραδιόφωνο, το τηλεχειριστήριο, τα ρομπότ, το μπουζί, τις λάμπες φθορισμού και το «πηνίο Τέσλα», η οποία χρησιμοποιείται στην τηλεόραση και τις ραδιοφωνικές μεταδόσεις.

Μπορεί να αναγνωρίσετε μερικά σημαντικά πράγματα παραπάνω, όπου υπήρξαν καθοριστικά για τη ζωή του 20ου αιώνα.

Εμφανίζοντας μια ασυνήθιστη δέσμευση στο σύνολο ο “τρελός επιστήμονας” , ήταν άγαμος, φοβόταν τα στρογγυλά πράγματα (γι’ αυτό μάλλον έμεινε άγαμος!). Μισούσε τα ανθρώπινα μαλλιά, κοσμήματα και οτιδήποτε δεν μπορούσε να διαιρείται με το τρία.

Επίσης, ισχυρίστηκε ότι είχε δημιουργήσει μια «ακτίνα θανάτου» που θα μπορούσε να ανατινάξει πράγματα, γι’ αυτό ορισμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτή η ακτίνα μπορεί να είναι υπεύθυνη για το συμβάν στην Τουνγκούσκα (Tunguska), μια έκρηξη στη Ρωσία, που ήταν 1.000 φορές τόσο ισχυρό όσο η βόμβα που έπεσε στη Χιροσίμα.

Μετά το θάνατό του, ο J. Edgar Hoover και το FBI αφαίρεσε όλα τα προσωπικά του αντικείμενα, από φόβο μη τυχόν κάποιος άλλος χρησιμοποιήσει την τεχνολογία του στην πραγματικότητα ώστε να “χωρίσει τον κόσμο κατά το ήμισυ”.

Πόλεμος των ρευμάτων

thomas_edisonΤο 1884, ο Tesla πήρε μια δουλειά με τον Thomas Edison και σε πολλά από τα επιχειρήματά τους, ο Tesla είπε ότι θα μπορούσε να βελτιώσει την ηλεκτρική ενέργεια του Edison και να του σώσει τα χρήματα. Ο Edison είπε ότι υπήρχαν $ 50.000 για τον Tesla, αν θα μπορούσε να το κάνει. Μετά από μήνες δικαιολογιών του Edison για τα ηλεκτρονικά, ο Tesla έκανε τεράστιες βελτιώσεις.

Όταν ο Τέσλα είπε στον Edison να καταβάλει το ποσό, η απάντηση του Edison ήταν: “Δεν καταλαβαίνεις το αμερικάνικο χιούμορ.”

Ο Tesla πήρε αυτό που θα λέγαμε “ανάποδες”, άρχισε να εργάζεται για την εταιρεία του Westinghouse (αντίπαλος του Edison).

Λίγο μετά, οι τρεις άνδρες μπήκαν σε «πόλεμο ρευμάτων!!!” * Ο Tesla εισήγαγε κεραυνούς με την Westinghouse και το εναλλασσόμενο ρεύμα (Alternating Current), εναντίον του Edison με τα Άμεσα Ρεύματα του (Direct Currents).

Φυσικά, ο Tesla ήταν σωστός, αλλά επειδή ήταν χάλια επιχειρηματίας, δεν έχει σημασία. Οι εφευρέσεις του εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για να διοχετεύοντε τα χρήματα στις τσέπες των απογόνων του Edison. Η κληρονομιά του γνώρισε μια δημοφιλής αναβίωση τα τελευταία χρόνια, κυρίως από ανθρώπους που τον γνώρισαν ως «ο τύπος που επέτρεψε στον Hugh Jackman να σκοτωθεί εκατοντάδες φορές σε μια ταινία (Prestige) .” 🙂

Εκπληκτικά κατορθώματα του Tesla…

Ο Tesla πραγματοποιήσε περίπου 700 διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε 26 χώρες.
Μερικά από αυτά περιλαμβάνουν:Tesla Coil.
Εναλλασσόμενα ρεύματα.
Ρομπότ
Μπουζί
Ηλεκτρική λυχνία τόξου
Συσκευές για το X-Ray
bifilar πηνίο
Bladeless τουρμπίνα
Και δεν είναι μόνο αυτά. Το 1943, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε πατέντες του Ιταλού εφευρέτη Guglielmo Marconi για τον ραδιοεξοπλισμό και ραδιόφωνο, δίνοντας τα εύσημα στον Tesla βασιζόμενοι στα διπλώματα ευρεσιτεχνίας του που προηγήθηκαν του Marconi. Όμως, εκείνη την εποχή, ο Tesla ήταν νεκρός.
Όπως ο Tesla προέβλεψε μια φορά, η «καθημερινή εφημερίδα του νοικοκυριού θα εκτυπώνεται «ασύρματα» στο σπίτι κατά τη διάρκεια της νύχτας”.  Hey! Αυτό ακούγεται σαν το Internet!

Ο Tesla ανάβοντας μια λάμπα για να διαβάσει..
Ο Tesla ανάβοντας μια λάμπα για να διαβάσει..

Ο Tesla ήταν ο πρώτος που αξιοποίησε τη δύναμη των Καταρρακτών του Νιαγάρα σε έναν υδροηλεκτρικό σταθμό, κατασκευάστηκε ένα μπάνιο σχεδιασμένο για να καθαρίζει το ανθρώπινο σώμα από μικροβια με τίποτε άλλο παρά μόνο ηλεκτρική ενέργεια, και δημιούργησε ένα μακρύ κεραυνό 130-πόδια από ένα απ’ τα τεράστια πηνία του (που παραμένει το παγκόσμιο ρεκόρ για τεχνητούς κεραυνούς). Επιπλέον, ο ίδιος, κάποια στιγμή προκάλεσε σεισμό στην πόλη της Νέας Υόρκης, ο οποίος ήταν τόσο ισχυρός που κατέστρεψε σχεδόν την 5η Λεωγόρο (5th Avenue) (εκεί όπου ήταν το εργαστήριό).

Έξω από το εργαστήριο του Tesla σε καθημερινή βάση...
Έξω από το εργαστήριο του Tesla σε καθημερινή βάση…

Αν και, τα κατορθώματα του Tesla συνεχίζονται και συνεχίζονται και συνεχίζονται, ο ίδιος παραμένει σε μεγάλο βαθμό υπό άγνοια, ενώ οι Edison και Westinghouse έχουν σφραγίσει με το όνομά τους τεράστιες συνεργασίες.

ΈΡΕΥΝΑ: Ελληνική Ερευνητική Ομάδα Μεταφυσικής “GENESIS” aka XGRT

Αφιερώματα, Αγιολόγιο, Αδελφότητες/Αιρέσεις, Διάφορα, Είπαν, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θρησκείες, Θαύματα, Θεωρίες, Ιστορία, Ορθοδοξία, Πνευματικά Άρθρα

Η Γένεση του μοναχισμού


Το φαινόμενο του μοναχισμού

Ο μοναχισμός δεν αποτελεί μόνο χριστιανικό, άλλα και γενικότερο θρησκευτικό φαινόμενο. Πριν εμφανιστεί ο Χριστιανισμός στο προσκήνιο της ιστορίας, η μοναχική ζωή ήταν γνωστή μέσα στην περιοχή των ανατολικών θρησκειών. Αλλά και στο πλαίσιο του Ιουδαϊσμού υπήρχαν κατά την εποχή της εμφανίσεως του Χριστιανισμού οι θρησκευτικές κοινότητες των Εσσαίων στην Παλαιστίνη και των Θεραπευτών στην Αίγυπτο, οι οποίες εκτός από τον ασκητικό τους χαρακτήρα διαμόρφωσαν και κάποιο είδος μοναχικής ζωής. Ενώ όμως στις ανατολικές θρησκείες, όπου κυριαρχεί η τάση για φυγή από τον κόσμο, η άσκηση και ο μοναχισμός αποτελούν πρωτογενή θρησκευτικά φαινόμενα, στον Ιουδαϊσμό, όπως και σε οποιαδήποτε θρησκεία με μεσσιανικό ή προφητικό χαρακτήρα, η άσκηση και ο μοναχισμός παρουσιάζονται ως εκφραστικά μέσα της θρησκευτικής ζωής. Από την άλλη πλευρά η ασκητική ζωή, που αποτελεί την προϋπόθεση για τη φυγή από τον κόσμο και την ανάπτυξη του μοναχισμού, δεν ήταν άγνωστη στον ελληνιστικό κόσμο.

Χριστιανικός ασκητισμός.

Στην περιοχή του Χριστιανισμού ο ασκητισμός, πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε αργότερα ο μοναχισμός, δεν εμφανίστηκε ως παρείσακτο στοιχείο, αλλά ως ουσιώδης διάσταση της χριστιανικής πίστεως και ως βασική συνέπεια της μορφώσεως του καινού εν Χριστώ ανθρώπου. Η άποταγή των πάντων, που αποτελεί το θεμέλιο της ασκητικής και μοναχικής ζωής στον Χριστιανισμό, παρουσιάστηκε από τον ίδιο τον Χριστό ως προϋπόθεση για όλους, όσοι θέλουν να τον ακολουθήσουν: «Ει τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι» . «Ος ουκ αποτάσσεται πάσι τοις εαυτού υπάρχουσιν, ου δύναται είναι μου μαθητής». Ο Χριστιανός καλείται να ζει στον κόσμο ως «πάροικος και παρεπίδημος» με την προσδοκία της βασιλείας του Θεού. Επίσης η προτίμηση της παρθενίας ή της αγαμίας αντί του γάμου εν ονόματι της βασιλείας των ουρανών διαφαίνεται καθαρά στα βιβλία της Καινής δια¬θήκης. Πολλοί Χριστιανοί, άνδρες και γυναίκες, παρατηρεί ο απολογητής Ιουστίνος στις πρώτες δεκαετίες του δεύτερου αιώνα, διατηρούν την παρθενία τους σε ηλικία εξήντα και εβδομήντα ετών. Και ο απολογητής Αθηναγόρας λίγο αργότερα σημειώνει: «Εύροις δ’ αν πολλούς των παρ’ ημίν και άνδρας και γυναίκας καταγηράσκοντας αγάμους ελπίδι του μάλλον συνέσεσθαι Θεώ». Τέλος η προσευχή, η νηστεία, η υπακοή και η καλλιέργεια της αρετής αποτελούσαν ουσιώδη στοιχεία της χριστιανικής ζωής από την πρώτη εμφάνιση της.

Ακραίες τάσεις.

Ακραίες ασκητικές τάσεις παρουσίασαν κατά το δεύτερο ιδίως αιώνα οι Γνωστικοί με τη μεταφυσική τους δυαρχία και την πλήρη περιφρόνηση του κόσμου. Για τους Γνωστικούς ο κόσμος, όπως και καθετί που συνδέεται με αυτόν, δεν έχει θετική αξία. Ο Θεός των Εβραίων είναι για τους Γνωστικούς ο κατώτερος Θεός, που είναι και δημιουργός του κόσμου. Ο αγαθός Θεός δεν συνδέεται με τη δημιουργία του κόσμου. Γι’ αυτό και η ενανθρώπηση του αγαθού Θεού στο πρόσωπο του Ιησού θεωρείται ως φαινομενική. Οι Γνωστικοί, δηλαδή εκείνοι που διαθέτουν το σπινθήρα του αγαθού, λυτρώνονται από τα έργα του δημιουργού Θεού με την περιφρόνηση της δημιουργίας. Έτσι καλλιεργήθηκαν ακραίες ασκητικές τάσεις, που έφθαναν ως την απόλυτη απόρριψη του γάμου, ενώ ταυτόχρονα και πάνω στην ίδια βάση οικοδομήθηκε ένας άκρατος φιλελευθερισμός, που έφθανε ως την περιφρόνηση κάθε ηθικής αρχής (αντινομισμός). Κατά την ίδια περίοδο, και χωρίς τις αριστοκρατικές διακρίσεις των Γνωστικών, ο Μαρκίων σχημάτισε θρησκευτικές κοινότητες με οπαδούς από τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα. Οι κοινότητες αυτές δεν είχαν μόνο έντονες ασκητικές τάσεις, αλλά και σχετικό μοναστικό χαρακτήρα. Τέλος ο Μοντανισμός, που διαδόθηκε και αυτός στα λαϊκότερα στρώματα της Φρυγίας και αργότερα της Βόρειας Αφρικής, εκτός από τον έντονο ασκητισμό του παρουσίασε και φανερή τάση φυγής από τον κόσμο. Όπως είναι γνωστό, ο Μοντανός ήθελε να συγκεντρώσει όλους τους οπαδούς του στην Πέπουζα της Φρυγίας.

Άσκηση και μοναχισμός.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων αιώνων της ιστορίας της Εκκλησίας, παρά τήν έντονη παρουσία του ασκητισμού, δεν εμφανίστηκε οργανωμένος μοναχισμός. Ενώ πολλοί Χριστιανοί ζούσαν ως μοναχοί στον κόσμο, κι ενώ ο γενικότερος προσανατολισμός του αρχέγονου Χριστιανισμού είχε μέσα του όλες τις προϋποθέσεις που δημιούργησαν αργότερα το μοναχισμό, το φαινόμενο της τοπικής μακρύνσεως από τον κόσμο και της διαβιώσεως στην έρημο άρχισε μετά τα μέσα του 3ου αιώνα και θεσμοποιήθηκε τον 4ο αιώνα. Με τον τρόπο αυτόν η άσκηση, που αποτελούσε εξαρχής χαρακτηριστικό γνώρισμα της χριστιανικής ζωής, βρήκε την εξειδικευμένη θεσμική έκφρασή της στο μοναχισμό.

Το ερώτημα.

Στο σημείο όμως αυτό δημιουργείται το ερώτημα: Γιατί ο μοναχισμός παρουσιάστηκε με την καθυστέρηση αυτή στην ιστορία της Εκκλησίας; Ποιοί παράγοντες συνέβαλαν, ώστε η άσκηση, που υπήρχε εξ αρχής στη χριστιανική ζωή, να πάρει την εξειδικευμένη μορφή της μοναχικής ζωής κατά την περίοδο αυτήν; Αυτονόητο βέβαια είναι ότι εδώ δεν εξετάζουμε το μοναχισμό από τη θεολογική του πλευρά ούτε επιχειρούμε να τον ερμηνεύσουμε από την οπτική γωνία της κλήσεως του Θεού ή ακόμα και της ανθρώπινης κλίσεως, αλλά προσπαθούμε να τον προσεγγίσουμε ως θεσμό της Εκκλησίας. Γι’ αυτό φροντίζουμε να ερμηνεύσουμε την εμφάνιση του μέσα στα όρια των κοινωνικών εξελίξεων και αλλαγών.

Τα κοινωνικά δεδομένα.

Οι βασικές λοιπόν αλλαγές που σημειώθηκαν κατά την περίοδο αυτή στην κοινωνική ζωή των Χριστιανών είναι: Η γενίκευση των διωγμών εναντίον των Χριστιανών από τα μέσα του 3ου αιώνα, η οριστική κατάπαυσή τους τον 4ο αιώνα, και η κρατική αναγνώριση του Χριστιανισμού, που συνδέεται με τη μαζική είσοδο των εθνικών στη χριστιανική Εκκλησία και την ισχυροποίηση του εκκλησιαστικού θεσμού. Τα γεγονότα αυτά, μαζί με τη γενικότερη κοινωνική και οικονομική κρίση της εποχής, δεν φαίνονται να είναι άσχετα με την εμφάνιση του μοναχισμού. Για τον λόγο αυτόν απαιτείται να προχωρήσουμε στη διερεύνηση των σχέσεων που μπορεί να έχει το καθένα από αυτά με την εμφάνιση του μοναχισμού.

Πρώτη υπόθεση.

Η πρώτη υπόθεση για την ερμηνεία του φαινομένου αυτού μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: Η γενίκευση των διωγμών εναντίον των Χριστιανών από τα μέσα του 3ου αιώνα συνέβαλε στην απομάκρυνση πιστών από τις κατοικημένες περιοχές και την εγκατάστασή τους σε ερημικούς τόπους, όπου δεν μπορούσε να φτάσει ο κρατικός έλεγχος.

Από ιστορικές πληροφορίες γνωρίζουμε ότι πολλοί Χριστιανοί αναγκάστηκαν, είτε ομαδικά είτε ατομικά, να εγκαταλείψουν τον τόπο της διαμονής τους και να καταφύγουν σε ερημικές περιοχές, για να διαφύγουν τη σύλληψη. Ιδιαίτερα μάλιστα ο ιστορικός Σωζόμενος αναφέρει ότι κατά την εποχή του αρκετοί θεωρούσαν τους διωγμούς ως αιτία για την εμφάνιση του μοναχισμού: «Άλλοι δε φασιν αιτίαν ταύτη παρασχείν τους κατά καιρόν τη θρησκεία συμβάντας διωγμούς.

Έπεί γάρ φεύγοντες εν ορεσι και ερημίαις και νάπαις τας διατριβάς εποιοϋντο, εθάδες του βίου τούτου εγένοντο».

Με την υπόθεση όμως αυτή δεν ερμηνεύεται το όλο φαινόμενο του μοναχισμού. Οι διωγμοί θα μπορούσαν πραγματικά να προκαλέσουν τάση φυγής των Χριστιανών προς την έρημο και με τον τρόπο αυτό να συμβάλουν στην εμφάνιση μοναχικής ζωής, δεν θα ήταν όμως σε θέση να οδηγήσουν στη διατήρηση και τη θεσμοποίησή της. Μετά την κατάπαυση των διωγμών έπρεπε και η τάση της φυγής προς την έρημο να εκλείψει, ή τουλάχιστο να υποχωρήσει σημαντικά. Στην πραγματικότητα όμως σημειώθηκε το αντίθετο. Η τάση της φυγής όχι μόνο δεν υποχώρησε μετά την κατάπαυση των διωγμών, αλλά και παρουσίασε τότε μεγαλύτερη ακμή.

Η δεύτερη υπόθεση.

Η δεύτερη υπόθεση είναι η εξής: Η κατάπαυση των διωγμών και η αναγνώριση του Χριστιανισμού ως ελεύθερης θρησκείας συνέβαλαν στην εκκοσμίκευση της ζωής των Χριστιανών και προκάλεσαν την αντίδραση πολλών πιστών, που εκδηλώθηκε με την αθρόα φυγή τους στην έρημο και την ανάπτυξη της μοναχικής ζωής.

Είναι γνωστό ότι από τη δεύτερη δεκαετία του 4ου αιώνα όχι μόνο δεν παρουσιάζονταν εξωτερικά εμπόδια, αλλά και υπήρχαν λόγοι σκοπιμότητας και συμφέροντος για την προσέλευση στον Χριστιανισμό. Και πραγματικά πολλοί προσέρχονταν στην Εκκλησία, για να επιτύχουν κοινωνικά ή οικονομικά οφέλη. Το φαινόμενο αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απότομη αύξηση του αριθμού των Χριστιανών και την εκ-κοσμίκευση της ζωής τους. Έτσι όμως μειώθηκε η συνεκτική δύναμη των χριστιανικών κοινοτήτων και άρχισε να δημιουργείται μια ανομική κατάσταση. Και όπως στην κοινωνική ζωή η ανομική κατάσταση τροφοδοτεί τη φυγή από την κοινωνία, που εκδηλώνεται με τη μορφή της ανομικής αυτοκτονίας, έτσι και στη θρησκευτική ζωή η ανομική κατάσταση τροφοδότησε τη φυγή από τον κόσμο, που εκδηλώθηκε με την προσέλευση στο μοναχισμό. Η φυγή από τον κόσμο, που αποτελεί ένα είδος αυτοκτονίας στο επίπεδο της οριζόντιας κοινωνικότητας, πραγματοποιείται ως ανάσταση στην προοπτική της κατακόρυφης κοινωνικότητας, δηλαδή της κοινωνίας με τον Θεό, όπου αποκαθίσταται σε ένα νέο επίπεδο και η κοινωνία με τους συνανθρώπους. Ο μοναχός δεν εγκαταλείπει τους συνανθρώπους του από αντίδραση προς αυτούς, αλλά από αδυναμία να ζήσει τη θρησκευτική ζωή που θέλει κοντά τους. Έτσι ο μοναχισμός εμφανίζεται ως ένα είδος «αντικοινωνίας», η οποία, χωρίς να έχει την έννοια της αντιθέσεως προς την κοσμική κοινωνία, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια συνεπέστερη χριστιανική ζωή, που έχει ορίζοντα την παγκοσμιότητα.

Χαρακτηριστική στο σημείο αυτό είναι η παρατήρηση του Μ. Βασιλείου για τη σπουδαιότητα της μοναχικής ζωής: «Συντελεί δε προς το αμετεώριστον τη ψυχή και το ιδιάζειν κατά την οίκησιν… Και προς πάσι τοις άλλοις, πολλοίς ούσιν, εις το πλήθος των παρανομούντων αποβλέπουσα ψυχή, πρώτον μεν ουκ άγει καιρόν επαισθάνεσθαι των ιδίων αμαρτημάτων και συντρίψαι εαυτήν διά της μετανοίας επί τοις πλημμελήμασιν εν δε τη συγκρίσει των χειρόνων και κατορθώματος τίνα φαντασίαν προσκτάται· είτα υπό των θορύβων και των ασχολιών, ας ο κοινός βίος πέφυκεν εμποιείν, της αξιολογωτέρας μνήμης του Θεού αποσπώμενη, ου μόνον το εναγαλλιάσθαι και ενευφραίνεσθαι τω Θεώ ζημιούται, και το κατατρυφάν του Κυρίου και το καταγλυκαίνεσθαι τοις ρήμασιν αυτού… αλλά και εις καταφρόνησιν ή και λήθην των κριμάτων αυτού παντελή συνεθίζεται, ου μείζον κακόν ουδέν αν ουδέ ολεθριώτερον πάθοι».

Τρίτη υπόθεση.

Μια τρίτη υπόθεση για την ερμηνεία της αναπτύξεως του χριστιανικού μοναχισμού είναι εκείνη, που συνδέει το φαινόμενο αυτό με την οικονομική και την κοινωνική κρίση της εποχής. Υποστηρίχθηκε μάλιστα ότι η γένεση του μοναρχισμού μπορεί κατά ένα μεγάλο μέρος να θεωρηθεί ως κάποιο ιδιαίτερο κεφάλαιο της ιστορίας του κοινωνικού προβλήματος, και ότι προέκυψε από τη σύμπτωση της ασκητικής διαθέσεως των Χριστιανών με την κοινωνική εξαθλίωση της εποχής .

Η σχέση της οικονομικής με τη θρησκευτική ζωή του ανθρώπου είναι γενικότερα γνωστή. Η φτώχεια, η αύξηση των φόρων, η νομισματική κρίση, η διοικητική διαφθορά και η γενικότερη κοινωνική ακαταστασία, που σημειώθηκαν κατά την εποχή του Διοκλητιανοΰ, ήταν φυσικό να ευνοήσουν τη φυγή στην έρημο και την ανάπτυξη του μοναχισμού. Φεύγοντας οι Χριστιανοί στην έρημο δεν εύρισκαν μόνο καλύτερους όρους για την καλλιέργεια της ασκητικής ζωής, αλλά και απαλλαγή από τις έντονες οικονομικές και κοινωνικές καταπιέσεις. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι και ο μοναχισμός εξαπλώθηκε περισσότερο στην περιοχή της Αιγύπτου, και ιδιαίτερα της Θηβαΐδας, που ως καθαρά αγροτική περιοχή ήταν περισσότερο ευαίσθητη στην οικονομική και κοινωνική κρίση.

Η σύνδεση της φυγής στην έρημο με οικονομικούς και κοινωνικούς λόγους ενισχύεται και από την ίδια τη μοναστική παράδοση. Έτσι π.χ. στα Αποφθέγματα Πατέρων υπάρχουν αφηγήσεις για τον αββά Ολύμπιο και για κάποιον άλλο μοναχό που έζησε μαζί με τον αββά Παφνούτιο, όπου συνδέονται αντίστοιχα η προσέλευση και η επιστροφή στη μοναχική ζωή με κοινωνικοοικονομικούς λόγους. Η σπουδαιότητα όμως των λόγων αυτών δεν πρέπει να υπερβάλλεται. Παρόμοιοι λόγοι υπήρχαν στη ζωή των Χριστιανών και προηγουμένως, χωρίς να συντελέσουν στη φυγή τους από τον κόσμο. Αλλά και από τη μεταγενέστερη ιστορία του Χριστιανισμού μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί ότι ούτε η ακμή του μοναχισμού συνέπιπτε πάντοτε με περιόδους οικονομικής και κοινωνικής κρίσεως ούτε όσοι κατέφευγαν στο μοναχισμό προέρχονταν πάντοτε από τα φτωχότερα ή τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα.

Τέταρτη υπόθεση.

Η τέταρτη τέλος υπόθεση μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: Η ισχυροποίηση της θεσμικής μορφής της Εκκλησίας περιόρισε τις χαρισματικές διαστάσεις της και προκάλεσε την ανάγκη να δημιουργηθούν νέες δυνατότητες για την καλλιέργεια της χαρισματικής ζωής. Την ανάγκη αυτή κάλυψε και η εμφάνιση του μοναχισμού.

Μαζί με την ανάπτυξη του εκκλησιαστικού θεσμού εμφανίζονταν, όπως γνωρίζουμε, και διάφορες χριστιανικές ομάδες, που έρχονταν σε αντίθεση με την Εκκλησία, επικαλούμενες μια γνησιότερη θρησκευτική ζωή με χαρισματικό χαρακτήρα (π.χ. Μοντανιστές, Νοβατιανοί, Δονατιστές). Παράλληλα όμως και μέσα στην ίδια την Εκκλησία πολλοί πιστοί, χωρίς καθόλου να αμφισβητούν τους θεσμούς της, επιδίωκαν μια πληρέστερη βίωση του χαρισματικού περιεχομένου της χριστιανικής πίστεως. Η τάση αυτή είχε γίνει πιο έκδηλη από τον 3ο αιώνα, οπότε και ενισχύθηκε περισσότερο ο εκκλησιαστικός θεσμός. Έτσι βρέθηκε ένας νέος ζωτικός χώρος για τη ζωή των πιστών, η έρημος. Η φυγή στην έρημο δεν πραγματοποιήθηκε ως φυγή από την Εκκλησία, αλλά ως φυγή από τον κόσμο. Ο μοναχός φεύγει στην έρημο, για να αφιερωθεί εντονότερα στη νέα ζωή που του προσφέρει η Εκκλησία. Θα μπορούσε βέβαια η φυγή αυτή να θεωρηθεί ως κάποια μορφή διαμαρτυρίας απέναντι στη ζωή των κοσμικών Χριστιανών. Η θεώρηση όμως αυτή δεν φαίνεται και γενικότερα σωστή. Οι μοναχοί και οι κοσμικοί Χριστιανοί δεν παρουσιάστηκαν ούτε αναπτύχθηκαν ως αντίθετες τάξεις. Σε ολόκληρη την περίοδο του μεσαίωνα, αλλά και ως τους νεώτερους χρόνους, όχι μόνο υπήρχε στενός σύνδεσμος ανάμεσα στις μοναχικές και τις κοσμικές χριστιανικές κοινότητες, αλλά και γενικότερα ο μοναχισμός αποτελούσε το ιδεώδες για την κοινωνική ζωή των πιστών στον κόσμο. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τον ανατολικό χριστιανικό κόσμο του μεσαίωνα, όπου η κοινωνική ζωή των πιστών είχε φανερή τη σφραγίδα του μοναχικού ιδεώδους.

Κατά τον Ε. Τroeltsch με την ανάπτυξη της Εκκλησίας δημιουργήθηκε οξύ χάσμα ανάμεσα σ’ αυτήν και τον κόσμο, ο οποίος πλέον έπρεπε ή να απορριφθεί ή να γίνει δεκτός στο σύνολό του. Ο μοναχισμός λοιπόν πραγματοποίησε το πρώτο, ενώ οι ευρύτερες λαϊκές μάζες των Χριστιανών το δεύτε¬ρο. Η ερμηνεία όμως αυτή, που προϋποθέτει επίσης την αντιθετική διάκριση ανάμεσα στους μοναχούς και τους κοσμικούς Χριστιανούς, δεν ανταποκρίνεται στην ιστορική πραγματικότητα. Ο μοναχισμός δεν μπορεί να ερμηνευτεί ως διάσπαση, αλλά ως εντατικοποίηση της χριστιανικής ζωής. Και η εντατικοποίηση δεν περιέχει την έννοια της αντιθέσεως, αλλά της λειτουργικής διακονίας μέσα στο ενιαίο σύνολο.

Συμπερασματικά λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι ο χριστιανικός μοναχισμός ως θεσμοποίηση της ασκητικής ζωής των πιστών εμφανίζεται με τη συμβολή όλων αυτών των παραγόντων. Όλοι οι παράγοντες που αναφέρθηκαν, και όχι βέβαια κατά τον ίδιο βαθμό, δηλαδή στην αρχή η γενίκευση των διωγμών, που οδήγησε πολλούς Χριστιανούς σε ερημικές περιοχές, ή ακόμα και η γενικότερη κοινωνική και οικονομική κρίση, και στη συνέχεια η εκκοσμίκευση της ζωής των Χριστιανών στον κόσμο, που μείωσε τη συνεκτική δύναμη των εκκλησιαστικών κοινοτήτων, όπως και η ισχυροποίηση της θεσμικής μορφής της Εκκλησίας, που προκάλεσε την αναζήτηση ενός νέου χώρου για την καλλιέργεια της χαρισματικής ζωής, συνέβαλαν στη γένεση και διαμόρφωση του χριστιανικού μοναχισμού.

πηγή: Γεωργίου Ι. Μαντζαρίδη, «Κοινωνιολογία του Χριστιανισμού», εκδ. Π. Πουρναρά-Θεσ/νίκη, σ. 101-110

Το παρόν άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εξής αρχική πηγή αυτού: http://www.pemptousia.gr/2011/10/η-γένεση-του-μοναχισμού/

Αποκαλύψεις, Αιγυπτιολογία, Ανακαλύψεις, Εξοπλισμός, Θεωρίες, Ιστορία, Κυβερνήσεις, Μυστήρια του Κόσμου, Μαρτυρίες, Ναυάγια, Παράξενα, Παράξενη Αρχιτεκτονική, Πολιτισμοί, Στρατιωτικά, Ταξίδια ή Εξερευνητές, Τεχνολογία, Υποβρύχια Αρχαιολογία, Χαμένοι Πολιτισμοί

Αρχαιόπολη στο Τρίγωνο των Βερμούδων!


Αρχαία πόλη κάτω από το Τρίγωνο των Βερμούδων!Στο βυθό του ωκεανού στην περιοχή του Τριγώνου των Βερμούδων μια ομάδα Καναδών επιστημόνων εντόπισε πρόσφατα μια χαμένη πόλη. Κοντά στις ακτές της Κούβας, ένα υποβρύχιο ρομπότ κατέγραψε ερείπια κτιρίων, τέσσερις γιγάντιες πυραμίδες και κάτι που μοιάζει με άγαλμα Σφίγγας. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι τα βυθισμένα κτίσματα ανήκουν στην προκλασική περίοδο της ιστορίας της Καραϊβικής και της Κεντρικής Αμερικής και η αρχαία πόλη θα μπορούσε να κατοικείται από εκπροσώπους πολιτισμού,όμοιου με τους κατοίκους της Τεοτιχουακάν (εγκαταλειμμένη πόλη, που βρίσκεται σε απόσταση 50 χλμ. από την Πόλη του Μεξικού και έχει ηλικία περίπου 2000 ετών).

Αρχαία πόλη κάτω από το Τρίγωνο των Βερμούδων!Η πόλη βρίσκεται 183 μέτρα κάτω από τον ωκεανό και η ομάδα των ερευνητών με επικεφαλής τους Weinzweig και Zalitzki είναι πεπεισμένοι ότι είναι η Ατλαντίδα – η χαμένη πόλη για πάνω από 10.000 χρόνια. Τον περασμένο Ιούλιο, Αμερικανοί και Γάλλοι εξερευνητές έκαναν στο βυθό της θάλασσας της Καραϊβικής μια άλλη μνημειώδη ανακάλυψη: Μία μερικώς διαφανή, κρυστάλλινη πυραμίδα, πιθανότατα μεγαλύτερη από την πυραμίδα του Χέοπα, στο Κάιρο. Μέχρι τώρα, όμως , δεν έχει εξακριβωθεί η ηλικία και η «καταγωγή» του μυστηριώδους αυτού κτίσματος.

Πηγές: StrangeFiles.net, Paranormal.gr

__________________________________________________________________

XGRT.gr Παρακάτω θα σας παραθέτουμε συνεχώς ότι νεότερο υπάρχει για την υπόθεση αυτή κατόπιν ευρύτερης έρευνας μας!

Underwater Pyramid Structures Found Near Western Cuba

September 29, 2012 – Πυραμίδες κάτω από τα νερά της Κούβας ανακαλύφθηκαν από δυο επιστήμονες τον Paul Weinzweig και την Pauline Zalitzki. Βρήκαν ερείπια αρχαίων κτισμάτων για περίπου ένα μίλι κάτω από τη θάλασσα θεωρώντας πως πρόκειται για την μυθική Ατλαντίδα. Η Paulina δεν βρήκε πουθενά αλλού στην Κούβα αρχαίες περιγραφές και σύμβολα που να είναι πανομοιότυπες με εκείνες για τις δομές των προκυμαίων-κατασκευών.

Οι δύο επιστήμονες χρησιμοποίησαν υποβρύχια ώστε ναβρεθούν οι τεράστιες δομές των πυραμίδων (που θυμίζει της Γκίζας στην Αίγυπτο), χτισμένο από πέτρες που ζυγίζουν εκατοντάδες τόνους.

Βρήκαν Σφίγκες, πέτρες οργανωμένες όπως του Στόουνχεντζ και μια γραπτή γλώσσα χαραγμένη στις πέτρες.

Γιατί δεν είχε ανακαλυφθεί πριν;

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ανακάλυψε την υποτιθέμενη θέση κατά τη διάρκεια της πυραυλικής κρίσης της Κούβας στη δεκαετία του εξήντα, Πυρηνικά υποβρύχια περιπολούσαν στον Κόλπο (σε βαθιά θάλασσα) μέχρι που συνάντησαν τις δομές των πυραμίδων. Αμέσως, “έκλεισαν” το χώρο και πήραν τον έλεγχο αυτού και των αντικειμένων, ώστε να μην έρθει στα χέρια των Ρώσων.

Ένας καταγγέλλων από τον στρατό, που χρησιμοποιείτο για να εξυπηρετεί στον Κόλπο Montego είπε ότι εξακολουθεί να εργάζονται στην περιοχή και να ανακτούν τα αντικείμενα και τα όργανα (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που εξακολουθούν να εργάζονται) από τη δεκαετία του ’60.

Αυτή η περιοχή στην Κούβα δεν θα μπορούσε να είναι πάνω από τη θάλασσα λιγότερο πριν από 10.000 χρόνια

Μια πολύ καλά διατηρημένη περιοχή. Η εικασία μας είναι ότι, αν η περιοχή της “πλατφόρμας” των Αζορών ήταν καλύτερα διερευνημένη, θα μπορούσαμε να δούμε πολλά περισσότερα. Υπάρχει μια ανεπιβεβαίωτη έκθεση της δομής της πόλης, όπως αυτή των 250 χλμ. νότια των Αζορών σύμφωνα με τον Berlitz.

Περιγραφή 1ου βίντεο:

Περίπου πριν από επτά χρόνια η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου και σε όλο το δίκτυο. Το National Geographic δημοσίευσε ένα άρθρο στην ιστοσελίδα του και είχε σχέδια καλύπτοντας όλη την ιστορία και με περαιτέρω έρευνα. Το 2005 αποχώρησε από τη συμφωνία. Μερικοί λένε ότι είχε να κάνει με την σχέση Κούβα / ΗΠΑ και άλλοι πιστεύουν ότι πηγαίνει βαθύτερα” το θέμα. Η Paulina λέει ότι χρειάζεται $ 2,000,000.00 για να πάει πίσω και εισχωρήσει με τρυπάνι μέσα από τις πυραμίδες ώστε να δούμε τι υπάρχει μέσα. Θέλει να ανακτήσει αντικείμενα. Έχει τώρα κινηθεί πάνω σε άλλα έργα κοντά στο Μεξικό γιατί πρέπει να κάνει για τα προς το ζην.

Περιγραφή 2ου βίντεο:

Παρά τον κάποιο βαθμό δημοσιότητας, τα “εξωφρενικά” ευρήματα δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί στοκοινό. Σε αυτό το δεύτερο μέρος θα δείτε την πυραμίδα του Zelitskys, από υποβρύχια θέα, σε σύγκριση με την Πυραμίδα της Dashur. Θα δείτε επίσης το link για να δείτε δύο σύντομα βίντεο για τους μονόλιθους ή πυραμίδες.

Ελεύθερη μετάφραση από τον ιστότοπο (Πηγή:) Disclose.tv
Σύντομα περισσότερα…
Αποκάλυψη, Αποκαλύψεις, Αυτοκρατορίες, Αδελφότητες/Αιρέσεις, Αντίχριστος, Ανακοινώσεις, Ειδήσεις, Θρησκείες, Θαύματα, Θεωρίες, Ιστορία, Καταστροφολογία, Μαρτυρίες, Ορθοδοξία, Προφητείες, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παράξενα, Παγκοσμιοποίηση, Πνευματικά Άρθρα, Τύπος, Ταξίδια ή Εξερευνητές, Υπερβατικές Εμπειρίες

Η προφητεία του Αγίου Μαλαχία για τον Πάπα και το τέλος του κόσμου


Τι αναφέρει η αρχαία προφητεία του Αγίου Μαλαχία για το τέλος του κόσμου μετά την φημολογούμενη παραίτηση του Πάπα;

agios-malachias-papas-telos-tou-kosmou_XLH είδηση της ξαφνικής παραίτησης του Πάπα από το θρόνο προκάλεσε έκπληξη στο Βατικανό. Πρόκειται για την πρώτη παραίτηση Πάπα από το θρόνο εδώ και αιώνες, για την ακρίβεια από το 1415, και στο Βατικανό επικρατεί ανησυχία και σκεπτικισμός, ενώ προετοιμάζεται η διάδοχη κατάσταση. Μετά την είδηση της παραίτησης, ήρθε στο φως μια αρχαία προφητεία που προκαλεί ερωτήματα, καθώς ο Ιρλανδός Άγιος Μαλαχίας είχε προβλέψει από τον 12ο αιώνα το τέλος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και την Τελική Κρίση, δηλαδή τη Δευτέρα Παρουσία. Σύμφωνα με τις προφητείες του Μαλαχία, ο επόμενος Πάπας θα είναι μαύρος και ο τελευταίος καθώς κατά τη διάρκεια της δικής του Βασιλείας θα έρθει το Τέλος του κόσμου.

«Στον τελικό διωγμό της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας θα βασιλεύει ο Πέτρος ο Ρωμαίος ο οποίος θα βοσκήσει το ποίμνιό του μέσα σε μεγάλη δοκιμασία μετά την οποία η πόλη των επτά λόφων ( Ρώμη ) θα καταστραφεί και ο φοβερός Κριτής θα κρίνει τους ανθρώπους», αναφέρει το κείμενο.

Στο 1139 ο Άγιος Μαλαχίας ο οποίος υπήρξε Αρχιεπίσκοπος του Armagh (κάτι που αντιστοιχεί στο «πάσης της Ιρλανδίας») ταξίδευσε από την Ιρλανδία στην Ρώμη για να δώσει έναν απολογισμό σχετικά με τις υποθέσεις του.

Εκεί είχε ένα περίεργο όραμα για το μέλλον μέσα στο οποίο του αποκαλύφθηκε το όνομα του κάθε Πάπα συνολικά 112 τον αριθμό για όλα τα χρόνια ( εννοείται από εκείνη την χρονική στιγμή ) μέχρι το τέλος του κόσμου.

Χαρακτηριστικό είναι ότι η λίστα του Αγίου Μαλαχία αριθμεί 268 Πάπες, δύο παραπάνω από εκείνη του Βατικανού, πιθανότατα επειδή ο «προφήτης» συμπεριλαμβάνει και δύο «Αντιπάπες» στη λίστα του.

Το κείμενο αυτό του Αγίου Μαλαχία αμφισβητείται έντονα από μεγάλο μέρος της Καθολικής Εκκλησίας, ενώ το γεγονός ότι η καταγραφή των ονομάτων χάθηκε κάπου στα αρχεία του Βατικανού μέχρι την επάνεμφάνισή της το 1590 δημιουργεί ακόμη περισσότερα ερωτηματικά.

Κεραυνός χτύπησε το Βατικανό την ώρα της παραίτησης του Πάπα

Οι Κινέζοι λένε μια εικόνα χίλιες λέξεις. Δείτε τη φωτογραφία που απεικονίζει με τον πιο παραστατικό τρόπο την παραίτηση του Πάπα.

papas-paraitisi-fotografia

Η φωτογραφία αυτή, δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της ιταλικής εφημερίδας La Repubblica, ανήμερα της παραίτησης του Πάπα και δείχνει έναν κεραυνό να χτυπά τον τρούλο της βασιλικής του Αγίου Πέτρου.

Να σημειωθεί πως η φωτoγραφία τραβήχτηκε από τον φωτογράφο Alessandro Di Meo, του πρακτορείου ειδήσεων Ansa, όπως αναφέρει η La Repubblica και μάλιστα λίγες ώρες μετά τη γνωστοποίηση της παραίτησής του!

Δείτε το βίντεο με την φωτογραφία σύμβολο της παραίτησης του Πάπα:

Αποκαλύψεις, Αρχαιολογία, Ανακαλύψεις, Γεωλογία, Διάφορα, Επιστήμη, Είπαν, Θρησκείες, Θεωρίες, Ιστορία, Κυβερνήσεις, Μαρτυρίες, Ορθοδοξία, Παράξενα, Παράξενα Φαινόμενα, Πολιτισμοί, Στρατιωτικά, Συνωμοσιολογίες

Ανακάλυψη της κιβωτού του Νώε – Κρυφή Αλήθεια


Το πρόγραμμα αυτό παρουσιάζει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι εξερευνητές έχουν βρει την τελευταία κατοικία του πλοίου που μπορεί να είναι κιβωτός του Νώε, όπως περιγράφεται στη Βίβλο και το βιβλίο της Γένεσης. Περιλαμβάνει φωτογραφίες, βίντεο, φυσικά στοιχεία και συνεντεύξεις με τους ερευνητές, καθώς και τις πιο γνωστές αρχές «Κιβωτός του Νώε» στον κόσμο σήμερα.
Δυστυχώς δεν υπάρχουν ελληνική υπότιτλοι
Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να ενεργοποιήσετε από τις επιλογές τους αγγλικούς υποτίτλους και έπειτα να τους κάνετε μετάφραση στα ελληνικά.
Βέβαια η μετάφραση δεν είναι όπως καταλαβαίνετε τέλεια αλλά όποιος δεν ξερει αγγλικά θα βγάλει κάποιο νόημα.
Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ιστορία, Στρατιωτικά

Ναυμαχία της Κνίδου


Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ναυμαχία της Κνίδου
Κορινθιακός πόλεμος
Χρονολογία 394 π.Χ.
Τόπος Κνίδος Καρίας
Έκβαση Νίκη των Αθηναίων και των Περσών
Μαχόμενοι
Αθήνα και Περσική Αυτοκρατορία Σπάρτη
Αρχηγοί
Κόνων, Φαρνάβαζος Πείσανδρος
Δυνάμεις
170 πλοία 85 πλοία
Απώλειες
Μικρές απώλειες 50 πλοία 

Η ναυμαχία της Κνίδου έλαβε χώρα το 394 π.Χ. στα ανοιχτά της Κνίδου, μιας Δωρικής πόλης της Μικράς Ασίας, ανάμεσα στους Αθηναίους και τους συμμάχους τους Πέρσες εναντίον των Σπαρτιατών και βρισκόταν στα πλαίσια του Κορινθιακού πολέμου.

Προοίμιο

Μετά τη μάχη του ποταμού Νεμέα και τη νίκη των Σπαρτιατών ο Αγησίλαος επέστρεφε στην Ελλάδα από το κάλεσμα της Σπάρτης για να αντιμετωπίσει των αντιλακωνικό συνασπισμό. Ο σπαρτιατικός στόλος με αρχηγό τον Πείσανδρο, που τον είχε τοποθετήσει ο Αγησίλαος στη θέση του ναυάρχου, κατευθυνόταν στην Κνίδο. Ο αθηναϊκός στόλος είχε αρχηγό τον Κόνωνα, αλλά είχε και την υποστήριξη του περσικού στόλου υπό το σατράπη Φαρνάβαζο. Μάλιστα και ο Ευαγόρας Α΄ συνεισέφερε τριήρεις στους Αθηναίους για τη ναυμαχία.

Η ναυμαχία

Ο Πείσανδρος διέθετε 85 τριήρεις από παραλιακές πόλεις της Μικράς Ασίας και από τα νησιά του Αιγαίου. Ο Κόνων και ο Φαρνάβαζος διέθεταν περίπου 170 τριήρεις, οι περισσότερες από τις οποίες ήταν φοινικικές και κυπριακές. Οι δύο στόλοι συναντήθηκαν στην Κνίδο, μια πόλη της Ιωνίας. Ο Κόνων παρατάχθηκε μπροστά και ο Φαρνάβαζος από πίσω του. Παρά την αριθμητική τους υπεροχή ο Πείσανδρος επιτέθηκε επιτυχώς. Όμως η αριστερή πτέρυγα των Σπαρτιατών έπεσε όταν επιτέθηκε όλος ο περσικός στόλος. Ο Πείσανδρος πολεμώντας γενναία πέθανε πάνω στο πλοίο του και οι σύμμαχοι του κατέρρευσαν. Ο σπαρτιατικός στόλος έχασε 50 πλοία, ενώ ο αθηναϊκός με τον περσικό στόλο είχαν μικρές απώλειες. Η νίκη των Αθηναίων και των Περσών ήταν συντριπτική.

 

Μετά τη ναυμαχία

Μετά τη ναυμαχία της Κνίδου η σπαρτιατική κυριαρχία στο Αιγαίο μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο κατέρρευσε. Η Αθήνα ξαναπήρε για λίγο τα ηνία της θαλασσοκράτορος. Ο Κόνων ύστερα κατασκεύασε εκ νέου τα Μακρά Τείχη που είχαν καταστραφεί κατά το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου. Το 390 π.Χ. ακολούθησε η μάχη του Λέχαιου με τη μεγάλη νίκη των πελταστών του Ιφικράτη απέναντι στο στρατό της Σπάρτης. Το 386 π.Χ. υπογράφτηκε η Ανταλκίδειος ειρήνη που τερμάτιζε τον Κορινθιακό πόλεμο.

 

Σύνδεσμοι

Ναυμαχία της Κνίδου

ΠΗΓΗ: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ (Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)

xgrt.gr

Διάφορα, Ιστορία, Μύθοι/ Θρύλοι

Ένα κάστρο για…”σύγχρονους ιππότες”!!!


Το «Castello di Vicarello» είναι χωρίς αμφιβολία ο τόπος που ονειρεύεται ο καθένας να

μείνει. Κι όχι μόνο για το ειδυλλιακό τοπίο και την υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών, που έτσι ή αλλιώς είναι δεδομένα, αλλά κυρίως για το γεγονός…

ότι πρόκειται για ένα κάστρο του 1100 που απευθύνεται στους «ιππότες» της σύγχρονης εποχής!
Ταινίες και μυθιστορήματα περιγράφουν παρόμοια κτίσματα, τα οποία κάνουν την εμφάνισή τους απρόσμενα σε ένα διάλειμμα μεταξύ ονείρου και φαντασίας! Όμως, εδώ στην Τοσκάνη τα πράγματα γίνονται πέρα για πέρα αληθινά.

Το κάστρο βρίσκεται σε έναν λόφο με θέα στην εκπληκτική καταπράσινη ύπαιθρο της περιοχής Maremma στη νότια Τοσκάνη, καλύπτοντας πλήρως και τις πέντε αισθήσεις των επισκεπτών. Τι κι αν πριν 50 χρόνια ήταν ένα ερείπιο;

Η οικογένεια Berti Baccheschi είδε αμέσως τις αμέτρητες δυνατότητές του και με πολλή αγάπη και φροντίδα μετέτρεψε το ερείπιο σε έναν εξαιρετικά πολυτελή αλλά και εντελώς ανεπιτήδευτο παράδεισο της Τοσκάνης!

«Ένα κάστρο για σύγχρονους ιππότες», όπως συνηθίζει να λέει ο Berti. Η ύπαιθρος της Τοσκάνης με τους ελαιώνες και τα αμπέλια, η θέση του κάστρου πάνω στο λόφο, τα παραδοσιακά δομικά υλικά με την πέτρα και το ξύλο να ξεχωρίζουν σε κάθε σημείο, ο συγκλονιστικός κήπος που αλλάζει ανάλογα με τις εποχές αλλά και το καταπληκτικό ολόφρεσκο φαγητό είναι νομίζω αρκετά για να μη θέλει κανείς να φύγει από το μέρος αυτό…

ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, Είπαν, Εγκληματικότητα, Ειδήσεις, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ελληνική Παράδοση, Ιστορία, Υποταγή Συνειδήσεων

ΛΕΝΑ ΚΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ: Αυτή που ξεφτίλισε τον Αθανάσιο Διάκο! Ένοχη Εθνικής Προδοσίας


Σχεδόν 200 χρόνια μετά τον μαρτυρικό του θάνατο, αφού σουβλίστηκε από τους Τούρκους στην Αλαμάνα, ο Αθανάσιος Διάκος «επιστρέφει» στην Αθήνα του σήμερα, δια χειρός και “εμπνεύσεως” της συγγραφέως, ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Λένας Κιτσοπούλου. Η ίδια, όπως δημοσιεύει το Πρώτο Θέμα εμπνεύστηκε και παρουσίασε τον ήρωα της Επανάστασης ως βαρύμαγκα ιδιοκτήτη σουβλατζίδικου με τζιν και τσαρούχια, που βρίζει και δέρνει τη γυναίκα του επειδή τη ζηλεύει, ώσπου εκείνη τελικά τον απατά με Κούρδο λαθρομετανάστη. Στην πορνογραφική φαντασία της κυρίας Κιτσοπούλου, ο

«κερατάς» Αθανάσιος Διάκος στο τέλος σκοτώνει την έγκυο γυναίκα του σε ένα έγκλημα πάθους. Κι όλα αυτά σε μια παράσταση που επιδοτήθηκε από τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων και βιντεοσκοπήθηκε για εκπαιδευτικούς σκοπούς ενώ προβλήθηκε τον περασμένο Ιούλιο στο πλαίσιο του φετινού προγράμματος εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Αθηνών στο θέατρο Πειραιώς. Στόχος της κυρίας Κιτσοπούλου είναι να δείξει ότι ακόμη και σήμερα μπορούν να υπάρξουν ήρωες στην καθημερινότητα. Όσο για τις δηλώσεις της σκηνοθέτιδας σχολιάζονται ποικιλοτρόπως στα κοινωνικά δίκτυα. Όπως δήλωσε σε άρθρο της, «Κάθε κόρη Έλληνα είναι καλό να πάει με έναν μαύρο. Οι Έλληνες όμως είναι ακόμα ρατσιστές και θέλουν να διαιωνιστεί η δική τους φάτσα, ο δικός τους κ… κι ας είναι δύο επί δύο». Ενώ συμπληρώνει «Δεν έχει σκεφτεί ποτέ ο Έλληνας πατέρας “μακάρι την κόρη μου να την γ… ένας ωραίος μαύρος, να βγει και το εγγονάκι ωραίο. Όοοοχι! Προτιμάει να διαιωνίσει τη φάτσα του, προτιμάει το εγγονάκι του να γίνει 1,50 μ. στο ύψος αλλά να του μοιάζει». Σχόλιο του blog : Τι λες μωρή βρώμα ; ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να ξεφτιλίζεις έναν εθνικό μας ήρωα ; Να μπει αμέσως τώρα εισαγγελέας ! τέλος ! επιτέλους να προστατέψει κάποιος την ιστορία μας από την κάθε κομπλεξικιά σαβούρα που θέλει να αναδειχτεί πατώντας πάνω στην διαστρέβλωση της ιστορίας μας
πηγή

Ανακοινώσεις, Διάφορα, Ελλάδα, Θεωρίες, Ιστορία, Λαογραφία, Μυστήρια του Κόσμου, Μυστική Αθήνα & Αττική, Μυστική Ελλάδα, Μύθοι/ Θρύλοι

Το Φόρουμ της Μεταφυσικής Αναζήτησης είναι γεγονός


Νέο και ενεργό, το νέο φόρουμ Μεταφυσικής Αναζήτησης της Ομάδας “ΓΕΝΕΣΙΣ” (www.xgrt.gr) είναι έτοιμο να σας υποδεχτεί με σπουδαίες ενότητες, ξεκινώντας με την Ενότητα “Λαογραφία – Παραδόσεις – Μύθοι – Θρύλοι” με 1ο θέμα του Φόρουμ μας:
Μπείτε Τώρα, εγγραφείτε ΔΩΡΕΑΝ και βυθιστείτε σε ένα Κόσμο Αχαλίνωτου Μυστηρίου, με … Παλμό Μεταφυσικής Αναζήτησης!!
Αρχαιολογία, Βιβλία, Διάφορα, Επιστήμη, Ειδήσεις, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ελληνική Παράδοση, Ιστορία

Τα χειρόγραφα του Νεύτωνα ήταν στα ελληνικά!


Στην εικόνα που βλέπετε φαίνεται ένα τμήμα χειρόγραφης σημείωσης του Νεύτωνα. Πρόκειται για μέρος του αρχείου του μεγάλου επιστήμονα από ένα τετράδιο που αγόρασε όταν ήταν  φοιτητής του Κολλεγίου Τρίνιτι, και χρησιμοποίησε μεταξύ των χρόνων 1661 και 1665.

Παρατηρώντας τον τρόπο γραφής του Νεύτωνα, θα απορήσει κανείς: ο διανοητής έγραφε τις σημειώσεις του στα ελληνικά! Αν και οι τίτλοι/θέματα που επεξεργάζεται παρουσιάζονται στα λατινικά –  όπως και σύντομες επεξηγήσεις στα περιθώρια των σελίδων – η ανάλυση δίνεται σε σύντομο καλογραμμένο  ελληνικό κείμενο,  σε μικρογράμματη γραφή, με τα απαραίτητα πνεύματα. Φαίνεται λοιπόν ότι η ελληνική παιδεία ήταν τόσο διαδεδομένη οπότε ένας διανοητής τη χρησιμοποιούσε αβίαστα ακόμη και σε απλές σημειώσεις.

Λόγω του τρόπου γραφής, το εν λόγω τετράδιο  δεν κατατάχθηκε στα “κατάλληλα να τυπωθούν” μέρη του αρχείου του Νεύτωνα. Καταδικάστηκε στην αφάνεια μέχρι το 1872, οπότε και παρουσιάστηκε στη βιβλιοθήκη του Καίμπριτζ, όπου και τελικά ψηφιοποιήθηκε και “ανέβηκε” στο Διαδίκτυο το 2011.

ΠΗΓΗ: http://www.archaiologia.gr/blog/τα-χειρόγραφα-του-νεύτωνα-ήταν-στα-ελλ/

Βυζάντιο, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θεωρίες, Ιστορία, Πολιτισμοί

Στα… γαστρονομικά βήματα Βυζαντινών & Ρωμαίων


ImageMια μοναδική εμπειρία περιμένει όσους βρεθούν την Παρασκευή 29 Ιουνίου και την Παρασκευή 13 Ιουλίου στο μπαλκόνι του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.

Παρουσιάζοντας τη δουλειά της Μαριάνας Καβρουλάκη, ερευνήτριας της Ιστορίας της Διατροφής και ιδρύτριας των Συμποσίων της Ελληνικής Γαστρονομίας, ο Σύλλογος διοργανώνει δύο μαγικές γαστρονομικές βραδιές.

Η Μαριάνα Καβρουλάκη θα βρίσκεται για δύο βράδια Παρασκευής στο μπαλκόνι του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (Ερμού 134 – 136, Θησείο) με σκοπό οι παραβρισκόμενοι να δοκιμάσουν γεύσεις από άλλες εποχές και με θέα την Ακρόπολη να συζητήσουν για τη ρωμαϊκή και βυζαντινή γαστρονομία.

Tην Παρασκευή 29 Ιουνίου και ώρα 21:00 το δείπνο είναι εμπνευσμένο από τα τραπέζια της αρχαίας Ρώμης. Το μενού περιλαμβάνει τόσο πιάτα τυπικά ενός εορταστικού γεύματος όσο και πιάτα που προέρχονται από την αγροτική κουζίνα της Ρώμης.

Το δείπνο κλείνει με δύο γλυκά, τον Κρητικό γάστριν και την tyropatinam, της οποίας το πρώτο συνθετικό υποδεικνύει ελληνική προέλευση.

Συμμετοχή, ενημέρωση και κρατήσεις στο e-mail mkavroulakis@gmail.com ή στα τηλέφωνα 210 3252214 (11.00- 15:00) και 6970988908 (9:00-15:00 – 18:00 – 21:00). Η τιμή είναι 25 ευρώ ανά άτομο. Εξαιτίας του περιορισμένου αριθμού θέσεων η συμμετοχή είναι δυνατή μόνο μετά από κράτηση.

Η επόμενη γαστρονομική εκδήλωση «Τρώγοντας στη Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη» θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 13 Ιουλίου, ώρα 21:00.

Το μενού του ρωμαϊκού δείπνου περιλαμβάνει:

Ιsicia omentata

Κεφτεδάκια: κρέας, ψωμί μουλιασμένο σε κρασί, πιπέρι, κουκουνάρι, πιπέρι, fish sauce, πετιμέζι.

Gustum de curcubitis

Κολοκυθάκια, πιπέρι, κύμινο, ασαφετίδα, πήγανος, ξίδι, fish sauce, πετιμέζι.

Αγγούρι και καρπούζι

Αγγούρι και καρπούζι, πιπέρι, φλισκούνι, μέλι, ξίδι, fish sauce.

Μulsum

Oινόμελι

Μixtura cum nucleis pineis

Τυρί, κουκουνάρια, αμύγδαλα, μαϊντανός, ελαιόλαδο, ξίδι, κόλιαντρο, δυόσμος, πήγανος, θυμάρι, πιπέρι.

Έτνος αρακά

Αρακάς, πράσσο, άνηθος, ελαιόλαδο

Ψωμί όλυρας (triticum spelta)

Ωμό λάχανο

Λάχανο με κόλιαντρο, ξίδι, μέλι, ασαφετίδα

Χοιρινό με σάλτσα κρασιού και σύκου

Χοιρινό, κόλιαντρο, σύκα, κρασί, ξίδι, ελαιόλαδο, ρίγανη, μαϊντανός

Πληγούρι

Γλυκά:

Τyropatina

Aυγά, γάλα, μέλι, πιπέρι.

Γάστρις

Αμύγδαλα, φουντούκια, καρύδια, σουσάμι, παπαρουνόσπορος, μέλι, μαύρο πιπέρι.

[Πηγή: kathimerini.gr]

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ελληνική Παράδοση, Ιστορία, Ορθοδοξία, Πολιτικά, Συμβολογία, Υποταγή Συνειδήσεων

ΠΑΣΟΚ: Να καταργηθεί ο Σταυρός από την Σημαία


 To https://genesisxresearch.wordpress.com/ ΔΕΝ φέρει ευθύνη για ορθογραφικά λάθη (είναι αναδημοσίευση) παρά μόνο αλλοιώνει τις βρυσιές για ευννόητους λόγους!

 ΕΘΝΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΑ! ΧΩΡΙΣ ΣΤΑΥΡΟ Η “ΣΗΜΑΙΑ” ΣΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣ/ΚΗ!

Στα αποκαλυπτηρια του αγαλματος του Καραμανλη στη Θεσσαλονικη,εαν προσεξατε η Ελληνικη σημαια δεν ηταν Ελληνικη σημαια,αλλα ενα πραγμα με τεσσερις λωριδες, χωρις Σταυρο.

Το βιντεο ειναι αυτο
Εψαξα στο ιντερνετ και η απαντηση ειναι,οτι ειναι ενα μπλε πραγμα που εχει τεσσερις λωριδες.
Ερωτηση. Γιατι δεν βαλαν την Ελληνικη σημαια, αλλα ενα πραγμα με τεσσερις λωριδες? Τι αντιπροσωπευει το πραγμα με τις τεσσερις λωριδες?

Ειναι το ιδιο που μου ειχαν πει οταν ειχα παει στον αντ1 για το γραφημα που ειταν και δεν ηταν Ελληνικη σημαια. Θυμαστε? (σ.σ.ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ κλικ εδώ κι εδώ (η ανάρτηση με το τι συνέβη όταν ο φίλος πήγε στον Αντ1 να διαμαρτυρηθεί) κι εδώ κι εδώ κι εδώ το μέιλ που στείλαμε στην διεύθυνση ειδήσεων στον Αντ1)

Θελω να μαθω απο ολους οσους ειταν εκει,κανεις δεν ειχε αρχιδια να πει τι ειναι αυτο το ….. ρε ….. ? Παιζετε με την σημαια,ειναι δεν ειναι,ειναι δεν ειναι?
Γραμματεις και Φαρισαιοι υποκριτες. Δεν εχουνε  ….. ρε να πουνε ευθεως οτι θελουνε να βγαλουνε τον Σταυρο απο την Σημαια και το πανε λαου λαου..οπως σερνονται τα φιδια.
Αυριο θα παρω τηλ.στον Δημο Θεσσαλονικης και θα τους παρει ο διαολος και αυτους.Φιλικα
Ιωαννης

Σχόλιο: Την κατάργηση του Σταυρού από την Σημαία την είχε προαναγγείλει ο Σηφουνάκης ΔΙΑΒΑΣΤΕ:
Εγκληματικότητα, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ιστορία, Κυβερνήσεις, Πολιτικά, Στρατιωτικά, Συνωμοσιολογίες

Κύπρος: Η ισλαμοποίηση προ των πυλών των κατεχομένων


Το ισλαμικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), στην εξουσία από το 2002 στην Τουρκία, προσπαθεί να ισλαμοποιήσει σταδιακά την τούρκικη κοινωνία. Επιτίθεται με τον ίδιο τρόπο και στα κυπριακά κατεχόμενα εδάφη. Στην Τουρκία, ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αξιοποιεί όλες τις ευκαιρίες που του προσφέρει η πολιτική κατάσταση προς όφελος της ισλαμιστικής ιδεολογίας του.

Πρέπει να θυμηθούμε ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός εξέφρασε επανειλημμένα, ακόμα και στο κοινοβούλιο, την θέλησή του να «εκπαιδεύσει μια θρησκευτική νεολαία» στη βάση με «των αξιών και αρχών του τούρκικου έθνους». Απαντώντας στις διαμαρτυρίες των κοσμικών και δημοκρατικών κύκλων, πρόσθεσε μάλιστα: «περιμένετε από το AKP να εκπαιδεύσει μια γενιά άθεων; ». Ο Ερντογάν επανέλαβε τα λόγια του την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου μπροστά στους νέους του AKP.

Η τούρκικη αντιπολίτευση αντέδρασε στις δηλώσεις αυτές. Στην διάρκεια μιας προεκλογικής ομιλίας στο Ντιγιαρμπακίρ, ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP, κεμαλικό), κατηγόρησε το AKP ότι έχει υιοθετήσει ένα κρυφό σχέδιο μονοπόλωσης της εξουσίας μετά τις εκλογές.

Επιπλέον, στα κατεχόμενα, το AKP και το Κόμμα Εθνικής Ενότητας (UBP, εθνικιστική δεξιά) κατηγορούνται ότι θέλουν να διαδώσουν το σουνιτικό Ισλάμ και ότι εμποδίζουν την επίλυση του κυπριακού.

Ο τουρκοκυπριακός και τούρκικος τύπος αναφέρεται στα γεγονότα αυτά. Η τουρκοκυπριακή ημερήσια εφημερίδα Kibris (13.02.12) αφιερώνει εκτενές άρθρο στη συνάντηση των εκπροσώπων της συνδικαλιστικής οργάνωσης των Τουρκοκυπρίων καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (KTOEOS) με ηγέτες του Κόμματος της Ενωμένης Κύπρου (BKP, κομμουνιστική αριστερά). Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν κυρίως στο άνοιγμα ενός τμήματος θεολογίας στο επαγγελματικό λύκειο στη κατεχόμενη Μια Μηλιά.

Ο πρόεδρος του KTOEOS Tahir Gokcebel δήλωσε ότι η πράξη αυτή ανήκει σε μια γενικότερη επίθεση κατά της πολιτιστικής ταυτότητας και της κοινωνικής και οικονομικής δομής της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Πιο συγκεκριμένα, καταδίκασε την τούρκικη κυβέρνηση του AKP, η οποία επιβάλλει τις αποφάσεις της στο τουρκοκυπριακό «λαό» μέσω της λεγόμενης «τουρκοκυπριακής κυβέρνησης» του UBP. Ο κ. Gokcebel υπενθύμισε ότι η οργάνωσή του διαμαρτύρεται επίσης για την ενοικίαση ενός οικοπέδου δίπλα στο τζαμί της Μιας Μηλιάς για την οικοδόμηση θρησκευτικού συγκροτήματος.

Ο γενικός γραμματέας του KTOEOS, Mehmet Tasker έκανε παρόμοια σχόλια, λέγοντας ότι όλοι οι οργανωμένοι τομείς της τουρκοκυπριακής κοινότητας δέχονται επίθεση και ότι ο τελικός στόχος του AKP και του UBP είναι η ενσωμάτωση του βόρειου κατεχόμενου τμήματος του νησιού στην Τουρκία.

Ο γενικός γραμματέας του BKP Izzet Izcan βεβαίωσε ότι στηρίζει το αγώνα του KTOEOS. Κατέκρινε τη προσπάθεια αλλαγής της πολιτιστικής, οικονομικής και κοινωνικής σύνθεσης της τουρκοκυπριακής κοινότητας μέσω της διάδοσης του σουνιτικού Ισλάμ στα κατεχόμενα. Αυτό θα οδηγήσει, σύμφωνα με τον ίδιο, στην δημιουργία «νέου είδους λαού», έτσι ώστε να εμποδιστεί κάθε πιθανότητα επίλυσης του κυπριακού.

Η υπόθεσης της Μιας Μηλιάς, που αφορά την εκχώρηση ενός οικοπέδου για την οικοδόμηση ενός θρησκευτικού συγκροτήματος, προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις. Εκπρόσωποι διάφορων τουρκοκυπριακών πολιτικών κομμάτων αντέδρασαν έντονα στην απόφαση αυτή.
Σύμφωνα με την τουρκοκυπριακή εφημερίδα Yeni Duzen (03.02.12), ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (CTP, σοσιαλδημοκρατικό) Ozkan Yorgancioglu περίγραψε την πράξη αυτή ως μια «απαράδεκτη συμπεριφορά» και ζήτησε την άμεση παραίτηση της λεγόμενης «τουρκοκυπριακής κυβέρνησης» του UBP. Το CTP σημείωσε την παρατυπία της διαδικασίας δημιουργίας του θρησκευτικού συγκροτήματος : το «υπουργείο» εκπαίδευσης δεν έλαβε καμιά υποψηφιότητα για ένα τέτοιο εκπαιδευτικό σχέδιο, ο ίδιος ο «υπουργός» παραδέχτηκε ενώπιον του «κοινοβουλίου» ότι, πριν ενημερωθεί από ένα δημοσιογράφο, αγνοούσε τα πάντα για την ενοικίαση του οικοπέδου.

Η εφημερίδα Afrika αναφέρεται στην αντίδραση του Mustafa Emiroglulari, «βουλευτή» του Κόμματος της Κοινής Δημοκρατίας (TDP, κεντροαριστερά). Στο λεγόμενο κοινοβούλιο, ο κ. Emiroglulari κατηγόρησε έντονα την επίθεση στα κατεχόμενα από τους υποστηρικτές του θρησκευτικού νόμου, δηλώνοντας ότι «η νοοτροπία του θρησκευτικού νόμου θα δικάσει μια μέρα ακόμα και τον Ατατούρκ».

Παρόμοιες αντιδράσεις διαπιστώνονται και στην Τουρκία, στην γενική τάση της ισλαμοποίησης της κοινωνίας. Ο τούρκικος τύπος δημοσίευσε αρκετά σχόλια κατηγορώντας τις παρατηρήσεις του πρωθυπουργού Ερντογάν ο οποίος βεβαίωσε ότι στόχος της κυβέρνησης του AKP είναι να αναθρέψει «μια ευσεβή γενιά».

Στην εφημερίδα Hurriyet Daily News (03.02.12), ο Mehmet Ali Birand δημοσιεύει κριτική με τίτλο «Μην αντικαταστείτε την μιλιταριστική νεολαία με την θρησκευτική νεολαία». Παραλληλίζει την προσπάθεια της κεμαλικής Τουρκίας να δημιουργήσει μια μιλιταριστική νεολαία με τις σημερινές δηλώσεις του AKP να αναθρέψει μια θρησκευτική νεολαία.

Ο δημοσιογράφος υπενθυμίζει την εθνικιστική και μιλιταριστική εκπαίδευση που έπρεπε να ακολουθήσει η τούρκικη νεολαία στην διάρκεια της κεμαλικής εποχής : ανάρτηση στους τοίχους, στις αίθουσες των σχολείων, του πορτρέτου του Ατατούρκ και της «έκκλησής του στην Νεολαία», διδασκαλία της στρατιωτικής επιστήμης, στρατιωτική θητεία η οποία παρουσιάζονταν ως «ένα προνόμιο για την νεολαία, μια ευκαιρία να εκπληρώσει τα χρέη της στο έθνος».

Στη συνέχεια, ο κ. Birand εξηγεί ότι οι πολιτικές και γεωπολιτικές συνθήκες ευνοούσαν το μιλιταρισμό : η περίοδος 1929 εώς 1950 αποτελούσε την εμπέδωση της Τούρκικης Δημοκρατίας, ενώ μέχρι την δεκαετία του 1990 ο ψυχρός πόλεμος με την ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ επέβαλλε «ο καθένας να είναι εκπαιδευμένος ως ένας σκληρός αντικομμουνιστής, ως ένας νέος μιλιταριστής έτοιμος να πεθάνει, εάν είναι αναγκαίο, όχι μόνο για τη χώρα του, αλλά επίσης για να προστατέψει την Ευρώπη από μια πιθανή ρώσικη εισβολή».

Σήμερα, σύμφωνα με το δημοσιογράφο, δεν υπάρχει περιθώριο «να σκεφτεί κανείς σαν στρατιώτης». Οι δηλώσεις του κ. Ερντογάν, όμως, προκαλούν ανησυχία, διότι σημαίνουν ότι το κράτος, όπως στο παρελθόν με την δημιουργία μιλιταριστικής νεολαίας, θα αναθρέψει θρησκευτικές γενιές.

Ο κ. Birand διαπιστώνει επίσης ότι η τούρκικη κοινωνία δεν χαρακτηρίζεται από την «μετριοπάθεια» της, και ότι, πολύ εύκολα, σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα μπορούσε να δημιουργήσει μια φανατική θρησκευτική και αυστηρά συντηρητική νεολαία.

Στην εφημερίδα Zaman (06.02.12), ο Ihsan Dagi προσπαθεί να απαντήσει σε δυο ερωτήσεις: εξετάζει την νομιμότητα του κράτους να καθορίζει ως στόχο των θεσμών την δημιουργία μιας «θρησκευτικής γενιάς» • έπειτα, αναρωτιέται εάν ένας τέτοιος στόχος είναι πραγματοποιήσιμος.

Κατ΄ αρχήν, σημειώνει, με το να έχει η κυβέρνηση ως στόχο την δημιουργία θρησκευτικής γενιάς, αποτελεί προσβολή κατά της κοινωνικής και πολιτικής δομής. Αύτο συνεπάγεται ιεραρχική σχέση μεταξύ της κοινωνίας και του κράτους, το κράτος έχοντας «το καθήκον και την εξουσία να διαμορφώνει τα μυαλά, τις πεποιθήσεις και τους τρόπους ζωής των επόμενων γενιών».

Οι συνέπειες μιας τέτοιας αντίληψης μπορεί να είναι δραματικές: το να διαδίδεται ο θρησκευτικός τρόπος ζωής μέσω των κρατικών αρχών και των δημόσιων ταμείων ανήκει, σύμφωνα με το δημοσιογράφο, σε «μια νοοτροπία όχι μόνο απολυταρχική, αλλά επίσης ολοκληρωτική».
Δεύτερον, ο αναλυτής επικεντρώνεται στο κοσμικισμό του τούρκικου κράτους. Με τις δηλώσεις της, η τούρκικη κυβέρνηση φαίνεται να θέλει να διαδίδει την σουνιτική μουσουλμάνικη θρησκευτικότητα, κάτι που θέτει σε αμφισβήτηση την ελευθερία θρησκείας και συνείδησης, και επίσης την ουδετερότητα του κράτους σε σχέση με όλες τις θρησκείες.

Τέλος, ως απάντηση στην δεύτερη ερώτηση, ο δημοσιογράφος θεωρεί ότι οι προσπάθειες του AKP είναι μάταιες. Βασίζεται στην εμπειρία των Κεμαλικών, οι οποίοι απέτυχαν να δημιουργήσουν την δικιά τους «πιστή γενιά», θετικιστική και αντιθρησκευτική. [Χαράλαμπος Πετεινός, ιστορικός, Αλέξης Χριστοδούλου, φοιτητής, Πηγή]

ΠΗΓΗ: http://ellas2.wordpress.com/2012/06/12/κύπρος-η-ισλαμοποίηση-προ-των-πυλών-τω/

Διάφορα, Εγκληματικότητα, Ιστορία, Παγκοσμιοποίηση, ναζί

Αποκρυφισμός & Εθνικοσοσιαλισμός: Οι Ρούνοι ως Μαγικά Σύμβολα


ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ & ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ: ΟΙ ΡΟΥΝΟΙ ΩΣ ΜΑΓΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΡΟΥΝΟΙ ΜΕ ΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΛΜΥΡΟΥ;

ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ & ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ:

ΟΙ ΡΟΥΝΟΙ ΩΣ ΜΑΓΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ

Τι είναι οι Ρούνοι; Ρούνοι ονομάζονται τα γράμματα-σύμβολα της αρχαίας ρουνικής γραφής, τα οποία θεωρούνται ότι έχουν μαγικές ιδιότητες. Σε άρθρο περιοδικού της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ1 με τίτλο «ΡΟΥΝΕΣ: Αρχέγονος Μυστικισμός» διαβάζουμε:

«Η λέξη ρούνος (rune), με βάση την ινδοευρωπαϊκή ρίζα ru, σημαίνει ψίθυρος, μυστικό. Αυτό συνεπάγεται και από την πρωταρχική χρήση που είχαν: η παράδοση τους ήταν προφορική και μεταδιδόταν από το σαμάνο ή το Δρυίδη στο μαθητευόμενο και μόνο. Έτσι η χρήση των ρουνικών συμβόλων ως μέσο απομνημό­νευσης των εννοιών και των δοξολογιών παρέμενε σε έναν κλειστό ιερατικό κύκλο. Ακόμη, εικάζεται ότι οι ρούνοι που χρησιμοποιούσαν στις τελετές γράφο­νταν σε ξύλο και καίγονταν κατά το τέλος της τελε­τής. Το σύνολο των ρούνων λένε ότι αντιπροσω­πεύει την ιστορία του κόσμου, ή έναν πλήρη κύκλο της ανθρώπινης ζωής, ή του ταξιδιού της ψυχής». 


Επίσης στην ιστοσελίδα της Α.Μ.Ρ.Α. (Ροδοσταυρική αδελφότητα) διαβάζουμε:

«Ο Κένεθ Μέντοους, (η δύναμη των ρούνων, 1999) πιστεύει πως το μυστικό των ρούνων βρίσκετε στον ήχο, καθώς τα ίδια τα σύμβολα είναι αγγεία – μεταφορείς δυνατοτήτων που, μέσα από την κατάλληλη δόνηση, θα μπορέσουν να ενεργοποιηθούν. Κάθε ρουνικός χαρακτήρας είναι ένα πρότυπο φορέας μιας ισχύος ενέργειας που προηγείται της ουσίας. Είναι ένα αγγείο βασικής δραστηριότητας μέσα στην φύση και μέσα μας, το οποίο όταν ενεργοποιηθεί και απελευθερωθεί δημιουργεί κίνηση. Οι ρούνοι λοιπόν δηλώνουν την πιθανή κίνηση και την μεταμορφωτική αλλαγή των δυνατοτήτων που υπάρχουν στην φύση και μέσα μας. Με άλλα λόγια, οι ίδιοι οι ρούνοι είναι δυνάμεις που δημιουργούν δραστηριότητα. Αν η περιγραφή αυτή σας θυμίζει την αλυσίδα του DNA ή τα αρχέτυπα του συλλογικού ασυνείδητου, τότε δεν κάνετε λάθος…».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται περί μαγικών συμβόλων με ευρεία χρήση από την παγανιστική θρησκεία αλλά και την μαγεία. Οι Ρούνοι αν και δεν σταμάτησε ποτέ η χρήση τους, εντούτοις έγινε ευρύτερη κατά την περίοδο του ναζισμού. Μεταφέρουμε αποσπάσματα από το προαναφερθέν άρθρο του περιοδικού της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ1 με τίτλο «ΡΟΥΝΕΣ: Αρχέγονος Μυστικισμός» (Η μορφοποίηση του κειμένου έγινε από εμάς):

«Τον περασμένο αιώνα έγινε ευρεία χρήση των ρουνικών συμβόλων από τον Ναζιστικό Μυστικισμό και κυρίως από τα Waffen SS τα οποία σε πολλές μεραρχίες τους είχαν για εμβλήματα ρούνους. Το όλο εγχείρημα του Μυστικισμού στο Γ’ Ράιχ το είχε αναλάβει ο Karl Maria Wiligut (ψευδώνυμο) ο οποίος πέραν των άλλων είχε συλλέξει όλες τις ρούνες με τις βαθύτερες έννοιες και νοήματά τους σε ένα βιβλίο. Μετά τον πόλεμο οι ρούνοι χρησιμοποιήθηκαν από διάφορα εθνικοσοσιαλιστικά κινήματα λευκών αγωνι­στών σε όλο τον κόσμο, δηλώνοντας έτσι καθαρά τον ιδεολογικό προσανατολισμό τους και αντλώντας δύναμη από τα ιδιαίτερα αυτά σύμβολα. Ανάμεσα σε αυτά τα κινήματα μην ξεχνάμε ότι υπήρξε και η Χρυσή Αυγή η οποία στα πρώτα της χρόνια (ακόμα και σήμερα) χρησιμοποίησε το  Wolfsangel   (λυκοπαγίδα) το οποίο θα δούμε και στη συνέχεια.

Επειδή δεν μπορούμε σε ένα άρθρο να αναφερ­θούμε σε όλα τα ρουνικά σύμβολα επιλέξαμε αυτά που έχουν χρησιμοποιηθεί από τα εθνικοσοσιαλιστι­κά κινήματα και έχουν μετατραπεί σε πυρήνες και πνευματικούς στυλοβάτες της Ιδέας μας.

Το πρώτο λοιπόν ρουνικό σύμβολο που χρησιμο­ποιήθηκε κυρίως από τους Ναζί και έγινε πασίγνωστο είναι το Sig – Rune ή αλλιώς SowiloTo Sowilo ανα­παριστά τον ζωοδότη Ήλιο που νικάει το σκοτάδι και τον θάνατο και είναι το πιο βασικό στοιχείο της φύσηςTo Sigrune, διπλό, έγινε συνώνυμο των Waffen SS αντικαθιστώντας, στο τέλος, τα δύο απλά S. Επίσης χρησιμοποιήθηκε συστηματικά και από την Χιτλερική Νεολαία, η οποία υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι του NSDAP επιδεικνύοντας απαράμιλλο ηρωισμό κατά την τελευταία μάχη του 3ου Ράιχ, την υπεράσπιση του Βερολίνου.To Algiz αναπαριστά την Άλκη, είδος ελαφιού της Βόρειας Ευρώπης. Αυτός ο ρούνος είναι το σύμβολο της προ­στασίας απ’ όλες τις αρνητικές δυνάμεις και της αποτροπήςτου κακού. Έχει χρησιμοποιηθεί από την Εθνική Συμμαχία στις ΗΠΑ και από την λευκή κοινό­τητα της Αφρικής (σαφώς και από τα Waffen ss στα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί όλοι οι ρούνοι που θα δούμε σε αυτό το άρθρο).To Wolfsangel (το «δικό» μας) δεν υπάρχει επί­σημα σε κανένα από τα 3 ρουνικά αλφάβητα γιατί είναι πολύ πρόσφατο. Αναπαρι­στά μια παγίδα για λύκους που την χρησιμοποιούσαν οι αγρότες τα παλαιότερα χρόνια για να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις τους. Στη θρυλική  2nd SS – Panzer – Division Das Reich* χρη­σιμοποιήθηκε γι’ αυτό της το συμβολισμό. Κάποιοι στον συμβολισμό της βλέπουν τις δύο όψεις του λύκου (ζωντανού-νεκρού) και κατ’ επέκταση της ίδιας μας της φύσης. Εκτός από την Χρυσή Αυγή έχει χρησιμοποιηθεί από πολλά κινήμα­τα σε όλη την μεταπολεμική Ευρώπη.


* Σημ. Εγκόλπιου: Η Μεραρχία αυτή είναι υπεύθυνη για την ολοκληρωτική καταστροφή του Γαλλικού χωριού Oradour-sur-Glane και την σφαγή των 642 κατοίκων του, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, στις 10 Ιουνίου 1944. Τόσο πολύ την θαυμάζει η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ που υιοθέτησε το μαγικό έμβλημά της;

Εδώ έχουμε το Tyr (Νορβηγός θεός του πολέμου) ή Teiwaz όπου αναπαριστά τον Θεό Άρη. Απεικονίζει μια λόγχη και είναι καθαρά πολεμικό έμβλημα. Παλαι­ότερα υπήρχε και στις ασπίδες πολεμιστών. Είναι η Τόλμη, η Ανδρεία και το Θάρρος για τη μάχη για το Σωστό και το Δίκαιο. Το πάθος για την Νίκη. Το Tyr προστατεύει τους φυσικούς και πνευματικούς πολεμιστές. Η Τρίτη λέγεται ότι αντλεί το όνομα της από το Tyr.Τέλος θα δούμε την Othila ή OthalaΜία ρούνα που απεικο­νίζει μια «στέγη» καισυμβολί­ζει την Πατρίδα και το καθήκον μας απέναντι σε αυτή. Είναι ο κληρονομημένος πλούτος (πνευματικός και υλικός) που μας άφησαν οι προγονοί μας και έχουμε την ηθική υποχρέω­ση να διαφυλάξουμε και να μεταφέρουμε με τη σειρά μας στις επόμενες γενεές. Τον ρούνο αυτό τον έχει χρησιμοποιήσει και η παγανιστική θρησκεία OdinismΟι πιστοί της Odinism θεωρούν τους εαυτούς τους ως αντιπρόσωπους της Άριας κληρονομιάς και της πολιτιστικής υπερηφάνειας.Όπως και σε όλα τα σύμβολα που υπάρχουν ανά τον κόσμο το σημαντικό είναι τι βλέπει ο καθένας μέσα σε αυτά και πως μπορούν αυτά τα μικρά σχή­ματα να δίνουν δύναμη και πίστη σε ολόκληρους λαούς. Στα μάτια των Εθνικοσοσιαλιστών η Σβάστικα και ορισμένες ρούνες δεν είναι μερικά ακόμα σχήμα­τα… Είναι ο Ήλιος που μπορεί να δώσει ζωή σε έναν Αγώνα που για κάποιους φαντάζει μάταιος αλλά για εμάς είναι τρόπος ζωής. Μιας ζωής ταγμένης στα Ιδα­νικά που διαλέξαμε να υπερασπίσουμε με την ίδια μας την ύπαρξη. Είναι το σύμβολο που κοιτάζουμε και με τεταμένη τη δεξιά προσευχόμαστε. Μια προ­σευχή ξεχωριστή… Όχι μίζερη αλλά δυνατή σα φωτιά. Που δεν περιορίζεται στα λόγια αλλά μετου­σιώνεται σε πράξη και έργα. Εκείνη τη στιγμή όλοι οι πρόγονοι μας γίνονται ένα μαζί μας και μας δείχνουν το δρόμο της Θυσίας για το Δίκαιο μέχρι την Τελι­κή Νίκη. Ας κρατήσουμε λοιπόν ψηλά τις σημαίες της Ιδέας μας και ας αγωνιστούμε ώστε κάποια στιγμή τα όνει­ρα μας να γίνουν οι χειρότεροι εφιάλτες τους. Πάνος Ηλιόπουλος»

Επίσης σε παλιότερο Χρυσαυγίτικο περιοδικόσε άρθρο με τίτλο «ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΡΟΥΝΩΝ Ο Κώδικας του Αρίου Πολιτισμού» διαβάζουμε:

«Ακόμη αρκετοί άνθρωποι γνώριζαν τις α­πλές ρουνικές μεθόδους και συχνά επικα­λούνταν τις μαντικές τους ικανότητες και σε θέματα του δημοσίου και ιδιωτικού συμφέροντος. Απαγορεύτηκαν επίσημα το 1639 από την Εκκλησία προκειμένου να ο­δηγηθεί ο …διάβολος έξω από την Ευρώπη. Όσοι ενστερνίζονταν την ρουνική γραφή είτε εκτελέστηκαν είτε βασανίστη­καν. Η γνώση και μόνο των ρούνων ήταν αιτία καταδίκης σε θάνατο.


Αδιαφορώντας για το γεγονός πως αυτός ο “διάβολος” και η γνώση του ήταν η ίδια η Ευρώπη. Ήταν η προγονική κληρονομιά της με όσα μυστήρια ή μη. Ο θάνατος τόσο των ανθρώπων όσο και του ίδιου του αλφάβη­του σήμαινε την αποκοπή και την πλήρη άρνηση της ταυτότητας τουλάχιστον των βορειοευρωπαίων.Ίσως η λαμπρότερη περίοδος στην ιστο­ρία των ρουνικών μελετών ήταν η αναγέν­νησή τους από τους Γερμανούς μελετητές, με πρωτοπόρους αυτούς της περίφημης “Κοινωνίας της θούλης”3. Μετά από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι ρούνοι για ακόμη μία φορά γνώρισαν τον παραγκωνι­σμό λόγω της σύνδεσής τους με τον Εθνικοσοσιαλισμό και το Κίνημα του Αδόλφου Χίτλερ.


Σήμερα με την δήθεν “αναγέννηση” των ειδωλολατρικών θρησκειών, οι ρούνοι ε­πανέκτησαν την δημοτικότητά τους ως μα­ντικό σύστημα αλλά έπαψαν πλέον να συμ­βολίζουν την σύνδεση με την Φύση, με τους προγόνους, με την Φυλή».

Για το πόσο καθιερωμένα στη συνείδηση των εθνικοσοσιαλιστών είναι αυτά τα μαγικά σύμβολα παραθέτουμε την τελευταία μαρτυρία από ακραίο περιοδικό του χώρουόπου υπάρχει εκτενές άρθρο για τους Ρούνους. Διαβάζουμε:

ΡΟΥΝΟΙ ΤΟ ΙΕΡΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΤΩΝ ΒΟΡΙΩΝ ΘΕΩΝΟι Ρούνοι (ή Ρούνα όπως τους λένε πολλοί) είναι η βάση των αρχαίων εσωτερικών παραδόσεων των Τευτονικών λαών και αποτελούν ένα πλήρες σύστημα φιλοσοφίας και μαγείας.Είναι πολύ λίγες οι σελίδες για να αναπτύξει κανείς την έννοια την σημασία και την λειτουργία του Ρούνικου αλφάβητου αλλά καλό είναι να γνωρίζετε λίγα πράματα για αυτό, αφού αποτελεί αναμφισβήτητα ένα σημαντικό μέρος της ευρύτερης Ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς. Πριν όμως αναφερθούμε στους Ρούνους ας γνωρίσουμε το πάνθεον των θεών των βορείων λαών.ΟΝΤΙΝ-αρχηγός όλων των θεών του βορρά, πατέρας θεών και ανθρώπων, θεός των ποιητών και των αναζητήσεων της αληθείας. Εμπνευστής των Ρούνων κρεμάστηκε 9 μέρες και νύχτες από το συμπαντικό δέντρο ΓΙΓΚΡΑΖΙΛ για να ανακαλύψει την σημασία τους.

ΘΩΡ-θεός του κεραυνού και του ουρανού. Προστάτης των αδύνατων και φύλακας του θεσμού του γάμου. Το παντοδύναμο σφυρί του είναι το ιερότερο σύμβολο της βόρειας παράδοσης.

ΣΙΦ-γυναίκα του ΘΩΡ και προστάτιδα του θερισμού.

ΦΡΙΓΓΑ-γυναίκα του ΌΝΤΙΝ, προστάτιδα της μητρότητας και του γάμου.

ΦΡΕΓΙΑ-θεά του έρωτα.

ΦΡΕΙ-θεός της γονιμότητας, αδερφός της ΦΡΕΓΙΑ.

ΕΓΚΙΡ-θεός των θαλασσών.

ΝΕΡΘΟΥΣ-η μεγάλη Μητέρα η αντίστοιχη ΓΑΙΑ.

ΜΠΑΛΤΕΡ-γιος του ΟΝΤΙΝ. Συχνά ταυτίζεται με τον Ήλιο.

ΤΙΡ-θεός του όρκου, της τιμής και της σωφροσύνης στη μάχη.

ΦΟΡΣΕΤΙ-θεός της δικαιοσύνης.

ΧΑΙΜΝΤΑΛ-προστατεύει τους φύλακες και τους στρατιώτες. Φύλακας του ΜΠΑΙΦΡΟΣ, της γέφυρας του ουράνιου τόξου που ενώνει τον κόσμο των θνητών με την ΑΣΓΚΡΑΝΤ.

ΛΟΚΙ-θεός της φωτιάς και της πονηριάς.

ΝΟΡΝΕΣ-οι αντίστοιχες Μοίρες των αρχαίων Ελλήνων.

ΣΟΛ και ΜΑΝΙ-η θεά του ήλιου και ο θεός της σελήνης».

Και παρακάτω τα εξής αποκαλυπτικά:

«Η βασική χρήση των Ρούνων ήταν ως μαντικό μέσο και λιγότερο για ενεργητικές μαγικές πρακτικές. Τους σκόρπιζαν σε ένα λευκό πανί και στην συνέχεια ο ιερέας έκανε προσευχή στους θεούς στραμμένος προς τον ουρανό και σήκωνε τα κομμάτια ένα ένα και τα ερμήνευε ανάλογα με την θέση τους (ίσια ή ανεστραμμένα) και έβγαζε το τελικό συμπέρασμα ανάλογα με τι συμβόλιζε ο κάθε Ρούνος.Όσο αφορά τις μαγικές πρακτικές με Ρούνους χρησιμοποιούσαν τους Ρούνικους δεσμούς που ήταν ένας αρκετός δυνατός συνδυασμός διάφορων Ρούνων. Οι Ρούνοι είναι στοιχειακές δυνάμεις και σαν τέτοιες μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε για καλό είτε για κακό και η ευθύνη για την χρήση τους βαραίνει αποκλειστικά τον χρήστη. Ελπίζω να πήρατε μία ιδέα για το μαγικό αυτό αλφάβητο των Βορειοευρωπαίων το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Ευρωπαϊκού ψυχισμού.“Μάθε πώς να τους σκαλίζεις.

Μάθε πώς να τους ερμηνεύεις.

Μάθε πώς να τους βάφεις.

Μάθε πώς να τους επικαλείσαι.

Μάθε πώς να τους χρησιμοποιείς τους Ρούνους…

Μα φρόντισε να μην ζητάς πολλά γιατί η κάθε χάρη ζητάει αντάλλαγμα. Είναι πιο καλά να μην ζητήσεις τίποτα από το να ζητήσεις πάρα πολλά”


Ο χριστιανός δεν μπορεί να ασχολείται με την μαγεία ούτε να θεωρεί παράδοσή του τις αποκρυφιστικές εισαγώμενες τεχνικές. Η Αγία Γραφή είναι σαφής «Να μη βρεθεί σε σένα κανένας, που να μαντεύει μαντείες, που να προβλέπει τα μέλλοντα με φωνές και παρατηρήσεις σημείων· μάγος, που ν’ ασχολείται με επαοιδία· εγγαστρίμυθος και τερατοσκόπος, που να καλεί τους νεκρούς» (Δευτ. 18:10). Γι’ αυτό το λόγο οι άγιοι Απόστολοι δίνουν εντολή στους Χριστιανούς να μη χρησιμοποιούν κανενός είδους μαγικά· «ου μαγεύσεις, ου φαρμακεύσεις» (Διαταγ. 7,3)· «φεύγετε…..επαοιδάς, κλήδονας, μαντείας, καθαρισμούς, οιωνισμούς, ορνιθοσκοπίας, νεκρομαντείας, επιφωνήσεις» (ό.π. 2,62)

Δεν αρκεί να δηλώνουμε Ορθόδοξοι Χριστιανοί και να ασπαζόμαστε επιδεικτικά τα Χριστιανικά σύμβολα, αλλά πρέπει να αποτάξουμε το σατανά και τα σύμβολά του. Ο άγιος Νικόδημος λέει: Για να φυλάγεσθε από τα μαγικά και την ενέργεια των δαιμόνων, να έχετε όλοι – μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες – κρεμασμένο στο λαιμό σας τον τίμιο Σταυρό. Τρέμουν οι δαίμονες τον τύπο του Σταυρού και φεύγουν μακριά όταν τον βλέπουν. Άλλωστε, όπως ομολόγησαν οι ίδιοι στον άγιο Ιωάννη τον Βοστρινό, που είχε εξουσία κατά των ακαθάρτων πνευμάτων, τρία πράγματα φοβούνται περισσότερο· το Σταυρό, το άγιο Βάπτισμα και τη θεία Κοινωνία. Οι Έλληνες δεν δημιούργησαν τα ηρωικά τους έπη βασιζόμενοι σε μια άγνωστη και ΞΕΝΗ θρησκευτική κουλτούρα αλλά στην πίστη τους στον Χριστό και στον Σταυρό. Ας το σκεφτούν αυτό όσοι ταυτίζουν τον εθνικοσοσιαλισμό με τον πατριωτισμό και την Ελλάδα.


ΠΗΓΕΣ:

  1. Περιοδικό «ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ» Τεύχος 30, ΣΕΠΤ.-ΟΚΤΩΒ. 2007
  2. Περιοδικό «RESISTANCE + ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ» Τεύχος 25 ΔΕΚ. 2005
  3. Ο Felix Niedner, ο γερμανός μεταφραστής των αρχαίων Eddas, ίδρυσε την Κοινωνία της Θούλης το 1910. Το 1918, ο Rudolf Freiherr von Sebottendorf ίδρυσε το παράρτημά της στο Μόναχο.Αυτός, είχε ζήσει για πολλά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχε ιδρύσει εκεί μια μυστική εταιρία που συνδίαζε το  εσωτερικό  σουφισμό και τη μασονία. Eπίσης υπήρξε μέλος της  Germanen  Order  (Τευτονική Τάξη), που ιδρύθηκε το 1912, ως μια ακροδεξιά κοινωνία με μια μυστική  αντι-σημιτική βάση. Μέσω αυτών των καναλιών, δολοφονίες, γενοκτονίες και αντι-σημιτισμός έγιναν μέρη των ιδεωδών της κοινωνίας της Θούλης. Ο αντι-κομμουνισμός προστέθηκε μετά την Βαυβαρική Κομμουνιστική Επανάσταση το 1918. Στα 1919, η Κοινωνία της Θούλης προσέγγισε το Εργατικό Κόμμα. Λίγο αργότερα, την ίδια χρονιά, ο Dietrich Eckart, μέλος του εσωτερικού κύκλου της Θούλης, σύστησε τον Χίτλερ και άρχισε να τον εκπαιδεύει μαθαίνοντάς του τις μεθόδους της χρήσης της δύναμης βρίλ για να δημιουργήσει τη φυλή των Άριων υπερ-ανθρώπων.Ο Χίτλερ, ασχολήθηκε με τον εσωτερισμό από μικρός, σπουδάζοντας Αποκρυφισμό και Θεοσοφία στη Βιέννη. Το σύγγραμμα  «Mein Campf»  («Ο αγών μου») το  αφιέρωσε στον Eckart. Το 1920, ο Χίτλερ ανέλαβε την αρχηγία του Εργατικού κόμματος, που πλέον είχε μετονομαστεί σε Εθνικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (Ναζί). Σημαντική επίδραση στο όλο σκεπτικό του Χίτλερ είχε ο Karl Haushofer (1869-1946), ένας σύμβουλος του γερμανικού στρατού που παρείχε τις υπηρεσίες του στην Ιαπωνία μετά το Ρωσο-Ιαπωνικό Πόλεμο στα 1904-1905. Αυτός, επηρεασμένος από τον Ιαπωνικό πολιτισμό, λένε πως επηρέασε πολύ την Γερμανο-Ιαπωνική συμμαχία που έγινε αργότερα. Επίσης ήταν μυημένος στην Ινδική και Θιβετανική κουλτούρα και υποστήριζε ότι είχε επισκεφθεί το Θιβέτ. Αφού λοιπόν υπηρέτησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ως στρατηγός, ο Haushofer ίδρυσε την Κοινωνία Βρίλ στο Βερολίνο, το 1918. Μοιράστηκε τις ίδιες αντιλήψεις με την Κοινωνία της Θούλης και κατά κάποιο τρόπο αυτές ήταν και ο εσωτερικός κύκλος της Κοινωνίας Βρίλ, που είχε επικονωνίες με ανώτερα όντα που ζούσαν σε υπόγειες πολιτείες με σκοπό να αποκτήσουν τις δυνάμεις των Βρίλ.Ο Haushofer ανέπτυξε τη διδασκαλία της Γεωπολιτικής και στις αρχές του 1920 έγινε διευθυντής του Ινστιτούτου Γεωπολιτικής στο πανεπιστήμιο Ludwig – Maximilians στο Μόναχο. Ο Rudolf Hess υπήρξε ένας από τους πιό ένθερμους υποστηρικτές του Haushofer, όντας φοιτητής του και σύστησε τον καθηγητή του στον Χίτλερ. Έκτοτε οι δύο άνδρες έγιναν αχώριστοι. (Πηγή εδώ)
  4. Περιοδικό «N.S VIOLENCE» (ZINE FOR SKINS & HOOLIGANS – Issue 2) (Σημ. Εγκόλπιου: N.S=National Socialist)
  5. Η ΜΑΓΕΙΑ: ΑΓ.ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ http://www.egolpion.com/3A25BCF1.el.aspx

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    http://www.egolpion.com

2  ΙΟΥΝΙΟΥ  2012

ΠΗΓΗ: http://www.egolpion.com/runes_goldendown.el.aspx

__________________________________________________________________________________________________

(Σημ: Xgrt.gr: Το σύμβολο Sig – Rune ή αλλιώς Sowilo βλέπουμε και στην Ταινία “Harry Potter” στο κεφάλι (μέτωπο) του “μάγου”.)

Δεν είναι τυχαίο ότι με τα έσοδα της παραγωγής χρηματοδοτείται η “Εκκλησία του Σατανά” χάρη στην βρετανίδα συγγραφέα Τζ. Κ. Ρόουλινγκ…

Συνέχεια εδώ Ποιός είναι ο Harry Potter;!

Διάφορα, Θρησκείες, Ιστορία, Μαρτυρίες, Ορθοδοξία, Πνευματικά Άρθρα, Πολιτισμοί

Μία ιστορική Μονή στην Μάνη


Συντάκτης: Ειρήνη Λαμπιώτη, Δημοσίευση: 29/05/2012

Είναι ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά της μανιάτικης γης.  Όλοι θα περάσουν από τον Κότρωνα, αλλά σχεδόν κανείς δεν θα μπει στον κόπο να ανηφορίσει την πλαγιά του βουνού Αραβίκια, πάνω από το ωραίο παραθαλάσσιο χωριουδάκι. Ο ανηφορικός τσιμεντόδρομος καταλήγει στην νότια άκρη του βουνού στο μοναστήρι της, σε μια θέση με εκπληκτική θέα. Σαν από αεροπλάνο θα θαυμάζετε κάτω τον Κότρωνα και την Προσηλιακή Μάνη. Η Mονή Μεταμορφώσεως Σωτήρα Γωνέας βρίσκεται πολύ κοντά στο χωριουδάκι Γωνέα και είναι εν μέρει αναστηλωμένη.

Από εκεί η θέα αληθινά κόβει την ανάσα! Το καθολικό είναι ένα από τα ομορφότερα εκκλησιαστικά μνημεία της Μάνης και είναι στολισμένο με ένα πολύ μεγάλο πλήθος τοιχογραφιών πολύ καλά διατηρημένων με χρώματα που λάμπουν ολοζώντανα!  Υπάρχουν δύο στρώματα τοιχογραφιών και χρονολογούνται πιθανώς στον 14ο αιώνα, εποχή που χτίστηκε η εκκλησία.

Η ιστορική Μονή της οικογένειας Καλλέργη.

  Η Γωνέα, είναι ο τόπος καταφυγής κλάδου της οικογένειας των εκ Κρήτης Καλλέργηδων. Οι Καλλέργηδες περί τα μέσα του 17ου µ.Χ. αιώνα, καταδιώχθηκαν από τους Τούρκους, διέφυγαν από την Κρήτη στη Μάνη και εποίκησαν τον οικισµό της Γωνέας, που βρίσκεται σε δυσπρόσιτη αντηρίδα, της σειράς των λόφων της Αραβίκιας σε υψόµετρο 100 µέτρων από τη θάλασσα και σε µικρή απόσταση από το µυχό του κόλπου της Κολοκυθιάς.

Η µονή της Γωνέας είναι καθαγιασµένη προς τιµήν της Μεταµόρφωσης του Σωτήρα και είναι ευχαριστήρια έκφραση των Καλλέργηδων προς το Σωτήρα Χριστό για τη διάσωσή τους από τους Τούρκους και τους κινδύνους, που πέρασαν στη θαλάσσια περιπέτειά τους µέχρι να φθάσουν από την Κρήτη στη Μάνη.

Η µονή της Γωνέας είναι και σήµερα µεγαλόπρεπη, παρά την εγκατάλειψή της και την αδιαφορία της αρχαιολογικής υπηρεσίας και των τοπικών αρχών. Το υψηλό περιτείχισµα της µονής, τα κελιά, η τράπεζα, το αρχονταρίκι, ο φούρνος, οι αποθήκες και η σωζόµενη ωραία μικρή εκκλησία της µε τις αξιόλογες τοιχογραφίες, παρά τη λεηλασία και την παντελή έλλειψη συντήρησης, φανερώνουν την επιβλητική παρουσία της µονής, που πήγασε από την ευλάβεια και τη βαθιά πίστη των Καλλέργηδων στον Σωτήρα Χριστό.

Οι βυζαντινές τοιχογραφίες του 18ου µ.Χ. αιώνα.

  Στη δυτική κάµαρα απεικονίζονται «οι Αίνοι µε το Χριστό που περιβάλλεται από το ζωδιακό κύκλο».  Ο «Οκτώβριος» εικονίζεται µε τη µορφή «σκορπιού». Κάτω από το ζωδιακό κύκλο στο βόρειο σκέλος υπάρχουν πιστοί, που δέονται και υµνούν τον Κύριο και στο νότιο απεικονίζονται κυρίως ζώα και χαλάζι, χιόνι, κρύσταλλος και φωτιά.

Οι αρχαιολόγοι έχουν διαπιστώσει και δεύτερο στρώµα τοιχογραφιών, που διακρίνεται στην Ανατολική κάµαρα του ναού. Για την Ιστορία αναφέρω μια μάχη που συνέβει το 1614, στο σημείο που βρίσκεται κάτω από την ιστορική μονή, μεταξύ μανιατών και οθωμανών.

Συγκεκριμένα,  σουλτάνος, στην αδυναμία του να υποτάξει την Μάνη, ανάθεσε τη φροντίδα αυτή στο διάσημο Οθωμανό κουρσάρο Μουσολίν Ραίζ δίνοντας του τιμές, αξιώματα και συμπαραστάτη το Σιλάν-πασά των Ιωαννίνων.

Και η μάχη με τον Οθωμανό κουρσάρο Μουσολίν Ραίζ.

Ο Μουσολίν Ραί  το 1613 εισχωρεί με πεζούς και στόλο στα χωριά του κόλπου της Κολοκυθιάς, στον Κότρωνα, που εκεί τα πλοία του βρίσκουν αραξοβόλι στο απάνεμο λιμανάκι της Αρέας-Κότρωνα και αποβιβάζει τα στρατεύματα του, τους πειρατές του. Οι κάτοικοι των χωριών πανικόβλητοι πήραν τα όρη και τα βουνά για να κρυφτούν σε σπήλαια και τσαράνες προκειμένου να αποφύγουν την αιχμαλωσία, το θάνατο και τον εξανδραποδισμό.

  Τα στρατεύματα του Μουσολίν Ραίζ άρπαζαν και κατάστρεφαν ότι έβρισκαν μπροστά τους, παραδίδεται μάλιστα ότι στο δρόμο τους συνάντησαν ένα νέο άνδρα με σκοτισμένα λογικά, σακάτη (χωλό) στα άκρα, που περιφερόταν άσκοπα και αγνοούσε τον κίνδυνο, τον συνέλαβαν, για να τον ανακρίνουν, κι αυτός ξεστόμιζε ακαταλαβίστικα λόγια και παρά το ότι δεν λάμβαναν καμμία πληροφορία, συνέχιζαν να τον φέρουν μαζί τους, έχοντας τον ως προπομπό.

Στη διαδρομή της πορείας προς το χωριό Αφούγγια (Σκαλτσοτιάνικα), ο χωλός άνδρας άκουσε κλάματα μωρού και το ένστικτο του τον προέτρεψε με αλαλαγμούς και χοροπηδητά να ξεφωνίζει στρεβλές φράσεις που έλεγαν: “σκύλα πνίξε το παιδί σου για να σώσεις τη ζωή σου!!!, σκύλα πνίξε το μωρό σου για να σώσεις το λαό σου”. Το μωρό κατά την παράδοση συνέχισε το κλάμα και οι πειρατές εντόπισαν τη σπηλιά, που κρύβονταν οι φυγάδες, κυρίως γυναικόπαιδα.

Η είσοδος της σπηλιάς ήταν ένα μικρό στενό πέρασμα και οι εγκλωβισμένοι αντιστέκονταν με πείσμα και η σύλληψη των γυναικόπαιδων ήταν αδύνατη. Οι επιδρομές του Μουσολίν Ραίζ με σπουδή για να τελειώνουν στα γρήγορα, έβαλαν φωτιά στο άνοιγμα της εισόδου, με δεδομένο το θλιβερό αποτέλεσμα, ο καπνός και η έλλειψη αερισμού τους δημιούργησε ασφυξία με αποτέλεσμα να προτιμήσουν το θάνατο παρά την αιχμαλωσία, την ατίμωση και τον εξανδραποδισμό.

Ο Μουσολίν Ραίζ θεώρησε πως ήταν εύκολα τα πράγματα και την επόμενη χρονιά, το 1614, έρχεται με χίλιους περίπου στρατιώτες και αντιμετωπίζει τους Μανιάτες με περίσσια σκληρότητα. Η οργή όμως η αγανάκτηση και το μένος των γενναίων της Μάνης έφερε το οικτρό τέλος τους. Οι Μανιάτες επιτέθηκαν με μανία κατά των Οθωμανών κάτω από το σημερινό μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα της Γονέας στην περιοχή του κόλπου της Κολοκυθιάς, και κατάσφαξαν τους στρατιώτες του Μουσολίν Ραίζ, αλλά και ο ίδιος δεν διέφυγε το θάνατο…

Το άρθρο του κ. Σταύρου Λιλόγλου έστειλε στο pyles.tv το www.pireasnews.gr

Pyles.tv

Ανακαλύψεις, Επιστήμη, Ελλάδα, Θεωρίες, Ιστορία, Πολιτισμοί, Χαμένοι Πολιτισμοί

“Καρική”, η γλώσσα των αρχαίων κατοίκων της Μεσογείου!


Συντάκτης: Μαρία Ραγκούση, Δημοσίευση: 12/05/2012

 Αφορμή για την μελέτη της καρικής γλώσσας –μιας σπάνιας και εν πολλοίς ελάχιστα μελετημένης γλώσσας των αρχαίων κατοίκων της Μεσογείου αποτέλεσαν δυο ασυνήθιστα κεραμικά σπαράγματα (θραυσματα αγγείων του 6ου π.χ αιώνα) που εντοπίστηκαν στη διάρκεια ανασκαφών των τελευταίων ετών στο Καραμπουρνάκι της Θεσσαλονίκης .

Τα εξαιρετικά περιορισμένα οικονομικά μέσα που είχαν στη διάθεση τους οι ανασκαφείς στο Καραμπουρνάκι της Θεσσαλονίκης έγιναν η αφορμή για την ουσιαστική διακοπή της ανασκαφής αλλά και την παράλληλη μελέτη δυο παλαιότερων (του 1997) και εξαιρετικά σπάνιων για τον ελληνικό χώρο ευρήματων (κεραμικά σπαράγματα με εγχάρακτες επιγραφές) που χρονολογούνται στα αρχαϊκά χρόνια και φέρουν επιγραφές σε καρικό αλφάβητο.

 «Για την ανάγνωσή τους συνεργαστήκαμε με καθηγητή Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης Ignasi-Xavier Adiego, έναν από τους πλέον ειδικούς μελετητές της καρικής γλώσσας. Ο καθηγητής Adiego διάβασε στην πρώτη επιγραφή τρία τυπικά καρικά κύρια ονόματα (Υσωλ δηλαδή Ύσσωλλος, Υλιατ δηλαδή Υλίατος/Ολίατος, και την κατάληξη -υδιγος).

 Η αναγνώριση πολλών μεμονωμένων γραμμάτων ως αριθμητικών συμβόλων ενισχύει το ενδεχόμενο να έχουμε και στις δύο περιπτώσεις εμπορικές καταγραφές ή κάποιου είδους υπολογισμούς» λεει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επικεφαλής της ανασκαφικής ομάδας στο Καραμπουρνάκι και καιθηγητής της κλασσικής αρχαιολογίας στο ΑΠΘ Μιχάλης Τιβέριος, συμπληρώνοντας πως «οι Κάρες είχαν από παλιά στενές σχέσεις με τους γείτονές τους Ίωνες και μαζί επιδόθηκαν σε διάφορες δραστηριότητες και είχαν κοινά εμπορικά ενδιαφέροντα, σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές». «Στο Θερμαϊκό κόλπο πρέπει να τους έφεραν, λοιπόν, οι Ίωνες, αφού κατά τους αρχαϊκούς χρόνους η παρουσία των Ιώνων στο λιμάνι της αρχαίας Θέρμης ήταν ιδιαίτερα έντονη, όπως μας βεβαιώνουν τα σχετικά ευρήματα», συμπληρώνει ο κ. Τιβέριος.

Η αρχαία Καρία

Η καρική είναι μια από τις γλώσσες του αιγιακού χώρου που παραμένουν ακόμα άγνωστες.
Η Καρία, στους ιστορικούς χρόνους καταλάμβανε τη ΝΔ γωνία τη Μ.Ασίας από το ύψος περίπου της Σάμου ως και αυτό της Ρόδου. Είναι μάλιστα πιθανόν οι Κάρες, να κατοικούσαν τον αιγιακό χώρο προτού κατεβούν τα πρώτα ελληνικά φύλα.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, που καταγόταν από τα μέρη αυτά, οι Κάρες ήταν αρχικα εγκατεστημένοι στα νησιά του Αιγαίου, οι Ελληνες τους έδιωξαν (xgrt: ?) και τους υποχρέωσαν να περιορισθούν στη νότια Μ. Ασία όπου και τελικά συνυπήρξαν ειρηνικά για τα επόμενα χρόνια. Θεωρούνταν δυνατοί πολεμιστές και κάποιοι απ’ αυτούς κλήθηκαν από τους Φαραώ της Αιγύπτου ως μισθοφόροι.
Από την εφημερίδα Το ΒΗΜΑ

ΠΗΓΗ: Pyles.tv

 

Αφιερώματα, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Θρησκείες, Ιστορία, Ορθοδοξία

29 Μαϊου: ημέρα θλίψης, γιατί “η Πόλις εάλω…”


Συντάκτης: Νικόλαος Αλεβιζόπουλος, Δημοσίευση: 29/05/2012

29 ΜΑΙΟΥ: ημέρα θλίψης  γιατί «Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ…».  Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης, πρωτεύουσας του Βυζαντινού κράτους, από τους Τούρκους το 1453, το τέλος ουσιαστικά του Βυζαντίου ως πολιτικής οντότητας, δεν σήμανε και το τέλος της διάχυσης του Βυζαντινού πολιτισμού.

Μπορεί  τα τουρκικά στρατεύματα του Μωάμεθ Β’ μετά από γενική έφοδο, κυρίως στην πύλη του Αγίου Ρωμανού, να μπαίνουν αλαλλάζοντας  στην Κωνσταντινούπολη, όμως ο ηρωικός, σύμφωνα με την παράδοση, θάνατος του Κωνσταντίνου ΙΑ’ Παλαιολόγου, του τελευταίου Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, επισφραγίζει την άλωση της Βασιλίδας από το Μωάμεθ τον Πορθητή, με μεταφυσικό νόημα, σχεδόν με μυστηριακή πνοή.

Η πτώση της ιστορικής πόλης και η ηρωική και ιερή μορφή του τελευταίου υπερασπιστή Αυτοκράτορα, σημειώνουν και το τέλος του Βυζαντίου με την υπερχιλιετή, ένδοξη και σκληρή πολεμική ιστορία του, με την ορθόδοξη χριστιανική πίστη και τον απαστράπτοντα πολιτισμό του.

Ο τελευταίος αυτοκράτορας…

Ο τρόπος που θυσιάστηκε ο τελευταίος Αυτοκράτορας, καθώς και ότι δεν διασώθηκαν πληροφορίες για τις τελευταίες στιγμές του στο πεδίο της μάχης, αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για ποικίλους θρύλους με κυριότερο αυτόν του «μαρμαρωμένου βασιλιά» που περιμένει την στιγμή να ανακτήσει την Πόλη και την Αυτοκρατορία του. Μια λαϊκή, χριστιανική παράδοση, αναφέρει ότι τη στιγμή που διέρρηξαν οι Τούρκοι την πύλη της Αγίας Σοφίας τελούνταν θεία λειτουργία και ο ιερέας τη στιγμή που είδε τους μουσουλμάνους να ορμούν στο πλήθος των πιστών, εισήλθε και εξαφανίσθηκε μέσα στον τοίχο, πίσω από το Άγιο Βήμα, που άνοιξε μπροστά του κατά τρόπο μαγικό. Λέγονταν ότι όταν η Κωνσταντινούπολη θα επανέλθει στα χέρια των Χριστιανών, ο ιερέας θα βγει από τον τοίχο για να συνεχίσει την λειτουργία.

Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, ο Αμερικανός ιστορικός Ε. Α. Γκρόσβενορ αναφέρει ότι στην συνοικία Αμπού Βεφά στην Κωνσταντινούπολη, υπήρχε ένας χαμηλός ανώνυμος τάφος τον οποίο οι Έλληνες της πόλης τιμούσαν ως τάφο του Κωνσταντίνου και τον χρησιμοποιούσαν κρυφά ως τόπο προσευχής. Όμως η Οθωμανική Κυβέρνηση επενέβη εκείνη την εποχή επιβάλλοντας ποινές και ερημώνοντας το μέρος .

Η αποφράδα ημέρα του 1453…

Χάρις στα απόρθητα τείχη της και στην ισχύ του βυζαντινού κράτους η Κωνσταντινούπολη έμεινε απόρθητη για σχεδόν 1000 χρόνια. Γνώρισε πολλές πολιορκίες από τους Αβάρους, τους Άραβες, τους Ρώσους, τους Βουλγάρους, αλλά έμελλε να πέσει για πρώτη φορά το 1204 στα χέρια των Σταυροφόρων, οι οποίοι κατευθύνονταν προς την Παλαιστίνη για να ελευθερώσουν τους Αγίους Τόπους. Οι Βυζαντινοί ξαναπήραν στην κατοχή τους την Κωνσταντινούπολη το 1261 και τη διατήρησαν για σχεδόν 200 χρόνια ακόμη. Παρά την αδυναμία τους, θα αποκρούσουν και άλλες πολιορκίες μέχρι να φθάσει η αποφράδα μέρα του 1453.

Η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους κράτησε περίπου 3 μήνες και, τελικά, ο σημαντικά ισχυρότερος Μωάμεθ την κατέλαβε την Τρίτη 29 Μαΐου 1453.Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου οι Τούρκοι όρμησαν μέσα στην πόλη αρχίζοντας μαζικές λεηλασίες. Ένα μεγάλο πλήθος πολιτών κατέφυγε στην Αγία Σοφία, ελπίζοντας να βρει εκεί ασφάλεια. Αλλά οι Τούρκοι διέρρηξαν την κεντρική πύλη και όρμησαν μέσα στην εκκλησία όπου έσφαξαν το πλήθος, χωρίς διάκριση φύλου και ηλικίας. Την ημέρα της πτώσης της Κωνσταντινούπολης, ή πιθανόν την επόμενη, ο Σουλτάνος εισήλθε επίσημα στην πόλη και πήγε στην Αγία Σοφία, όπου και προσευχήθηκε. Κατόπιν ο Πορθητής εγκαταστάθηκε στα αυτοκρατορικά ανάκτορα των Βλαχερνών.

Θανάτωση του άμαχου πληθυσμού, χωρίς διάκριση!

 Όπως παραδίδει ο Γεώργιος Φραντζής, δόθηκε διαταγή για τριήμερη λεηλασία της πόλης. Άλλες πηγές αναφέρουν πως ουσιαστικά η λεηλασία έπαυσε μετά την πρώτη ημέρα. O ιστορικός Μιχαήλ Δούκας αναφέρει πως ο σουλτάνος επιφύλαξε για τον εαυτό του τα οικοδομήματα και τα τείχη της πόλης, αφήνοντας τα υπόλοιπα αγαθά, τους αιχμαλώτους και τα λάφυρα στη διάθεση των στρατευμάτων . Ο άμαχος πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης θανατωνόταν χωρίς διάκριση.

Οι εκκλησίες με επικεφαλής την Αγία Σοφία, καθώς και τα μοναστήρια, με όλο τους τον πλούτο, λεηλατήθηκαν και βεβηλώθηκαν, ενώ οι ιδιωτικές περιουσίες έγιναν αντικείμενο αρπαγής και λαφυραγωγίας. Κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών χάθηκαν αναρίθμητοι πολιτιστικοί θησαυροί. Πολύτιμα βιβλία κάηκαν, κομματιάστηκαν ή πουλήθηκαν σε εξευτελιστικές τιμές. Ο ιστορικός Κριτόβουλος, που ανήκε στο φιλο-οθωμανικό στρατόπεδο, αναφέρει ότι δεν υπήρξε στοιχειώδης οίκτος κατά τις λεηλασίες και η πόλη ερημώθηκε ολοσχερώς.

Μία συγκλονιστική μαρτυρία: “Εάλω η Πόλις…”

«…. Οι Έλληνες μόλις διέτρεξε η φήμη πως έπεσε η Πόλη, άλλοι άρχισαν να τρέχουν προς το λιμάνι στα πλοία των Βενετσιάνων και των Γενοβέζων και καθώς ορμούσαν πολλοί πάνω στα πλοία βιαστικά και με ακαταστασία χάνονταν, γιατί βούλιαζαν τα πλοία. Και έγινε εκείνο που συνήθως γίνεται σε τέτοιες καταστάσεις. Με θόρυβο, φωνές και χωρίς καμιά τάξη έτρεχαν να σωθεί ο καθένας μέσα σε σύγχυση…

  Ένα μεγάλο πλήθος άνδρες και γυναίκες, που όλο και μεγάλωνε από τους κυνηγημένους, στράφηκε προς τον πιο μεγάλο ναό της Πόλης, που ονομάζεται Αγιά Σοφιά. Μαζεύτηκαν εδώ άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Σε λίγο όμως πιάστηκαν από τους Τούρκους χωρίς αντίσταση. Πολλοί άνδρες σκοτώθηκαν μέσα στο ναό από τους Τούρκους. Άλλοι πάλι σ’ άλλα μέρη της Πόλης πήραν τους δρόμους χωρίς να ξέρουν για που. Σε λίγο άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι πιάστηκαν και πολλοί όμως από τους Έλληνες φάνηκαν γενναίοι: αντιστάθηκαν και σκοτώθηκαν, για να μη δουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους σκλάβους.

 Σε όλη την Πόλη τίποτε άλλο δεν έβλεπες παρά αυτούς που σκότωναν και αυτούς που σκοτώνονταν, αυτούς που κυνηγούσαν και κείνους που έφευγαν».

Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, “Απόδειξις ιστοριών”

Ας πάψουμε να είμαστε μίζεροι! Ας νιώσουμε περήφανοι για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία!

Ουσιαστικά το Βυζάντιο υπήρξε πολυσχιδέστερο και πολυπλοκότερο από ό,τι φαντάζονται οι πολέμιοι του. Και όπως κάθε πολιτισμός, έχει κι αυτό τους επικριτές του και τους φανατικούς οπαδούς του. Το μόνο βέβαιο είναι ότι  σήμερα δεν θα μπορούσαμε να μιλούμε για ελληνική μόρφωση και παιδεία αν δεν ήταν αυτό που διέσωσε και, μέσω των αιώνων, διέσπειρε το ελληνικό πνεύμα σε όλο τον κόσμο.

Ας πάψουμε να είμαστε μίζεροι και ας αισθανθούμε υπερήφανοι για τη μοναδική αυτοκρατορία στον κόσμο που κράτησε τόσα χρόνια και έδωσε τα φώτα του πολιτισμού σε κάθε έθνος που ήρθε σε επαφή μαζί του. Ας πάψουμε να παπαγαλίζουμε τις ανθελληνικές αθλιότητες ορισμένων ξένων ιστοριογράφων που εξυμνούν κρατίδια διάρκειας δεκαετιών και λησμονούν έστω και να αναφέρουν το χιλιόχρονο οικοδόμημα του Βυζαντίου. Ας πάψουμε να πιστεύουμε τις εκ του πονηρού υπεκφυγές μερικών ξένων ιστοριογράφων οι οποίοι από τη μία θεωρούν το Βυζάντιο ως μη-σημαντικό και από την άλλη προσπαθούν να υποστηρίξουν – ο καθένας για τη χώρα του – ότι η δική τους χώρα είναι οι πραγματικοί συνεχιστές αυτής της “μη-σημαντικής” χιλιόχρονης αυτοκρατορίας.

Η Ρωσσία, η Αυστροουγγαρία και η Γερμανική Συνομοσπονδία (και όχι μόνο) χρησιμοποίησαν σαν σημαία το δικέφαλο αετό για να αποδείξουν ότι ήταν συνεχιστές του Βυζαντίου. Δεν πρέπει να αφήσει ο καθένας τις προσωπικές του αντιθρησκευτικές απόψεις να επικαλύψουν όλα τα λαμπρά και ενδιαφέροντα, θετικά στοιχεία του Βυζαντινού πολιτισμού.

Δυστυχώς μόνο στην Ελλάδα της γκρίνιας και της μιζέριας μπορεί να παρατηρηθεί το φαινόμενο του να υπάρχουν μερικοί που πιστεύουν ότι το ελληνικό έθνος για 1100 χρόνια ως δια μαγείας “εξαφανίστηκε” από προσώπου Γης και μετά το 1821, ως δια μαγείας πάλι, εμφανίστηκε ξανά στον ίδιο χώρο! Ας γίνουμε η Ελλάδα της αυτογνωσίας που προσφέρει η ιστορική γνώση. Γιατί ο Βυζαντινός πολιτισμός ήταν πλούσιος και σε κάθε περίπτωση αντικειμενικά ανώτερος από κάθε άλλον της ίδιας περιόδ��υ.  Το Βυζάντιο ήταν περισσότερο “φως”…από όσο ήταν σκοτάδι.

Γράφει η Αμαλία Κ. Ηλιάδη
φιλόλογος-ιστορικός (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Βυζαντινής Ιστορίας απ’ το Α.Π.Θ.)
Υπεύθυνη Σχολικής Βιβλιοθήκης 2ου Ε.Π.Α.Λ.  Τρικάλων
http://users.sch.gr/ailiadi , http://www.matia.gr

ΠΗΓΗ: Pyles.tv

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς Ιωάννης ξυπνάει (κυριολεκτικά)!

Δικαιώματα, Εγκληματικότητα, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ελληνική Παράδοση, Θεωρίες, Ιστορία, Παγκοσμιοποίηση, Πολιτικά

Προσβολή Μπουτάρη στους Ποντίους!


Στην εξορία στέλνει τα Ποντιακά Σωματεία ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης.

Προσβολή Μπουτάρη στους Ποντίους!

Με μια απόφαση – σοκ, ο δήμαρχος απαγόρεψε τις δύο συγκεντρώσεις για την γενοκτονία των Ποντίων, που μέχρι πέρυσι πραγματοποιούνταν, από την ΠΟΠΣ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων) και την Π.Ο.Ε. (Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδας).

Η ΠΟΠΣ ανέκαθεν πραγματοποιούσε συγκέντρωση το πρωί, ενώ η Π.Ο.Ε. η οποία έχει περίπου 350 σωματεία στο δυναμικό της, έκανε μεγαλύτερη συγκέντρωση τις βραδινές ώρες.

Κάθε χρόνο, στην πλατεία Αγίας Σοφίας, οι ενώσεις ποντίων έκαναν τις δύο αυτές συγκεντρώσεις ξεχωριστά, όμως φέτος τα πράγματα άλλαξαν.

Ο κ. Μπουτάρης, πιστός στο δόγμα «αποφασίζω και διατάζω», απέρριψε το αίτημα της Π.Ο.Ε. και αποφάσισε να κάνει με το έτσι θέλω δική του συγκέντρωση, την οποία τελικά στηρίζει η ΠΟΠΣ η οποία να σημειωθεί πως έχει πολιτική απόχρωση που «γέρνει» προς …ΠΑΣΟΚ μεριά (η κόρη του προέδρου Τανιμανίδη είναι δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό του κ. Μπουτάρη).

PROSKLISI

Οι αντιδράσεις της Π.Ο.Ε. για τον αποκλεισμό της από την εκδήλωση, είναι ήδη έντονες στην συμπρωτεύουσα και αναμένεται να γίνουν εντονότερες τις επόμενες μέρες.

ΠΗΓΗ: http://www.newsbomb.gr/

Απόψεις, Αρχαιολογία, Αφιερώματα, Γεωλογία, Διάφορα, Εγκληματικότητα, Ελλάδα, Ιστορία, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία

Για την προστασία του Κωρύκειου Άντρου


Παλαιοί & γιατί όχι σύγχρονοι προβληματισμοί

Για την προστασία του Κωρύκειου Άντρου

Θα ήθελα να γράψω για ένα θέμα που ενδιαφέρει όλους μας κι απ’ ότι φαίνεται εδώ και πολλά χρόνια δεν ενδιαφέρεται κανείς από τους αρμόδιους.


Μιλάω για το Κωρύκειον Άντρον φυσικά που είναι εντελώς παρατημένο και όποιος θέλει πάει εκεί μέσα και κάνει ότι θέλει. Άλλοι βάζουν φωτιές από τις οποίες ο καπνός χαλάει όλα τα πετρώματα, άλλοι σκάβουν πιθανά για να βρούνε χρυσό, άλλοι σπάνε τις πέτρες χωρίς να ξέρουν και οι ίδιοι το λόγο, άλλοι φεύγοντας παίρνουν μαζί τους διάφορα πετρώματα ασήμαντα γι’ αυτούς αλλά πολύ σημαντικά για το σπήλαιο, άλλοι γράφουν το όνομά τους κι ότι άλλο τους κατέβει.Απ’ όσο ξέρω αυτό το σπήλαιο είναι προορισμός για πολύ κόσμο κι όταν κάποιος μας ρωτάει πώς να πάει και του λέμε είμαστε όλο καμάρι επειδή είναι στον δικό μας τόπο.

Επιτέλους κάτι θα πρέπει να κάνουν οι αρμόδιοι για τη φύλαξη και τη συντήρηση αυτού έστω και τώρα. Δεν είναι δυνατόν να το γράφουμε σε όλα τα περιοδικά σαν αξιοθέατο και να το έχουμε αφήσει έρμαιο στις ορέξεις του καθενός.

Από τον karam

Αφιερώματα, Αδελφότητες/Αιρέσεις, Θρησκείες, Ιστορία, Κυβερνήσεις, Καταστροφολογία, Ορθοδοξία, Πειράματα, Πνευματικά Άρθρα

ΠΑΪΣΙΟΣ: ΤΩΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΚΑΤΟΧΗ…


ΠΑΪΣΙΟΣ: ΤΩΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΚΑΤΟΧΗ…ΑΛΛΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΜΙΑ “ΣΦΑΛΙΑΡΑ” ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΒΓΑΛΕΙ ΣΕ ΚΑΛΟ ΤΕΛΙΚΑ!!!

Ο Γέροντας, με πολλή αγάπη και ευγένεια, προειδοποιεί ταυτόχρονα όλες τις αιρέσεις, ότι τώρα ΔΕΝ θα είναι η Δευτέρα Παρουσία, όπως διαδίδουν και τρομοκρατούν τους οπαδούς τους, απομακρύνοντάς τους και από την Αλήθεια και από τη Σωτηρία, που βρίσκονται μόνον στην Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού! Την μόνη Εκκλησία, που έλαβε δηλαδή την κλήση, την ίδρυση, τη θεμελίωση και την αδιάκοπη συνέχεια από τον ίδιο τον Χριστό μας… Προσέξτε τι λέει: θα γίνουν όλοι Ορθόδοξοι! Και έτσι όλοι οι πεπλανημένοι θα επιστρέψουν… Μιλά φυσικά για την βασιλεία του Ιωάννη, του Αγίου Βασιλέως μας που θα αναστηθεί και θα βασιλέψει στην Πόλη, μετά τον Γ’ φονικό Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος και θα απλώσει την Ορθή Χριστιανική Πίστη σε ολόκληρη τη γη… Και είμαστε πια μιαν ανάσα από αυτά τα γεγονότα… Ναι θα τα δείτε, θα τα ζήσετε και στην Αγια Σοφιά θα κυματίσει η γαλανόλευκη σημαία του Χριστού και της Ελλάδας μας! Περισσότερα στο http://www.facebook.com/pages/28-%CE%9C%CE%91%CE%AA%CE%9F%CE%A5-%CE%97-%CE%A6%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1%CF%82/280011955351835

ΠΗΓΗ: http://www.facebook.com/pages/ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ7/180205378666097

Αφιερώματα, Ιστορία

Ποιοί ήταν οι Ντάλτονς;


Ποιοί ήταν οι Ντάλτονς;

Η συμμορία των Ντάλτον ήταν διαβόητη εγκληματική ομάδα που έδρασε στην Αμερικανική Δύση από το 1890 μέχρι το 1892. Στο διάστημα αυτό τα μέλη της, μεταξύ των οποίων τα αδέρφια Γκράτον (Γκρατ) (γεν. 1861), Γουίλιαμ (Μπιλ) (γεν. 1866), Μπομπ (γεν. 1869) και Έμετ (γεν.1871), διέπραξαν, σε δυτικές Πολιτείες των Η.Π.Α, πολλές ληστείες σε τρένα και τράπεζες.

Η οικογένεια Ντάλτον καταγόταν από το Μισούρι. Οι γονείς (ο Λούις Ντάλτον και η Αντελάιν Γιάνγκερ — η οποία ήταν θεία των αδελφών Γιάνγκερ, που μαζί με τους Τζέσε και Φρανκ Τζέιμς ίδρυσαν την συμμορία Τζέιμς – Γιάνγκερ) απέκτησαν 15 παιδιά, από τα οποία τρία πέθαναν πριν να ενηλικιωθούν. Το 1882 η οικογένεια μετακόμισε στην βορειοανατολική Οκλαχόμα και το 1886 στο Coffeyville, στο νοτιοανατολικόΚάνσας.

Frank Dalton
Οι Ντάλτονς ήταν αγρότες. Η απώλεια της οικογενειακής τους φάρμας, για την κατασκευή του σιδηροδρόμου και η δολοφονία του ενός από τους γιους, του Φρανκ Ντάλτον, που ήταν βοηθός σερίφη, εν ώρα καθήκοντος,φαίνεται πως οδήγησαν μερικά από τα άλλα αδέλφια στην παρανομία.Ο Frank δολοφονήθηκε το 1887,στην περιοχή της Οκλαχόμα, από έναν κλέφτη αλόγων.
Ήταν ο πιο ώριμος και ο πιο ισορροπημένος από όλα τα αδέρφια του, που τον σέβονταν και συχνά τον ακολουθούσαν, εν είδει αποσπάσματος, όταν κυνηγούσε εγκληματίες. Μετά το θάνατό του, ο Γκράτον, ο Μπομπ και ο Έμετ αποφάσισαν να μπουν στην υπηρεσία του νόμου. Από τους τρεις ο Μπομπ ήταν ο πιο άγριος. Σε ηλικία 19 ετών, ενώ ήταν βοηθός σερίφη, σκότωσε έναν άνδρα. Αν και υποστήριξε ότι τον πυροβόλησε στα πλαίσια του καθήκοντος, είναι πιθανόν ότι το σκότωσε επειδή προσπάθησε να του κλέψει τη φιλενάδα.
Grat Dalton
Τον Μάρτιο του 1890 κατηγορήθηκε για εισαγωγή λικέρ στην Ινδιάνικη επικράτεια, αλλά μετά την καταβολή εγγύησης και την προσωρινή απόλυσή του δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο.Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ο Γκρατ συνελήφθη για κλοπή αλόγου (έγκλημα για το οποίο προβλεπόταν θανατική ποινή) αλλά ή οι κατηγορίες αποσύρθηκαν ή αφέθηκε ελεύθερος.
Ο Μπομπ Ντάλτον κάλεσε τους Τζορτζ Νιούκομπ (George “Bitter Creek” Newcomb), Χάρλευ Πιρς (Charley Pierce) και Τσάρλυ Μπράιαντ (Blackfaced Charlie Bryant) να σχηματίσουν μια ομάδα μαζί με τον αδελφό του Έμμετ. Ο Γκρατ Ντάλτον βρισκόταν με τον αδελφό του Μπιλ στην Καλιφόρνια, αλλά ακολούθησαν την συμμορία αργότερα, όπως και οι Μπιλ Ντούλιν (Bill Doolin), Ντικ Μπρόντγουελ (Dick Broadwell) και Μπιλ Πάουερς (Bill Powers). Η τετράδα των αδελφών Ντάλτον έχει αποτυπωθεί, με χιουμοριστικό τρόπο, στο κόμικ των Μορίς και Γκοσινί Λούκυ Λουκ.
Emmett Dalton’s booking photo
Στις 5 Οκτωβρίου 1892 γίνεται η τελευταία παράνομη ενέργεια της συμμορίας των Ντάλτον. Στην προσπάθειά τους να ληστέψουν τράπεζα στο Κόφι Βιλ του Κάνσας γίνονται αντιληπτοί από τους πολίτες και στην ανταλλαγή πυροβολισμών που ακολουθεί σκοτώνονται οι τέσσερις, ενώ διασώζεται βαρύτατα τραυματισμένος ο Έμετ Ντάλτον, ο οποίος καταδικάζεται σε ισόβια.
Τάφος της συμορίας στο Coffeyville, Kansas

Πηγή

http://www.tampouloukia.gr/2012/01/blog-post_666.html#axzz1nhwbq6OV

Ήθη και Έθιμα, Απόψεις, Αποκαλύψεις, Αρχαιολογία, Αυτοκρατορίες, Αφιερώματα, Ανακαλύψεις, Διάφορα, Δικαιώματα, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θρησκείες, Θεωρίες, Ιστορία, Λαογραφία, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Πατριωτισμός, Πολιτισμοί, Στρατιωτικά, Ταξίδια ή Εξερευνητές, Χαμένοι Πολιτισμοί

Αφγανοί ‘Παστούν’: Είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων!…


Αφγανοί ‘Παστούν’: ‘Οφείλουμε πάρα πολλά στο Μέγα Αλέξανδρο’…
Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Η διαχρονική επίδραση του ελληνο-βακτριανού Βασιλείου των ελληνιστικών χρόνων στην Κεντρική Ασία είναι το αντικείμενο ενός ενδιαφέροντος άρθρου του συγγραφέα Αμανουλάχ Γιλζάϊ (Amanullah Ghilzai).

Ο συντάκτης διαπραγματεύεται την παρουσία της ελληνότροπης φυλής Παστούν καθώς και της αρχαίας Ελλάδας στην Κεντρική Ασία, με την ευεργετική και ανεπανάληπτη παρουσία των Ελλήνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και την παράδοση που υπάρχει-μετά από δύο χιλιάδες τριακόσια χρόνια– στις σύγχρονες τοπικές κοινωνίες.

Μετά από ένα μεγάλο ταξίδι δυο χιλιάδων χιλιομέτρων, στην Κεντρική Ασία, εντόπισε ο συγγραφέας, πολλά ελληνικά αλλά και βακτριανά στοιχεία τα οποία διαιωνίστηκαν και έφθασαν μέχρι τις μέρες μας.

«Πρόσφατα αρχαιολογικά ευρήματα παρουσιάζουν πως υπό του βασιλιά Κουσάνα των Βακτριανών, είχε υιοθετηθεί το ελληνικό αλφάβητο, επίσημη γλώσσα ήταν η ελληνική, το εμπόριο και η νομοθεσία του Κράτους ήταν στην ελληνική γλώσσα.. Τεκμηρίωση αυτών αποτελούν τα νομισματικά στοιχεία που παρέχουν καθαρές ενδείξεις της χρήσης της ελληνικής γλώσσας στο εμπόριο, στην Κεντρική Ασία και το Ιράν. Μέσα σε όλα αυτά συνυπάρχει η φυλή Παστούν που βιώνει στο σημερινό Αφγανιστάν και τις πακιστανικές επαρχίες που συνορεύουν με αυτό.»

Το ερώτημα του συντάκτη είναι: πως δημιουργήθηκε αυτή η ομάδα ανθρώπων και ποια είναι η ιστορική πορεία της, η εξέλιξή της, η οποία σαφώς η παρουσία της αρχίζει από τα ελληνιστικά χρόνια;

Ο ερευνητής Αμανουλάχ Γιλζάϊ αρχίζει το κύριο άρθρο του ως εξής:

«Πολλοί Αφγανοί και εθνικές ομάδες Παστούν του Πακιστάν οφείλουν πάρα πολλά στον Μέγα Αλέξανδρο ο οποίος τους πρόσφερε έναν ανεπανάληπτο πολιτισμό, που τους διαμόρφωσε για περίπου χίλια χρόνια μέσα από διαφορετικές ιστορικές φάσεις. Αν και έχουν περάσει, ήδη, 23 αιώνες από την ελληνική κατάκτηση της Βακτρίας (αρχαίο Αφγανιστάν), τα χνάρια των αρχαίων Ελλήνων μπορεί να τα δει στους εθνικούς Αφγανούς ή τους Παστούν. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελούν οι προφορικές παραδόσεις των φυλών Παστούν που ανάγουν την καταγωγή τους στους αρχαίους Yonas ή Yavana (σ.σ.: Ίωνες). Η ισχυρή παρουσία της ελληνικής μυθολογίας και εκατοντάδες ελληνικών λέξεων ενυπάρχουν ακόμη στη σύγχρονη γλώσσα Πάστο, η οποία είναι μία από τις κύριες γλώσσες του δυτικού Αφγανιστάν και του βορειο-δυτικού Πακιστάν. Η δημιουργία του αφγανικού έθνους ή Παστούν φαίνεται πως είναι αποτέλεσμα της κατάκτησης του Αλεξάνδρου.»Η επί πολλών αιώνων ελληνική διοίκηση της Βακτρίας (αρχαίο Αφγανιστάν) που ακολούθησαν το θάνατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, άλλαξε αυτήν την ιρανική περιοχή τόσο πολύ που πολύ δύσκολα κανείς αναγνωρίζει την παλαιά ιρανική επιρροή. Πολλοί από τους σύγχρονους εθνικούς Αφγανούς (Pashtuns) είναι αναμφισβήτητα, απόγονοι των αποίκων αρχαίων Ελλήνων.

» Αυτό μπορεί αν αποδειχθεί σε μεγάλο βαθμό από τα αρχαιολογικά ευρήματα, από τις αναφορές στην ελληνική μυθολογία και σε ένα μεγάλο αριθμό ελληνικών λέξεων και προτάσεων που βρίσκονται στη σημερινή γλώσσα Πάστο. Αυτό πιστοποιείται και επιστημονικά, ό,τι, δηλαδή, οι πρόγονοί τους θα μπορούσαν να αποτελούν τον κύριο κορμό ή τη μοναδικότητα των κατοίκων της Βακτρίας που αναμίχθηκε με τον εντόπιο πληθυσμό.»

Είναι αλήθεια πως μας παρέχεται, με τα ανωτέρω, μια άλλη άποψη από αυτήν που έχουμε διαμορφώσει σχετικά με τις επιρροές της ελληνικής παρουσίας στην Κεντρική Ασία. Βλέπουμε Αφγανούς και βορειο-πακιστανούς της φυλής Παστούν να είναι υπερήφανοι για την ελληνική καταγωγή τους. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε τους Καλάς.Η εμπεριστατωμένη έρευνα όμως του αναφερόμενου ερευνητή εμπλουτίζει τις γνώσεις μας για την παράδοση που ακολούθησε μετά τη ζωή του μακρόχρονου ελληνο-βακτριανού κράτους και την ευγνωμοσύνη των εντόπιων κατοίκων προς τους άποικους που έφεραν τον πολιτισμό. (Δες σχετικά και Αφγανιστάν – Το Ελληνο-Βακτριανό Βασίλειο ).

Ο Αμανουλάχ Γιλζάϊ αναφερόμενος στο γλωσσικό υπόβαθρό των σημερινών Παστούν καθώς και των ερεισμάτων για τις απόψεις του, σημειώνει:

«Γνωρίζω αρκετές γλώσσες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της Πάστο, η οποία είναι η μητρική μου. Μετά βίας μπορώ να βρω κάποιες ισχυρές ενδείξεις, μεταξύ των εθνικοτήτων της γενικότερης περιοχής ώστε να προτείνω κάποια συγκεκριμένη εθνική ομάδα ως απόγονους των Βακτριανών ή των Ελληνοβακτριανών.

Με την παρούσα έρευνα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως μόνο οι πρόγονοι των σύγχρονων Παστούν είναι Βακτριανοί, οι κάτοικοι του αρχαίου Αφγανιστάν. Πράγματι μερικοί Παστούν αξιώνουν μια ελληνική-ιωνική καταγωγή, επομένως λέγεται ό,τι ‘οι αφγανικές φυλές Θυνοί και Βιθυνοί είναι οι Τάνεις και Βιτάνεις, οι Ταονοί του Γατς, οι Καροί είναι Κάρο, Ιονοί είναι Γιούνους (Γιοβάνα σημαίνει Ίωνες) αυτοί αποτέλεσαν μια ενότητα που σχημάτισε τη βάση της εθνογένεσης των Παστού”.

Ο αρθογράφος υποστηρίζει πως ακολουθώντας τα χνάρια των αρχαίων Ελλήνων μέσα από τους εθνικούς Αφγανούς ή Παστούν δεν βλέπει κάτι σχετικό ή παραπλήσιο σε άλλες γλώσσες της Κεντρικής Ασίας.

«Γνωρίζω πολύ καλά την περσική γλώσσα (I have good knowledge of the Persian language (Farsi) )αλλά δεν μπορώ να βρω κάποια συγγένεια με την Ελληνική Μυθολογία ή τη δυναμική παρουσία των αρχαίων Ελλήνων μέσα σε αυτήν. Η έρευνά μου επιχειρεί να διαμορφώσει ένα νέο σκηνικό σε όλα αυτά και θέλω να μοιραστώ τα όποια συμπεράσματα με άλλους. Με την εύρεση πολλών νέων στοιχείων γραμμένων στην αρχαία βακτριανή γλώσσα που μετέφρασε ο καθηγητής Σιμς-Ουίλλιαμς (Sims-Williams) της Σχολής Ανατολικών και Αφρικανικών μελετών του Λονδίνου, ο κόσμος έχει μάθει για πρώτη φορά την ύπαρξη του εκλεπτυσμένου Βακτριανού πολιτισμού.»Η έρευνά μου ίσως δώσει νέο φως στο παρελθόν της γλώσσας Πάστο και την ταυτότητα των Βακτριανών.»Ακόμη η έρευνα δεν περιορίζεται στην ελληνική μυθολογία και στην ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού ελληνικών λέξεων στη γλώσσα Πάστο, αλλά αποκαλύπτω αρκετές παραμέτρους των αρχαίων Ελλήνων, αν και είναι νεκρές τώρα, στην κυρίως Ελλάδα, εντούτοις υπάρχουν ακόμη μεταξύ πολλών ή λίγων Παστούν.»

Ο Αφγανός μελετητής για να πείσει τον αναγνώστη αναφέρει τη διάσωση ενός πολεμικού χορού των αρχαίων Ελλήνων, που είχε το όνομα ‘Αθηνά’. Το όνομα ‘Αθέν’, μας λέει, υπάρχει ακόμη σε όλη την περιοχή όπου ζουν οι Παστούν, στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Ο χορός φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σχέση με αυτόν που ονομάζεται «Πυρρίχιος» (σημ: ελληνικά στο κείμενο) με κινήσεις που θα μπορούσαν να επιφέρουν τους χορευτές σε εκστατικές καταστάσεις.

«Οι αρχαίοι Παστούν», λέει, ο Αμανουλάχ Γιλζάϊ, τους οποίους θα αποκαλώ Ελληνο-Αφγανούς, φαίνεται να έχουν πάρει πολλά στοιχεία από τους αρχαίους Έλληνες της ηπειρωτικής αρχαίας Ελλάδας. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι των αθηναϊκών ελλανόδικων επιτροπών. Το σύστημα αυτό απονομής δικαιοσύνης έχει αλλάξει σε πολλά μέρη του κόσμου, αλλά μερικές φυλές Παστούν έχουν το ίδιο από ελληνιστικά χρόνια, πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια.»

Πιο κάτω ο Αμανουλάχ Γιλζάϊ παραλληλίζει εφτά αρχαίες ελληνικές θεότητες με ονομασίες που συναντούμε σήμερα στο ανατολικό Ιράν και οι οποίες προέρχονται από την ελληνική γλώσσα. Ο θεός Ζεύς στη γλώσσα Πάστο λέγεται Ζέσταν, με μια ελάχιστη ηχητική διαφορά μπορεί να ακουστεί ως Ζεύσ-ταν.

Η Αθηνά ήταν η λατρευτή θεά των αρχαίων Παστούν ή ελληνο-αφγανών. Η αναπαράσταση στα ελληνο-βακριανά νομίσματα της μακεδονικής Αθηνάς ήταν περισσότερο σαν θεά του πολέμου και των υδάτων. Κι αυτό γιατί πολλοί Παστούν ακόμη έχουν παράδοση τον πολεμικό χορό ‘Άθεν’. Ο χορός ‘Άθεν’ είναι πατριωτικός, όπως ακριβώς ήταν και στους αρχαίους Έλληνες.

Τονίζει ο συγγραφέας για το θέμα αυτό: “ Οι Παστούν, οι οποίοι είναι μουσουλμάνοι, γενικά, δεν βλέπουν τους χορούς με ένα θετικό βλέμμα, αλλά ο ‘Άθεν’ αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση, αφού τον τηρούν με σεβασμό γνωρίζοντας πως ο χορός αυτός ανήκει στο προ-μουσουλμανικό παρελθόν τους.

»Η καταγωγή του ‘Άθεν’ έγινε γνωστή από την δική μου έρευνα.
Οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν θεωρούν τον ‘Άθεν’ ως μη μουσουλμανικό στοιχείο και τον απαγόρευσαν, ενώ αποτελεί το κύριο στοιχείο της εθνικής ομάδας των Παστούν. Αυτό έγινε για πρώτη φορά στην ιστορία του Αφγανιστάν, η απαγόρευση του χορού, ο οποίος αποτελούσε τον εθνικό χορό αιώνων για τη χώρα».

Ο Αφγανός ερευνητής αναφέρει για τη θεά του γάμου την Ήρα με τη μυθική θεά των Παστούν Όρα και τα έθιμα τα οποία διατηρούνται έως σήμερα.

Ο θεός του θανάτου Άδης με τον Αδίρ-αχ που παραπέμπει στο τέρας που έχει την ονομασία ‘Mordozmai’ που παραβάλλεται με τον Μινώταυρο, που ήταν μισός άνθρωπος και μισός ζώο που μια τέτοια εικόνα μπορεί κανείς να δεί σε ελληνο-βακτριανό άγαλμα στο Μουσείο της Πεσαβάρας.

Ο Τάρταρος υπάρχει στην Πάστο ως Ταρταρίν και σημαίνει την χειρότερη έκφραση του διαβόλου.
Αναφέρεται ακόμη για τον Πάνα, την Περσεφόνη, τη Δήμητρα και τους συσχετίζει με σχετικές ονομασίες στη γλώσσα Πάστο.

Παραθέτει ακόμη και ορισμένες λέξεις που έχουν αλλοιωθεί, όπως:
Λίγο=lega
Γυναίκα= Jenekai
Θείος=Thro
Γιαγιά= Yayah Anyah
Όριζα=Rizi
Αυγό (ωό)=agai
Κεφάλι, κάρα= Kakarra
Κλπ.

Σημείωση:
Την έρευνα αυτήν προλογίζει, στην αγγλική γλώσσα, ο Έλληνας πανεπιστημιακός καθηγητής Νικόλας Βερνίκος ο οποίος σημειώνει:
«Η τεκμηρίωση του κ. Α. Γιλζάϊ παρέχει μερικές δραματικές ενδείξεις επιρροής του ελληνικού παρελθόντος με αρχαιολογικά ευρήματα τα οποία δεν έχουν ακόμη μελετηθεί ή δημοσιευθεί επίσημα, σχετικά με στοιχεία και αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Αλλά ωθεί περαιτέρω την έρευνα του στο ετυμολογικό πεδίο των λαϊκών εκφράσεων των Παστούν με τις ελληνικές γλωσσικές επιρροές. Σημειώνει ακόμη μερικά κοινά γνωρίσματα που υπάρχουν μεταξύ του φυλετικού νόμου των Παστούν-Βαλί και όμοιων φυλετικών μεσαιωνικών νόμων στις βαλκανικές περιοχές όπου οι Μακεδόνες είχαν εξουσιάσει και οι βασιλικές μακεδονικές γενιές είχαν συνάψει δεσμούς συγγένειας.»

Το πλήρες δημοσίευμα, στην αγγλική γλώσσα, μπορείτε να το διαβάσετε στην: Pashto

Αρχαιολογία, Αιγαίο, Ανακαλύψεις, Διάφορα, Ελλάδα, Εξοπλισμός, Ιστορία, Μαρτυρίες, Ναυάγια, Πολιτισμοί, Ταξίδια ή Εξερευνητές, Υποβρύχια Αρχαιολογία

Ο βυθός έκρυβε έξι ναυάγια


ΚΡΗΤΗ

N  Ο βυθός έκρυβε έξι ναυάγια

Οι αρχαιολόγοι βρήκαν αμφορείς-θησαυρούς από τον 1ο μ.Χ. αιώνα έως και τους νεότερους χρόνους στην περιοχή του κόλπου του Ηρακλείου

Εξι φορτία ναυαγίων με αμφορείς και αγγεία των πληρωμάτων τους εντόπισαν στην περιοχή του κόλπου Ηρακλείου Κρήτης αρχαιολόγοι της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων. Ερευνήθηκε με απόλυτη ακρίβεια και συστηματικά θαλάσσια περιοχή περίπου 30 τετραγωνικών χιλιομέτρων με όριο τη νησίδα Δία.

Τα νέα αυτά ευρήματα περιλαμβάνουν δύο ναυάγια ρωμαϊκών χρόνων, το ένα με κρητικούς αμφορείς του 1ου ? 2ου αι. μ.Χ. και το άλλο με υστερορωμαϊκούς αμφορείς (5ος ? 7ος αι. μ.Χ.). Επίσης, ακόμη δύο με βυζαντινούς αμφορείς, το ένα χρονολογούμενο στον 8ο ? 9ο αι. μ.Χ. και το δεύτερο μεταγενέστερα. Επανεντοπίστηκε, επίσης, φορτίο ναυαγίων με ροδιακούς αμφορείς του 1ου ? 2ου αι. μ.Χ., το οποίο είχε εντοπίσει και μερικώς ανασκάψει ομάδα αρχαιολόγων του τότε υπουργείου Πολιτισμού και Επιστήμων και του Cousteau, το 1976.

Ολα τα ναυάγια τεκμηριώθηκαν με μετρήσεις και ανέλκυση ευρημάτων, κινηματογραφήθηκαν και αποτυπώθηκαν φωτογραφικά σε εικόνες υψηλής ανάλυσης για τη δημιουργία φωτομωσαϊκών.

Πέραν των ανωτέρω εντοπίσθηκαν τρία ναυάγια των νεοτέρων χρόνων, που προστατεύονται από τον αρχαιολογικό νόμο ως πολιτιστικά αγαθά και τέσσερις περιοχές προσωρινής αγκυροβολίας (καταφύγια), οι οποίες βρίθουν αρχαιολόγος δρ Θ. Θεοδούλου,ολογικού υλικού διαφόρων εποχών και προελεύσεων (αμφορείς, χρηστικά και επιτραπέζια αγγεία, λίθινες και μολύβδινες άγκυρες, αλιευτικά βάρη κ.λπ.).

Τη διεύθυνση της έρευνας είχε ο καταδυόμενος αρχαιολόγος δρ Θ. Θεοδούλου, με τη συμμετοχή των καταδυόμενων αρχαιολόγων της ΕΕΑ Δ. Ευαγγελιστή και Γ. Κουτσουφλάκη. Προϊσταμένη της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων είναι η δρ Αγγελική Γ. Σίμωσι.

Στη Λέσβο
Ερευνα έγινε και στην περιοχή Πηγαδάκια του κόλπου της Γέρας, στη Λέσβο, όπου είχαν στο παρελθόν εντοπισθεί σε βάθος 2,5 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας θεμελιώσεις κτιρίων και πλήθος οστράκων.

Αποτυπώθηκε κτιριακή ενότητα με δωμάτια που συνθέτουν εξαιρετικά επιμελημένη κατασκευή. Πολλοί από τους τοίχους των κτιρίων σώζονται σε ικανό ύψος, περίπου μισό μέτρο πάνω από τη θεμελίωση. Και εδώ η έρευνα θα συνεχιστεί ώστε να προκύψει και η χρονολόγηση του οικισμού.

Στην ακριτική Τήλο η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων ερεύνησε δύο γνωστά από το παρελθόν ναυάγια. Η ύπαρξή τους στον όρμο των Λιβαδίων, μας δίνει νέα στοιχεία για τη ναυτική ιστορία του νησιού από τους αρχαίους ακόμα χρόνους.

Το ένα ναυάγιο είναι του Μεσοπολέμου και εκεί βρέθηκαν διαβρωμένοι πυροκροτητές και πολλές δεσμίδες φυσιγγίων, διάφορα σκεύη, κομμάτια από τον εξοπλισμό του πλοίου κ.ά.

Εγινε επίσης έρευνα σε περιοχή με πλήθος οστράκων αμφορέων και τμήματα κεραμικής. Η περιοχή αυτή εκτείνεται κατά μήκος της βόρειας βραχώδους ακτής μέχρι τον φανό και σε βάθος μέχρι 20 μ. Το μεγαλύτερο μέρος των αμφορέων ανήκουν σε ροδιακούς του 1ου αιώνα, γεγονός που συνηγορεί στην ύπαρξη ναυαγίου θαμμένου κάτω από την άμμο.

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΩΤΤΗ
akotti@pegasus.gr

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22784&subid=2&pubid=63617089

ΠΗΓΗ: http://history-of-macedonia.com/wordpress/2012/02/15/o-buyhos-ekrube-eksi-nauagia/?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

Αρχιτεκτονική, Αφιερώματα, Θρησκείες, Ιστορία, Πολιτισμοί, Πολιτικά

Αββαείο/ Abbey


Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Το Αββαείο της Καέν στη Νορμανδία (δεξιά).

Το Αββαείο (“Abbey” στην αγγλική) είναι ένα αντρικό ή γυναικείο Χριστιανικό μοναστήρι της εκκλησίας της Δύσης. Αρχικά σήμαινε την κατοικία του Ηγουμένου, δηλαδή του Αββά κατά τη Δυτική ορολογία. Αργότερα όμως επεκράτησε να ονομάζεται έτσι ολόκληρη η Μονή.

Η εξέλιξη των Ιερών Μονών στη Δύση επηρεάστηκε από την επίδραση του φεουδαρχικού συστήματος. Έτσι τα Αββαεία περιήλθαν κατ΄ ανάγκη στα πλαίσια της πολιτικοοικονομικής φεουδαρχικής οργάνωσης με αποτέλεσμα να αποκτήσουν γρήγορα μεγάλες περιουσίες, χάνοντας έτσι το παλαιό χαρακτήρα των ασκητηρίων. Τα σημαντικότερα Αββαεία κατέστησαν ισχυροί οργανισμοί με κανονισμούς, ιεραρχία, διοίκηση, προσωπικό μέχρι και φρουρά. Οι δε Ηγούμενοι αυτών, οι Αβάδες, διαχειριζόμενοι μέγιστα εισοδήματα αναδείχθηκαν σε μεγάλες προσωπικότητες που στην εποχή της ακμής των Αββαείων άσκησαν όχι μόνο οικονομική αλλά και πολιτική επιρροή σε μεγάλη έκταση.

Όταν τα Αββαεία απέκτησαν μεγάλη ισχύ τότε για τις θέσεις των Ηγουμένων άρχισαν να ενδιαφέρονται οι τοπικοί άρχοντες, που πιέζοντας τους επισκόπους κατάφερναν να τοποθετούν ως Αββάδες συγγενικά ή φιλικά τους πρόσωπα για προσωπικό τους βέβαια όφελος. Έτσι τα Αββαεία άρχισαν να αναμειγνύονται ενεργά στη κοσμική ζωή αλλά και στην πολιτική κίνηση, καθιστάμενα πολλές φορές στυλοβάτες αυτού τούτου του φεουδαρχικού συστήματος.

Τα Αββαεία ως κτιριακά συγκροτήματα αποτελούνταν κυρίως από τον Ναό, την προ αυτού Στοά, που αποτελούσε το χώρο συγκέντρωσης των μοναχών, και διάφορα άλλα βοηθητικά οικοδομήματα π.χ. εστιατόριο, αποθήκες, μαγειρείο, αναγνωστήριο, φαρμακείο, νοσοκομείο αλλά και ξενώνες για επισκόπους, προσκυνητές και οδοιπόρους. Οι Αββάδες βεβαίως διατηρούσαν ιδιαίτερους χώρους σε διακεκριμένη θέση. Μερικά δε από τα ισχυρότερα Αββαεία περιβάλλονταν από ισχυρά τείχηακόμη και τάφρους.

Τα Αββαεία συνετέλεσαν πολύ στη τελειοποίηση του συστήματος εκμετάλλευσης της γης, καθώς μετέδωσαν σε πολλά μέρη στους αγρότες της περιοχής των γεωργικές γνώσεις και μεθόδους καλλιέργειας. Συγχρόνως συντέλεσαν στην ανάπτυξη βιοτεχνιών, ιδίως οινοποιίας και οινοπνευματωδών ποτών. Ορισμένα αναδείχτηκαν ακόμη και σε μεγάλα μορφωτικά κέντρα με τις πλούσιες βιβλιοθήκες τους, συμβάλλοντας πολύ στην ανάπτυξη του πολιτισμού της Ευρώπης σε μια εποχή μάλιστα που ελάχιστα καλλιεργούνταν τα γράμματα.

Ονομαστά Αββαεία ήταν του Κλυνύ, του Αγίου Γερμανού, του Αγίου Στεφάνου της Καν, του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, του Αγίου Διονυσίου (Γαλλία), του Αγίου Γάλλου (Ελβετία), της Υόρκης (Αγγλία), του Ουέστμινστερ κ.ά.

Ανακοινώσεις, Διάφορα, Δικαιώματα, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ιστορία, Κυβερνήσεις, Μαρτυρίες, Πατριωτισμός, Παγκοσμιοποίηση, Πολιτικά, Στρατιωτικά, Συνωμοσιολογίες, Υποταγή Συνειδήσεων

ΕΚΤΑΚΤΟ: Η Χάγη δικαιώνει τους Γερμανούς σφαγείς του Διστόμου!


Image

(Ανανέωση 12.32) Η Χάγη, στην οποία κάποιοι “έξυπνοι” θέλουν να προσφύγουν για το Αιγαίο, μετά το “χαστούκι” που έριξε στη χώρα μας για το Σκοπιανό, τώρα δικαιώνει και τους Γερμανούς σφαγείς του Διστόμου και πολλών ιταλικών πόλεων και χωριών!

Δυστυχώς, απορριπτική υπήρξε για τις ελληνικές θέσεις περί αποζημιώσεων για τις ναζιστικές θηριωδίες στο Δίστομο η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, η ανάγνωση της οποίας ολοκληρώθηκε στις 12.20 το μεσημέρι της Παρασκευής.

Το Δικαστήριο με ψήφους 12-3, 14-1, 14-1 και 14-1 τάχθηκε κατά των αποφάσεων των ιταλικών δικαστηρίων τα οποία, συντασσόμενα προς την απόφαση ελληνικού Πρωτοδικείου, είχαν αποφανθεί ότι η Γερμανία δεν δικαιούτο να επικαλείται ασυλία και θα έπρεπε έτσι να καταβάλει αποζημιώσεις της τάξης των 28 εκατ. ευρώ στους απογόνους κατοίκων του Διστόμου που έπεσαν θύματα της γερμανικής Κατοχής.

Το Διεθνές Δικαστήριο κάλεσε την Ιταλία να παύσει την ισχύ των αποφάσεων των δικαστηρίων της, ενώ ομόφωνα απέρριψε και τις αξιώσεις της Γερμανίας για δική της αποζημίωση από το ιταλικό Δημόσιο.

Έτσι, ο σκληρός δικαστικός αγώνας που κράτησε από το 1995 έληξε άδοξα για την Ελλάδα…

______________________________________________________________________

 

H προσοχή όλων είναι στραμμένη στη Χάγη, όπου εδώ και λίγη ώρα έχει αρχίσει να ανακοινώνεται η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου για τη σφαγή στο Δίστομο από τους Ναζί.

Όπως έχουμε αναφέρει αναλυτικά σε προηγούμενα δημοσιεύματα, η Γερμανία έχει ήδη καταδικαστεί από ιταλικό δικαστήριο και έχει προσφύγει στη Χάγη όπως και σε δεκάδες άλλες περιπτώσεις καταδίκης της από ιταλικά δικαστήρια.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ανάγνωση της απόφασης απευθείας στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.icj-cij.org/presscom/live_original.php?p1=6

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ειδήσεις, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ελληνική Παράδοση, Θεωρίες, Ιστορία, Κυβερνήσεις, Πατριωτισμός, Πολιτισμοί, Πολιτικά, Στρατιωτικά, Συνωμοσιολογίες, Συνεντεύξεις, Υποταγή Συνειδήσεων

Επιστροφή στην οθωμανική αυτοκρατορία! – Τούρκος πρεσβευτής: “Είστε Ρωμιοί”!


Καινοφανής και ανήκουστη τοποθέτηση που παραβιάζει ευθέως την Συνθήκη της Λωζάννης είχαμε από το νέο πρεσβευτή της Τουρκίας στην Αθήνα, Ουράς Κερίμ, ο οποίος σε δηλώσεις του, με την ευκαιρία της ανάληψης των καθηκόντων του, μίλησε για … “ομογενείς Τούρκους στην Ελλάδα” και μάλιστα ανενδοίαστα τόλμησε να θέσει και θέμα “ανάγκης βελτίωσης της διαβίωσης της τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα”!

Το επίσης τραγικό είναι ότι κανείς από το ΥΠΕΞ που κόπτεται να εκδίδει ανακοινώσεις κατά της Ρωσίας, δεν έχει απαντήσει μέχρι στιγμής στην εκπληκτικά προκλητική δήλωση του Τούρκου πρεσβευτή που “ανοίγει ασκούς του Αιόλου” και την έχουν δεχθεί περίπου ως “φυσιολογική δήλωση”! Έχει συμβεί κάτι στο παρασκήνιο, έχει υπογραφεί κάτι και δεν το ξέρουμε;

Ιδού όλη η δήλωση του Κερίμ Ουράς: «Θεωρούμε τους ομογενείς μας στην Ελλάδα και τη ρωμαίικη (σ.σ.: προσέξτε: λέει “ρωμαίικη, όχι ελληνική. Όπως αποκαλούσαν επί τουρκοκρατίας τους Έλληνες!) μειονότητα στης χώρα μας σημαντική γέφυρα φιλίας για την πρόοδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Στο πλαίσιο αυτό, με ευχαρίστηση βλέπουμε ότι οι ομογενείς μας (σ.σ.:!) κινούνται ως πολίτες που είναι συνδεδεμένοι με το κράτος τους και σέβονται το νόμο. Επιθυμούμε δε, να συνεχίσουν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της χώρας τους σε όλους τους τομείς και δίνοντας προτεραιότητα στην μόρφωση να ανελίσσονται σε κάθε κοινωνική στιβάδα.

Υπό αυτή την έννοια, πιστεύουμε ότι ο ορθότερος δρόμος και για την Ελλάδα αλλά και για την Τουρκία είναι να κινηθούν με σκοπό τη βελτίωση των συνθηκών υπό τις οποίες διαβιούν οι μειονότητές τους, ανεξάρτητα από την αρχή της αμοιβαιότητας»!

Σε μία κανονική χώρα με στοιχειώδη αξιοπρέπεια που βιώνει καθημερνικά την τουρκική επιθετικότητα, θα έπρεπε να του ζητηθεί να εγκαταλείψει άμεσα ο έδαφός της.

Η Συνθήκη της Λωζάνης είναι σαφής: Δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα. Και δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα γιατί δεν υπήρχαν Τούρκοι εναπομείναντες μετά την ανταλλαγή πληθυσμών. Μουσουλμάνοι Έλληνες, εξισλαμισθέντες και επίσης Πομάκοι, σλαβικής καταγωγής, επίσης εξισλαμισθέντες.

Αντίθετα, υπήρχε (αλλά λόγω τουρκικών διωγμών έχει πάψει ουσιαστικά να υφίσταται) ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη, η οποία μετά το προγκρόμ του 1955 και τον δεύτερο διωγμό των ετών 1974-1985, έπαψε ουσιαστικά υφίσταται. Αντίθετα οι μουσουλμάνοι, αδεία των δημοκρατικών κυβερνήσεων από το 1974 μέχρι σήμεραγίνονται δέκτες μιας τεράστιας πίεσης από το τουρκικό κράτος, το οποίο διαθέτει μεγάλα κεφάλαια προκειμένου να “υιοθετήσει” με το “έτσι θέλω” τους μουσουλμάνους της Θράκης, και των Δωδεκανήσων (Κω, Ρόδο).

Και έρχεται τώρα ο πρεσβευτής της Τουρκίας για να μας πει, τι; Ότι η Ελλάδα έχει “Τούρκους ομογενείς”! Βάζοντας με αυτό το τρόπο στο τραπέζι επίσημα θέμα μειονότητας, όπως δεν έχει μπει ποτέ στο παρελθόν. Γιατί άλλο να το λένε αόριστα και να το υπονοούν και άλλο να τίθεται από τον διπλωματικό εκπρόσωπο της Άγκυρας στην Ελλάδα. Η παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 είναι κάτι παραπάνω από σαφής. Είναι και προκλητική. Και όταν σου παραβιάζουν την Συνθήκη της Λωζάννης εν ψυχρώ μέσα στην Αθήνα και δεν αντιδράς, μην περιμένεις να την σεβαστούν στο Αιγαίο ή στην Θράκη, βέβαια…

Για να μην μιλήσουμε για την “αυτοκρατορική” οθωμανική αντίληψη που έδειξε ο Κερίμ Ουράς, μιλώντας για“ρωμαίικο” σαν να ήταν ο Αλή Πασάς ο Τεπελενλής!

Ακούει κανείς στο (νεοδημοκρατικό) ΥΠΕΞ; Ακούει ο Α.Σαμαράς; Γιατί για να μιλήσουμε για Παπαδήμο, ΠΑΣΟΚ κλπ., μάλλον χάνουμε το χρόνο μας…  

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Απόψεις, Αρχαιολογία, Αστρονομία, Αφιερώματα, Διάστημα/ Αστρονομία, Διάφορα, Επιστήμη, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θεωρίες, Ιστορία, Μυστική Αθήνα & Αττική, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Πολιτισμοί

ΙΕΡΗ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


Τη σοφία των Αρχαίων Ελλήνων πολλοί λαοί «ζήλεψαν» και σε αυτή στήριξαν τους δικούς τους πολιτισμούς. Αξιοζήλευτη όσο και ασύλληπτη είναι η μαθηματική ακρίβεια με την οποία έχουν υπολογιστεί οι θέσεις των αρχαίων πόλεων και μνημείων.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κανείς είναι ότι πρόκειται για κάτι το ασύλληπτο. Ποιος ανθρώπινος νους θα μπορούσε να κάνει ανάλογους υπολογισμούς; Ποιο μυαλό θα μπορούσε να τοποθετήσει με τέτοια ακρίβεια ένα χάρτη ναών και πόλεων επάνω στη χερσόνησο της Αρχαίας Ελλάδας και, το σημαντικότερο, πώς κατάφεραν να ιδρύσουν και να χτίσουν αυτούς τους ναούς και αυτές τις πόλεις-κράτη υπακούοντας με ευλάβεια τις προσταγές αυτού του ασύλληπτου χάρτη; Τι εξυπηρετούσε η μυστική αυτή γεωγραφία; Και κατά προέκταση, γιατί αυτά τα καταπληκτικά επιτεύγματα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος δεν τα διδαχτήκαμε ποτέ στα σχολεία μας;

Πριν από κάποια χρόνια, ο Γάλλος ερευνητής Ζαν Ρισσέν προσπάθησε να αποδείξει ότι η Ελλάδα είναι ο χάρτης του νοητού σύμπαντος χάρη στους ναούς, τα ιερά και τις πόλεις της. Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Θεοφάνης Μάνιας, επανεξέτασε πιο διεξοδικά το θέμα, καταλήγοντας μέσα από τα βιβλία του «Τα Άγνωστα Μεγαλουργήματα των Αρχαίων Ελλήνων» και «Ο Ελληνικό Πνεύμα στις Πυραμίδες της Αιγύπτου» σε εκπληκτικά και ασύλληπτα συμπεράσματα. Παραθέτουμε κάποια από τα σημαντικότερα εξ αυτών:

Η Δήλος απέχει:
1020 στάδια από το Ασκληπιείο της Κω, όσο ακριβώς και από το Ασκληπιείο Επιδαύρου.
1080 στάδια από το Ιδαίον Άντρον, όσο ακριβώς και από το Τροφώνιο μαντείο.
1296 στάδια από τη Σμύρνη, όσο ακριβώς και από τη Θήβα.
1460 στάδια από τους Δελφούς, όσο ακριβώς και από την Αλεξάνδρεια Τρωάδος.
1460 στάδια από τη Σπάρτη, όσο ακριβώς και από την Πέργαμο.
1530 στάδια από τη Ρόδο, όσο ακριβώς και από τη Φυγαλεία Πελοποννήσου.
800 στάδια από την Αθήνα, όσο ακριβώς και από την Καρδαμύλη Χίου.
1256 στάδια από το Ρέθυμνο, όσο ακριβώς και από την Κνωσσό.
1188 στάδια από την Κόρινθο, όσο ακριβώς και από τη Μυτιλήνη.
1859 στάδια από τη Σαμοθράκη, όσο ακριβώς και από το Θέρμον.
1859 στάδια από τις Μυκήνες, όσο ακριβώς και από το Άργος.

Η Ελευσίνα απέχει:
100 στάδια από την Αθήνα, όσο ακριβώς και από τα Μέγαρα.
>330 στάδια από την Κόρινθο, όσο ακριβώς και από το Σούνιο.
>220 στάδια από το Αμφιάρειο, όσο ακριβώς και από τον Μαραθώνα.
>1700 στάδια από την Πέλλα, όσο ακριβώς και από τη Σμύρνη.
>1782 στάδια από το Ιδαίο Άντρο, όσο ακριβώς και από την Έφεσο.
1815 στάδια από την Πέργαμο, όσο ακριβώς και από την Μίλητο αλλά και την Κνωσσό.
Το ισοσκελές τρίγωνο Δωδώνης – Ολυμπίας – Τροφωνίου μαντείου ανήκει σε κανονικό δεκάγωνο του οποίου τα γεωμετρικά στοιχεία προεκτεινόμενα συναντούν το Ίλιον , Σμύρνη , Κνωσό , Λάρισα τρωάδος , Σπάρτη , Πάρο , Φαιστό κ.λ.π.
Το ισοσκελές τρίγωνο Δωδώνης – Ανακτόρων Νέστορος – Ελευσίνας με γωνία κορυφής 40° ανήκει σε κανονικό 9γωνο.

Το τρίγωνο Δωδώνης – Αθήνας – Σπάρτης ανήκει σε κανονικό 13γωνο.
Το τρίγωνο Δωδώνης – Κνωσού – Μιλήτου ανήκει σε κανονικό 12γωνο με γωνία κορυφής 30°.
Το τρίγωνο Δωδώνης – Δελφών – Ιωλκού είναι ισοσκελές και ανήκει σε κανονικό δωδεκάγωνο.
Το ισοσκελές τρίγωνο Δωδώνης – Ολυμπίας – Τροφωνίου μαντείου ανήκει σε κανονικό δεκάγωνο.
Πολλές χαρακτηριστικές ευθείες του τριγωνισμού προεκτεινόμενες συναντούν διάσημα ιερά ναούς ή κέντρα λατρείας της Ελλάδας.

• Η ευθεία Χαλκίδας – Θηβών συναντά την Ολυμπία.
• Η ευθεία Χαλκίδας – Σουνίου συναντά την Κνωσό Κρήτης.
• Η ευθεία Χαλκίδας – Αμφιαρείου συναντά την Δήλο.
• Η ευθεία Χαλκίδας – Κρομμυώνος συναντά την Σπάρτη.

Η Χαλκίδα απέχει το ίδιο από την Αθήνα και το Σούνιο, όπως το ίδιο απέχουν και οι Δελφοί από την Ολυμπία και την Αθήνα. Η απόσταση μεταξύ Χαλκίδας και Θήβας είναι 162 στάδια. Ακριβώς 162 στάδια απέχει και το Αμφιάρειο. Η απόσταση Δήλου – Αθηνών είναι 800 στάδια, όσο ακριβώς απέχει και η Σπάρτη από τη Δήλο και την Αθήνα.

Η απόσταση μεταξύ Δελφών – Δήλου είναι ακριβώς 1460 στάδια. Αν προσθέσουμε και τα τέσσερα ιερά, δηλ. των Δελφών, της Δήλου, της Ελευσίνας και των Αθηνών, και διαιρέσουμε το 1460 με το 4, βρίσκουμε τις ημέρες του χρόνου, δηλ. 365. Να σημειώσουμε εδώ πως το 1460 ήταν ένας από τους σημαντικότερους αριθμούς για τους Έλληνες ιερείς, λόγω του ότι αυτός υποδεικνύει τη ζωδιακή περίοδο. Κάθε 1460 χρόνια άλλωστε εμφανίζεται στο ουράνιο στερέωμα και ο Σείριος, ο οποίος δείχνει να παίζει κάποιο σημαντικό ρόλο στην ιστορία των Ελλήνων. Το πλάτος του είναι ένα δευτερόλεπτο της μοίρας του Ισημερινού
.
Αν ξεκινήσουμε από το κέντρο του Παρθενώνα και ενώσουμε κάποια σημεία, όπως το Θησείο, την Πνύκα, τη βάση του Φιλοπάππου και το κέντρο του ναού του Ολυμπίου Διός, θα σχηματιστεί ένα οκτάγωνο, του οποίου η κάθε γωνία θα είναι ακριβώς ίση με το μήκος του Παρθενώνα επί επτά.
Εάν προεκτείνουμε νοητά προς τα πάνω τους κίονες του Παρθενώνα, αυτοί θα συναντηθούν στα 1852 μέτρα. Ο όγκος της νοητής πυραμίδας που θα σχηματισθεί τότε είναι ακριβώς το μισό της μεγάλης πυραμίδας της Αιγύπτου…

Τι μπορούμε λοιπόν να συμπεράνουμε; Μα, τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω, από το ότι οι θέσεις των πόλεων, των ναών και των λατρευτικών χώρων είναι για κάποιον άγνωστο λόγο υπολογισμένες στην ακρίβεια με μαθηματικά συστήματα! Είναι πραγματικά κάτι το ασύλληπτο και για τους σύγχρονους επιστήμονες. Η σοφία των αρχαίων Ελλήνων δείχνει για ακόμα μια φορά να ξεπερνά και την πιο φιλόδοξη και αχαλίνωτη φαντασία .

Πηγή: http://ellinonpaligenesia.blogspot.com/2012/01/blog-post_9839.html