Ήθη και Έθιμα, Αφιερώματα, Βαμπιρισμός, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θρησκείες, Θεωρίες, Λαογραφία, Νεράϊδες/ Ξωτικά, Πλάσματα, Πνευματικά Άρθρα

Καλικάντζαροι…και σύγχρονα ταραχοποιά πνεύματα


https://i0.wp.com/www.paraxeno.com/wp-content/uploads/2016/01/labyrinth_goblins.jpgΤο Δωδεκαήμερο, από τα Χριστούγεννα ως την παραμονή των Φώτων, σ” ολόκληρη την Ελλάδα, πιστεύουν πως βγαίνουν οι Καλικάντζαροι. Όπως τους φαντάζεται ο λαός, είναι «μαυριδεροί με κόκκινα μάτια, με τρίχινα πόδια, με χέρια σαν της μαϊμούς κι έχουν όλο το κορμί τους τριχωτό. Έρχονται τα δωδεκαήμερα και μπαίνουν στα σπίτια. Τους αρέσουν οι τηγανίτες και τ’ αϊ-βασιλιάτικα γλυκά».

Όλο το Δωδεκαήμερο και ως την παραμονή των Θεοφανείων, σε πολλές περιοχές ανάβουν φωτιές. Σ’ άλλους τόπους διατηρούν αναμμένο δαυλό στη γωνιά, για να φύγουν οι Καλικάντζαροι.

Ο Νικόλαος Πολίτης, στην περισπούδαστη πραγματεία του «Οι Καλικάντζαροι», έχει τη γνώμη ότι η συνήθεια να μασκαρεύονται από τα Χριστούγεννα ως τα Φώτα «παρέχε το ενδιαφέρον εις την φαντασίαν του λαού να πλάσει τους Καλικάντζαρους. Ο τρόπος ον ενέπνεον εις τα παιδιά μεν πάντοτε, πολλάκις δε εις τους ενήλικας, προσέδιδε δαιμονιώδη φύσιν εις τους οχληρούς και ταραχώδεις εκείνους πανηγυριστάς των Καλανδών, μέχρις ότου παντελώς συνέχισε και αφομοίωσεν αυτούς προς τα παντοία δείγματα των δεισιδαιμόνων παραστάσεων».

Ο Ν. Πολίτης μας πληροφορεί ακόμα, πως οι άνθρωποι πίστευαν ότι οι Καλικάντζαροι είναι βρικόλακες Ατσιγγάνων. Έτσι εξηγείται και η ονομασία τους. Το πρώτο συνθετικό «Κάλι» είναι ονομασία Ατσιγγάνων. Το δεύτερο συνθετικό είναι ονομασία των Ατσιγγάνων της Αιγύπτου, που ήρθαν στην Ελλάδα τον 14ο αιώνα. Ονομάζονταν «Γαντζάροι». Οι Καλι-Γαντζάροι έγιναν Καλι-Καντάροι με αφομοίωση, που άλλαξε το Καλίγι σε Καλίκι. Continue reading “Καλικάντζαροι…και σύγχρονα ταραχοποιά πνεύματα”

Ήθη και Έθιμα, Αρχαιολογία, Αρχιτεκτονική, Αρθρογραφία, Διάφορα, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θεωρίες, Κρυπτοζωολογία, Λαογραφία, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Παράξενα, Παράξενη Αρχιτεκτονική, Παλαιοντολογία, Πλάσματα, Πολιτισμοί, Χαμένοι Πολιτισμοί

ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΑ: Αφιέρωμα | Τι κρύβεται πίσω από τα μυστηριώδη κτίσματα; [Βίντεο]


ΑΦΙΕΡΩΜΑ | ◮ ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΑ ◮

Αρχαία κτίσματα Άρτιας Αρχιτεκτονικής, Άγνωστης χρήσης και Αγνώστων “Κατασκευαστών” στο Όρος “ΟΧΗ” στην Εύβοια…
Ο Μύθος που κρύβεται πίσω από το Μυστήριο των κτισμάτων αυτών… Η Πραγματικότητα;

Χώροι λατρευτικών “τελετών”; Προϊστορικά Μαντεία;

Continue reading “ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΑ: Αφιέρωμα | Τι κρύβεται πίσω από τα μυστηριώδη κτίσματα; [Βίντεο]”

Ανακοινώσεις, Διάφορα, Ελλάδα, Θεωρίες, Ιστορία, Λαογραφία, Μυστήρια του Κόσμου, Μυστική Αθήνα & Αττική, Μυστική Ελλάδα, Μύθοι/ Θρύλοι

Το Φόρουμ της Μεταφυσικής Αναζήτησης είναι γεγονός


Νέο και ενεργό, το νέο φόρουμ Μεταφυσικής Αναζήτησης της Ομάδας “ΓΕΝΕΣΙΣ” (www.xgrt.gr) είναι έτοιμο να σας υποδεχτεί με σπουδαίες ενότητες, ξεκινώντας με την Ενότητα “Λαογραφία – Παραδόσεις – Μύθοι – Θρύλοι” με 1ο θέμα του Φόρουμ μας:
Μπείτε Τώρα, εγγραφείτε ΔΩΡΕΑΝ και βυθιστείτε σε ένα Κόσμο Αχαλίνωτου Μυστηρίου, με … Παλμό Μεταφυσικής Αναζήτησης!!
Ήθη και Έθιμα, Απόψεις, Αποκαλύψεις, Αρχαιολογία, Αυτοκρατορίες, Αφιερώματα, Ανακαλύψεις, Διάφορα, Δικαιώματα, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θρησκείες, Θεωρίες, Ιστορία, Λαογραφία, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Πατριωτισμός, Πολιτισμοί, Στρατιωτικά, Ταξίδια ή Εξερευνητές, Χαμένοι Πολιτισμοί

Αφγανοί ‘Παστούν’: Είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων!…


Αφγανοί ‘Παστούν’: ‘Οφείλουμε πάρα πολλά στο Μέγα Αλέξανδρο’…
Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Η διαχρονική επίδραση του ελληνο-βακτριανού Βασιλείου των ελληνιστικών χρόνων στην Κεντρική Ασία είναι το αντικείμενο ενός ενδιαφέροντος άρθρου του συγγραφέα Αμανουλάχ Γιλζάϊ (Amanullah Ghilzai).

Ο συντάκτης διαπραγματεύεται την παρουσία της ελληνότροπης φυλής Παστούν καθώς και της αρχαίας Ελλάδας στην Κεντρική Ασία, με την ευεργετική και ανεπανάληπτη παρουσία των Ελλήνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και την παράδοση που υπάρχει-μετά από δύο χιλιάδες τριακόσια χρόνια– στις σύγχρονες τοπικές κοινωνίες.

Μετά από ένα μεγάλο ταξίδι δυο χιλιάδων χιλιομέτρων, στην Κεντρική Ασία, εντόπισε ο συγγραφέας, πολλά ελληνικά αλλά και βακτριανά στοιχεία τα οποία διαιωνίστηκαν και έφθασαν μέχρι τις μέρες μας.

«Πρόσφατα αρχαιολογικά ευρήματα παρουσιάζουν πως υπό του βασιλιά Κουσάνα των Βακτριανών, είχε υιοθετηθεί το ελληνικό αλφάβητο, επίσημη γλώσσα ήταν η ελληνική, το εμπόριο και η νομοθεσία του Κράτους ήταν στην ελληνική γλώσσα.. Τεκμηρίωση αυτών αποτελούν τα νομισματικά στοιχεία που παρέχουν καθαρές ενδείξεις της χρήσης της ελληνικής γλώσσας στο εμπόριο, στην Κεντρική Ασία και το Ιράν. Μέσα σε όλα αυτά συνυπάρχει η φυλή Παστούν που βιώνει στο σημερινό Αφγανιστάν και τις πακιστανικές επαρχίες που συνορεύουν με αυτό.»

Το ερώτημα του συντάκτη είναι: πως δημιουργήθηκε αυτή η ομάδα ανθρώπων και ποια είναι η ιστορική πορεία της, η εξέλιξή της, η οποία σαφώς η παρουσία της αρχίζει από τα ελληνιστικά χρόνια;

Ο ερευνητής Αμανουλάχ Γιλζάϊ αρχίζει το κύριο άρθρο του ως εξής:

«Πολλοί Αφγανοί και εθνικές ομάδες Παστούν του Πακιστάν οφείλουν πάρα πολλά στον Μέγα Αλέξανδρο ο οποίος τους πρόσφερε έναν ανεπανάληπτο πολιτισμό, που τους διαμόρφωσε για περίπου χίλια χρόνια μέσα από διαφορετικές ιστορικές φάσεις. Αν και έχουν περάσει, ήδη, 23 αιώνες από την ελληνική κατάκτηση της Βακτρίας (αρχαίο Αφγανιστάν), τα χνάρια των αρχαίων Ελλήνων μπορεί να τα δει στους εθνικούς Αφγανούς ή τους Παστούν. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελούν οι προφορικές παραδόσεις των φυλών Παστούν που ανάγουν την καταγωγή τους στους αρχαίους Yonas ή Yavana (σ.σ.: Ίωνες). Η ισχυρή παρουσία της ελληνικής μυθολογίας και εκατοντάδες ελληνικών λέξεων ενυπάρχουν ακόμη στη σύγχρονη γλώσσα Πάστο, η οποία είναι μία από τις κύριες γλώσσες του δυτικού Αφγανιστάν και του βορειο-δυτικού Πακιστάν. Η δημιουργία του αφγανικού έθνους ή Παστούν φαίνεται πως είναι αποτέλεσμα της κατάκτησης του Αλεξάνδρου.»Η επί πολλών αιώνων ελληνική διοίκηση της Βακτρίας (αρχαίο Αφγανιστάν) που ακολούθησαν το θάνατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, άλλαξε αυτήν την ιρανική περιοχή τόσο πολύ που πολύ δύσκολα κανείς αναγνωρίζει την παλαιά ιρανική επιρροή. Πολλοί από τους σύγχρονους εθνικούς Αφγανούς (Pashtuns) είναι αναμφισβήτητα, απόγονοι των αποίκων αρχαίων Ελλήνων.

» Αυτό μπορεί αν αποδειχθεί σε μεγάλο βαθμό από τα αρχαιολογικά ευρήματα, από τις αναφορές στην ελληνική μυθολογία και σε ένα μεγάλο αριθμό ελληνικών λέξεων και προτάσεων που βρίσκονται στη σημερινή γλώσσα Πάστο. Αυτό πιστοποιείται και επιστημονικά, ό,τι, δηλαδή, οι πρόγονοί τους θα μπορούσαν να αποτελούν τον κύριο κορμό ή τη μοναδικότητα των κατοίκων της Βακτρίας που αναμίχθηκε με τον εντόπιο πληθυσμό.»

Είναι αλήθεια πως μας παρέχεται, με τα ανωτέρω, μια άλλη άποψη από αυτήν που έχουμε διαμορφώσει σχετικά με τις επιρροές της ελληνικής παρουσίας στην Κεντρική Ασία. Βλέπουμε Αφγανούς και βορειο-πακιστανούς της φυλής Παστούν να είναι υπερήφανοι για την ελληνική καταγωγή τους. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε τους Καλάς.Η εμπεριστατωμένη έρευνα όμως του αναφερόμενου ερευνητή εμπλουτίζει τις γνώσεις μας για την παράδοση που ακολούθησε μετά τη ζωή του μακρόχρονου ελληνο-βακτριανού κράτους και την ευγνωμοσύνη των εντόπιων κατοίκων προς τους άποικους που έφεραν τον πολιτισμό. (Δες σχετικά και Αφγανιστάν – Το Ελληνο-Βακτριανό Βασίλειο ).

Ο Αμανουλάχ Γιλζάϊ αναφερόμενος στο γλωσσικό υπόβαθρό των σημερινών Παστούν καθώς και των ερεισμάτων για τις απόψεις του, σημειώνει:

«Γνωρίζω αρκετές γλώσσες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της Πάστο, η οποία είναι η μητρική μου. Μετά βίας μπορώ να βρω κάποιες ισχυρές ενδείξεις, μεταξύ των εθνικοτήτων της γενικότερης περιοχής ώστε να προτείνω κάποια συγκεκριμένη εθνική ομάδα ως απόγονους των Βακτριανών ή των Ελληνοβακτριανών.

Με την παρούσα έρευνα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως μόνο οι πρόγονοι των σύγχρονων Παστούν είναι Βακτριανοί, οι κάτοικοι του αρχαίου Αφγανιστάν. Πράγματι μερικοί Παστούν αξιώνουν μια ελληνική-ιωνική καταγωγή, επομένως λέγεται ό,τι ‘οι αφγανικές φυλές Θυνοί και Βιθυνοί είναι οι Τάνεις και Βιτάνεις, οι Ταονοί του Γατς, οι Καροί είναι Κάρο, Ιονοί είναι Γιούνους (Γιοβάνα σημαίνει Ίωνες) αυτοί αποτέλεσαν μια ενότητα που σχημάτισε τη βάση της εθνογένεσης των Παστού”.

Ο αρθογράφος υποστηρίζει πως ακολουθώντας τα χνάρια των αρχαίων Ελλήνων μέσα από τους εθνικούς Αφγανούς ή Παστούν δεν βλέπει κάτι σχετικό ή παραπλήσιο σε άλλες γλώσσες της Κεντρικής Ασίας.

«Γνωρίζω πολύ καλά την περσική γλώσσα (I have good knowledge of the Persian language (Farsi) )αλλά δεν μπορώ να βρω κάποια συγγένεια με την Ελληνική Μυθολογία ή τη δυναμική παρουσία των αρχαίων Ελλήνων μέσα σε αυτήν. Η έρευνά μου επιχειρεί να διαμορφώσει ένα νέο σκηνικό σε όλα αυτά και θέλω να μοιραστώ τα όποια συμπεράσματα με άλλους. Με την εύρεση πολλών νέων στοιχείων γραμμένων στην αρχαία βακτριανή γλώσσα που μετέφρασε ο καθηγητής Σιμς-Ουίλλιαμς (Sims-Williams) της Σχολής Ανατολικών και Αφρικανικών μελετών του Λονδίνου, ο κόσμος έχει μάθει για πρώτη φορά την ύπαρξη του εκλεπτυσμένου Βακτριανού πολιτισμού.»Η έρευνά μου ίσως δώσει νέο φως στο παρελθόν της γλώσσας Πάστο και την ταυτότητα των Βακτριανών.»Ακόμη η έρευνα δεν περιορίζεται στην ελληνική μυθολογία και στην ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού ελληνικών λέξεων στη γλώσσα Πάστο, αλλά αποκαλύπτω αρκετές παραμέτρους των αρχαίων Ελλήνων, αν και είναι νεκρές τώρα, στην κυρίως Ελλάδα, εντούτοις υπάρχουν ακόμη μεταξύ πολλών ή λίγων Παστούν.»

Ο Αφγανός μελετητής για να πείσει τον αναγνώστη αναφέρει τη διάσωση ενός πολεμικού χορού των αρχαίων Ελλήνων, που είχε το όνομα ‘Αθηνά’. Το όνομα ‘Αθέν’, μας λέει, υπάρχει ακόμη σε όλη την περιοχή όπου ζουν οι Παστούν, στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Ο χορός φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σχέση με αυτόν που ονομάζεται «Πυρρίχιος» (σημ: ελληνικά στο κείμενο) με κινήσεις που θα μπορούσαν να επιφέρουν τους χορευτές σε εκστατικές καταστάσεις.

«Οι αρχαίοι Παστούν», λέει, ο Αμανουλάχ Γιλζάϊ, τους οποίους θα αποκαλώ Ελληνο-Αφγανούς, φαίνεται να έχουν πάρει πολλά στοιχεία από τους αρχαίους Έλληνες της ηπειρωτικής αρχαίας Ελλάδας. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι των αθηναϊκών ελλανόδικων επιτροπών. Το σύστημα αυτό απονομής δικαιοσύνης έχει αλλάξει σε πολλά μέρη του κόσμου, αλλά μερικές φυλές Παστούν έχουν το ίδιο από ελληνιστικά χρόνια, πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια.»

Πιο κάτω ο Αμανουλάχ Γιλζάϊ παραλληλίζει εφτά αρχαίες ελληνικές θεότητες με ονομασίες που συναντούμε σήμερα στο ανατολικό Ιράν και οι οποίες προέρχονται από την ελληνική γλώσσα. Ο θεός Ζεύς στη γλώσσα Πάστο λέγεται Ζέσταν, με μια ελάχιστη ηχητική διαφορά μπορεί να ακουστεί ως Ζεύσ-ταν.

Η Αθηνά ήταν η λατρευτή θεά των αρχαίων Παστούν ή ελληνο-αφγανών. Η αναπαράσταση στα ελληνο-βακριανά νομίσματα της μακεδονικής Αθηνάς ήταν περισσότερο σαν θεά του πολέμου και των υδάτων. Κι αυτό γιατί πολλοί Παστούν ακόμη έχουν παράδοση τον πολεμικό χορό ‘Άθεν’. Ο χορός ‘Άθεν’ είναι πατριωτικός, όπως ακριβώς ήταν και στους αρχαίους Έλληνες.

Τονίζει ο συγγραφέας για το θέμα αυτό: “ Οι Παστούν, οι οποίοι είναι μουσουλμάνοι, γενικά, δεν βλέπουν τους χορούς με ένα θετικό βλέμμα, αλλά ο ‘Άθεν’ αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση, αφού τον τηρούν με σεβασμό γνωρίζοντας πως ο χορός αυτός ανήκει στο προ-μουσουλμανικό παρελθόν τους.

»Η καταγωγή του ‘Άθεν’ έγινε γνωστή από την δική μου έρευνα.
Οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν θεωρούν τον ‘Άθεν’ ως μη μουσουλμανικό στοιχείο και τον απαγόρευσαν, ενώ αποτελεί το κύριο στοιχείο της εθνικής ομάδας των Παστούν. Αυτό έγινε για πρώτη φορά στην ιστορία του Αφγανιστάν, η απαγόρευση του χορού, ο οποίος αποτελούσε τον εθνικό χορό αιώνων για τη χώρα».

Ο Αφγανός ερευνητής αναφέρει για τη θεά του γάμου την Ήρα με τη μυθική θεά των Παστούν Όρα και τα έθιμα τα οποία διατηρούνται έως σήμερα.

Ο θεός του θανάτου Άδης με τον Αδίρ-αχ που παραπέμπει στο τέρας που έχει την ονομασία ‘Mordozmai’ που παραβάλλεται με τον Μινώταυρο, που ήταν μισός άνθρωπος και μισός ζώο που μια τέτοια εικόνα μπορεί κανείς να δεί σε ελληνο-βακτριανό άγαλμα στο Μουσείο της Πεσαβάρας.

Ο Τάρταρος υπάρχει στην Πάστο ως Ταρταρίν και σημαίνει την χειρότερη έκφραση του διαβόλου.
Αναφέρεται ακόμη για τον Πάνα, την Περσεφόνη, τη Δήμητρα και τους συσχετίζει με σχετικές ονομασίες στη γλώσσα Πάστο.

Παραθέτει ακόμη και ορισμένες λέξεις που έχουν αλλοιωθεί, όπως:
Λίγο=lega
Γυναίκα= Jenekai
Θείος=Thro
Γιαγιά= Yayah Anyah
Όριζα=Rizi
Αυγό (ωό)=agai
Κεφάλι, κάρα= Kakarra
Κλπ.

Σημείωση:
Την έρευνα αυτήν προλογίζει, στην αγγλική γλώσσα, ο Έλληνας πανεπιστημιακός καθηγητής Νικόλας Βερνίκος ο οποίος σημειώνει:
«Η τεκμηρίωση του κ. Α. Γιλζάϊ παρέχει μερικές δραματικές ενδείξεις επιρροής του ελληνικού παρελθόντος με αρχαιολογικά ευρήματα τα οποία δεν έχουν ακόμη μελετηθεί ή δημοσιευθεί επίσημα, σχετικά με στοιχεία και αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Αλλά ωθεί περαιτέρω την έρευνα του στο ετυμολογικό πεδίο των λαϊκών εκφράσεων των Παστούν με τις ελληνικές γλωσσικές επιρροές. Σημειώνει ακόμη μερικά κοινά γνωρίσματα που υπάρχουν μεταξύ του φυλετικού νόμου των Παστούν-Βαλί και όμοιων φυλετικών μεσαιωνικών νόμων στις βαλκανικές περιοχές όπου οι Μακεδόνες είχαν εξουσιάσει και οι βασιλικές μακεδονικές γενιές είχαν συνάψει δεσμούς συγγένειας.»

Το πλήρες δημοσίευμα, στην αγγλική γλώσσα, μπορείτε να το διαβάσετε στην: Pashto

Αφιερώματα, Είπαν, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ελληνική Παράδοση, Λαογραφία

Ανδρεία – Γενναιότητα – Λεβεντιά


  • Άμμες δε γ’ ειμές, αι δε λης πείραν λάβε (Εμείς όμως είμαστε τώρα και αν θέλεις έλα να δοκιμάσεις) Νεαροί της Σπάρτης
  • Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρωνες (Εμείς, όμως, θα γίνουμε πολύ καλύτεροι) Νεαροί της Σπάρτης
  • Άμμες ποτ’ ήμες άλκιμοι νεανίαι (Εμείς υπήρξαμε κάποτε ρωμαλέοι και ισχυροί νέοι) Γέροντες της Σπάρτης
  • Αναγνωρίζει την ενοχή του μόνο ο γενναίος. Σεμνός είναι μόνο ο γενναίος, συγχωρεί μόνο ο γενναίος, … και γελάει μόνο ο γενναίος, αλλά συνήθως το γέλιο του είναι … δάκρυα Γκέρτσεν Α.
  • Ανδρεία σωφροσύνης αιρετωτέρα (Η ανδρεία είναι προτιμότερη της σωφροσύνης) Αριστοτέλης
  • Αυτός που φοβάται να πλησιάσει την κυψέλη, δεν είναι άξιος της κηρύθρας Σαίξπηρ
  • Γενναιότητα είναι η μεγαλοφυϊα της καρδιάς
  • Για την γενναιότητα περισσότερο απ’ όλους μιλάει ο δειλός, ενώ για την ευγένεια ο αγενής. – Λέων Τολστόι
  • Δεν πρέπει οι πόλεις να οχυρώνονται με πέτρες και ξύλα, αλλά με την ανδρεία των κατοίκων τους. Αγησίλαος
  • Δεν χρειαζόμαστε καθόλου ανδρεία, εάν όλοι είμαστε δίκαιοι Αγησίλαος
  • Ελεύθερον το εύψυχον Θουκυδίδης
  • Ένας άνθρωπος με θάρρος κάνει την πλειοψηφία Άγνωστος
  • Η ανδρεία δεν είναι η επιπόλαιη υποτίμηση του κινδύνου, αλλά η σωστή εκτίμηση και κατανίκησή του Ρίχτερ
  • Η ανδρεία είναι περίσκεψη
  • Η ανδρεία έχει περισσότερους θαυμαστές παρά ακολουθούντες Γκάρντινερ Μ.
  • Η ανωτερότητα και η δόξα πρέπει να αποκτώνται με τη φρόνηση και τη γενναιότητα Αγησίλαος
  • Η γενναιότητα δε διαθέτει φωτογένεια και να παίξεις τους ρόλους των κακοποιών είναι πιο ενδιαφέρων Ντούγκλας Κ.
  • Η γενναιότητα είναι η μεγαλοφυϊα της καρδιάς Μανέ
  • Η γενναιότητα είναι κίνηση της ψυχής και του σώματος Σωκράτης
  • Η γενναιότητα είναι προτιμότερη από τη σύνεση Αριστοτέλης
  • Η γενναιότητα ποτέ δεν ξεφεύγει από τα όρια της ευγένειας
  • Η περιέργεια είναι μία από τις μορφές της γυναικείας γενναιότητας Ουγκώ
  • Η πιο σπάνια γενναιότητα είναι η γενναιότητα της σκέψης. Φρανς Ανατόλ
  • Θάρρος: ο πανικός που τρέχει προς τα εμπρός Ισκαντέρ Φ.
  • Μετά από τη μάχη εμφανίζονται οι γενναίοι (Depois da batalha aparecem os valentes) Πορτογαλική Παροιμία
  • Μη σπρώχνεις τον δειλό στ’ άκρα, θα τον κάνεις να γίνει γενναίος Χαζμπ Ιμπν
  • Ο γενναίος άνθρωπος συνήθως υποφέρει χωρίς να παραπονιέται, ενώ ο αδύναμος παραπονιέται χωρίς να υποφέρει Μπουάστ Π.
  • Ο γενναίος μπορεί να χάσει τη ζωή του. Ο δειλός όμως χάνει κάτι που είναι ακόμη περισσότερο πολύτιμο: Την τιμή του Φος στρατάρχης
  • Ο γενναίος οφείλει να είναι και μεγαλόψυχος Κικέρων
  • Ο δειλός τρέμει περιμένοντας τον κίνδυνο, ο φοβητσιάρης όταν έρχεται ο κίνδυνος, αλλά ο γενναίος όταν θα πέρασει Πολ Ζ.
  • Ο ήρωας δεν είναι πιο γενναίος από ένα συνηθισμένο άνθρωπο, αλλά πιο γενναίος για πέντε λεπτά περισσότερο Έμερσον Ραλφ
  • Ο υπομονετικός άνθρωπος αξίζει περισσότερο από τον γενναίο Δουμάς (πατέρας)
  • Οι αληθινοί φιλόσοφοι είναι συνετοί και γενναίοι Πλάτων
  • Οι γενναίοι δεν πρέπει να πέφτουν υπό το βάρος της συμφοράς Σίλιος Ιτάλικος
  • Οι γενναίοι τολμούν
  • Πάσα Γη πατρίς γενναίων (Για τους γενναίους που έπεσαν στη μάχη, όπου κι αν ταφούν είναι σαν να τάφηκαν στην πατρίδα τους) Ευριπίδης
  • Πρέπει να είσαι πολύ γενναίος για να πεις φωναχτά για εκείνα, που όλοι οι άλλοι γνωρίζουν αλλά μιλάνε χαμηλόφωνα Γκέρτσεν Α.
  • Τι γλυκειά είναι η ανταμοιβή που στερεώνει τους γενναίους!
  • Τι γλυκειά είναι η ανταμοιβή που στεφανώνει τους γενναίους! Τζόνσον
  • Το κάθε τι υπηρετεί μια γενναία ψυχή Σμιθ
  • Το μεγαλύτερο μέρος της ανδρείας είναι η περίσκεψη Σαίξπηρ
  • Το να δούμε ποιο είναι το δίκαιο και όχι τι μας συμφέρει, αυτό είναι ανδρεία Κομφούκιος
  • Το ότι οι γενναίοι είναι θαρραλέοι δεν σημαίνει και ότι όλοι οι θαρραλέοι είναι γενναίοι. Γιατί, το θάρρος δημιουργείται στους ανθρώπους από επιτηδειότητα, από οργή κι από μανία, όπως κι η δύναμη, ενώ η γενναιότητα προέρχεται από τη φύση κι από τη σωστή διάπλαση της ψυχής Πλάτωνας
  • Του αντρειωμένου ο θάνατος δίνει ζωή στη νιότη Βαλαωρίτης

ΠΗΓΗ: http://el.wikiquote.org/wiki/

Ήθη και Έθιμα, Αφιερώματα, Αγιολόγιο, Ελληνική Παράδοση, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες

Φλεβαρης – Λαογραφία!


Γράφει η Αρτάνη

– “Μπρίτς! Μάρτη μου! τα ξεχείμασα τα κατσικάκια μου” είπε η τσαντόγρια στον Μάρτη νομίζοντας ότι αυτός πάει…πέρασε κι έφυγε ο Χειμώνας και ήρθε η Άνοιξη. Ο Μάρτης όμως για να την εκδικηθεί δανείσθηκε μία ημέρα από τον Φεβρουάριο και έκανε τόσο κρύο που πάγωσε τόσο τη γριά (παρόλο που κρύφτηκε στη χύτρα της για να μην παγώσει) όσο και τα κατσικάκια της, τους απολίθωσε κιόλας…

Αν βρεθείτε στην Αρκαδία στη χώρα των Θρύλων και την παραδόσεων κατά Φραγκόβρυσο μεριά υπάρχουν από τότε εκεί το καπάκι της χύτρας και τα κατσικάκια της γριάς απολιθωμένα. Δεν επέστρεψε όμως ο Μάρτης την δανεική μέρα στο Φεβρουάριο κι έτσι αυτός έμεινε “Κουτσοφλέβαρος”…

Ο δεύτερος, λοιπόν, μήνας του χρόνου λέγεται Φεβρουάριος ή Φλεβάρης, έχοντας 28 μονάχα ημέρες και κάθε δίσεκτο όπως φέτος (δις εξ) έχει 29 ημέρες. Η ονομασία του προέρχεται από το λατινικό ρήμα Februare που σημαίνει εξαγνίζω, επειδή τον μήνα αυτόν οι Ρωμαίοι τον είχαν αφιερωμένο στις θυσίες για εξαγνισμούς μα και στον Ποσειδώνα…

Πιο πριν όμως οι Έλληνες Παππούδες μας τον ονόμαζαν Ανθεστηρίωνα, που κάλυπτε το διάστημα από τα μέσα Ιαναουαρίου. έως τα μέσα Φεβρουαρίου (σήμερα). Κατά τα Ανθεστήρια γιορτάζονταν την πρώτη μέρα τα “Πιθοίγια” που ανοίγονταν τα νέα κρασιά, την δεύτερη γίνονταν οι “χοές”, ιερός γάμος του άρχοντα βασιλιά και ασκωλιασμοί και την τρίτη ημέρα οι “χύτροι” με ανάκληση ψυχών και προσφορές στους νεκρούς.

Τελούνταν όμως και μυστήρια όπως: τα μυστήρια εν Άγραις. Πρόκειται για εορτή στις Αθηναϊκές ‘Αγρες για τήν προπαρασκευή των μεγάλων Ελευσίνιων μυστηρίων και είχε σαν όνομα “μικρά μυστήρια”. Ακόμη, όμως, είχαν και την ανοιξιάτικη εορτή προς τιμήν του Μειλιχίου Διός με θυσία ζώων και ομοιωμάτων από
ψωμάκια ζυμωμένα μέ μέλι. Και την τελευταία ημέρα του Ανθεστηρίωνα είχαν τη θυσία στο Δήλιο του Μαραθώνα, όταν ξεκινούσε η τοπική θεωρία για την Δήλο.
Ο Φεβρουάριος, λοιπόν, για τον οποίο γίνεται λόγος, εκτός από Κουτσοφλέβαρος λέγεται Μισερός, Κουτσός, Κούντουρος, Μιτσός μήνας, χορευτής λόγω της περιόδου των απόκρεω, Κλαδευτής επειδή οι αμπελουργοί αρχίζουν το κλάδεμα τον αμπελιών.

Άστατος είναι ο καιρός τον Φεβρουάριο κι αν έχει καλές ημέρες λέγεται η παροιμία “Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει Καλοκαίρι θα μυρίσει” μα αν κάνει κρύο και χιόνια συνεχίζει η παροιμία, “μα αν του δώσει και κακιώσει μεσ’ το χιόνι θα μας χώσει” ή αν έχει πολλές βροχές λέγεται: “Σου ‘πανε Φλεβάρη βρέξε κι αλησμόνησες να πάψεις”…

Ξεκινά ο Φεβρουάριος με τα Συμόγιορτα, δηλαδή, τους Αγίου Τρύφωνα, της Υπαπαντής και του Αγίου Συμεών. Η τελευταία γιορτή (3 του μηνός) δίνει το όνομα της στις άλλες δύο. Ο Άγιος Τρύφωνας γιορτάζει την 1η του μήνα και θεωρείται ο φύλακας και προστάτης των αμπελιών. Στη Θράκη μάλιστα τον τιμούν και τον γιορτάζουν με πολλά και μεγάλα πανηγύρια (όπως οι πρόσφυγες Θρακιώτες από το Καβακλί στα σημερινά. Κουφάλια Θες/νίκης και σέ άλλα μέρη της Πατρίδας μας) Μάλλον πρόκειται για εκχριστιανισμένες γιορτές ταυτόσημες, αφιερωμένες στον Διόνυσο!!!

Η Υπαπαντή γιορτάζεται σε ανάμνηση της συνάντησης του Συμεών με τον Ιησού στις 2 του μήνα. Λέγεται και Παναγιά η Μυλαργού η Μυλιαργούσα, επειδή αργούν οι μύλοι και δεν αλέθουν τα γεννήματα. “Οι μύλοι αργιούν, οι δούλοι αργιούν κι οι γαϊδάροι σκόλην έχουν” λέγουν στην Κρήτη. Ο Άγιος Συμεών τιμάται κατ΄ εξοχή από τις γκαστρωμένες που ανήμερα της γιορτής του αποφεύγουν κάθε εργασία για να μην γεννηθεί, λένε, το παιδί σημειωμένο με σημάδι δηλαδή.

Στις 10 του μήνα γιορτάζει ο Άγιος Χαράλαμπος που θεωρείται προστάτης των ζώων από την πανούκλα που ζεύονται στο όργωμα, και στις 11 του μηνός γιορτάζει ο Άγιος Βλάσης φύλακας και προστάτης των ζώων από τους λύκους και τα τσακάλια, που αν δεν τηρηθεί η γιορτή του και η μνήμη του θα πνίξει τα μοσχάρια στο ποτάμι για αυτό τον λένε και “Μοσχαροπνίχτη”.
Ακόμη τον Φεβρουάριο γίνεται η προετοιμασία για τη σπορά των ανοιξιάτικων γεννημάτων (τα τριμηνήτικα), φυτεύονται τα τελευταία δέντρα, κλαδεύονται τα αμπέλια και σκάβονται. Ακόμη σπέρνονται τα ζαχαρότευτλα και οι πατάτες.

Κάπου εκεί όμως. στα μέσα του μήνα (φέτος στις 16 Τσικνοπέμπτη, μετά του αγίου σεξιστή εμποροπορνοβοσκού βαλεντίνου στις 14) αρχίζουν τα γλεντοκόπια, οι χαρές και τα ξεφαντώματα, επειδή σε λίγο θ’ αρχίσει η Μεγάλη Σαρακοστή και ανοίγει το Τριώδιο και κατά πως λένε τα χαρτιά και τα κιτάπια για τρεις εβδομάδες ο κόσμος γλεντά, μεταμφιέζεται πίνει άφθονο κρασί και σέρνει τα εξ αμάξης στους άρχοντες.

Χαρακτηριστικό είναι ότι την Τσικνοπέμπτη, τη μέρα αυτή κάθε νοικοκυρά θα “τσικνίσει” τη γωνιά της, θα ψήσει συνήθως χοιρινό με τέτοιο τρόπο που θα μοσχοβολήσει όλη γειτονιά…κάτι ανάλογο που κάνουμε εξ άλλου όλοι μας τη μέρα τούτη, λησμονώντας για λίγο τις όποιες κακοτοπιές, μνημόνια, τρόϊκες, σκάνδαλα, βατοπέδια, χαράτσια, κοινόχρηστα, διακοποδάνεια, καρτοκινητοδάνεια, κοψίματα πρωτοχρονιάτικης πίτας με ευχές και βραβεύσεις
εισακτέων στα ΑΕΙ και ΤΕΙ κάτω από τη βάση!!! Που έγιναν της μοδός κατά πως λένε θεσμός!!!..

====================================================================

ΠΗΓΗ: oeaf.blogspot.com

Διάφορα, Θρησκείες, Θεωρίες, Λαογραφία, Μυστήρια του Κόσμου, Μυστική Ελλάδα, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Παραψυχολογία, Πνευματικά Άρθρα, Στοιχειωμένα Σπίτια/ Κτίρια, Τεστ, Φαντάσματα

Ποια είναι η πραγματική σχέση σας με τα “πνεύματα” και την επικοινωνία με τον “άλλο κόσμο”;


 Το ερώτημα “υπαρχει μετά θάνατον ζωή” αλλά και η δυνατότητα ή μη επικοινωνίας των νεκρών με τον κόσμο των ζωντανών, αποτελούν δύο από τα πιο συζητημένα και αμφισβητούμενα ζητήματα.

Οι απαντήσεις και στα δύο αυτά θέματα, είναι σε μεγάλον βαθμό υποκειμενικές και έχουν άμεση σχέση με την ανάγκη του καθενός από εμάς να πιστεύει ότι οι δικοί του άνθρωποι δεν χάνονται για πάντα ή ότι έχουν την δυνατότητα να επικοινωνούν μαζί μας ακόμη και μετά τον θάνατό τους.

Το τεστ αυτό, δεν μπορεί δυστυχώς να δώσει αυτές τις πολυπόθητες απαντήσεις και δεν έχει τέτοιο σκοπό. Αυτό που προσπαθεί να κάνει είναι να δείξει ποια είναι η πραγματική σχέση του κάθε ανθρώπου με το ζήτημα της “επικοινωνίας με τον άλλον κόσμο” και αυτό που αποκαλούμε “πνεύματα”.

Ακούμε συχνά ως επιχείρημα από κάποιους την ερώτηση “γιατί σε εμένα δεν συμβαίνει ποτέ;” ή το ακριβώς αντίθετο ” γιατί όλα τα παράξενα έρχονται σ’εμένα;”. Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα;

Μήπως βιώνετε τέτοιες εμπειρίες αλλά έχετε απόλυτη άρνηση να το παραδεχτείτε; Ή μήπως είσαστε τόσο βέβαιοι για την επικοινωνία με πνεύματα που υπερβάλλετε ερμηνεύοντας τα πάντα ως μηνύματα από τον “άλλον κόσμο”; Ίσως να ξέρετε ήδη την απάντηση- ίσως όμως το αποτέλεσμα του τεστ να σας εκπλήξει.

Για να δούμε! Test: Ποιά είναι η σχέση σας με τα “πνεύματα” και την επικοινωνία με τον “άλλον κόσμο”;

Pyles.tv

Απόψεις, Αποκαλύψεις, Αρχαιολογία, Ανακαλύψεις, Γεωλογία, Διάστημα/ Αστρονομία, Διάφορα, Διαστημική Αρχαιολογία, Επιστήμη, Ερπετοειδή, Εξωγήϊνοι, Θεωρίες, Ιστορία, Κούφια Γη, Λαογραφία, Μυστήρια του Κόσμου, Μαρτυρίες, Ουφολογία, Παράξενα, Παλαιοντολογία, Πλάσματα, Πολιτισμοί, Συμβολογία, Σελήνη, Ταξίδια ή Εξερευνητές, Τεχνολογία, Χαμένοι Πολιτισμοί

Υπάρχουν κρησφύγετα εξωγήινων στην Γη;


If extraterrestrials have influenced human history, can find evidence of their existence in tunnels and caves throughout the world?
The documentary by History Channel, presents alien metal books found in a cave at the equator (Ecuador), in the unknown underground city in Turkey and Indians describe to have seen aliens residing beneath the surface of the Earth!

Μετάφραση:

Αν εξωγήινοι επηρέασαν την ανθρώπινη ιστορία, μπορεί να βρεθούν αποδείξεις της ύπαρξής τους σε τούνελ και σπηλιές σε όλο το κόσμο;
Το ντοκυμαντέρ του History Channel, παρουσιάζει τα εξωγήινα μεταλλικά βιβλία που βρέθηκαν σε μια σπηλιά στον Ισημερινό (Ecuador), την άγνωστη υπόγεια πόλη στη Τουρκία και Ινδιάνους να περιγράφουν ότι είδαν εξωγήινους που κατοικούν κάτω από την επιφάνεια της Γης!

ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΗΓΗ: ΑΠΟΡΡΗΤΟ

Αποκαλύψεις, Ασφάλεια & Υγεία, Αφιερώματα, Αγιολόγιο, Αιγαίο, Διάφορα, Εγκληματικότητα, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ελληνική Παράδοση, Θρησκείες, Θαύματα, Ιστορία, Καταστροφολογία, Λαογραφία, Μαρτυρίες, Ορθοδοξία, Παράξενα, Πατριωτισμός, Πνευματικά Άρθρα, Πολιτισμοί, Πολιτικά, Στρατιωτικά, Συμβολογία

Πῶς κατάφερε τὸ Ἃγιον Ὂρος ν΄ἀφεθῇ ἀνενόχλητο ἀπὸ τὶς Τουρκικὲς πειρατικὲς ἐπιδρομές


Καταχωριτής: ARAGORN

Σὲ κώδικα τῆς Σκήτης Καυσοκαλυβίων* μαθαίνουμε πῶς κατάφερε τὸ Ἃγιον Ὂρος ν΄ἀφεθῇ ἀνενόχλητο ἀπὸ τὶς Τουρκικὲς πειρατικὲς ἐπιδρομές:

«Ὁ δεύτερος Τοῦρκος σουλτάνος ποὺ ἐβασίλευσεν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν (Βαγιαζήτ ὁ Β’, 1479-1512), διέταξε τὸν ναύαρχόν του, ὃπως ἐξοπλίζων 30 κάτεργα ἐνεργήσῃ πειρατικὴν ἐπιδρομὴν κατὰ τοῦ Ἁγίου Ὂρους μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ κουρσεύσῃ τὰς μονάς, νὰ συλλάβῃ σκλάβους καὶ νὰ λεηλατήσῃ τὰ πάντα. Τὴν νύκτα, κατὰ τὴν ὁποίαν κατέπλευσε ὁ στόλος, ὁ Τοῦρκος ναύαρχος εἶδε καθ’ ὓπνον γυναῖκα, ἡ ὁποία τὸν παρώτρυνε ν’ἀποχωρίσῃ ἀμέσως, διότι ἂλλως ἡ ἀρμάδα θὰ κατεστρέφετο. Καὶ ὁ μὲν ναύαρχος δὲν ἀνεχώρησεν, ἀλλὰ μετ’ ὀλίγον ἒπνευσε σφοδρότατος ἂνεμος, ἡ θάλασσα ἐταράχθῃ, ἂγρια κύματα ἐξέσπασαν καὶ ἐκ τῶν κατέργων ἂλλα μὲν ἐβυθίστηκαν, ἂλλα δὲ κατεστράφησαν προσκρούσαντα ἐπὶ τῶν ἀπόκρημνων βράχων.
Ὁ ναύαρχος μόλις κατορθώσας νὰ διασωθῇ ἒφθασε κακῶς ἒχων εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ διηγήθη τὰ συμβάντα εἰς τὸν σουλτάνον. Τότε ἀπεφασίσθη ν’ἀφεθῇ ἀνενόχλητον τὸ Ἃγιον Ὂρος, οἱ δὲ μοναχοὶ ἀπέδωσαν τὸ θαῦμα εἰς τὴν Θεομήτορα».
(Σημ. Ἰ. Κ. Βασδραβέλλη:  Ἐν τούτοις μετὰ πάροδον ἐτῶν τινων, ἐπὶ βασιλείας τοῦ σουλτάνου Σελήμ τοῦ Α’, υἱοῦ τοῦ Βαγιαζήτ, ἐνηργήθη καὶ ἂλλη πειρατικὴ ἐπιδρομὴ κατὰ τοῦ Ἁγιωνύμου Ὂρους. Εἰς τὸν κώδικα τῆς Μονῆς Ἁγίου Παύλου ὑπάρχει ἐνθύμησις, ἀναγράφουσα τὰ ἐξῆς: «Ἐν ἒτει ζ,οε’ (1566;) μηνὶ Ὀκτωβρίῳ ἐβασίλευσεν ὁ Σελήμης καὶ ἐχάλασεν καὶ ἐκούρσευσε τὰ μοναστήρια καὶ ἐπῆρε τὸν βίον τους· φεῦ τῆς μανίας καὶ τῆς ἀδικίας ὁποὺ ἒκαμεν).
Ήθη και Έθιμα, Αποκάλυψη, Αποκαλύψεις, Αρχαιολογία, Αφιερώματα, Αγιολόγιο, Αδελφότητες/Αιρέσεις, Ανακαλύψεις, Ανακοινώσεις, Ανθρωπολογία, Βιβλία, Διάφορα, Επιστήμη, Εγκληματικότητα, Εγκληματολογία, Ειδήσεις, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ελληνική Παράδοση, Ζωή & Υγεία, Θρησκείες, Θαύματα, Θεωρίες, Ιστορία, Κυβερνήσεις, Κατακόμβες, Λαογραφία, Μαρτυρίες, Ορθοδοξία, Προφητείες, Πατριωτισμός, Πνευματικά Άρθρα, Πολιτισμοί, Συμβολογία, Συνεντεύξεις, Τύπος, Τεχνολογία

Πού βρίσκεται σήμερα η κεφαλή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου;


από kotsarikos

Το αυθεντικό κεφάλι του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στην Αμιένη.

Μετάφραση: Ραφαήλ Παπανικολάου

Η κεφαλή του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου κλάπηκε από την Κωνσταντινούπολη κατά την άλωσή της από τους Σταυροφόρους το 1204, και από το 1206 βρίσκεται στην πόλη Amiens (Αμιένη) της βόρειας Γαλλίας, στον περίφημο καθεδρικό της ναό, ο οποίος χτίστηκε ακριβώς για να στεγάσει το άγιο αυτό λείψανο και μάλιστα συγκαταλέγεται στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Τα παρακάτω αποτελούν μετάφραση ενός δημοσιεύματος του ιστολογίου Full of Grace and Truth, όπου παρατίθενται δύο αποσπάσματα από ένα αφιέρωμα του υπέροχου περιοδικού “Road to Emmaus” (Δρόμος προς Εμμαούς). Σας προτείνουμε να ρίξετε μια ματιά μέχρι το τέλος του δημοσιεύματος. Γίνεται λόγος και για τις αποδείξεις της γνησιότητας της τιμίας κάρας.

Το παρακάτω είναι απόσπασμα από ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο από το περιοδικό Road to Emmaus για ιερά ορθόδοξα λείψανα στη Γαλλία. Πρόκειται για μια συνέντευξη με τον π. Νικολά Nikichine ο οποίος από καιρό ερευνά πολλά από τα φερόμενα λείψανα που έχουν σχέση με την Ορθοδοξία στη Γαλλία και παρουσιάζει εδώ πολλά από τα συμπεράσματά του. Μεταξύ των κειμηλίων που έχουν περισσότερες ιστορικές αποδείξεις, όπως αναφέρει, είναι η κεφαλή του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στην Amiens της Γαλλίας. […]

“Από το 13ο αιώνα, ο καθεδρικός ναός της Νοτρ Νταμ στην Αμιένη στεγάζει ένα μέρος του κρανίου – τα οστά του προσώπου – του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή. Αυτό δεν πρέπει να συγχέει αυτούς που γνωρίζουν ότι και το Άγιον Όρος ισχυρίζεται ότι έχει «την κεφαλή του αγίου Ιωάννη» (σημείωση του μεταφραστή: ίσως να εννοεί κάπου αλλού). Αυτή η ονοματοδοσία είναι μια ευσεβής συνήθεια, γιατί ακόμα κι αν έχετε μόνο ένα μέρος του κεφαλιού ή του χεριού, δεν θα λέγατε, «έχουμε πέντε εκατοστά του κρανίου», θα λέγατε, «έχουμε την κάρα του». Στο Άγιον Όρος έχουν ένα άλλο μέρος του κρανίου, αλλά στην Αμιένη έχουμε τα οστά του προσώπου, και μπορείτε να φανταστείτε ακόμη και την προσωπικότητά του πίσω από αυτά τα λείψανα.”

“RTE: Μπορείτε να μας πείτε τώρα για τα αποδεικτικά στοιχεία για ορισμένα από τα λείψανα που έχετε μελετήσει;

Π/ΝΙΚΟΛΑ: Όλα τα κυριότερα λείψανα που ανέφερα προηγουμένως έχουν βάσιμα ιστορικά και επιστημονικά επιχειρήματα από πολλές διαφορετικές πηγές, και αυτή η ποικιλία της συνοχής είναι ισχυρό επιχείρημα από μόνο του. Επίσης, μαθαίνοντας την ιστορία αυτών των λειψάνων, εμείς οι Ορθόδοξοι ανακαλύπτουμε μια άλλη άποψη για την ιστορία της δυτικής Εκκλησίας και έναν νέο τρόπο κατανόησης αυτών των ιστορικών γεγονότων.

Για παράδειγμα, η κεφαλή του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου αποκτήθηκε κατά τη λεηλασία της Κωνσταντινούπολης το 1204 (σημείωση του μεταφραστή: από τους λατίνους σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας, οι οποίοι κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη και άρπαξαν όλους τους θησαυρούς της, π.χ. τα διάφορα πολύτιμα κειμήλια που μεταφέρθηκαν και βρίσκονται έως σήμερα στην Βενετία, το Άγιο Μανδήλιο που σήμερα είναι γνωστό ως η Σινδόνη του Τορίνο, η περίφημη εικόνα της Οδηγήτριας που ζωγραφίστηκε από τον ευαγγελιστή Λουκά και κατέληξε στο Montevergine της Ιταλίας, και άλλα πολλά). Αυτό ήταν μια μεγάλη τραγωδία για την ανατολική Εκκλησία, αλλά τώρα βλέπουμε τι έχει συμβεί στη Μικρά Ασία, στην Τουρκία, από την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους το 1453 μέχρι σήμερα. Αν το κεφάλι είχε παραμείνει εκεί, θα είχε χαθεί ή καταστραφεί, όταν η Κωνσταντινούπολη έπεσε στα χέρια των Τούρκων (όπως συνέβη με πολλά λείψανα), ή μήπως θα ήταν ακόμα προσβάσιμο για προσκύνηση; Τώρα, αυτό το λείψανο είναι στη Γαλλία, σε έναν πολύ όμορφο καθεδρικό ναό, και είναι δυνατό για τους Ορθόδοξους να το προσκυνήσουν με τον πλέον ανοικτό τρόπο. Η 25η Μαΐου, σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, ή η 7η Ιουνίου, σύμφωνα με την αστική ημερολόγιο, είναι η γιορτή της Τρίτης Ευρέσεως της Κεφαλής του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, και σε αυτή τη γιορτή, το 2004, τελέσαμε την Θεία Λειτουργία με αυτό το λείψανο στην αγία τράπεζα. Αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί στη σύγχρονη Τουρκία, και αυτό το είδος προβληματισμού αλλάζει την εκτίμησή μας για το ιστορικό γεγονός της μεταφοράς αυτού του λειψάνου στην Αμιένη. Ο Θεός έχει την δική Του πρόνοια.

Παλιό ανάγλυφο από τον καθεδρικό της Αμιένης που δείχνει την άφιξη της κεφαλής του αγίου Ιωάννη στην πόλη. Παρατηρούμε ότι το άγιο λείψανο με την χρυσή λειψανοθήκη είναι ακριβώς το ίδιο όπως το βλέπουμε και σήμερα.

Ο Θεός επέτρεψε τη μεταφορά αυτών των λειψάνων εδώ, και αυτή η δυτική κοινωνία είναι τα διατηρεί πιστά. Βεβαίως, η Γαλλία περνάει μια περίοδο αποχριστιανοποίησης, αλλά ακόμη βλέπουμε  καθημερινή προσκύνηση των λειψάνων αυτών από έναν μικρό αριθμό πιστών χριστιανών. Ένα άλλο πολύ γνωστό παράδειγμα από τον 11ο αιώνα είναι η μεταφορά («μετακομιδή») του λειψάνου του αγίου Νικολάου από τα Μύρα της Λυκίας (και αυτή βρίσκεται σήμερα στην Τουρκία) στο Μπάρι στην Ιταλία. Στην ακολουθία που είναι αφιερωμένη σε αυτό το γεγονός, λέμε «Δεν ήταν χρήσιμο στα μάτια του Θεού αυτά τα πολύτιμα λείψανα να παραμένουν αδρανή στην έρημο της Λυκίας.» [*** Βλ. την σημείωση παρακάτω] Εμείς οι Ορθόδοξοι πρέπει να αντιμετωπίσουμε ευλαβικά την πρόνοια του Θεού, η οποία εκδηλώνεται σε αυτό.

Αυτή η συνεχής προσκύνηση από ακόμη και μια μειοψηφία Γάλλων πιστών είναι ένα από τα πνευματικά επιχειρήματα για τη γνησιότητά τους. Σε κάθε περίπτωση που έχω μελετήσει, έχω βρει ντόπιους που πιστεύουν, και ακαδημαϊκούς μελετητές που έχουν έγγραφα, ιστορικά βιβλία, και αρχεία που παρουσιάζουν τα ιστορικά και επιστημονικά επιχειρήματα που αποδεικνύουν τη γνησιότητα του λειψάνου. Βεβαίως, αυτοί οι άνθρωποι είναι λίγοι σε αριθμό. Ο μεγάλος αριθμός των Γάλλων ρωμαιοκαθολικών όχι μόνο δεν γνωρίζουν τίποτα για τα δικούς τους ιερούς τόπους, αλλά και δεν ενδιαφέρονται και πολύ για αυτά. Αυτό δεν είναι δικό τους φταίξιμο – αυτοί οι ίδιοι είναι θύματα των αντι-χριστιανικών, αντι-εκκλησιαστικών, και αντι-λειψανικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Δυστυχώς, κάθε αδύναμο σημείο της ιστορίας της δυτικής Εκκλησίας (σημείωση του μεταφραστή: δηλαδή του Παπισμού) μεγεθύνεται με σκοπό να γενικεύσει την εντύπωση της αδυναμίας της Εκκλησίας συλλήβδην. Οι ρωμαιοκαθολικοί είχαν τις αποτυχίες τους, και η ευπιστία των απλών ανθρώπων γινόταν ενίοτε αντικείμενο εκμετάλλευσης από κακούς κληρικούς για το κέρδος, αλλά και πάλι, όταν μελετάτε την ιστορία των μεγάλων λειψάνων, δεν μένει χώρος για αυτές τις απλοϊκές αντιρρήσεις.

Αντιθέτως, έχουμε πολύ κατηγορηματικά και ισχυρά επιχειρήματα. Μπορούμε να αναφέρουμε το παράδειγμα της κεφαλής του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στην Αμιένη, η οποία, ανατομικά, είναι ένα οστό του προσώπου χωρίς το σαγόνι. Συγχρόνως, μια εκκλησία στην επισκοπή του Βερντέν (σημείωση του μεταφραστή: άλλη πόλη της Γαλλίας) είχαν, όπως φημιζόταν, το σαγόνι του Αγίου Ιωάννη. Μια επιτροπή συστήθηκε για να εξετάσει τα δύο κειμήλια, και στην προκειμένη περίπτωση, το σαγόνι στο Βερντέν αποδείχθηκε ότι ήταν ενός άλλου ανθρώπου, μετά τον δέκατο αιώνα, αλλά τα συμπεράσματα της ίδιας επιτροπής σχετικά με τα λείψανα του αγίου Ιωάννη στην Αμιένη ήταν εκπληκτικά. Το οστό της Αμιένης όχι μόνο έχει χρονολογία από τον πρώτο ως τον τρίτο αιώνα μετά Χριστόν, αλλά και αυτό το κομμάτι του κρανίου προσδιορίστηκε ότι ήταν ενός άνδρα μεσογειακής καταγωγής, ηλικίας από 30 μέχρι 45, και επιπλέον υπήρχε μια αρχαία τρύπα που προκλήθηκε από ένα αιχμηρό εργαλείο, ακριβώς στο κάτω μέρος του μετώπου. Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, γνωρίζουμε ότι μετά τον αποκεφαλισμό του, η Ηρωδιάδα μαχαίρωσε το κεφάλι με το μαχαίρι της ως εκδίκηση για την καταγγελία εκ μέρους του του παράνομου γάμου της με τον Ηρώδη. Αν και αυτό δεν είναι τόσο σημαντικό για τους επιστημονικούς εξεταστές, έχουμε πράγματι αυτό το επιχείρημα από τη δική μας παράδοση, μαζί με άλλα ιστορικά και ανθρωπολογικά επιχειρήματα για τη γνησιότητα του λειψάνου του.

Στην ιστορία των μεγάλων κειμηλίων, έχουμε σχεδόν πάντα αυτή την επιστημονική και πνευματική ταύτιση. Για παράδειγμα, στην ιστορία της Σινδόνης του Τορίνου, η ιστορική τεκμηρίωση δεν είναι πολύ πειστική, αλλά τα πιο εντυπωσιακά επιχειρήματα προέρχονται από την επιστημονική πλευρά, τα πορίσματα των οποίων έχουν συνεχώς αναθεωρηθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. (σημείωση του μεταφραστή: Τα τελευταία χρόνια έχουν εντοπιστεί και η πληθώρα των ιστορικών τεκμηρίων σχετικά με την αγία Σινδόνη, εκτός από τα επιστημονικά! Μπορείτε να διαβάσετε για την θύελλα των συγκλονιστικών στοιχείων σε διάφορα βιβλία, όπως για παράδειγμα στα άψογα “The Crucifixion of Jesus: A Forensic Inquiry” του ιατροδικαστή Frederick Zugibe και το “Holy Faces, Secret Places” του ιστορικού ερευνητή Ian Wilson. Το ένα εστιάζει κυρίως στις αποδείξεις που αφορούν στις φυσικές επιστήμες, ενώ το άλλο στις ιστορικές.)

Μετά τη Γαλλική Επανάσταση, είχαμε αυτό που ονομάστηκε «Καθολική Αναγέννηση» στη Γαλλία. Η πρωτόγονη και άξεστη λογικοκρατία και η κριτική των επαναστατών και των Προτεσταντών που προσπαθούσαν να δυσφημίσουν τα λείψανα ώθησαν τους Ρωμαιοκαθολικούς να εξερευνήσουν τις ιστορίες αυτών των αντικειμένων. Μελέτησαν, έκαναν αρχαιολογικές έρευνες, και έφτασαν σε ένα υψηλότερο επίπεδο αντικειμενικής επιχειρηματολογίας υπέρ της γνησιότητας πολλών από αυτά τα λείψανα που ήταν γνωστά από πριν. Όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και στη χριστιανική Ανατολή, έχουμε ακόμη πολλά έγγραφα που δεν έχουν ερευνηθεί, εξαιτίας των γλωσσικών φραγμών, την αρχαιότητας, και της έλλειψης πρόσβασης.

Ο καθεδρικός ναός της Παναγίας στην Αμιένη, όπου φυλάσσεται η κεφαλή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου.

Καθώς συνεχίζουμε να μελετάμε, βρίσκουμε με τον καιρό ακόμη περισσότερα επιχειρήματα υπέρ της γνησιότητας, αλλά η άποψή μου είναι ότι η λογική διερεύνηση δεν μπορεί ποτέ να αποτελεί επαρκή απόδειξη. Περιορίζεται από την φύση της λογικοκρατίας. Το βασικό επιχείρημα για εμάς είναι το επιχείρημα της πίστης μας. Δεν είναι το γεγονός ότι αυτό το λείψανο, αυτό το κόκαλο, είναι πραγματικά από από τον άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή με κάποιον τρόπο να επηρεάζει τη σύγχρονη ζωή μας, το προσωπικό μας πεπρωμένο. Γνωρίζουμε από την ιστορία της Εκκλησίας ότι, αν αυτό λείψανο είναι από τον άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, τότε έχουμε μια μεγαλύτερη εγγύηση ότι η αδύναμη προσευχή μας θα έχει περισσότερα αποτελέσματα εδώ από ό, τι σε άλλο τόπο.

Το σημείο όπου θέλουμε να καταλήξουμε είναι να δείξουμε ότι δεν είναι μόνο εφικτό, αλλά και χρήσιμο να προσευχόμαστε μπροστά σε άγια λείψανα. Έχουμε αρκετά στοιχεία που να δείχνουν ότι υποστηρίζουν την προσευχή μας. Ο Θεός και οι άγιοι οι ίδιοι μάς δίνουν αρκετά επιχειρήματα. Ωστόσο, ακόμη και αν καλώ προσκυνητές σε αυτά τα ιερά μέρη, προσωπικά, δεν τολμώ να επιβάλω αυτό το σέβας ως μια βεβαιότητα. Μόνο το σύνολο της Εκκλησίας μπορεί να το εξουσιοδοτήσει αυτό. […]“

(παρμένο από: http://www.roadtoemmaus.net/back_issue_articles/RTE_25/A_CITY_OF_SAINTS.pdf, “A CITY OF SAINTS: THE FORGOTTEN RELIQUARIES OF PARIS”;
Road to Emmaus Vol. VII, No. 2 (#25))

[***Σημείωση: Όπως γράφει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στον “Συναξαριστή” του για την γιορτή της μετακομιδής του λειψάνου του αγίου Νικολάου (20 Μαϊου): «Διά τούτο ευδόκησεν ο Θεός να σηκωθούν από εκεί τα άγια λείψανα του μεγάλου Πατρός ημών Nικολάου, και να μεταφερθούν εις την πολυάνθρωπον πολιτείαν την ονομαζομένην Mπαρ, ήτις ευρίσκεται εις την Iταλίαν. Ένα μεν, διά να μη μείνουν τα λείψανα τοιούτου Aγίου άτιμα και άδοξα, και άλλο δε, διά να απολαύση και η Δύσις τα τούτου θαυμάσια, ήτις ακόμη δεν είχε πέση εις τας αιρέσεις και κακοδοξίας, αλλ’ ήτον Oρθόδοξος, και ενωμένη με την Aνατολικήν Eκκλησίαν.” (http://www.snhell.gr/references/synaxaristis/search.asp)

(και τώρα οι ταπεινές μου απόψεις…) (σημείωση του μεταφραστή: δηλαδή του ιστολογίου Full of Grace and Truth)

Αυτά και τα παρόμοια συναισθήματα που προαναφέρθηκαν δεν δείχνουν να αποδέχονται καθόλου την αφαίρεση των ιερών ορθοδόξων λειψάνων (συμπεριλαμβανομένης εκείνης κατά την λεηλασία της Κωνσταντινούπολης) και τη μεταφορά τους σε ξένα και ακόμα και ετερόδοξα μέρη, αλλά φαίνεται να επαναλαμβάνουν ότι κανείς μας δεν γνωρίζει τον άπειρο νου του Θεού, και το τί ευδοκεί το ανεξιχνίαστο θέλημά Του. Ίσως θα έπρεπε επίσης να δείχνουμε ταπεινοφροσύνη, μετάνοια και καρτερία στις διάφορες δοκιμασίες που επιτρέπονται από το Θεό εξαιτίας των πολλών αμαρτιών μας. Εν πάση περιπτώσει, ας ευχαριστήσουμε τον Θεό εν τέλει για τις αμέτρητες υλικές και πνευματικές ευλογίες που συνεχίζουμε να λαμβάνουμε από Αυτόν σε αφθονία.]

Πηγή: Περιοδικό “Road to Emmaus: A Journal of Orthodox Faith and Culture” (ιστοσελίδα http://www.roadtoemmaus.net/). Αναδημοσίευση από http://full-of-grace-and-truth.blogspot.com/2009/08/head-of-precious-forerunner-in-amiens.html.

πηγή

Διαβάστε και εδώ τον βίο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου

Πηγή: http://kotsarikos.com/

Επιστήμη, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θεωρίες, Λαογραφία, Μυστική Αθήνα & Αττική, Παράξενα, Συνεντεύξεις

Η χρονοπύλη του Γυθείου


Η χρονοπύλη του Γυθείου
Η χρονοπύλη του Γυθείου

ΠΗΓΗ: http://www.paranormap.net/article/4834

Ημερομηνία: 13/12/2011
Καταχωριτής: ARAGORN

Αφιερώματα, Διάφορα, Ιστορία, Λαογραφία, Μυστήρια του Κόσμου, Μυστική Αθήνα & Αττική, Νεράϊδες/ Ξωτικά, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παράξενα

Η μυστική δίοδος του Παναθηναϊκού Σταδίου και άλλα τινά…


Η μυστική δίοδος του Παναθηναϊκού Σταδίου και άλλα τινά…

Η ζωή χρειάζεται και λίγη μαγεία. Εχει, όμως, και πολλή δεισιδαιμονία, πολλές προλήψεις. Oλα αυτά πηγάζουν από τη στάση του ανθρώπου απέναντι στο μυστήριο της ζωής, λέει η αρχαιολόγος Ολγα Βογιατζόγλου, η οποία μίλησε στους Φίλους του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου για το μεγαλύτερο κέντρο των ξωτικών: την Αθήνα!Οι φυλακές Σωκράτους το 1890

Οι φυλακές Σωκράτους το 1890

Η κ. Βογιατζόγλου εξήγησε πως η μαντική, η μαγεία, τα όνειρα, τα οράματα, οι προφητείες και οι χρησμοί σχετίζονται όλα με τους δαίμονες, τους καλούς και τους κακούς.

Οι φυλακές Σωκράτους το 1890 (πάνω) και η μυστική δίοδος του Παναθηναϊκού Σταδίου το 1895 (κάτω)

Οι φυλακές Σωκράτους το 1890 (πάνω) και η μυστική δίοδος του Παναθηναϊκού Σταδίου το 1895 (κάτω)

Ενα κολωνάκι «έδωσε το όνομά του στη γνωστή συνοικία. Βρισκόταν στη Δεξαμενή δίπλα ακριβώς στο Αδριάνειο Υδραγωγείο. Ο στυλίσκος με την ομφαλόσχημη κεφαλή έχει στα πλάγια βαθιές εντορμίες, για να μη γλιστρούν τα ρούχα των ασθενών που κρέμονταν από αυτό και για να δένονται τα κορδελάκια.
Το συμβολικό κολωνάκι μεταφέρθηκε το 1938 στην πλατεία Φιλικής Εταιρείας και σήμερα βρίσκεται ακόμη εκεί με ξεχασμένες μάλλον τις ιδιότητές του, αν κρίνει κανείς από την αδιάφορη θέση την οποία του επεφύλαξαν οι αναμορφωτές της πλατείας το 2004», τόνισε η ομιλήτρια.
Η Τρύπα του Παναθηναϊκού Σταδίου ήταν από τα γνωστότερα κέντρα λατρείας των Μοιρών, στις οποίες κάθε ημέρα οι νεανίδες προσέφεραν πλακούντες με μέλι και αλάτι. Εδώ κατά την παράδοση έρχονταν μάγισσες, που τις θυελλώδεις νύχτες ξεπετάγονταν από τους αφρούς της θάλασσας και από τις αμμουδιές του Φαλήρου.
«Την εποχή του Αδριανού», λέει ο περιηγητής Ντόντγουελ, «αυτό το υπόγειο πέρασμα στο νοτιοανατολικό ακρότατο σημείο του σταδίου ήταν η είσοδος των κτηνών για τα αιματηρά θεάματα που ο ίδιος εισήγαγε στους Αθηναίους».
Το γνωστότερο, όμως, ενδιαίτημα των Μοιρών, των Καλοκυράδων, στην Αθήνα ήταν το εντυπωσιακό τρίχωρο σπήλαιο του λόφου των Μουσών, γνωστό στην εποχή του Ντόντγουελ ως «λουτρά» ή «Φυλακές Σωκράτους».
Ο Πουκεβίλ δηλώνει ότι αδυνατεί να επιβεβαιώσει την άποψη ότι πρόκειται για τις φυλακές του Αρείου Πάγου, μας μεταφέρει, όμως, μία ζωντανή σκηνή. Μέσα στη σπηλιά βρήκε μια προσφορά νεαρής Αθηναίας, που ήθελε να μάθει αν θα παντρευόταν μέσα στη χρονιά.
«Μια και κάποιος από την παρέα μας πήρε μαζί του τη μυστικιστική προσφορά και επειδή είναι ευνοϊκό σημάδι όταν αυτή εξαφανίζεται, θα γίνει πιστευτό πως οι καλές θεές έκαναν δεκτό το αίτημα της κοπέλας. Απομένει να μάθουμε αν η Αθηναία παντρεύτηκε».

  • Δεισιδαίμον πνεύμαΤο δεισιδαίμον πνεύμα της ελληνικής ψυχής, το οποίο ο Αριστοφάνης έβλεπε να επιβιώνει στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, επικυρώνεται και από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία.

Αγγελική Κώττη

ΠΗΓΗ: http://echedoros.blogspot.com/2010/04/blog-post_8019.html

Αγιολόγιο, Λαογραφία, Ορθοδοξία

Ρητά του Γέροντα Πορφυρίου


Ρητά του Γέροντα Πορφυρίου

    • Όταν η ψυχή είναι ταραγμένη, θολώνει το λογικό και δε βλέπει καθαρά. Μόνο, όταν η ψυχή είναι ήρεμη, φωτίζει το λογικό, για να βλέπει καθαρά την αιτία κάθε πράγματος.
    • Η ψυχή είναι πολύ βαθιά και μόνο ο Θεός τη γνωρίζει.
    • Γιατί να κυνηγάμε τα σκοτάδια; Να, θα ανάψουμε το φως και τα σκοτάδια θα φύγουν μόνα τους. Θα αφήσουμε να κατοικήσει σ’ όλη την ψυχή µας ο Χριστός και τα δαιμόνια θα φύγουν μόνα τους.
    • Όταν έρθει μέσα μας ο Χριστός, τότε ζούμε μόνο το καλό, την αγάπη για όλο τον κόσμο. Το κακό, η αμαρτία, το μίσος εξαφανίζονται μόνα τους, δεν μπορούν, δεν έχουν θέση, να μείνουν.
    • Να µην ενδιαφέρεσαι αν σε αγαπούν, αλλά αν εσύ αγαπάς το Χριστό και τους ανθρώπους. Μόνο  έτσι  γεμίζει η ψυχή.
    • Στην ψυχή, που όλος ο χώρος της είναι κατειλημμένος από το Χριστό, δεν μπορεί να µπει και να κατοικήσει ο διάβολος, όσο κι αν προσπαθήσει, διότι δεν χωράει, δεν υπάρχει κενή θέση γι’ αυτόν.
    • Ο σκοπός μας δεν είναι να καταδικάζουμε το κακό, αλλά να το διορθώνουμε. Με την καταδίκη ο άνθρωπος μπορεί να χαθεί, με την κατανόησηκαι βοήθεια θα σωθεί.
    • Το κακό αρχίζει από τις κακές σκέψεις. Όταν πικραίνεσαι και αγανακτείς, έστω µόνο µε τη σκέψη, χαλάς  την πνευµατική ατµόσφαιρα. Εµποδίζεις το ’γιο Πνεύµα να ενεργήσει και επιτρέπεις στο διάβολο να μεγαλώσει το κακό. Εσύ πάντοτε να προσεύχεσαι, να αγαπάς και να συγχωρείς, διώχνοντας από μέσα σου κάθε κακό λογισµό.
    • Ο άνθρωπος του Χριστού πρέπει ν’ αγαπήσει το Χριστό, κι όταν αγαπήσει το Χριστό, απαλλάσσεται απ’ τό διάβολο, από την κόλαση και από το θάνατο.
      • Να προσεύχεσαι χωρίς αγωνία, ήρεμα, µε εμπιστοσύνη στην αγάπη  και την πρόνοια του Θεού.
      • Δεν πρέπει να πολεμάτε τα παιδιά σας, αλλά τον σατανά που πολεµά τα παιδιά σας. Να τους λέτε λίγα λόγια και να κάνετε πολλή προσευχή.
      • Η προσευχή κάνει  θαύματα. Δεν πρέπει η μητέρα  να αρκείται στο αισθητό χάδι στο παιδί της, αλλά να ασκείται στο πνευματικό χάδι της προσευχής.
      • Η σωτηρία του παιδιού σας περνάει μέσα από τον εξαγιασμό το δικό σας.
      • Ο αγιασμός δεν είναι ακατόρθωτο πράγμα, είναι μάλιστα εύκολος, φθάνει εσείς να αποκτήσετε ταπείνωση και αγάπη.
      • Αν θέλεις μπορείς να αγιάσεις και μέσα στην Οµόνοια.
 
  • Να παρακαλάς το  Θεό να συγχωρήσει τις  αμαρτίες σου. Κι ο Θεός, επειδή θα τον παρακαλάς πονεμένος και ταπεινωμένος, θα σου συγχωρήσει τις αμαρτίες σου και θα σε κάνει καλά  και στο σώμα.
  • Όταν προσεύχεσαι,  να ξεχνάς την σωματική σου αρρώστια, να την αποδέχεσαι σαν κανόνα, σαν επιτίμιο, για την άφεση των αμαρτιών σου. Για τα παραπέρα µην ανησυχείς, άφησέ τα στο Θεό κι ο Θεός ξέρει τη δουλειά Του.
  • Οι ασθένειες µας βγάζουν σε καλό, όταν τις υπομένουμε αγόγγυστα, παρακαλώντας το Θεό να µας συγχωρήσει τις αμαρτίες και δοξάζοντας το όνομά Του.
  • Η  μεγάλη λύπη και η στενοχώρια δεν είναι από το Θεό, είναι παγίδα του διαβόλου.
  • Να γεμίσεις την ψυχή σου με Χριστό, με θείο έρωτα, µε χαρά. Η χαρά του Χριστού θα σε γιατρέψει.
  • Ο Θεός φροντίζει ακόμη και για τις πιο μικρές λεπτομέρειες της ζωής µας. Δεν αδιαφορεί για µας, δεν είμαστε µόνοι στον κόσµο.
  • Ο Θεός µας αγαπάει πολύ, µας έχει στο νου  Του κάθε στιγμή και µας προστατεύει. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό και να µή φοβούμαστε τίποτε.
 –Μόνο η χάρη του Θεού, µόνο η αληθινή αγάπη µας, που θυσιάζεται μυστικά για τους άλλους, μπορεί να σώσει και τους άλλους και µας.
  • Η αγάπη χρειάζεται θυσίες. Να θυσιάζουµε ταπεινά κάτι δικό µας, που στην πραγµατικότητα είναι του Θεού.
  • Ευτυχία μέσα στο γάμο  υπάρχει, αλλά απαιτεί μια προϋπόθεση: να έχουν αποκτήσει οι σύζυγοι πνευματική περιουσία, αγαπώντας το Χριστό και τηρώντας τις εντολές Του. Έτσι θα φτάσουν να αγαπιούνται αληθινά μεταξύ τους και να είναι ευτυχισµένοι.
  • Είναι προτιµότερο να αποτύχεις σαν λαϊκός, παρά σαν µοναχός.
  • Ο ορθόδοξος ασκητισμός δεν είναι µόνο για τα  μοναστήρια, αλλά και για τον κόσµο.
  • Πολλοί λένε ότι η χριστιανική ζωή είναι δυσάρεστη και δύσκολη, εγώ λέω ότι είναι ευχάριστη και εύκολη, αλλά απαιτεί  δυο προϋποθέσεις:ταπείνωση και αγάπη.
  • Αν έρθει η χάρη του Θεού, όλοι και όλα αλλάζουν, έλα όμως που για να έρθει, χρειάζεται πρώτα να ταπεινωθούµε!
  • Μπορεί  κάποιος να μιλάει για τις αμαρτίες του  και να είναι υπερήφανος κι άλλος να μιλάει για τις αρετές του και να είναι ταπεινός.
  • Να είμαστε ταπεινοί, αλλά να μην ταπεινολογούμε. Η ταπεινολογία είναι παγίδα του διαβόλου, πού φέρνει την απελπισία και την αδράνεια, ενώ η αληθινή ταπείνωση φέρνει την ελπίδα και την εργασία των εντολών του Χριστού.
  • Δε γίνεται κανείς χριστιανός µε την τεμπελιά, χρειάζεται δουλειά, πολλή δουλειά.
  • Το παν είναι να αγαπήσει ο άνθρωπος το Χριστό και όλα τα προβλήματα τακτοποιούνται.
  • Και τώρα το ’γιο Πνεύμα θέλει να μπει στις  ψυχές µας, όπως και τότε, αλλά   σέβεται την ελευθερία µας, δε θέλει να την παραβιάσει. Περιμένει να του ανοίξουμε µόνοι µας την πόρτα και τότε θα μπει στην ψυχή  µας και θα την µεταµορφώσε. Όταν έρθει και κατοικήσει σ’ όλο το χώρο της ψυχής µας ο Χριστός, τότε φεύγουν όλα τα προβλήματα, όλες οι πλάνες, όλες οι στενοχώριες. Τότε φεύγει και η αµαρτία.
  • Επιλογή από το βιβλίο του Κων. Γιαννιτσιώτη:
    Κοντά στο γέροντα Πορφύριο 

    Έκδοση Ιερού Γυναικείου Ησυχαστηρίου:

    “Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος”

    Αθήναι 1995/angelfire

Πηγή: http://proskynitis.blogspot.com/2011/10/blog-post_1862.html#more
Ελλάδα, Λαογραφία, Νεράϊδες/ Ξωτικά, Παράξενα

Νεραϊδόσπηλιο Αστρακών Κρήτης: οι νεράιδες του φαραγγιού!


Συντάκτης: Ελένη Αλειφέρη

 Νεράιδες, ονομασία που προέρχεται από τις αρχαίες Νηρηίδες, ξυπνούν τα μεσάνυχτα και κατευθύνονται προς τις πηγές. Οι λεπτές οπτασίες με τα μακριά μαλλιά πλένονται και τραγουδούν, μαγεύοντας όποιον βρίσκεται κοντά.

Χορεύουν και λικνίζουν τα αισθησιακά κορμιά τους σε ρυθμούς που επιβάλλει η νύχτα. Αλίμονο σ’ αυτόν που θα ανακαλύψει τα καλά κρυμμένα μυστικά τους: Χάνει τα λογικά του και θεωρείται νεραϊδοπαρμένος ή νυμφόληπτος.

Οι νεράιδες του Καρτερού Κρήτης.

Όπου σταθούν και όπου βρεθούν, αφήνουν τα ανεξίτηλα σημάδια τους. Στο Νεραϊδόσπηλιο των Αστρακών, το οποίο είναι  μέσα στο φαράγγι του Καρτερού Κρήτης, εδώ και χρόνια υπάρχουν ιστορίες για “νεράιδες” (στη φωτογραφία βλέπετε την είσοδο του Σπηλαίου).

Τα μικροσκοπικά πλάσματα χρησιμοποιώντας τις μαγικές τους ικανότητες, εκπληρώνουν κάθε επιθυμία των θνητών που προσπαθούν να πιουν από το “αθάνατο” νερό τους. Λένε ότι όποιος ξεδιψάσει από το σπήλαιο αυτό, διώχνει μια για πάντα λύπες και δυσάρεστα γεγονότα!

Οι θυγατέρες του Νηρέα με ξέπλεκα μαλλιά επιλέγουν τη σκοτεινή σπηλιά της Κρήτης. Υφαίνουν το άσπρο πέπλο τους και λουσμένες από το φως της νεότητας προκαλούν κάθε στοιχείο της φύσης. Με κινήσεις αέρινες και όψη γλυκιά πασπαλίζουν το μεταφυσικό τόπο με μελωδίες ανώτερες ίσως από αυτές των Σειρήνων, αποπροσανατολίζουν τους αλαφροΐσκιωτους και τους σαββατογεννημένους. Σαν από θαύμα, εξ ουρανού δίνουν λύσεις σε προβλήματα και σκορπούν τη χαρά. Άραγε η φωνή τους να μοιάζει με αυτή των θνητών, ή μιλούν τη γλώσσα των νεράιδων,  τα “γεραγιδίστικα” όπως ονομάζονται;

 Τα “δάκρυα της Νεράϊδας”.

 Γύρω από το Νεραϊδοσπήλαιο των Αστρακών υπάρχουν οπές και σχισμές από τις οποίες αναβλύζει το μαγεμένο ύδωρ και συνοδεύεται από ένα ελαφρύ κλάμα που εμφανίζεται μετά από έντονη βροχόπτωση.

Το ανεξήγητο φαινόμενο που συμβαίνει συχνά πυκνά σήμερα, προέρχεται από τα “Δάκρυα της Νεράιδας”. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, μετά από πλημμύρες, τα νερά θολώνουν. Παρόλο που τα χρόνια κυλούν, η χημική σύσταση δεν μπορεί να αναλυθεί. Ίσως να μην επιθυμούν οι καλλονές του σπηλαίου να μάθουμε τη σύστασή τους…

Μεγάλης ηλικίας αγρότες ομολογούν πως κατάφεραν να εντοπίσουν τις Καλές Κυράδες που γελούσαν ασταμάτητα μεταξύ τους. Μιλούν για αερικά, για πλάσματα που προέρχονται από έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Οι Καλούδες, ή Ξωνέρια, ή Καλομοίρες συνομιλούν μεταξύ τους τηλεπαθητικά, γεγονός που δικαιολογεί το γεγονός ότι η περίεργη ομιλία μοιάζει με στιγμιαία ηχώ, σύμφωνα με τις μαρτυρίες.

Ουδείς δεν μπορεί να μιλήσει με σιγουριά εάν πρόκειται για την αληθινή ύπαρξη των άυλων οντοτήτων που ταράζουν τα ήρεμα νερά της τοπικής κοινωνίας. Οι πιο ορθολογιστές κάνουν λόγο για ήχους που βγαίνουν από τις δεκάδες οπές του σπηλαίου και δημιουργούν την ψευδάισθηση της ομιλίας! Ωστόσο οι νεράιδες αποτελούν παράδοση για την περιοχή. Πολλοί επιλέγουν το συγκεκριμένο προορισμό για να μετατρέψουν το παιδικό όνειρο σε αληθινό: Να δουν το κόσμο των αερικών! Οι χωρικοί τον είδαν. Οι επισκέπτες όμως;

Πηγή: pyles.tv

Θεωρίες, Ιστορία, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι, Ουφολογία, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Υπερβατικές Εμπειρίες

Στείλτε μας την ιστορία σας! by xgrt.gr


Με την πάροδο του χρόνου, ιστορίες παιρνούν από γενιά σε γενιά, από τόπο σε τόπο, από παππού σε εγγόνια και ούτο καθεξίς. Κατά το πέρασμα του χρόνου, περνάει και η ζωή μας, με άγχη, υποχρεώσεις, προβλήματα με αποτέλεσμα να μην αντιλαμβανόμαστε τι πραγματικά γίνεται γύρω μας! Ιστορίες παράξενες, τρομακτικές και μη, πνευματικές και άλλες, δίνουν και παίρνουν εδώ και αιώνες, ακόμη και χιλιετίες. Όπως μπορεί να διαπιστώσει κάποιος που θα ασχοληθεί στο μέλλον ή ασχολείται ήδη με την μεταφυσική, παραφυσική, υπερφυσική, ανεξήγητα φαινόμενα κλπ. οι περισσότερες ”παραμυθένιες” και εντυπωσιακές ιστορίες, είναι οι βιωματικές (αυτές που βιώνουμε) και η παραδοσιακές(αυτές που ακούμε από γενιά σε γενιά από τους παππούδες μας). Πόσες φορές και πόσες νύχτες δεν έχουμε καθήσει βράδια αξημέρωτα με φίλους μας μοιράζοντας τις εμπειρίες μας αλλά και όσα έχουμε ακούσει ανά καιρούς. Αν θέλετε να μοιραστείτε και εσείς την ιστορία σας από κάποια μεταφυσική δραστηριότητα ή κάτι παράξενο που βιώσατε μπορείτε να μας αποστείλετε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομίου στο genesisresearch@yahoo.gr ή χρησιμοποιήστε την φόρμα επικοινωνίας μας. Αν θέλετε να μας διηγηθείτε μια ιστορία περίεργη, ανεξήγητη, αλλόκοτη, μεταφυσική, ιστορία που σας έλεγαν οι παππούδες σας ή βιώσατε εσείς οι ίδιοι, στείλτε μας και η καλύτερη θα δημοσιοποιηθεί στο website μας στη σελίδα ‘Ιστορίες’. Περιμένουμε τις πιο εντυπωσιακές ιστορίες σας!

Θρησκείες, Θεωρίες, Ιστορία, Λαογραφία, Παράξενα

Nephilim


Οι Νεφελίμ ήταν μια προκατακλυσμιαία φυλή, που στη Βίβλο αναφέρονται ως γίγαντες. Ήταν, όπως λέγεται, τα παιδιά που γεννήθηκαν από τις «κόρες των ανθρώπων», και τους «Υιούς του Θεού». Είναι υψίστης σημασίας να σημειωθεί ότι αναφέρονται σχεδόν ταυτόχρονα με τη δήλωση του Θεού ότι θα κατάστρεφε τη γη με πλημμύρα και φαίνεται απ’ αυτή τη σχέση ότι η επίδρασή τους στο ανθρώπινο γένος ήταν μια απ’ τις βασικές αιτίες που προκάλεσαν την καταστροφή.

Διαβάζουμε στο βιβλίο της Γένεσις 6:1-7
1 Όταν οι άνθρωποι άρχισαν να αυξάνονται αριθμη τικά πάνω στη γη και γεννούσαν κόρες,
2 Οι γιοι του Θεού είδαν ότι οι κόρες των ανθρώπων ήταν όμορφες και παντρεύτηκαν όσες απ’ αυτές διάλεξαν.
3 Τότε ο ΚΥΡΙΟΣ είπε, «Το Πνεύμα Μου δε θα μείνει με τον άνθρωπο για πάντα, καθώς αυτός είναι θνη τός. Οι μέρες του θα είναι εκατόν είκοσι χρόνια.»
4 Οι Νεφελίμ ήταν στη γη εκείνες τις μέρες – καθώς και μετά – όταν οι γιοι του Θεού πήγαν στις κόρες των ανθρώπων και έκαναν μαζί τους παιδιά. Ήταν οι ήρωες απ’ τα αρχαία χρόνια, άντρες ξακουστοί.
5 Ο ΚΥΡΙΟΣ είδε πόσο μεγάλη είχε γίνει η κακία του ανθρώπου στη γη, και ότι κάθε διάθεση των σκέψεων της καρδιάς του ήταν πάντα μόνο πονηρή.

Οι Νεφελίμ ήταν μια φυλή γιγάντων που προέκυψε απ’ τη σεξουαλική ένωση των υιών του Θεού (ενδεχομένως έκπτωτων αγγέλων) με τις κόρες των ανθρώπων. Μεταφρασμένο απ’ τα Εβραϊκά κείμενα, το «Nephilim» σημαίνει «έκπτωτοι». Ήταν ξακουστοί για τη δύναμή τους, την ανδρεία τους, καθώς και μια μεγά λη ικανότητα για αμαρτίες.

Η προέλευση των Νεφελίμ ξεκινά με μια ιστορία των έκπτωτων αγγέλων. Ο Shemhazai (Σεμχαζάι), ένας υψηλόβαθμος άγγελος, ηγήθηκε μιας σχισματικής ομάδας αγγέλων που κατέβηκε στη γη για να καθοδηγήσει τους ανθρώπους στο δίκαιο δρόμο. Η καθοδήγηση αυτή συνεχίστηκε για μερικούς αιώνες, αλλά σύντομα οι άγγελοι άρχισαν να αποζητούν τις γήινες γυναίκες. Μέσα στη λαχτάρα τους, οι έκπτωτοι άγγελοι οδήγησαν τις γυναίκες στη μαγεία και τα ξόρκια, ζευγάρωσαν μαζί τους και δημιούργησαν υβριδικούς απογόνους. Η δύναμή τους ήταν αξιοθαύμαστη και οι ορέξεις τους τεράστιες. Αφού καταβρόχθισαν όλα τα αποθέματα του ανθρώπινου γένους, άρχισαν να καταναλώνουν και τους ίδιους τους ανθρώπους. Οι Νεφελίμ επιτίθονταν στους ανθρώπους και τους καταπίεζαν και ήταν η αιτία που προκάλεσε μαζική καταστροφή στη γη.

Δύο κείμενα ουσιαστικής σημασίας για την ιστορία των Νεφελίμ, η Βίβλος και οι Πάπυροι της Νεκράς Θάλασσας, αναφέρουν διάφορα ονόματα γι’ αυτούς. Σε διάφορα κομμάτια παραθέτονται τα διαφορετικά είδη αυτών των γιγάντων. Αναφέρονται με πολλούς τρό πους, ως Enim, ή «Τρόμοι» (Γέν.14:5, Δευτ.2:1Ο), Rephaim, ή «Αυτοί που Προκαλούν Εξασθένιση» ή «Οι Νεκροί» (2
Σαμ.23:13, 1 Χρον.1Ι:15), Gibborim, ή «Γιγάντιοι Ήρωες» (Ιώβ 16:4), Zamzummim, ή «Επιτυχόντες» (Δευτ.2: 10), Anakim, ή «Μακρυλαίμηδες» (Δευτ.2:1Ο, Ιώβ 11:22, 14:15) και Awwim ή «Κατ αστροφείς» και «Φίδια».

Στα κείμενα αυτά αναφέρονται επίσης και άλλοι γίγαντες, όπως ο Γολιάθ (2 Σαμ.21: 19), ένας γίγαντας με δώδεκα δάχτυλα στα χέρια και δώδεκα στα πόδια, που αναφέρεται ως ένας απ’ τους Rephaim (2 Σαμ.21 :20), κι ένας ψηλός Αιγύπτιος (1 Χρον.11 :23). Το κείμενο των Αριθμών 13:26-33 περιγράφει τους Νεφελίμ της Χαναάν που είδε ο Ιησούς και αργότερα άλλοι Εβραίοι κατάσκοποι. Επιπλέον, σύμφωνα με τις Ιουδαϊκές λαϊκές παραδόσεις, κάποιος απ’ τους Νεφελίμ, ο Arba, έχτισε μια πόλη, τη Kiriath Arba, που ονομάστηκε έτσι απ’ τον ιδρυτή της και σήμερα είναι γνωστή ως Χεβρώνα.

Η κακοήθεια των Νεφελίμ έφερε μαζί της κι ένα βαρύ φόρο αίματος. Το Γένεσις 6:5 αναφέρεται στη δια φθορά που είχαν επιφέρει οι Νεφελίμ ανάμεσα στους ανθρώπους και στους εαυτούς τους: «ο Κύριος είδε πόσο μεγάλη είχε γίνει η κακοήθεια του ανθρώπου στη γη … » Η σατανική τους ανταρσία είχε ξεσηκώσει τόσο την οργή, όσο και τη λύπη του Θεού. Έτσι ο Θεός έστειλε τον άγγελο Γαβριήλ να ανάψει έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στους Νεφελίμ.

Επέλεξε, επίσης, τον Ενώχ, έναν δίκαιο άνθρωπο, για να ενημερώσει τους έκπτωτους αγγέλους για την απόφαση που είχε πάρει γι’ αυτούς και τα παιδιά τους. Ο Θεός δεν άφηνε καθόλου ήσυχους τους έκπτωτους αγγέλους, καθώς δεν μπορούσαν να σηκώσουν τα μάτια τους στον ουρανό και αργότερα επρόκειτο να αλυσοδεθούν. Το τέλος των Νεφελίμ ήρθε με τον πόλεμο που πυροδότησε ο Γαβριήλ, στον οποίο οι γίγαντες τελικά αφάνισαν ο ένας τον άλλο.

link http://en.wikipedia.org/wiki/Nephilim

Από το βιβλίο “Τα μυστικά του τρίτου Ναού του Σολομώντος” ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
————————-
Η εδρα των Νεφελιμ βρισκεται στην ερημο Τακλα Μακαν, στην επαρχια Ξιν Γιανγκ, στην Βορεια Κινα. Το ονομα Τακλα Μακαν στην τοπικη γλωσσα σημαινει μπαινεις μεσα αλλα δεν βγαινεις εξω. Εκει λοιπον υπαρχει μια παναρχαια και τεραστιων διαστασεων πυραμιδα που στην κορυφη της καποτε υπηρχε ο ναος του Βααλ. Κατω λοιπον απο την αρχαια αυτη πυραμιδα η οποια ονομαζεται Λευκη Πυραμιδα, υπαρχει μια υπογεια πολιτεια που ονομαζεται Μαχ-Τανε που στην γλωσσα των Ναχρμπεν σημαινει Λευκη Πολιτεια. Το Λευκο Αδελφοτατο για το οποιο και οι γεροντες του Αγιου Ορους γνωριζουν. ειναι ουσιαστικα ενα 12μελες συμβουλιο το οποιο αποτελειται απο Νεφελιμ και αλλους αρχεγονες δαιμονες οι οποιο ειναι ο Αζαζελ, ο Αζαζελον, ο Αζαραντελ και ο Αζαελ. Στους τεσσερις αυτους δαιμονες-αγγελους, θα δοθει εξουσια να κανουν μεγαλες καταστροφες πανω στην γη στα εσχατα χρονια.

Σε συνδιασμο με την ιστορια και την προφητεια του Αγιο Ανδρεα
δες εδω http://www.inout.gr/showthread.php?t=16220
ο Αλεξανδρος εκλεισε τους Νεφελιμ, τα ρυπαρα εθνη δηλαδη, κατω απο πυλες (δηλαδη κατω απο την Λευκη Πυραμιδα) το 326π.χ. καθώς και πύλες που βρίσκονται στην Ινδια. Να τονισω οτι πυλες υπαρχουν και σε αλλα μερη της γης, οπως και στο Βορειο Πολο. Για την ακριβεια εκλεισε 72 βασιλεις οπως μας λεει ο Αγιος Ανδρεας. Αυτα λοιπον οι Βασιλεις ειναι που θα βγουν εξω στα εσχατα χρονια μαζι με τους ακολουθους τους και θα βασανιζουν το κοσμο. Δεν θα τον σκοτωνουν αλλα θα τον βασανιζουν μεχρι να δεχτουν το σφραγισμα. Ο Αγιος Ανδρεας μιλαει οτι η εξοσια τους πανω στην γη θα κρατησει για 660 ημερες ενω στο χωριο που ακολουθει απο την Αποκαλυψη γινεται λογος για 5 μηνες μονο, δηλαδη για 150 ημερες, γιατι ο κοσμος δεν θα αντεχει περισσοτερο. Φανταστείτε τι εχουμε να τραβηξουμε δηλαδη.

[Αποκάλυψη Κεφ. Θ΄10 : και εχουσιν ουρας όμοίας σκορπίοις και κέντρα, και εν ταίς ουραίς αυτών εξουσίαν εχουσι του αδικησαι τους ανθρώπους μηνας πέντε]

Αν διαβασετε στην προφητεια του Αγιου Ανδρεα, λεει πως Θά τρώνε ζωντανούς τούς άνθρώπους καί θά πίνουν τό αίμα τους. Θά καταβροχθίζουν έπίσης μέ μεγάλπ ηδoνή μύγες, βατράχους, σκυλιά καί κάθε άκαθαρσία. Άλλοίμονο στίς περιοχές, απ’ οπου θά περάσουν!

Πανω σε αυτο εχω να σας πω οτι συμφωνα με πηγες, οι Νεφελιμ εχουν εκτροφεια κλωνοποιημενων ανθρωπων που τους χρησιμοποιουν σαν δουλους και σαν τροφη. Ξαφνιαζεστε ε; Για τους Νεφελιμ οι ανθρωποι δεν ειναι τιποτα αλλο απο εκτρεφομενα ζωα και στην γλωσσα τους μας λενε Γκοϊμ, που σημαινει καταναλωσιμος.

Οι Νεφελιμ, δεν μπορουν να βγουν απο τις πυλες, παρα μονο οι πολυ πνευματικα ισχυροι απο αυτους, οταν καποιος τους καλεσει οπως γινεται και με το καλεσμα απλων δαιμονων. Την επανοδο τους στη γη την ονομαζουν Μεγαλη Επιστροφη. Τις πυλες αυτες θα ανοιξει ο αντιχριστος στα εσχατα χρονια. Δεν ειναι τυχαιο που εχει ειπωθει οτι οι μαρτυρες αυτων των χρονων θα ειναι οι μεγαλυτεροι ολων των εποχων…

Τα ονοματα των 72 Βασιλειαδων ειναι τα ακολουθα: Βάαλ, Αγάρης, Βασσαγός, Μαρμπάς, Σαμιγκινά, Βαλεφόρ, Βαρβάτος, Αμούν, Μπουέρος, Παίμων, Γουσίων, Μπέλεθ, Σίτρι, Λεράζ, Μπάλαμ, Καμίων, Ελιγών, Βότις, Ζεπάρ, Βαθήν, Σάλλος, Μάραξ, Πούρσων, Ίπος, Ναβήριος, Αίημ, Γκλάσια Λαμπολάς, Μπιούν,Μπερίθ, Ρονοβέ, Φορνέας, Άσταρωθ, Φόρας, Ασμουδαίος, Γκεάπ, Φορφούρ, Μαρχωσιάς, Στόλας, Φοίνιξ, Χάλφας, Μάλφας, Ραούμ, Φωκαλόρ, Βεπάρ, Σαξ, Σαμπνόκ-Ρα, Βινέ, Μπιφρόνς, Βουάλ, Χααγκεντί, Κροσσέλ, Φουρκάς, Μουρμούρ, Ορομπάς, Γκρεμορύ, Οσέ, Αλλόκες, Οριάς, Βαπουλά, Ζαγκάν, Βαλάκ, Αντράλ, Χαουρές, Ανδρέαλφος, Κιμεγές, Αμδουσιάς, Βελιάλ, Ντεκαράμπια, Αμύ, Σήρε, Δανταλίων και Ανδρομάλιος.

Κάθε ενας απο αυτους διευθυνει και ενα συγκεκριμενο τομεα πανω στην γη, απο τις θετικες επιστημες μεχρι τις βιομηχανιες καλλυντικών και ρουχων. Ελεγχουν την show biz, την πορνεια, τα ναρκωτικα μεχρι τις παιδικες τροφες. Τιποτα δεν δοιηκειται απο τις κυβερνησεις μας. Οι πολιτικοι που τις αποτελουν ειναι απλα μαριονετες και εκτελουν τις εντολες τους.

Θελετε τωρα να δειτε πως οι Νεφελιμ ζουν αναμεσα μας; Οριστε λοιπον…
Οι Νεφελιμ καταλαμβανουν σωματα ανθρωπων. Οι Νεφελίμ που «ζουν ανάμεσά μας» είναι χωρισμένοι σε δύο κλάδους. Στους διοικητικούς και στους παρατηρητές. Οι «διοικητικοί» προωθούν τα νομοσχέδια και τα διατάγματά τους στους δήθεν τόπους λήψης αποφάσεων, στα ελεγχόμενα κοινοβούλια και τον ΟΗΕ και τους άλλους διεθνείς οργανισμούς. Λέω ελεγχόμενα κοινοβούλια, επειδή υπάρχουν και εκείνα στα οποία ο έλεγχος δεν είναι απόλυτος.

Οι παρατηρητές, που είναι και οι περισσότεροι, συμμετέχουν στα κέντρα αποφάσεων σε όλο τον κόσμο και κυρίως ζούν σαν απλοί πολίτες σε όλη την υφήλιο για να αφουgκράζονται τον πραγματικό παλμό των λαϊκών μαζών. Μπορεί να είναι ο γείτονας της διπλανής πόρτας, ο φούρναρης της γωνίας, ο ταξιτζής που περνά από μπροστά μας, ο γιατρός που εμπιστευόμαστε και ούτω καθ’ εξής.

Η επιρροη των Νεφελιμ
Οι εργασιακοί νόμοι εξασφαλίζουν τους χαμηλούς μισθούς και το κλείσιμο των μικρών επιχειρήσεων, αφού τα πραγματικά έξοδα μιας επιχείρησης για έναν μισθό 600 ευρώ είναι τουλάχιστον 1100 ευρώ. Πού πάνε τα 500 ευρώ που παίρνει το «κράτος» και δεν παίρνει ο εργαζόμενος;

Καμία κυβέρνηση δεν γνωρίζει τις μακροπρόθεσμες συνέπειες έστω και μετά από δέκα μόνο χρόνια, των νόμων που ψηφίζει και της έρχονται έτοιμοι πακέτο δήθεν από το διεθνές νομισματικό ταμείο για την καλύτερη αξιοποίηση των δανείων που εγκρίνονται για να χορηγηθούν από την παγκόσμια τράπεζα. Όλοι, μα όλοι οι νόμοι, ετοιμάζονται και εγκρίνονται από τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές των Νεφελίμ στη Μαχ-Τανέ. Οι όποιες αλλαγές που τυχόν θα γίνουν τοπικά είναι ανούσιες και εξυπηρετούν ατομικά συμφέροντα.

Η συνθεση της ατμοσφαιρας αλλαζει σταδιακα, αφενος μεν για να εξασφαλισει την θνησιμοτητα των ανθρωπων, αφετερου δε για να βολευει τους Νεφελιμ οταν επιστρεψουν στην επιφανεια.

πηγή: ekfrasis.info

Λαογραφία, Πολιτισμοί

“Στων αμαρτωλών τη χώρα, το Mαρτάπριλο χιονίζει”.


“Στων αμαρτωλών τη χώρα, το Mαρτάπριλο χιονίζει”, έλεγαν οι παπούδες μας και ο φετεινός Μάρτιος βάλθηκε να τους επιβεβαιώσει πανηγυρικά.

Ο σοφός λαός χρησιμοποιεί χρόνια τώρα, δεκάδες παροιμίες που σχετίζονται με τον μήνα Μάρτιο και τις περίεργες καιρικές συνθήκες του.

Το pyles.tv τις συγκέντρωσε και σας τις παρουσιάζει, αφού ο Μάρτης του 2011 αποδεικνύει περίτρανα ότι “οι παλιοί κάτι παραπάνω ήξεραν από εμάς”! Καλή Σαρακοστή σε όλους!

Παροιμιές και φράσεις για το κρύο του Μαρτίου.

  • Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.
  • Σ’ όσους μήνες έχουν «ρ» κάνεις μπάνιο με ζεστό νερό.
  • Ο Αύγουστος για τα πανιά κι ο Μάρτης για τα ξύλα.
  • Tο Mάρτη ξύλα φύλαγε, μην κάψεις τα παλούκια.
  • Μη σε γελάσει ο Μάρτης το πρωί και χάσεις την ημέρα.
  • Τον Μάρτη χιόνι βούτυρο, μα σαν παγώσει μάρμαρο.
  • Φύλαξε τα παλούκια σου να μη στα φάει ο Μάρτης.
  • Aκόμη και στις δεκαοχτώ (του Μάρτη), έχει το μάτι του ανοιχτό.

Παροιμιές και φράσεις για τις ακραείες καιρικές συνθήκες του Μαρτίου.

  • Μάρτης είναι χάδια κάνει, πότε κλαίει, πότε γελάει.
  • O Μάρτης ο κλαψόγελος.
  • Από Μαρτιού πουκάμισο, κι απ’ Αύγουστο σεγκούνι.
  • Από Μάρτη καλοκαίρι και από Αύγουστο χειμώνα.
  • Τσοπάνη μου την κάπα σου, το Μάρτη φύλαγε την.
  • Του Mάρτη του αρέσει, να είναι πάντα στο διπλό, μια στις δέκα να έχει ήλιο, και τις άλλες ξυλιασμό.

Παροιμίες που συνδέουν τον καιρό του Μάρτη με τη σοδειά.

  • Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά, κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε εκείνον το ζευγά που ‘χει πολλά σπαρμένα.
  • Αν ρίξει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλα πέντε, θα δεις το κοντοκρίθαρο να στρίβει το μουστάκι, να δεις και τις αρχόντισσες να ψιλοκαθαρίζουν, θα δεις και τη φτωχολογιά να ψιλοκοσκινίζει.
  • Μάρτης κλαψής, θεριστής χαρούμενος.
  • Κάλλιο Μάρτης καρβουνιάρης, παρά Μάρτης λιοπυριάρης.
  • Μάρτης πουκαμισάς, δεν σου δίνει να μασάς.
  • Βροντή Μαρτιού, φίλεμα με καρύδια.
  • Mάρτης άβροχος, μούστος άμετρος.
  • Μάρτης έβρεχε, θεριστής χαιρότανε.
  • Μάρτης βρέχει; Ποτέ μην πάψει.
  • Το Μάρτη φύλαε άχερα, μη χάσεις το ζευγάρι.
  • Κάλλιο Μάρτης στις γωνιές, παρά Μάρτης στις αυλές.

Παροιμιές και φράσεις για τον δυνατό ήλιο του Μαρτίου.

  • Ο καλός Μάρτης στα κάρβουνα, κι’ ο κακός στον ήλιο.
  • Ο ήλιος του Μαρτιού, τρυπάει κέρατο βοδιού.
  • Οπόχει κόρην ακριβή, το Μάρτη ήλιος μην τη δει.
  • Του Μάρτη ο ήλιος βάφει, και πέντε μήνες δεν ξεβάφει.

Διαβάστε ακόμη “Το έθιμο της Μαρτιάς”

Pyles.Tv

Αρχαιολογία, Θρησκείες, Ιστορία, Λαογραφία

Τα άγνωστα τάματα της σπηλιάς του Δία.


Άγνωστα αρχαία ευρήματα από το Ιδαίο Αντρο, τη σπηλιά όπου γεννήθηκε ο Δίας στον Ψηλορείτη. Πρόκειται για την τελευταία κατάθεση στην αρχαιολογία τού προσφάτως εκλιπόντος (28/10/10) αρχαιολόγου Γιάννη Σακελλαράκη αλλά και της συζύγου του Εφης Σαπουνά-Σακελλαράκη, η οποία ανέλαβε την επιμέλεια του έργου, όπως διαβάζουμε στο σχετικό αφιέρωμα της εφημερίδας Το Βήμα της Κυριακής και στο Βήμα Online.

Μία ιστορική ανασκαφή

Παρ΄ ότι έχουν περάσει 30 χρόνια από εκείνη την ανασκαφή, η οποία εκτός των άλλων έμεινε στα χρονικά της αρχαιολογίας για τις δύσκολες συνθήκες της σε υψόμετρο 1.538 μ., όπου έπρεπε να σπάζουν τον  πάγο, αν και καλοκαίρι, για να σκάψουν το υγρό χώμα, αυτά τα σπουδαία ευρήματα παραμένουν ακόμη σε αποθήκες στο Ηράκλειο.

Την ανασκαφή στο Ιδαίο Αντρο την ξεκίνησε το 1982 οργανώνοντας μια πραγματική επιχείρηση, αφού σε ένα σπήλαιο δεν ήταν δυνατόν να ακολουθήσει κανείς τον ορθόδοξο τρό πο αρχαιολογικής έρευνας. Πολυάριθμο συνεργείο εργατών, φυλάκων αρχαιοτήτων, τεχνητών ανασκαφής, γεωλόγων, αρχιτεκτόνων, πολιτικών μηχανικών, ηλεκτρολόγων, εργολάβων, ακόμη και μαγείρων, και φυσικά αρχαιολόγων- σύνολο 75 άτομα- εργάστηκε στην ανασκαφή. Αδιάψευστος μάρτυρας οι φωτογραφίες που αποτυπώνουν το εύρος του έργου και οι οποίες περιέχονται στο βιβλίο «Ιδαίο Αντρο- Το σπήλαιο του Δία και οι θησαυροί του»*.


Τα ευρύματα του Αντρου

Χρυσά, αργυρά και χάλκινα αντικείμενα, από φαγεντιανή, ελεφαντόδοντο και ορεία κρύσταλλο, όλα αναθήματα των ανθρώπων προς τον θεό. Κοσμήματα, ειδώλια, σκεύη, αγγεία, σφραγίδες, σκαραβαίοι, ελεφάντινα διακοσμητικά επίπλων. Αλλά επίσης κύμβαλα, τύμπανα και ασπίδες, αντικείμενα που είχαν άμεση σχέση με τον μύθο της γέννησης του Δία και της προστασίας του από τον Κρόνο.

Επιπλέον, μια σφαιρική προσέγγιση του επί χιλιετίες ιερού τόπου με όλα τα μυθολογικά στοιχεία που κράτησαν στη μνήμη των ανθρώπων τη λατρεία προς τον πατέρα των θεών Δία- «διάδοχο» του νεαρού προϊστορικού θεού της Κρήτης-, τη φιλολογική παράδοση, την τέχνη, την ιστορία, ακόμη και την εκτεταμένη αρχαιοκαπηλία που αποστέρησε το Ιδαίο Αντρο από σημαντικότατο μέρος του πλούτου του, αφού το διέσπειραν σε όλον τον κόσμο.

Ολόκληρη η κρητική ιστορία!

«Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι το Ιδαίο Αντρο περικλείει ολόκληρη την κρητική ιστορία,τουλάχιστον από την ύστερη Νεολιθική εποχή, πριν από το 3000 π.Χ.,ως σήμερα,δηλαδή για 5.000 χρόνια. Γιατί από τότε είναι βέβαιη η κατοίκηση του σπηλαίου από βοσκούς και κυνηγούς» γράφει ο Γιάννης Σακελλαράκης. «Ομως ο ιερός τόπος δημιουργείται βαθμιαία καθώς οι ιεροτελεστίες καταλείπουν μόνιμα ίχνη,όπως εστίες φωτιάς, κηλίδες αίματος και ελαίου επάνω στην πέτρα,αφετηρίες για τη δημιουργία βωμών και λειτουργιών. Η ιερά γη πρέπει να παραμείνει αμόλυντη από γέννηση, θάνατο και γενετήσιες πράξεις και ακόμη μπορεί να είναι και άβατον» προσθέτει.

Οι τελετές και “η Παναγιά της Τήνου” των αρχαίων!

«Τις τελετές προς τιμήν των θεών ασκούσε ένα πολυπρόσωπο ιερατείο. Στο Ιδαίο Αντρο αυτό το ιερατείο θα ήταν δυναμικό και με οικονομική ισχύ, που ήταν ταυτόχρονα και πολιτική» γράφει ο Γιάννης Σακελλαράκης. «Γνωρίζουμε λίγα για τα μυστήρια του Ιδαίου Αντρου. Πιθανώς επέδρασαν σε αυτά και άλλα αρχαία μυστήρια, όπως των Ορφικών και των Πυθαγορείων, με την ιδέα της αναγέννησης μετά τον θάνατο που ταιριάζει στη λατρεία του Δία που γεννιέται και πεθαίνει στον ίδιο τόπο» σημειώνει.

Κορύφωση της τελετής για τον μυημένο ίσως αποτελούσε μάλιστα η θέαση του θρόνου του Δία,η ύπαρξη του οποίου μαρτυρείται στο Ιδαίο Αντρο από τα κομμάτια ελεφαντόδοντου που κοσμούσαν μεγάλο έπιπλο.Ενας ιερός τόπος φορτισμένος από τις ικεσίες και τις προσδοκίες των ανθρώπων και κατάφορτος από αναθήματα ήταν η σπηλιά του Δία,κάτι σαν την Παναγία της Τήνου σήμερα, τηρουμένων των αναλογιών.Οι άνθρωποι έκαναν οδοιπορία ημερών για να ανέβουν ως εκεί.Και όταν έφθαναν,πλούσιοι και φτωχοί, κρεμούσαν τα αναθήματά τους μέσα ή έξω από τη σπηλιά στα κλαδιά των δέντρων, προσέφεραν σφάγια για τον βωμό όπου τελούνταν ακατάπαυστα θυσίες,υποβάλλονταν σε δοκιμασίες και δέχονταν αδιαμαρτύρητα τις πράξεις του ιερατείου.

* Το βιβλίο των Γιάννη Σακελλαράκη και Εφης Σαπουνά- Σακελλαράκη, «Ιδαίο Αντρο- Το σπήλαιο του Δία και οι θησαυροί του», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίλητος εντός της εβδομάδας. (Πηγή: tovima.gr)

Η συνέντευξη που ακολουθεί είναι μία από τις τελευταίες που έδωσε ο Γιάννης Σακελλαράκης στην κρατική τηλεόραση. Αξίζει να ακούσουμε τα λόγια του!

Συντάκτης: Λίζα Μελλά, Δημοσίευση: 27/02/2011

Πηγή: Pyles.Tv

Αφιερώματα, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι

Ιστορίες ανά τις Γενεές


Με την πάροδο του χρόνου, ιστορίες παιρνούν από γενιά σε γενιά, από τόπο σε τόπο, από παππού σε εγγόνια και ούτο καθεξίς. Κατά το πέρασμα του χρόνου, περνάει και η ζωή μας, με άγχη, υποχρεώσεις, προβλήματα με αποτέλεσμα να μην αντιλαμβανόμαστε τι πραγματικά γίνεται γύρω μας! Ιστορίες παράξενες, τρομακτικές και μη, πνευματικές και άλλες, δίνουν και παίρνουν εδώ και αιώνες, ακόμη και χιλιετίες. Όπως μπορεί να διαπιστώσει κάποιος που θα ασχοληθεί στο μέλλον ή ασχολείται ήδη με την μεταφυσική, παραφυσική, υπερφυσική, ανεξήγητα φαινόμενα κλπ. οι περισσότερες ”παραμυθένιες” και εντυπωσιακές ιστορίες, είναι οι βιωματικές (αυτές που βιώνουμε) και η παραδοσιακές(αυτές που ακούμε από γενιά σε γενιά από τους παππούδες μας). Πόσες φορές και πόσες νύχτες δεν έχουμε καθήσει βράδια αξημέρωτα με φίλους μας μοιράζοντας τις εμπειρίες μας αλλά και όσα έχουμε ακούσει ανά καιρούς.

Αν θέλετε να μοιραστείτε και εσείς την ιστορία σας από κάποια μεταφυσική δραστηριότητα ή κάτι παράξενο που βιώσατε μπορείτε να μας αποστείλετε μέσω  ηλεκτρονικού ταχυδρομίου στο genesisresearch@mail.gr ή χρησιμοποιήστε την φόρμα επικοινωνίας μας.

Η καλύτερες ιστορίες θα δημοσιευθούν σε blog & website μας.

Αποκλειστική δημοσίευση: ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ GENESIS (GRT)

Αφιερώματα, Θρησκείες, Θεωρίες, Ιστορία, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι, Ορθοδοξία, Πνευματικά Άρθρα

Θρύλοι και παραδόσεις για την Αγιά Σοφιά!


Συντάκτης: Μαργαρίτα Τζαγκαράκη, Δημοσίευση: 31/07/2010

Η Αγία Σοφία  αποτέλεσε έμπνευση του Κωνσταντίνου, όραμα του Ιουστινιανού και το σχέδιο δύο σημαντικότερων αρχιτεκτόνων της αυτοκρατορίας, του Ανθέμιου από τις Τράλλεις και του Ισίδωρου από τη Μίλητο.

Ο Ιουστινιανός ήθελε να δημιουργήσει ένα κτίσμα διαφορετικό και εντυπωσιακό που θα ξεπερνούσε τις τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής. Και τα κατάφερε. Το 360 π.Χ. ανεγέρθηκε ένας ναός αφιερωμένος στη σοφία του Θεού.

Το κέντρο της χριστιανικής πίστης και λατρείας μεταφέρεται στη «Νέα Ιερουσαλήμ» όπως την αποκαλούσαν οι Βυζάντιοι. Η  Μεγάλη Εκκλησία, ήταν από το 360 μέχρι το 1453 ορθόδοξος καθεδρικός ναός της Κωνσταντινούπολης. Ο ναός χωρούσε 23.000 ανθρώπους, 525 ψάλτες, διακόνους και ιερείς.

Η Αγία Σοφία μπορεί να έμεινε όρθια για 15 ολόκληρους αιώνες αψηφώντας τους σεισμούς, όμως μπροστά στη στενή πολιορκία του τούρκου κατακτητή δεν άντεξε. Η τραγική ιστορία γράφεται το 1453. Η Πόλη πέφτει, παραδίδεται στο σουλτάνο Μωάμεθ το Β’ και στις 29 Μαίου του 1453 η Πόλη αλώθηκε.

Θρύλοι και παραδόσεις γύρω από την άλωση της Πόλης.

Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης η Αγία Σοφία μετατράπηκε σε τζαμί μέχρι το 1934. Σήμερα είναι μουσείο και έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Η Πόλη πέφτει και οι θρύλοι… αρχίζουν…

1) Τα μάρμαρα της Αγίας Σοφίας.

Τα μάρμαρα της Αγίας Σοφίας έχουν τη δική τους ιστορία. Ο Ιουστινιανός θέλοντας να δημιουργήσει ένα κτίσμα που όμοιό του δεν θα υπήρχε στην οικουμένη, έστειλε εγκύκλιο σε όλους τους κυβερνήτες των επαρχιών να στείλουν τα ωραιότερα μάρμαρα από τα πιο φημισμένα λατομεία της αυτοκρατορίας. Όμως τα μάρμαρα αυτά δεν ξεχώριζαν μόνο για την εξωτερική τους εμφάνιση. Ο θρύλος λέει ότι τα μάρμαρα της Αγίας Σοφίας προμηνύουν το μέλλον και κυρίως τις μεγάλες καταστροφές. Πολλοί επισκέπτες μαρτυρούν ότι βλέπουν ακόμα και σήμερα το μανιτάρι της ατομικής βόμβας πάνω στα μάρμαρα της Αγ��ας Σοφίας ως ένδειξη των δεινών που έχει περάσει.

2) Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς.

Ο λαοφιλέστερος θρύλος έχει να κάνει με το τελευταίο αυτοκράτορα που μαρμάρωσε μέσα στο ναό της Αγίας Σοφίας. Η παράδοση πέρασε από στόμα σε στόμα αμέσως μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης.

Όταν η Πόλη πέρασε στα χέρια των Τούρκων, ο λαός δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ένα τέτοιο κτίσμα έχει περιέλθει σε μουσουλμανικά χέρια. Διέδωσαν λοιπόν ότι ο βασιλιάς κρύφτηκε πίσω από μία κολόνα του ναού της Αγίας Σοφίας, χάθηκε μέσα στους διαδρόμους και παρέμεινε κρυμμένος εκεί.

Οι ώρες αναμονής τον “μαρμάρωσαν”. Είναι γεγονός ότι κανείς δεν βρήκε το πτώμα του τελευταίου υπερασπιστή, του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου. Χάθηκε και πίστεψαν ότι Άγγελος Κυρίου το έκρυψε και το μαρμάρωσε. Κάποτε θα έρθει η ώρα που πνοή Θεού θα του δώσει δύναμη και ζωή ξανά και όλα θα ξαναγίνουν από την αρχή. Η Πόλη θα είναι και πάλι ελεύθερη.

3) Ο πονοκέφαλος του Ιουστινιανού.

Λέγεται ότι ο Ιουστινιανός υπέφερε από χρόνιες ημικρανίες. Τις νύχτες λοιπόν όταν τον έπιαναν αυτοί οι αφόρητοι πόνοι ερχόταν στην Αγία Σοφία. Οι γιατροί του παλατιού δεν μπορούσαν να βρουν θεραπεία και ο πονοκέφαλος δεν περνούσε με κανένα φάρμακο από αυτά που του έδιναν. Ερχόταν λοιπόν στην Αγία Σοφία και παρακαλούσε το Θεό να τον απαλλάξει από αυτό το μαρτύριο.

Ένα βράδυ ακούμπησε το κεφάλι του σε μία κολόνα την οποία πίστευαν ότι τη φυλάει ο Άγιος Γρηγόριος ο θαυματουργός. Μπροστά σε αυτή την κολόνα παρακάλεσε ο Ιουστινιανός να απαλλαχθεί από τον τρομερό πονοκέφαλο που είχε. Και το θαύμα έγινε.

Ο πονοκέφαλος πέρασε και για την ακρίβεια δεν τον ταλαιπώρησε ξανά. Όταν διαδόθηκε αυτό μέσα στο λαό, άρχισαν να έρχονται όλοι για να πιάσουν την κολόνα και συγχρόνως να κάνουν μία ευχή. Προσεύχονταν να εισακουστεί η προσευχή τους όπως ακριβώς εισακούστηκε του Ιουστινιανού.

4) Η «μέλισσα» …αρχιτέκτονας.

Πρόκειται για τον πιο ποιητικό θρύλο και αφορά στο αρχιτεκτονικό σχέδιο της Μεγάλης Εκκλησίας. Σύμφωνα με το θρύλο το σχέδιο της Αγίας Σοφίας το έκανε ο Θεός με «όργανο» μία μέλισσα. Όταν ο Ιουστινιανός προέβαινε στο σχεδιασμό της εκκλησίας και μελετούσε τα σχέδια με τους αρχιτέκτονες, ο πρωτομάστορας του είχε υποβάλει διάφορα σχέδια κατασκευής τα οποία δεν τον ενθουσίαζαν. Για την ακρίβεια τον άφηναν παγερά αδιάφορο.

Κάποια στιγμή όμως συνέβη κάτι παράδοξο. Κοινωνούσαν μία μέρα σε μία καθιερωμένη λειτουργία και ο αυτοκράτορας πήγε να πάρει αντίδωρο από τα χέρια του Πατριάρχη. Όπως έπαιρνε όμως το αντίδωρο του έπεσε κάτω. Έσκυψε να το πάρει αλλά το αντίδωρο είχε εξαφανιστεί. Δεν το έβρισκε πουθενά. Και καθώς σηκωνόταν βλέπει μία μέλισσα να έχει πάρει το αντίδωρο στο κεντρί της, να πετάει μέσα στο ναό και να βγαίνει από το παράθυρο.

Ο Ιουστιανός παραξενεύτηκε πολύ από το γεγονός και έβαλε «θεούς και δαίμονες» να ψάξουν που έχει βάλει η μέλισσα το αντίδωρο. Μάλιστα ο βασιλιάς έδωσε εντολή να ανοίξουν όλοι οι μελισσοκόμοι τις κυψέλες τους και να βρουν το αντίδωρο με τη μέλισσα. Μετά από πολύ μεγάλη έρευνα ανακάλυψε ότι σε μια κυψέλη του πρωτομάστορα έχει μεταφερθεί το αντίδωρο και μάλιστα οι μέλισσες είχαν κατασκευάσει, σύμφωνα πάντα με το θρύλο, μία πλήρη μακέτα της εκλησίας που οραματιζόταν ο Ιουστιανός με όλες τις λεπτομέρειες ακόμα και την Αγία Τράπεζα. Πάνω στην Αγία Τράπεζα είχε ακουμπήσει το αντίδωρο.

5) Ο παπάς της Αγίας Σοφίας.

Ένας άλλος θρύλος ιδιαίτερα αγαπητός είναι ο θρύλος του παπά της Αγίας Σοφίας. Η παράδοση λέει ότι την ώρα που οι Τούρκοι έμπαιναν στην εκκλησία, ο παπάς διέκοψε τη λειτουργία και κρύφτηκε πίσω από το ιερό. Σε εκείνο το σημείο που κρύφτηκε ενώ υπήρχε μία πόρτα, “ως δια μαγείας” η πόρτα έγινε τοίχος τον οποίο κανείς και ποτέ δεν κατάφερε να σπάσει από τότε. Ούτε οι Τούρκοι, ούτε οι Έλληνες μάστοροι τους οποίους έφερναν για αυτό το σκοπό δεν μπόρεσαν να γκρεμίσουν τον τοίχο. Ο θρύλος καταλήγει ότι όταν η Αγία Σοφία ξαναγίνει ελληνική εκκλησία, τότε ο παπάς θα βγει από το ιερό και θα ολοκληρώσει την ημιτελή λειτουργία του.

6) Η Αγία Τράπεζα.

Η Αγία Τράπεζα ήταν κατασκευασμένη από χρυσό. Από πάνω της κρέμονταν 30 στέμματα των αυτοκρατόρων, ανάμεσα τους και αυτό του Μ. Κωνσταντίνου. Και λέγεται ότι αυτό γινόταν για να θυμίζουν στους χριστιανούς την προδοσία του Ιούδα. Τα τριάκοντα αργύρια. Η Αγία Τράπεζα την τελευταία ώρα που κατεκτήθη η Πόλη, λέγεται ότι την πήραν τη βάλανε σε ένα πλοίο για να την πάνε στη Φραγκιά. Έτσι θα την προφύλασσαν από τα τουρκικά χέρια. Και αυτό το πλοίο μεταβαίνοντας στην Προποντίδα βυθίστηκε. Στο σημείο που έχει βυθιστεί, όσοι καπετάνιοι είναι πιστοί μπορούν να τη δουν.

7) Τα ψάρια του καλογέρου ή τα ψάρια του Μπαλουκλή.

Ένας Κωνσταντινοπολίτης καλόγερος είχε ψαρέψει ψάρια σε ένα ποτάμι και τα τηγάνιζε κοντά στην όχθη του ποταμού. Τη στιγμή εκείνη ακούστηκε από ένα πουλί το μήνυμα της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στους Τούρκους. Ο καλόγερος σάστισε και αμέσως τα μισοτηγανισμένα ψάρια πήδησαν από το τηγάνι και ξαναβρέθηκαν στο ποτάμι. Εκεί ζουν αιώνια μέχρι τη στιγμή της απελευθέρωσης της Πόλης από τους Τούρκους, οπότε και θα ξαναβγούν για να συνεχιστεί το τηγάνισμά τους.

Λένε πως οι θρύλοι είναι τροφός για την ψυχή των υποδούλων. Είναι τα λυτρωτικά όνειρα που μας κρατάνε ζωντανούς και μας βοηθούν  να αντέχουμε όλα τα δεινά.

Το 1919 η μικρασιατική καταστροφή έσβησε όλα τα λυτρωτικά όνειρα. Δεν υπήρχε χώρος πια ούτε για αυτά. Ο λαός ποτέ δεν θέλησε να πιστέψει ότι η απώλεια της Αγίας Σοφίας είναι τελεσίδικη. Και δεν ξέρουμε αν θα το πιστέψει, ή αν θα το αποδεχτεί και ποτέ.

Ο χώρος είναι μουσείο και τον επισκέπτονται άνθρωποι κάθε θρησκείας και κάθε χρώματος. Και αυτό είναι αναμφισβήτητα ένα πολιτιστικό επίτευγμα. Ίσως έτσι να επιβεβαιώνεται η φιλοδοξία του Ιουστινιανού που ήθελε ένα έργο με τεράστια απήχηση.
Η Αγία Σοφία αποδεικνύει περίτρανα ότι η πίστη, η έμπνευση και η φιλοδοξία μπορούν να δημιουργήσουν αξεπέραστα οικοδομήματα.

Ο Θρήνος της Πόλης.

Ακούστε το θρήνο της Πόλης σε μία συγκλονιστική ερμηνεία του Χρόνη Αηδονίδη! Είναι ο παλαιότερος θρήνος για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Λέγεται ότι βρέθηκε σε χειρόγραφο του 15ου αιώνα του οποίου ο τίτλος ήταν: «Ανακάλημα της Κωνσταντινούπολης». Είναι ένα άσμα στο οποίο περιγράφονται η διακοπή της τελευταίας λειτουργίας και όσα επακολούθησαν..

Πηγή: Pyles.Tv

Αρχαιολογία, Ανακαλύψεις, Ανθρωπολογία, Γεωλογία, Επιστήμη, Θεωρίες, Ιστορία, Λαογραφία, Παράξενα

Σκελετό γίγαντα βρήκαν Ελληνες αρχαιολόγοι!!!!! Εντυπωσιακό!!!


Γράφει η kiaspa Κυριακή, 25 Απριλίου 2010 6:49 (http://hopedies.pblogs.gr)

Οι καταπληκτικές φωτό είναι από τις ανασκαφές που έγιναν από δικούς μας αρχαιολόγους, στο σημείο που δείχνει το κόκκινο βέλος στο χάρτη. Η τοποθεσία λέγεται Πρόσυμνα και βρίσκεται κοντά στις Μυκήναις.

Δεν είμαι ούτε υπέρ ούτε κατά αυτών που διαβάζετε πιο κάτω στα Αγγλικά, δεν ξέρω αν υπήρχαν γίγαντες (όπως ο Γολιάθ, εναντίον του οποίου πάλεψε ο Δαβίδ), όπως διαβάζουμε στη Βίβλο. Το εύρημα, διαβάζουμε πιο κάτω, αποδεικνύει την ύπαρξη των “Νεφιλιμ”, των βιβλικών γιγάντων, όπως αναφέρεται από τον Ενώχ.

Ό,τι και όπως κι αν είναι, οι φωτό δεν παύουν να είναι εντυπωσιακές. Δεν συμφωνείτε;;

Sad you will not hear this on the news!

These astounding photo’s are from a recent archaeological discovery in Greece. This totally unexpected find furnishes proof of the existence of “Nephilim.” Nephilim is the word used to describe the giants spoken of in biblical times by Enoch as well as the giant David fought against (Goliath). It is generally believed that most of these Giants came about when the fallen angels had union with earthly woman.

Note the incredible size of the skull…

Gen 6:4
There were giants on earth in those days; and also after that, when the sons of God came in unto the daughters of men, and they bear 6.bmpchildren to them, the same became mighty men which were of old men of renown.
Num 13:33
And there we saw the giants, the sons of Anak, which come of the giants:
and we were in our own sight as grasshoppers, and so we were in their sight.
Just to show that the Bible is true with history lessons that is applicable both then and today and it is not just a spiritual book. This is amazing.

3.bmpJust to show that the Bible is true with history lessons that is applicable both then and today and it is not just a spiritual book. This is amazing.

Just to show that the Bible is true with history lessons that is applicable both then and today and it is not just a spiritual book. This is amazing.

Πηγή: Hopedies.pblogs.gr

Αρχαιολογία, Βιολογία, Θρησκείες, Κρυπτοζωολογία, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι, Παλαιοντολογία

Απολιθωμένο κεφάλι δράκου βρέθηκε στην Κίνα!


Συντάκτης: Γιάννης Μούτσος, Δημοσίευση: 16/06/2010

Απολιθώματα ζώων βρίσκονται συχνά σε όλο τον πλανήτη, όμως το απολιθωμένο κεφάλι ενός δράκου είναι ένα σπάνιο εύρημα.  Στην πόλη Anshun, Guizhou, της Κίνας όμως οι αρχαιολόγοι στάθηκαν πιο τυχεροί αφού ανακάλυψαν ένα κεφάλι δράκου σε άρτια κατάσταση. Αρχικά οι επιστήμονες καθάρισαν τον πηλό από το απολίθωμα.

Στη  συνέχεια παρατήρησαν ότι ο δράκος είχε δυο κέρατα πάνω από το κεφάλι, ενώ η μορφή του τέρατος έμοιαζε σε μεγάλο βαθμό με τα όντα των παραμυθιών και των ιστοριών.  Οι κινέζικοι θρύλοι περιέχουν πολλές αναφορές σε δράκους, ενώ ο δικέρατος δράκος αποτελεί σύμβολο για τους κινέζους. Εξ ου και η ονομασία που έχουν οι κινέζοι ως «απόγονοι του δράκου».

Οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι ο δράκος ήταν ένα πλάσμα των παραμυθιών.

Το απολίθωμα του δράκου, που βρέθηκε στην περιοχή Guanling County της πόλης Anshun, έχει μήλος 7.6 μέτρων, ενώ το κεφάλι του είναι 76 εκατοστά με λαιμό που ξεπερνάει τα 54 εκατοστά. Το κυρίως σώμα έχει μήκος 2.7 μέτρα και πλάτος 68 εκατοστά. Η ουρά φτάνει τα 3.7 μέτρα. Το κεφάλι του δράκου έχει τριγωνικό σχήμα με ένα στόμα 43 εκατοστών. Τα κέρατα – συμμετρικά μεταξύ  τους-  εξέχουν από το πλατύτερο τμήμα του κρανίου με μήκος 27 εκατοστά. Είναι ελαφρά κυρτά στο άκρο τους.

Ο κινέζικος δράκος ήταν ένα αμφίβιο ερπετοειδές που ζούσε στους ωκεανούς την Τριασική περίοδο, 200 εκατομμύρια χρόνια πριν. Περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο νερό, ενώ κάποιες φορές  περπατούσε στην στεριά για να γεννήσει τα αβγά του. Η κυρίως τροφή του αποτελούνταν από ψάρια και μικρά ερπετά.

Η ανακάλυψη του δράκου προσφέρει σημαντικές πληροφορίες στους επιστήμονες ώστε να εντοπίσουν την προέλευση του θρυλικού κινέζικου δράκου.

Αποκλειστική πηγή: Pyles.Tv

Ανθρωπολογία, Βαμπιρισμός, Θρησκείες, Θεωρίες, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παράξενα

Βρικόλακας αναστατώνει ένα ολόκληρο χωριό!


Συντάκτης: Ελένη Αλειφέρη, Δημοσίευση: 24/01/2010

Κάθε τόπος έχει την δική του ιστορία που πολλές φορές μπορεί να πάρει σάρκα και οστά στο σήμερα! Σαν λάμια που ξεπηδά από το παρελθόν, μια παρουσία περιπλανάται από το ένα σπιτικό στο άλλο κάνοντας ό,τι και όπως θέλει.

Αδιαφορώντας για την ψυχική ηρεμία των ιδιοκτητών, φροντίζει να ταράζει τα νερά χωρίς να αφήνει δαχτυλικά αποτυπώματα! Για να επιβιώσει, ρουφάει την ζωτική ενέργεια των θυμάτων , που στη καταραμένη συνοικία μεταφράζεται σε ανθρώπινη αδυναμία. Ένας βρικόλακας, μια σκιά της νύχτας δεν ησυχάζει ποτέ και λάμπει διά της παρουσίας του! Αλλοίμονο σε εκείνον που θα βρεθεί στο διάβα του…

Όλο το χωριό βλέπει τον βρικόλακα!

Στην Νότια Σερβία, στην περιοχή Γκόρνιε Στόπανιε οι κάτοικοι έχουν χάσει στην κυριολεξία τον ύπνο τους εδώ και τρεις μήνες αφού κάθε νύχτα  εμφανίζεται στο χωριό τους ένας βρικόλακας! Σύμφωνα με τις μαρτυρίες : “Μόλις αποχωρήσει ο ήλιος και μαζευόμαστε στα σπίτια μας ακούμε θορύβους που μας αγριεύουν: πόρτες ανοίγουν χωρίς να το προκαλεί κανείς, τα τζάμια γίνονται χίλια μικρά κομμάτια χωρίς αιτία, ιπτάμενα αντικείμενα βρίσκονται ανάμεσα μας … ”

Μία άλλη γυναίκα , η Λιλιάννα Στεφάνοβιτς, υποστηρίζει πως τον είδε στην αυλή του σπιτιού της: “Μια σκιά , υπό τη μορφή ανθρώπου, τράνταξε την εξώπορτα.  Αυθόρμητα αρπάξαμε από ένα σκουπόξυλο και προσπαθήσαμε να πλησιάσουμε τη μορφή που είχε τη μυρωδιά ψοφιμιού. Δεν απομακρύνθηκε. Άρχισε να μας πετά πέτρες. Αισθανθήκαμε απειλή. Τρέχοντας μπήκαμε μέσα”.

Καθώς τα βήματα της οντότητας αυτής βουλιάζουν στον άνεμο της παγερής βραδιάς , πολλοί είναι εκείνοι που έχουν να διηγηθούν παρόμοιες εμπειρίες. Η γιαγιά Τσβέτα  είναι ογδόντα ετών. Η ακοή της δεν λειτουργεί τόσο καλά όσο οι υπόλοιπες αισθήσεις. Ωστόσο η όρασή της αποτύπωσε την κάθε κίνηση της μορφής που τρυπώνει στην απαγορευμένη ζώνη.

” Σαν ομίχλη – μυστήριο, που σιγά σιγά παίρνει μορφή άσχημου άνδρα με μαύρο κοστούμι εμφανίζεται στο σοκάκι όποτε εκείνος κρίνει σωστό. Ένα βράδυ καθώς ερχόταν, ήμουν στο μπαλκόνι. Είχα γουρλώσει τα μάτια μου. Πάγωσα. Μέχρι να πάρω μια ανάσα είχε ήδη σκαρφαλώσει στη σκεπή. Απλά μόνο με ένα πήδημα”!

Τον έπιασαν επ αυτοφώρω!

Οι νεότεροι κάτοικοι του χωριού ένα βράδυ χωρίστηκαν σε ομάδες και προσπάθησαν να πιάσουν επ αυτοφώρο τον βρικόλακα. Με φακούς στα χέρια, κινητά , κάμερες και φωγραφικές μηχανές έψαχναν ακόμα και στις πιο απίθανες περιοχές . Δυο από αυτούς ισχυρίζονται πως τα κατάφεραν :

“Αν και πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για φάντασμα, εμείς διαφωνούμε πλήρως από αυτή την περιγραφή. Είναι ένας βρικόλακας. Εμφανίστηκε στη μέση του δρόμου. Άρχισε να αιωρείται. Πήδηξε από τη μια στέγη στην άλλη και από το ένα δέντρο στο άλλο”.

Οι κάτοικοι πιστεύουν πως η εμφάνισή του, συνδέεται με τον θάνατο δύο συγχωριανών τους: “Πριν λίγο καιρό απεβίωσαν δυο ηλικιωμένοι. Κάποιοι από τους συγγενείς υποστηρίζουν ότι κάτι δεν έπραξαν καλά σύμφωνα με τα πρότυπα της θρησκείας μας. Στο σπίτι του ενός πεθαμένου εμφανίστηκαν περίεργα φαινόμενα. Άρχισαν να κουνιούνται τα ράφια, έπεφταν τα βάζα κάτω χωρίς να υπάρχει λόγος. Πράγματα εκσφενδονίζονταν από εδώ και από εκεί. Γέμισε ο τόπος από γυαλιά, τα οποία ξαφνικά βρέθηκαν συγκεντρωμένα στο χαλάκι της εισόδου” περιγράφουν και το πρόσωπο  αλλάζει χρώματα κάθε τόσο.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία συμβουλέυουν τους κατοίκους να προφυλαχθούν με ένα  βότανο το οποίο απωθεί τους βρικόλακες και  τους εμποδίζει να εισβάλουν σε σώμα ζωντανού. Για το λόγο αυτό όλοι κυκλοφορούν έχοντας μια ζώνη με τo θαυματουργό αυτό βότανο ως… αξεσουάρ.

Και μηνύσεις εναντίον… βρικολάκων!

Ο Σρέτεν Πέτροβιτς, καθηγητής κοινωνιολογίας , υποστηρίζει: “Αν και είναι παράξενο, σε πολλές περιοχές της Σερβίας καλλιεργούνται αυτές οι ιδέες. Ένα μεγάλο ποσοστό πιστεύει ακράδαντα στη παρουσία τέτοιων οντοτήτων”.

Το φαινόμενο είναι έντονο κυρίως στην Ανατολική Σερβία, όπου έχουν φτάσει στο σημείο να καταθέτουν μηνύσεις  εναντίων βρικολάκων. Στην πόλη Νις στην αίθουσα του δικαστηρίου έχουν εκδικαστεί στο παρελθόν υποθέσεις για φθορές περιουσιών και απειλή της ασφάλειας των κατοίκων.

Ο Σρέτεν Πέτροβιτς προσθέτει: “Μην βιαστείται να υποθέσετε πως  πίσω από αυτές τις υποθέσεις κρύβονται εγκληματίες, γιατί θα ξαφνιαστείτε. Το ίδιο έπαθα κι εγώ όταν έψαξα τα χαρτιά αυτών των δικογραφιών. Στο σημείο που αναφέρει ονομαστικά τον κατηγορούμενο, γράφουν “Ονοματεπώνυμο: Βρικόλακας …” καταλήγει.

Βίντεο με άντρα που υποστηρίζει πως είναι βρικόλακας!

Στο βίντεο θα δείτε έναν άντρα που εμφανίστηκε πριν από 2 χρόνια στο National Geographic και υποστήριξε πως είναι βρικόλακας!

Πηγή: Pyles.Tv

Έρευνες Ομάδας Genesis, Βιολογία, Θεωρίες, Κρυπτοζωολογία, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι, Παράξενα, Πειράματα, Συνωμοσιολογίες, Φυσικά φαινόμενα

Κρυπτοζωολογία: Πλάσματα της Ξηράς και της Θάλασσας


Γράφει ο Π.Θ. Admin του blog

Όλοι μας γνωρίζουμε για τον περίφημο κλάδο της Κρυπτοζωολογίας που έχει ως αντικείμενο την μελέτη Παράξενα μα κυρίως όχι και τόσο..”Μυθικά” πλάσματα, από ‘μυθολογική’ πλευρά ή  και από την ρεαλιστική, καθώς πάμπολλα ευρήματα από κουφάρια και σωρούς περίεργων πλασμάτων που ξεβράζουν κυρίως τα ρεύματα της θάλασσας στην σε παραλίες αλλά και φωτογραφικά ντοκουμέντα που αποδεικνύουν (με επιφύλαξη σας λέμε εμείς) την ύπαρξη ακόμη και σήμερα πλασμάτων που πιστεύαμε μέχρι ‘χθες’ ότι υπήρχαν μόνο σε ιστορίες ή σε ότι ‘θέλαν’ κάποιοι να ξέρουμε και να μαθένουμε.

Δείτε ένα σχετικό βίντεο από μερικά πλάσματα…

Με μια σύντομη έρευνα στο internet και κυρίως στο youtube θα βρείτε αρκετό υλικό να ενημερωθείτε.

Ας μην ξεχνάμε πως σε πολλές αρχαίες τοιχογραφίες, ιερογλυφικά, μνημεία  διαφόρων πολιτισμών παρατηρούμε σχέδια και ανάγλυφα με πλάσματα της Κρυπτοζωολογίας.

Σας δίνουμε το ερέθισμα να ‘ψαχτείτε’ καθώς Η ΖΩΗ ΔΕΝ  είναι μόνο ‘καφές, μπάλα, julia και χλυδή σε ΒΠ.’

Υπάρχουν πολλά πράγματα να παρατηρήσουμε στο γύρω περιβάλλον που ζούμε και καλό θα ήταν να προβληματίζεστε, έστω και σαν ένα τρόπο να ξεφύγετε από την καθημερινή ρουτίνα…

Πηγές: Ερευνητική Ομάδα Genesis, Youtube.gr

G.R.T ©2010

Προσοχή: το παρόν άρθρο για να αναδημοσιευθεί θα πρέπει να αναφέρονται οι πηγές
Έρευνες Ομάδας Genesis, Αφιερώματα, Βαμπιρισμός, Βιολογία, Λαογραφία, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παράξενα, Πνευματικά Άρθρα

Χαμοδράκια


HAMODRACS, ο (Laogr.) »Βουκολικοί δαίμονες της νεοελληνικής λαϊκής μυθολογίας.

Ο Έλληνας Λαογράφος Νικόλαος Πολίτης

Ονομάζονται και ως σμερδάκια ή  γενικότερα με ονόματα, δηλωτικά της δαιμονικής φύσης τους όπως: είδωλα, άξεστα, δαιμονικΆ, αποκορωμένα κλπ.

Ο Λαογράφος Ν. Πολίτης διασυνδέει τη δημιουργία τους με την λοιμώδη ασθένεια των ζώων « άνθρακα », τα οποία είχαν συνήθως διαταραγμένα αποτελέσματα και οι χωρικοί το απέδιδαν σε δαιμονική επιρροή, η επιρροή αυτών των πλασμάτων, οι ντόπιοι τους αποδίδουν και μορφή σκύλων.

Το είδος αυτών των δαιμονικών όντων θεωρούνται και σαν τελώνια,  σύμφωνα με δημοφιλείς πεποιθήσεις, πως έτσι γίνονται  τα αβάπτιστα παιδιά.

Γ. ECATHERENS N. (II)

Πηγή: Εγκυκλοπαίδεια Επιστήμη και Ζωή ’86

Βιογραφία Ν. Πολίτη

English

HAMODRACS, the (Laogr.)` Bucolic demons of the newhellinic popular mythology.
They behave and as smerdakia or with different others, more general, names, declarative of the demonic nature the: eidolons, boor, wound, Diablo, demonic, apokoromeno e.t.c.

N.Politis interconnect their creation to the pestilent illness of animals«anthrax», which had usually distractive effects and the villagers returned it, in demonic influence, the influence of these creatures, they (villagers) im

agine them with a share, usually, like dogs.
Kind of these demonic creatures is considered and the genies*, in which, by popular beliefs, become the abaptista children.
G.N.ECATHERENS (II)

Encyclopedia ”Science & Life” ’86

Biography Ν. Politi

Άλλες Πηγές: http://clubs.pathfinder.gr/Xerevnes/190286

Έρευνα βιβλιογραφίας, Ομάδα Genesis

Αφιερώματα, Θρησκείες, Θεωρίες, Κρυπτοζωολογία, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παράξενα

Μαύρη γάτα: μυστήριο, μύθος και συμβολισμός


H αιγυπτιακή θεά της μαγείας, Bastet

Κανένα άλλο είδος γάτας, καθαρόαιμο ή όχι, δεν είναι περισσότερο βουτηγμένο στο μύθο και το μυστήριο, όσο είναι η μαύρη γάτα. Από το βασικό χαρακτηρισμό «καλότυχη κακότυχη», μέχρι τον περίπλοκο συμβολισμό που σχετίζεται με διαφορετικές χώρες, οι μαύρες γάτες έχουν υπάρξει τμήμα της πολιτιστικής ιστορίας του κόσμου, από την αυγή του καταγεγραμμένου χρόνου.

Χωρίς αμφιβολία, η πιο κοινή συσχέτιση αφορά τις μάγισσες και τις μαύρες γάτες ως οικείες τους, μαζί με βατράχους, πουλιά και φίδια. Οι παγανιστικές θρησκείες στην Ευρώπη είχαν τη μαγεία ως κυρίαρχή τους πίστη και αυτή σχετιζόταν με ζώα της φύσης, συμπεριλαμβανομένων των γάτων. Καθώς ο Χριστιανισμός έγινε πιο ισχυρός, το 15ο αιώνα το κυνήγι μαγισσών επικεντρώθηκε γύρω από ηλικιωμένες γυναίκες, που ήταν πιο πιθανό να ζουν μόνες τους και να έχουν γάτες ως συντροφιά.

Οι γυναίκες έγιναν ο κύριος στόχος μομφής αν κάποιο είδος καταστροφής χτυπούσε κάποιο χωριό, ιδιαίτερα αν είχαν ένα γάτο που ήταν μαύρος, το χρώμα της μαγείας και του μυστηρίου. Αφθονούν οι ιστορίες σχετικά με μεταμορφώσεις, στις οποίες κάποια γάτα τραυματιζόταν κατά τη διάρκεια που είχε κάποια μάχη με δεισιδαίμονες ανθρώπους. Την ημέρα οι γυναίκες που είχαν συσχετιστεί με τις γάτες βρισκόντουσαν να έχουν παρόμοια τραύματα. Η εικόνα μιας μάγισσας να καίγεται στον πάσσαλο μαζί με τη γατίσια συντροφιά της είναι βαθιά χαραγμένη στην ιστορία, ακόμη και μέσα στην παράδοση της Αμερικής το 17ο αιώνα. Υπήρχε ακόμη η πεποίθηση ότι οι γάτες θυσιάζονταν από μάγισσες κατά τη διάρκεια των τελετουργικών τους, αλλά αυτό έρχεται σε αντίφαση με το φιλικό προς τη φύση πνεύμα της μαγείας.

Είναι κάποιες φορές δύσκολο να διακρίνει κανείς τη μυθολογία της μαύρης γάτας από τις γάτες γενικά. Η εικόνα της γάτας που περιτυλίγεται σε ένα κύκλο όπως ένα ερπετό, μπορεί να ερμηνευτεί ως σύμβολο της αιωνιότητας ή ακόμα και ως σύμβολο της κόλασης, που οδηγεί στη δοξασία ότι οι μαύρες γάτες είναι μοχθηρές.

Υπάρχει ακόμη η εικόνα του κοσμικού Καταστροφέα, στην οποία η γάτα και το φίδι παλεύουν μεταξύ τους. Καθώς η ουράνια γάτα του ηλιακού θεού Ρα πάλεψε με το σκοτάδι της νύχτας, ο Καταστροφέας πήρε τη μορφή ενός φιδιού. Ωστόσο, το φίδι μπορεί να είναι επίσης ένα σύμβολο φωτός και ζωής. Καθώς ο ήλιος έδυε, έπαιρνε τη μορφή ενός φλεγόμενου φιδιού και η γάτα τότε γινότανε σκοτάδι, θάνατος και χάος. Οι Καταστροφείς δεν είναι ούτε αρσενικοί, ούτε θηλυκοί, αν και η περιβάλλουσα άποψη για τη γάτα την οδηγούσε στο να εμφανίζεται ως ένα σύμβολο για την σκοτεινότερη πλευρά της θηλυκότητας.

Ως τέτοια η μαύρη γάτα έγινε μια από τις μεγαλύτερες θεότητες της καταστροφής, γνωστή για το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού με τους νεαρούς θεούς της γονιμότητας της άνοιξης. Έκανε έρωτα μαζί τους, τους ευνούχιζε και τέλος τους σκότωνε.

Δύο μαύρες γάτες έσερναν το άρμα της ηλιακής θεάς Φρέγια. Οδηγώντας τις Βαλκυρίες έγινε γνωστή ως η θεά του θανάτου. Στη Γερμανία ήταν γνωστή ως Χελ και αντιπροσώπευε την καταστρεπτικότητα του χειμώνα. Ως ένας φορέας της Χελ, η μαύρη γάτα θεωρούνταν από πολλούς ως ένας οιωνός του θανάτου. Πολλές ιστορίες λέγονται για φαντάσματα μαύρων γατών, που εθεάθησαν από ανθρώπους στο κρεβάτι του θανάτου τους, ή από τους συγγενείς τους. Οι Γερμανοί και οι Ιταλοί πίστευαν ότι αν μια μαύρη γάτα πηδούσε πάνω στο κρεβάτι ενός άρρωστου ανθρώπου, ο θάνατός του ήταν αναπόφευκτος.

Οι Αιγύπτιοι ήταν γνωστό ότι ειδωλοποιούσαν τις γάτες και τους φερόντουσαν όπως στους βασιλείς. Βρέθηκε ένα νεκροταφείο που περιείχε χιλιάδες μούμιες από μαύρες γάτες. Ο φόνος μιας γάτας τιμωρούνταν με θάνατο. Έβλεπαν τη γάτα ως ένα νυχτερινό πλάσμα, που περπατούσε στις σκιές με μεγάλη αυτοπεποίθηση, με την τέλεια ικανότητα να νιώθει και να αισθάνεται το περιβάλλον στο σκοτάδι της νύχτας. Για το λόγο αυτό θεωρούνταν ως ένα ζώο σύμβολο της μεταθανάτιας ύπαρξης.

Στη Βρετανία και την Ιαπωνία αν ο δρόμος ενός ανθρώπου διασταυρωνόταν με μιας γάτας, αυτό θα του έφερνε καλοτυχία, αλλά η ίδια συγκυρία θεωρείται ως κακοτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες και διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες. Μια σκωτική πρόληψη θεωρεί τη θέαση μιας μαύρης γάτας στη βεράντα ενός σπιτιού ως σημάδι ευημερίας. Οι αγρότες της Λάτβια πιστεύουν ότι οι μαύρες γάτες στις δεξαμενές των σπόρων τους είναι το πνεύμα του Rungis, ενός θεού της συγκομιδής. Σε αντίθεση, οι κινέζοι πίστευαν ότι οι μαύρες γάτες ήταν οι προάγγελοι λιμών και φτώχειας.

Στη Φιλανδία θεωρούσαν ότι οι μαύρες γάτες μετέφεραν τις ψυχές των νεκρών στον άλλο κόσμο. Οι Κέλτες πίστευαν ότι οι μαύρες γάτες ήταν μετεμψυχωμένα όντα, ικανά να βλέπουν στο μέλλον. Στην Ινδία πιστεύεται ότι μια μετενσαρκωμένη ψυχή θα μπορούσε να απελευθερωθεί ρίχνοντας μια μαύρη γάτα μέσα σε μια φωτιά. Στη Βεγγάλη οι γυναίκες του λαού μπορούσαν να μετατρέψουν την ψυχή τους σε μαύρη γάτα και πίστευαν πως οποιοδήποτε κακό πάθαινε η γάτα θα το υπέφερε και η γυναίκα. Στη Νορμανδία υπήρχε η δοξασία, πως εάν κάποιος διασταυρώσει την πορεία του με την πορεία μιας γάτας στο φως του φεγγαριού, ήταν πολύ πιθανό να πεθάνει από επιδημία, ενώ στη Ρωσία έπρεπε κανείς σ’ αυτήν την περίπτωση να αλλάξει δρόμο ή να τον περάσει κρατώντας ένα κουμπί. Ωστόσο, η μπλε γάτα (το μπλε θεωρείται ως λιγότερο έντονο μαύρο) της Ρωσίας, ήταν το αγαπημένο ζώο του Τσάρου Νικόλαου Ι και θεωρούνταν πως έφερνε καλοτυχία.

Οι μαύρες γάτες έχουν χρησιμοποιηθεί με μεγάλη συχνότητα στον χώρο της διαφήμισης. Το άρωμα ‘My Sin’, τα πυροτεχνήματα ‘Black Cat’ και το ομώνυμο ταϊλανδέζικο Ουίσκι, χρησιμοποιούν την εικόνα της στο λογότυπό τους. Η εταιρία Carreras που κατασκεύαζε στην Αγγλία τσιγάρα από τα μέσα του 1800 μέχρι το 1950, χρησιμοποιούσε μια μαύρη γάτα ως λογότυπο στα πακέτα της. Η βιομηχανία της εταιρίας άνοιξε το 1928 και στην πρόσοψή της είχε μια αναπαράσταση που αποτελούνταν από δύο μπρούτζινες γάτες με ύψος 2 μέτρα η καθεμία και οι οποίες φύλαγαν την κύρια είσοδο, ενώ την πρόσοψη συμπλήρωναν 10 ακόμα μαύρες γάτες. Το σχέδιο του κτιρίου είχε αντλήσει έμπνευση από την ανακάλυψη του τύμβου του Τουταγχαμών και του ναού της Βούβαστις, της θεάς που είχε γατίσιο κεφάλι.

Σε πολιτικό επίπεδο η μαύρη γάτα έχει συνδεθεί με τον αναρχισμό και ακόμα και σήμερα αποτελεί σύμβολο της εργατικής κίνησης. Σε κοινωνικό επίπεδο οι μαύρες γάτες της εποχής μας κυκλοφορούν άνετα σε διαμερίσματα φορώντας ονόματα όπως ‘Όνυξ’, ‘Έβενος’, ‘Σκιά’, κ.λπ.. Ολοένα και αποσυνδέονται από το μυστηριώδες παρελθόν τους, υπάρχουν όμως και εκείνοι που διστάζουν μα υιοθετήσουν μια τέτοια γάτα, χωρίς να ομολογούν ανοιχτά την πρόληψή τους. Όποια κι αν είναι η ερμηνεία που δίνουμε σήμερα στις μαύρες γάτες, το σίγουρο είναι ότι η φήμη τους (όποια κι αν είναι αυτή) δεν είναι αβάσιμη.

Μετάφραση – Απόδοση – Σχολιασμός: ESOTERICA.gr

Πηγή: Pathfinder.gr

Λαογραφία, Μυστήρια του Κόσμου, Μύθοι/ Θρύλοι, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παράξενα, Πνευματικά Άρθρα, Τεχνολογία

Κλήσεις από το Υπερπέραν


Κλήσεις από το Υπερπέραν

Οι επαφές με τους νεκρούς συμβαίνουν παγκοσμίως και σε όλα τα στάδια της ιστορίας και έχουν διάφορες μορφές.Ως όνειρα, οράματα ενώ είμαστε ξύπνιοι, ακουστικές φαντασιώσεις (;) και όλα αυτά γίνονται είτε αυθόρμητα είτε προκαλούνται μέσω καταστάσεων έκστασης.

Σε πολλές κουλτούρες, τα πνεύματα των νεκρών καλούνται μέσω τελετών για να συνεισφέρουν με την σοφία τους,τις συμβουλές τους και την γνώση για τα μελλούμενα.Σε κρίσιμες στιγμές,οι ίδιοι οι νεκροί φαίνεται να προωθούν την επικοινωνία τους χρησιμοποιώντας κάθε δυνατό μέσο έτσι ώστε να γίνουν αντιληπτοί και αποτελεσματικοί.

Από τη στιγμή της εμφάνισης της ηλεκτρομαγνητικής τεχνολογίας, μυστηριώδη μηνύματα έχουν μεταδοθεί μέσω τηλεγράφου, φωνογράφου ,ραδιοφώνου, τηλεοράσεως κλπ.
Στις αρχές του 20ου αιώνα, κάποιοι ερευνητές κατασκεύασαν μερικές συσκευές με την ελπίδα να αποτυπώσουν τις φωνές των νεκρών. Ο Thomas Alva Edison,του οποίου οι γονείς ήταν πνευματιστές, είχε την πεποίθηση πώς θα μπορούσε να κατασκευαστεί μια τηλεφωνική συσκευή που θα συνέδεε τον κόσμο των ζωντανών με αυτόν των νεκρών. Βεβαίωσε ότι είχε αρχίσει να δουλεύει επάνω σε μια τέτοια συσκευή η οποία όπως φαίνεται δεν ολοκληρώθηκε ποτέ διότι πέθανε.

Πειράματα με τα «Ψυχικά Τηλέφωνα» έγιναν στην δεκαετία του ’40 στην Αγγλία και τις Η.Π.Α. Το ενδιαφέρον για το φαινόμενο συνεχίστηκε την δεκαετία του ’60, όταν οι ερευνητές εστίασαν στα συμπεράσματα/ευρήματα του Dr. Konstantin Raudive (βλ.εικόνα) που καταδείκνυαν ότι οι φωνές των πνευμάτων μπορούσαν να καταγραφούν σε ηλεκτρομαγνητική ταινία.

Ένα περίεργο φαινόμενο στη σύγχρονη ιστορία είναι η επικοινωνία των νεκρών μέσω του τηλεφώνου.Σπάνια είναι τα περιστατικά τηλεφωνημάτων από τους νεκρούς και συχνά χωρίς κάποια λογική εξήγηση. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων πρόκειται για ανθρώπους που είχαν στο παρελθόν στενή συναισθηματική σχέση.Σύζυγοι,γονείς και παιδιά,αδέλφια και πιο σπάνια φίλοι ή άλλοι συγγενείς.

Οι περισσότερες επαφές είναι εκ προθέσεως τηλεφωνήματα που προκλήθηκαν από τους ίδιους τους νεκρούς για να μεταφέρουν κάποιο μήνυμα σχετικά με κάποιον επερχόμενο κίνδυνο ή να δώσουν χρήσιμες πληροφορίες που οι ζωντανοί χρειάζονται προκειμένου να ανταπεξέλθουν σε μια δύσκολη κατάσταση.Για παράδειγμα, ο πατέρας της ηθοποιού Ida Lupino ο οποίος είχε πεθάνει στο Λονδίνο κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ’’τηλεφώνησε’’ στην κόρη του έξι μήνες μετά τον θάνατό του και της έδωσε πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία που βρίσκονταν κάποια σημαντικά έγγραφα που είχαν να κάνουν με την περιουσία του. Να σημειώσουμε ότι μέχρι τότε δεν είχε βρεθεί η διαθήκη του ή κάποιο έγγραφο σχετικά με τους αποδέκτες των περιουσιακών του στοιχείων.
Μερικά τηλεφωνήματα δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, πέρα από την ανάγκη του αποθανόντος να επικοινωνήσει με τους δικούς του ανθρώπους. Αυτά συνήθως συμβαίνουν σε συγκινησιακά φορτισμένες ημέρες όπως κάποια επέτειος, η ημέρα της Μητέρας ή του Πατέρα, γενέθλια, ονομαστική εορτή κλπ.  Σε ένα τέτοιο ‘’τηλεφώνημα επετείου’’ συνήθως οι νεκροί δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να επαναλαμβάνουν μια φράση ξανά και ξανά, όπως “Γεια σου Μαμά,εσύ είσαι” ;

Τα άτομα που έχουν λάβει τηλεφωνήματα από τους νεκρούς, αναφέρουν ότι η φωνή τους είναι ακριβώς η ίδια με τη φωνή που είχαν και όταν ζούσαν. Το κουδούνισμα του τηλεφώνου όταν χτυπάει είναι συνήθως κανονικό αν και σε μερικές περιπτώσεις ακούγεται λίγο περίεργα. Σε πολλές περιπτώσεις η ποιότητα της σύνδεσης είναι κακή, με αρκετούς θορύβους στη γραμμή.  Συνήθως η φωνή του αποθανόντος ακούγεται πολύ χαμηλή και ξεθωριασμένη και όσο περισσότερο κρατάει η… “συνομιλία” , τόσο πιο ασθενική και παραμορφωμένη ακούγεται.Μερικές φορές η φωνή σιγά-σιγά σβήνει μέχρι να σιγήσει εντελώς ενώ η γραμμή παραμένει ανοικτή.  Άλλες φορές η κλήση τερματίζεται από τον νεκρό και ο καλούμενος ακούει το κλείσιμο του ακουστικού ενώ άλλες φορές η γραμμή απλά νεκρώνει.
Εάν ο καλούμενος συνειδητοποιήσει ότι αυτός που τον κάλεσε είναι κάποιος που έχει πεθάνει, σίγουρα σοκάρεται και αμέσως κλείνει το τηλέφωνο ενώ όταν δεν το γνωρίζει η “συζήτηση” μπορεί να διαρκέσει ακόμη και μισή ώρα.

Τηλεφωνήματα μπορούν να γίνουν αντίστροφα και από τους ζωντανούς προς τους νεκρούς. Σε μια τέτοια περίπτωση, μια γυναίκα ονειρεύτηκε μια φίλη της που είχε να τη δει αρκετά χρόνια.Στο άσχημο αυτό όνειρο, έβλεπε τη φίλη της να γλιστράει μέσα σε μια πισίνα αίματος.Όταν ξύπνησε σκέφτηκε πως το όνειρο είναι ένας κακός οιωνός και τηλεφώνησε στην φίλη της να δει αν είναι καλά. Ανακουφίστηκε όταν στην άλλη άκρη της γραμμής άκουσε τη φωνή της φίλης να της λέει ότι απλά είχε μπει για λίγο καιρό στο νοσοκομείο, πήρε εξιτήριο και θα ξαναέμπαινε σε λίγες ημέρες. Όταν η γυναίκα εξέφρασε την επιθυμία της να την επισκεφτεί πριν εισαχθεί ξανά στο νοσοκομείο, αυτή αρνήθηκε ευγενικά και είπε ότι θα της τηλεφωνούσε αργότερα. Το τηλεφώνημα αυτό δεν έγινε ποτέ,και μετά από λίγες ώρες η γυναίκα την ξαναπήρε τηλέφωνο όπου το σήκωσε κάποιος συγγενής και της είπε πως η φίλη της είναι πεθαμένη εδώ και έξι μήνες.

Να αναφέρουμε πως πολλά από τα τηλεφωνήματα συμβαίνουν μέσα σε 24 ώρες από τον θάνατο του ανθρώπου. Τα συντομότερα σε διάρκεια τηλεφωνήματα προέρχονται από αυτούς που είναι νεκροί τις τελευταίες επτά ημέρες,ενώ περισσότερο διαρκούν όσα γίνονται από αυτούς που είναι νεκροί για μερικούς μήνες.

Αρκετές θεωρίες υπάρχουν σχετικά με την προέλευση των τηλεφωνημάτων από το υπερπέραν:

α) Πράγματι οι κλήσεις γίνονται από τους νεκρούς οι οποίοι κατά κάποιον ανεξήγητο τρόπο “χειραγωγούν” τους τηλεφωνικούς μηχανισμούς και κυκλώματα.
β) Πρόκειται για “πειράγματα” από ταραχοποιά πνεύματα – γνωστά και ως Poltergeist – τα οποία αρέσκονται στο να παίζουν… παιγνιδάκια με τους ανθρώπους !
γ) Είναι φαινόμενο ψυχοκινητικών ενεργειών που υποσυνείδητα δημιουργούνται από το ίδιο το άτομο που δέχεται το τηλεφώνημα και το οποίο έχοντας κάποια στιγμή την έντονη επιθυμία να μπορούσε να μιλήσει με κάποιον νεκρό συγγενή του, δημιουργεί ένα είδος παραληρηματικής εμπειρίας.

…Και δ) Το όλο φαινόμενο/γεγονός είναι απλά δημιούργημα του ατόμου.

Κάποια άτομα που ισχυρίζονται ότι είχαν συνάντηση με ΑΤΙΑ, αναφέρουν ότι έλαβαν ενοχλητικά τηλεφωνήματα μόλις γύρισαν στο σπίτι, ή μια με δυο ημέρες μετά το περιστατικό και συνήθως πριν ο μάρτυρας προλάβει να μοιραστεί την εμπειρία του με άλλους. Το τηλέφωνο που τους κάλεσε είχε φυσικά απόκρυψη ή όταν φαινόταν δεν αντιστοιχούσε σε κάποιον αριθμό στον επίσημο τηλεφωνικό κατάλογο. Η άγνωστη φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής τους προειδοποιούσε να μην μιλήσουν πουθενά για το περιστατικό και να “ξεχάσουν” ότι είδαν.

…Άλλα μάλλον αυτές οι περιπτώσεις είναι αντικείμενο άλλης μεγάλης συζήτησης…..

Πηγή: Από το ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αρχαιολογία, Κρυπτοζωολογία, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες

Προαισθάνονται τα ζώα το κακό; Μια ψυχίατρος απαντά!


Συντάκτης: Όλγα Τάντου, Δημοσίευση: 02/03/2010 από Πύλες του Ανεξήγητου,

Είναι ένα ερώτημα που τίθεται μετά από κάθε μεγάλο σεισμό παγκοσμίως, καθώς οι ιδιοκτήτες ζώων, και κυρίως οι εργαζόμενοι σε ζωολογικά πάρκα, υποστηρίζουν ότι αρκετές ώρες πριν συμβεί ο σεισμός, παρατήρησαν περίεργη συμπεριφορά στα ζώα, όπως γενική αναστάτωση, περίεργα ουρλιαχτά, σαν να ήθελαν να τους προειδοποιήσουν ότι κάτι κακό επρόκειτο να συμβεί.

Αυτό ακριβώς συνέβη και πριν το μεγάλο σεισμό των 8.8 ρίχτερ που έγινε στη Χιλή, καθώς και πριν τον σεισμό της 26ης Δεκεμβρίου 2004 στην Ινδονησία, οπότε και ακολούθησε ισχυρό τσουνάμι με καταστροφικές συνέπειες.

Επικοινωνήσαμε με την κυρία Αναστασία Στάθη Λέφα, η οποία είναι κτηνίατρος και έχει master στην Κοινωνική Ψυχιατρική, και μας μίλησε για τις ιδιαίτερες αυτές ικανότητες των ζώων οι οποίες είχαν παρατηρηθεί από την αρχαιότητα ακόμη, αλλά και για κάτι που αναφέρουν πολλοί ιδιοκτήτες σκύλων, δηλαδή ότι τα ζωάκια τους προαισθάνονται άσχημες καταστάσεις πριν συμβούν.

Οι Αρχαίοι πίστευαν στις μαντικές ικανότητες των ζώων

Όλγα Τάντου: Έχουν τα σκυλιά τη δυνατότητα να αντιλαμβάνονται δυσάρεστες καταστάσεις που θα ακολουθήσουν στο περιβάλλον στο οποίο βρίσκονται; Και αν ναι, πώς γίνεται φανερό από τη

συμπεριφορά τους;

Αναστασία Στάθη Λέφα: Είναι γνωστό το ουρλιαχτό του σκύλου σαν προμήνυμα θανάτου. Η δοξασία αυτή είναι ευρύτερα διαδεδομένη από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Υπάρχουν τέτοιες αναφορές και

στην Αρχαία Ελλάδα και σε πολλούς άλλους λαούς. Οι αρχαίοι θρύλοι και οι μύθοι είναι διαποτισμένοι από την πίστη των ανθρώπων στις μαντικές ικανότητες των ζώων.

Στην αρχαιότητα οι άνθρωποι στηρίζονταν στο ζωικό βασίλειο όχι μόνο για να προβλέψουν το μέλλον, αλλά ερμήνευαν τα ζωικά σύμβολα σαν θεϊκά θελήματα. Ένα τέτοιο παράδειγμα μπορεί να αποτελέσει η

χρησιμοποίηση της γίδας στο μαντείο των Δελφών, το τρέμουλο της οποίας δήλωνε την ευνοϊκή στάση του Θεού Απόλλωνα, έτσι ώστε να μπορέσει να δοθεί ο χρησμός.

Ο Κάδμος, ακολούθησε μία αγελάδα επί μακρόν, μέχρι να σταματήσει σε κάποιο σημείο για να του υποδείξει το μέρος όπου θα έκτιζε την πόλη των Θηβών. Οι αρχαίοι Χαλδαίοι είχανε μεγάλη πίστη και στηρίζονταν πολύ στην κυνομαντεία. Για παράδειγμα, το χρώμα ενός σκύλου που έμπαινε σε κάποιο ναό, είχε ιδιαίτερη σημασία για την τύχη αυτού του ναού. Στην Αιθιοπία, οι κάτοικοι εξέλεγαν ένα σκύλο για βασιλιά τους και το γρύλισμα αυτού του σκύλου ή το κούνημα της ουράς του υποδείκνυε αν θα λάμβαναν μία ευνοϊκή απόφαση ή όχι.

Πώς ερμηνεύονται οι συμπεριφορές της γάτας!

Ο.Τ.: Θεωρούσαν δηλαδή ότι η γάτα έχει κάποιες μαντικές ικανότητες, οι οποίες ήταν χρήσιμες για να πάρουν αποφάσεις σημαντικές για το λαό τους;

Αναστασία Στάθη Λέφα: Ναι, προφανώς. Θα έλεγα στην εβραϊκή παράδοση επίσης. Όταν η γάτα καθαριζόταν προμήνυε το ενδεχόμενο να καταφτάσουν επισκέπτες. Στη Ιαπωνία πίστευαν ότι οι μαύρες γάτες ήταν μετενσαρκωμένοι συγγενείς και έπρεπε να ζητηθεί η συμβουλή τους όταν επρόκειτο να παρθούν κάποιες οικογενειακές αποφάσεις. Επίσης, η συμβουλή της γάτας λαμβάνετο σε περιπτώσεις που ήθελε κάποιο

ς να πραγματοποιήσει κάποιο ταξίδι, για την πρόβλεψη του καιρού.

Ακόμη στην Αγγλία πριν από χρόνια, όταν η γάτα στεκόταν μπροστά στο τζάκι και είχε την ουρά της προς την κατεύθυνση της φωτιάς, αυτό σήμαινε ότι επρόκειτο να επακολουθήσει μία περίοδος ψύχους. Αν έγλειφε

την ουρά της, τότε σήμαινε αυτό ότι επρόκειτο να βρέξει. Ακόμα και σήμερα στην Κίνα και στην Ιαπωνία υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι που πιστεύουν ότι οι μαύρες γάτες έχουν την ικανότητα της πρόβλεψης των καιρικών συνθηκών. Η κυνομαντεία ήταν ιδιαίτερα επίσης αναπτυγμένη στην αρχαιότητα όταν η πτήση των πουλιών μετέφερε κάποιο μήνυμα δυσμενές προς τους ειδικούς, τότε κάποια εκδήλωση που ήταν προγραμματισμένη αμέσως ματαιωνόταν.

Όταν τα ζώα σώζουν ζωές!

Ο.Τ: Σήμερα, συνίσταται όλο και πιο συχνά από γιατρούς σε παιδιά που πάσχουν από ασθένειες, η συντροφιά ενός ζώου, ενός σκύλου, ο οποίος προλαμβάνει πιθανές κρίσεις. Ποια είναι η άποψή σας για αυτό;

Σκύλος
Σκύλος

Αναστασία Στάθη Λέφα: Αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα και συνιστά ένα μέρος μόνο της ευρύτερης συμβολής των ζώων στην οργανική αλλά και την ψυχική υγεία του ανθρώπου.

Είναι αλήθεια ότι ένας κατάλληλα εκπαιδευμένος σκύλος μπορεί να αισθανθεί μια επικείμενη επιληπτική κρίση και να προειδοποιήσει τα άτομα που είναι επιφορτισμένα με τη φροντίδα ενός ασθενούς.

Τουλάχιστον κάποια τέτοια περιστατικά έχουν καταγραφεί. Όπως έχει καταγραφεί και ένα άλλο ενδιαφέρον περιστατικό, που αφορά ένα δίχρονο κοριτσάκι το οποίο έπασχε από σοβαρό κρυολόγημα και είχε αναπνευστικά προβλήματα. Ήταν παιδί κωφών γονιών και η κατάστασή του επιδεινώθηκε κατά τις δύο η ώρα το πρωί και θα πέθαινε από ασφυξία φυσικά το παιδί αν ο ειδικά εκπαιδευμένος σκύλος για κωφά άτομα δεν ορμούσε να ξυπνήσει τους γονείς του, οι οποίοι βέβαια έκαναν τα δέοντα και έσωσαν το παιδί.

Πηγή: http://www.pyles.tv/News/Cryptozoology-Nature/Proesthanonte-ta-zoa-to-kako,-apanta-psihiatros.aspx

Σχετικό βίντεo: http://www.youtube.com/watch?v=FV4EMzyJsqU&feature=player_embedded

Ανθρωπολογία, Βαμπιρισμός, Βιολογία, Γεωλογία, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες

Πορφυρία


απόσπασμα από την ΗΜΕΡΗΣΙΑ / ΠΡΙΣΜΑ, τεύχος 44, 8-9 Φεβρουαρίου 2000Αίμα, Πορφυρία

Μία από τις ασθένειες, εξαιτίας των οποίων κάποιοι άνθρωποι απέκτησαν τη φήμη του… βρυκόλακα, είναι η λεγόμενη πορφυρία, μία διαταραχή του μεταβολισμού της πορφυρίνης (οργανικής ουσίας που αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της αιμογλοβίνης, της χλωροφύλλης και ορισμένων άλλων ενζύμων) κατά την οποία ο οργανισμός παρουσιάζει συμπτώματα όμοια με αυτά των μυθικών βρυκολάκων. Οι δήθεν βρυκόλακες θα μπορούσαν, επίσης, να υποφέρουν από αναιμία, στην οποία η έλλειψη σιδήρου κάνει το πρόσωπο φαίνεται χλωμό.

Η καταληψία ήταν από τις συνηθέστερες παθήσεις, που συγχέονταν με τη νεκρεγερσία, αφού οι νοσούντες υποφέρουν από προσωρινή παράλυση. Τα άτομα με καταληψία ακούνε και βλέπουν κανονικά, όμως, καθώς δεν μπορούν να κινήσουν τους μυς τους, φαίνονται νεκροί. Βρίθουν οι ιστορικές μαρτυρίες για ανθρώπους που γι’ αυτό τον λόγο θάφτηκαν ζωντανοί – και είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος τον πανικό που επικρατούσε, εάν κάποιος ασθενής ξεπερνούσε το στάδιο της παράλυσης μετά την ταφή, και προσπαθούσε να εξέλθει από το φέρετρό του… (στσ. σε πολλούς από εμάς θυμίζει και ένα διήγημα του Edgar Allan Poe που μιλούσε για την ίδια αρρώστια)
Άλλωστε, την εποχή της άγνοιας και των προκαταλήψεων, οποιαδήποτε σωματική διαφοροποίηση ή παραμόρφωση, κάθε κοινή πάθηση του δέρματος ή ακόμη και ψυχική διαταραχή θα μπορούσε να προκαλέσει τον στιγματισμό ανθρώπων, με την κατηγορία της δαιμονοληψίας. Στα χρόνια του Μεσαίωνα, κυρίως, οι υποτιθέμενοι βρυκόλακες δεν έβρισκαν ανάπαυση ούτε μετά τον θάνατό τους, αφού, συχνά, ήταν τα περιστατικά εκταφής τους, είτε για να επιβεβαιωθεί η σήψη του οργανισμού είτε για να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για την αντιμετώπισή τους, αν κάτι… δεν είχε πάει καλά κατά τη θανάτωσή τους.

Σε μία γνωστή διήγηση του 18ου αιώνα, όπου περιγράφεται η εκταφή ενός άντρα με το όνομα Πίτερ Πλογκόγιοβιτζ, παρατίθενται λεπτομερέστατα τα χαρακτηριστικά που ξεχώριζαν τους βρυκόλακες απ’ τους κοινούς νεκρούς:

“Τα μαλλιά και τα γένια – ακόμη και τα νύχια, τα οποία παλαιότερα είχαν πέσει – βρέθηκαν να έχουν μεγαλώσει. Το παλιό δέρμα με τη χλωμή απόχρωση είχε φύγει από το πρόσωπο και νέο δέρμα εμφανιζόταν από κάτω του… Με έκπληξη, είδα φρέσκο αίμα να τρέχει από το στόμα του νεκρού, το οποίο συμφωνήσαμε όλοι ότι προερχόταν από τα θύματά του”.
Όπως είναι αναμενόμενο, τα χαρακτηριστικά αυτά άρχισαν να θεωρούνται απόλυτα φυσιολογικά, ήδη απ’ τις αρχές της ανάπτυξης της ιατροδικαστικής. Σε αντίθεση με την κοινή αντίληψη που επικρατεί ακόμη και στις μέρες μας, στους νεκρούς δεν μεγαλώνουν τα μαλλιά, αλλά συρρικνώνεται και υποχωρεί το δέρμα, κάνοντάς τα να φαίνονται μακρύτερα. Τα νύχια, όντως, πέφτουν – γεγονός γνωστό, ήδη, από την εποχή των αρχαίων Αιγυπτίων, οι οποίοι τα στερέωναν στις μούμιες με μεταλλικούς δακτυλίους. Στη συγκεκριμένη διήγηση, σύμφωνα με τον Τόμας Νογκούτσι, ιατροδικαστή από το Λος Αντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών, πιθανότατα, ως νύχια θεωρήθηκε το λευκό δέρμα από κάτω τους.

Σε ότι αφορά το χρώμα του δέρματος, το πρόσωπο των πτωμάτων δεν έχει απαραίτητα συγκεκριμένο χρωματικό τόνο και η ωχρότητα που παρουσιάζει, μερικές φορές, οφείλεται στην απομάκρυνση του αίματος από τους ιστούς. Έτσι, αν ο άνθρωπος ήταν σε ύπτια στάση κατά τον θάνατό του, το πρόσωπο μπορεί να είναι χλωμό και, αν ήταν μπρούμυτα, να είναι σκουρόχρωμο. Για τον ίδιο λόγο, τα μέλη του σώματος που είναι σε κατώτερο επίπεδο απ’ τα υπόλοιπα, όπως τα χέρια, παρουσιάζουν μεγαλύτερη συγκέντρωση αίματος. Το αίμα είναι σχεδόν μαύρο, εφόσον έχει χάσει το οξυγόνο του, γι’ αυτό και το δέρμα εμφανίζεται, επίσης, πολύ σκούρο στις συγκεκριμένες περιοχές. Μάλιστα, η σκούρα απόχρωση στα τμήματα με υπερβολική συγκέντρωση αίματος ονομάζεται “livor mortis” και είναι εκείνη που επιτρέπει στους ιατροδικαστές να καθορίσουν εάν το σώμα έχει κινηθεί μετά τον θάνατό του.

Ο χαρακτηρισμός “φρέσκο” για το αίμα στο στόμα του Πίτερ Πλογκόγιοβιτζ είναι, προφανώς, αναπόδεικτός και, πιθανότατα, προέρχεται από το γεγονός ότι το αίμα ήταν σε υγρή μορφή – κάτι που θεωρείται σύνηθες φαινόμενο. Η αιτία, δε, που το αίμα συγκεντρώνεται στο στόμα είναι ότι, όταν το σώμα αποσυντίθεται, πρήζεται από αέρια, τα οποία προέρχονται από τα βακτήρια στα έντερα και σε άλλα μέρη του σώματος. Τα αέρια πιέζουν τους πνεύμονες, οι οποίοι αφενός είναι γεμάτοι αίμα και αφετέρου αποσυντίθενται γρήγορα, γι’ αυτό και το αίμα μετακινείται στο στόμα και τη μύτη.

Αξιοσημείωτο είναι ότι, με τον ίδιο τρόπο, ερμηνεύεται η κραυγή που υποτίθεται πως έβγαζαν τα πτώματα, όταν τους τρυπούσαν την καρδιά για να εξασφαλίσουν ότι δεν θα γίνουν βρυκόλακες: Η πίεση στην καρδιά έκανε τα παραπάνω αέρια να περάσουν από τη γλωττίδα και να ακουστεί ένας ήχος, που σε καμία περίπτωση δεν σήμαινε ότι το σώμα ήταν ζωντανό.

Εξάλλου, σε μία μελέτη που είχε κυκλοφορήσει, ήδη, από το 1753, ο Γάλλος ηγούμενος, Ογκουστίν Καλμέ, αναφέρει: “Υπάρχουν ορισμένα είδη χώματος, τα οποία διατηρούν τα πτώματα σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση. Στην Τουλούζη, μάλιστα, υπάρχει μία κρύπτη, στην οποία οι νεκροί τοποθετούνται κατά μήκος του δεξιού και του αριστερού τοίχου. Όλα τα πτώματα της μίας πλευράς παρέμειναν σε καλή κατάσταση, ενώ όλα όσα ήταν στην άλλη πλευρά αποσυντέθηκαν πολύ γρήγορα”.

Πηγή: http://www.bytheway.gr και  ΗΜΕΡΗΣΙΑ / ΠΡΙΣΜΑ, τεύχος 44, 8-9 Φεβρουαρίου 2000