Ήθη και Έθιμα, Αρχαιολογία, Αρχιτεκτονική, Αρθρογραφία, Διάφορα, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θεωρίες, Κρυπτοζωολογία, Λαογραφία, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Παράξενα, Παράξενη Αρχιτεκτονική, Παλαιοντολογία, Πλάσματα, Πολιτισμοί, Χαμένοι Πολιτισμοί

ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΑ: Αφιέρωμα | Τι κρύβεται πίσω από τα μυστηριώδη κτίσματα; [Βίντεο]


ΑΦΙΕΡΩΜΑ | ◮ ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΑ ◮

Αρχαία κτίσματα Άρτιας Αρχιτεκτονικής, Άγνωστης χρήσης και Αγνώστων “Κατασκευαστών” στο Όρος “ΟΧΗ” στην Εύβοια…
Ο Μύθος που κρύβεται πίσω από το Μυστήριο των κτισμάτων αυτών… Η Πραγματικότητα;

Χώροι λατρευτικών “τελετών”; Προϊστορικά Μαντεία;

Continue reading “ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΑ: Αφιέρωμα | Τι κρύβεται πίσω από τα μυστηριώδη κτίσματα; [Βίντεο]”

Αρχαιολογία, Αρχιτεκτονική, Αιγαίο, Ανακαλύψεις, Διάφορα, Επιστήμη, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ιστορία, Κατακόμβες, Κούφια Γη, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Προπαγάνδα, Συνωμοσιολογίες, Συνεντεύξεις, Χαμένοι Πολιτισμοί

Αποκάλυψη ΣΟΚ! Ανακαλύφθηκαν στην αρχαία Πελλάνα ανθρώπινα οστά γιγαντιαίων διαστάσεων! (Βίντεο)


«Αποκαλύφθηκαν στην αρχαία Πελλάνα ανθρώπινα οστά γιγαντιαίων διαστάσεων και μαζί με αυτά μπαζώθηκε ο μοναδικός στο είδος του βαθμιδωτός λαξευτός Βασιλικός Τάφος στον κόσμο» ”

Γράφει ο Νίκος Μπακής
Τα παιδιά της Πελλάνας μαζί με την Proud To Be A Spartan Pictures παρουσιάζουν για μια ακόμη φορά ένα νέο μουσικό ντοκιμαντέρ με τίτλο: «ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΤΑ ΤΕΙΧΗ – Η ΠΕΛΛΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΚΕΔΑΙΜΩΝ», αφιερωμένο στον Μεγάλο Δάσκαλο και Κορυφαίο Έλληνα Αρχαιολόγο του 21ου αιώνα Θεόδωρο Σπυρόπουλο και στο ανασκαφικό του έργο.
Το αποκαλυπτικό αυτό ντοκιμαντέρ προβάλλει φωτογραφίες που βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, όπου περιέχει και το γνωστό πλέον βιντεάκι με το μοναδικό στο είδος του
βαθμιδωτό λαξευτό Βασιλικό Τάφο στον κόσμο, όπου μπαζώθηκε με τον πιο απάνθρωπο και βάρβαρο τρόπο κάτω από 250 τόνους ακατέργαστου υλικού και μπάζα και το οποίο χαρακτηρίστηκε από τον Ελληνικό Τύπο και τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ως «η μεγαλύτερη αρχαιολογική ανακάλυψη του αιώνα, η οποία καταστράφηκε εν μία νυκτί». Καθώς επίσης μοναδικά ευρήματα από μια σειρά ανθρώπινων σκελετών γιγαντιαίων διαστάσεων, όπου κυμαίνονταν από 2 έως 2.50 μ. ύψος ο καθένας και βρέθηκαν στο Μυκηναϊκό Νεκροταφείο της αρχαίας Πελλάνας.

Επίσης δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο και οι σπουδαίες ανακαλύψεις της εξαίρετης Αρχαιολόγου κ. Αδαμαντίας Βασιλογάμβρου, όπου εν έτη 2008 έγινε ανεύρεση για πρώτη φορά στη Λακωνία ενεπίγραφης πήλινης πινακίδας σε Γραμμική Γραφή Β΄ και έστρεψε το ενδιαφέρον των αρχαιολόγων στον αρχαιολογικό χώρο του Αγίου Βασιλείου Ξηροκαμπίου, μια χαμηλή λοφοσειρά στο νοτιοδυτικό τμήμα της πεδιάδας της Σπάρτης, σε απόσταση περίπου 12 χλμ. από την πόλη. Πολύ γρήγορα η αρχαιολογική σκαπάνη φέρνει στο φως άλλες 4 πινακίδες Γραμμικής Β΄, καθώς κι ένα οικοδόμημα του 14ου αιώνα π. Χ. με 7 δωμάτια, όπου ανακαλύφθηκαν πάνω από 17 ξίφη μέσα σε κιβώτιο κολλημένα μεταξύ τους εξαιτίας μεγάλων θερμοκρασιών (προφανώς από πυρκαγιά) κ.ά.

Ενώ τα επίσημα χείλη της επιστημονικής κοινότητας δεν έχουν αποφανθεί ακόμα ή καταλήξει αν τα ευρήματα αυτά ανήκουν σε ανάκτορο αν και τα πρώτα στοιχεία δημιουργούν αυτή την αισιοδοξία, κάποιοι ενθουσιώδεις αρχαιολόγοι από την άλλη πλευρά, παρέα με κάτι αδαείς δημοσιογράφους βιάστηκαν να το βαφτίσουν «Σπάρτη του Μενελάου» (!), χωρίς βέβαια να έχουν εντοπιστεί γύρω από το λόφο του Ξηροκαμπίου Βασιλικοί Τάφοι, Κυκλώπεια τείχη ή ανάκτορα, αδιάσειστες αποδείξεις που να καταδεικνύουν την μεγαλοπρέπεια ενός ανακτορικού κέντρου, κάτι ανάλογα με εκείνα που είχαν βρεθεί στην Τροία, στις Μυκήνες, στην Τίρυνθα, στην Πύλο και στην Πελλάνα, θέτοντας σοβαρά σε αμφισβήτηση ακόμη και την ύπαρξη του Ομηρικού Βασιλείου της ΦΑΡΙΔΟΣ.

Ο ποιητής Όμηρος αναφέρει σαφέστατα στην ΙΛΙΑΔΑ πως την εποχή εκείνη υπήρχαν 10 Πόλεις «…οι δε είχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν, Φαρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην, Βρυσειάς τα ενέμοντο και Βρυσειάς τ᾽ ἐνέμοντο καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινάς, οἵ τ᾽ αρ᾽ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τ᾽ ἔφαλον πτολίεθρον, οἵ τε Λάαν εἶχον ἠδ᾽ Οἴτυλον ἀμφενέμοντο …» (Ομήρου Ιλιάδα, Ραψωδία Β΄, στίχοι 581 – 585). Τις πόλεις αυτές τις συναντάμε ακόμα και στις μέρες μας είτε ως μικρά χωριά, είτε απλά ως τοπωνύμια.

Η μοναδική Πόλη που δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμη και αποτελούσε πονοκέφαλο όχι μόνο στους ιστορικούς και περιηγητές, αλλά και στους ίδιους τους αρχαιολόγους ήταν η Λακεδαίμων. Ο Όμηρος δίνει στην Λακεδαίμονα δύο επίθετα «κοίλην» και «κητώεσσαν». Το κοίλην είναι εύκολο να εξηγηθεί, πρόκειται για μια περιοχή που μοιάζει με γούβα. Το κητώεσσαν όμως σημαίνει γεμάτη με κήτη δηλαδή θαλάσσια θηλαστικά (δελφίνια, φώκιες κ.ά.), οι γεωτρήσεις τα τελευταία χρόνια απέδειξαν ότι το υπόστρωμα στην Λακεδαίμονα είναι πλούσια σε λιγνίτη. Πλην του λιγνιτικού στρώματος υπήρχαν και τα απολιθώματα των κητών.

Σύμφωνα με τον κ. Σπυρόπουλο προς το τέλος της εποχής των Παγετώνων και αφού ξεκίνησε η σταδιακή τήξη των πάγων κατά τη διάρκεια του Πλειστόκαινου, ο Ελληνικός χώρος άρχισε να αναδύεται σιγά σιγά από τη θάλασσα της Μεσογείου και να σχηματίζονται τμήματα ξηράς. Από το φαινόμενο αυτό δημιουργήθηκαν τεράστιες λιμνοθάλασσες. Μία από αυτές παρέμεινε έως το 1750 π. Χ. και ήταν η Λίμνη της Λακεδαίμονος «Η ΙΕΡΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ», η οποία έφθανε από την Πελλάνα έως το Γύθειο, ενώ ο Ποταμός Ευρώτας (ευ + ρότα = καλή πλοήγηση) ήταν πλωτός μέχρι τη θάλασσα.

Ο χρόνος θα δείξει τελικά αν ο κ. Σπυρόπουλος είχε δίκιο ή όχι και όσοι τον αμφισβητούν ας βγουν με το ονοματεπώνυμό τους και όχι να κρύβονται μέσα στα καφενεία όπως συνηθίζεται άλλωστε στην Ελλάδα και να τον διαψεύσουν δημόσια, γιατί ο μόνος που μπορεί να τον διαψεύσει ή καλύτερα να τον κρίνει είναι η ίδια η Ιστορία και κανένας άλλος. Εκτός από αντίζηλους που είχε αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τον συκοφαντούσαν και καταπολεμήθηκε βάναυσα από το σύστημα, έχει αποκτήσει και φανατικό κοινό, ένας από αυτούς τους ένθερμους υποστηρικτές είναι και ο πρώην Υπουργός και πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής» κ. Ιωάννης Μ. Βαρβιτσιώτης, ο οποίος σ’ ένα απόσπασμα από το άρθρο του στο Βήμα της Κυριακής με τον τίτλο: «Το Ανάκτορο του Μενελάου διχάζει» στις 23/2/2003, μας παραθέτει πως είναι πλέον πεπεισμένος ότι η Ομηρική Λακεδαίμων ευρέθη: «Ανεξάρτητα όμως από αυτό που ανάγεται στη σφαίρα της επιστημονικής ανάλυσης είναι γεγονός ότι η Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή από το 1830 αναζητούσε το ανάκτορο του Μενελάου στη μυκηναϊκή Σπάρτη, δηλαδή στο ύψωμα της Κοκκινόραχης, όπου υπήρχε ιερό του Μενελάου και της Ελένης, ιδρυμένο περί το 700 π. Χ.

Ανάκτορο όμως δεν ευρέθη εκεί που να ταιριάζει σ’ έναν Μενέλαο! Ούτε βασιλικοί τάφοι βρέθηκαν εκεί ή αλλού στη Λακωνία, ούτε Κυκλώπεια τείχη, ούτε μέγαρο με ιερά και αποθήκες, τίποτα από αυτά που χαρακτηρίζουν ένα μυκηναϊκό κέντρο και μάλιστα ένα ανάκτορο ανάλογο του Ατρείδη Μενελάου. Όλα όμως αυτά βρέθηκαν κοντά στη σημερινή Πελλάνα, που κατά τον Σπυρόπουλο, που επικαλείται τον Όμηρο, είναι η Ομηρική Λακεδαίμων – που υπήρξε η πρωτεύουσα του Μενελάου».

Όλες αυτές οι κυκλώπειες και μυστηριώδεις κατασκευές μας βάζουν σε σκέψεις, η κατασκευή λαξευτού τάφου προϋποθέτει μεγάλες τεχνικές γνώσεις, κατασκευαστική εμπειρία και μακροχρόνια εργασία και οικοδομικά μέσα υψηλά. Παρότι η σύγχρονη τεχνολογία έχει φθάσει σε απίστευτα ύψη κι όμως εξακολουθούν να προβληματίζουν τους ειδικούς για το αν οι πολιτισμοί εκείνοι κατοικήθηκαν από εξωγήινους ή γίγαντες, με αποτέλεσμα να υποπίπτουν συνεχώς σε λανθασμένα και ανυπόστατα συμπεράσματα. Γι’ αυτό ο Δάσκαλος μάς δίδαξε να ερευνούμε και να ετυμολογούμε τα πανάρχαια τοπωνύμια που μας προσφέρει μέσα από τα σπλάχνα της η Ελληνική Γη και όχι να κολλάμε σε εγκαταλειμμένες, εδώ και εκατοντάδων ετών, θεωρίες όπως είναι της απαρχαιωμένης Αγγλικής Αρχαιολογικής Σχολής, οι οποίοι Άγγλοι Αρχαιολόγοι ισχυρίζονται, με το έτσι θέλω, ότι το Ανάκτορο του Μενελάου και της Ελένης βρίσκεται στην σημερινή Σπάρτη δίχως να υπάρχουν χειροπιαστά στοιχεία για να καταδείξουν την ορθότητα των επιχειρημάτων τους, κατά συνέπεια όλες αυτές οι θεωρίες χαρακτηρίστηκαν αβάσιμες και έχουν απορριφθεί από την επιστημονική κοινότητα.

Η Χώρα μας η Ελλάς εκτός από Γεωγραφικός είναι και ένας απέραντος «Μυθολογικός» Χάρτης, όπου οι αρχαίοι ημών πρόγονοι φρόντισαν να κρυπτογραφήσουν όλη την Ιστορία του πολιτισμού τους χρησιμοποιώντας τα στοιχεία της φύσεως ως σημείο αναφοράς όπως ήταν για παράδειγμα ο Ήλιος, η Σελήνη, πλανήτες, αστρικά νεφελώματα, βουνά, ποτάμια, λίμνες, πελάγη, νησιά, δάση, το ζωικό βασίλειο ακόμα και ανθρώπινα συναισθήματα όπως ήταν ο εγκέφαλος, η ψυχή κτλ, μετατρέποντας το καθένα σε ξεχωριστές οντότητες ή αλλιώς θεότητες. Η όλη διαδικασία είχε ως σκοπό την διαφύλαξη των αρχείων ενός Κράτους ή στοιχεία για την προέλευση μιας φυλής από τυχόν λεηλασία ή τον αφανισμό του πολιτισμού τους, ούτως ώστε οι μεταγενέστερες γενεές να έχουν άμεση πρόσβαση στις χαμένες γνώσεις σπάζοντας τους κώδικες που ήταν καλά κρυμμένες μέσα από την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα.

Για την Ιστορία είπαμε πολλά για τον σπουδαίο αυτόν άνδρα δεν είπαμε το παραμικρό. Τον κ. Θεόδωρο Σπυρόπουλο έχουμε ακουστά μονάχα το όνομά του, αλλά κανείς ή τουλάχιστον ελάχιστοι γνωρίζουν τι ακριβώς έχει πετύχει στην μακρόχρονη και πλούσια καριέρα του ως Αρχαιολόγος και πόσα ακόμα μπορεί να μας διδάξει. Είναι Δρ. Αρχαιολογίας με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό του, οι οποίες περγαμηνές ξεπερνάνε ακόμα και το λαμπρό ανασκαφικό του έργο. Είναι:
– Ανασκαφέας Αρχαιολόγος
– Επίκουρος Καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών
– Μέλος της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρίας
– Μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου
– Επίτιμο Μέλος στην Εταιρία Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά
– Επίτιμος Δημότης Πελλάνας (πρώην Δήμος Πελλάνας) και
– Συγγραφέας βιβλίων και μελετών που έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα Ελληνικά και ξένα περιοδικά όπως είναι: Το Αρχαιολογικό Δελτίου, Το Τρίτο Μάτι, ΑΕΡΩΠΟΣ, Δαυλός, Sparta in Laconia, CORPUS κ.ά.

Υπήρξε μαθητής του Μεγάλου Αρχαιολόγου Σπύρου Μαρινάτου, όπου μαζί με τον Δάσκαλό του το 1967 έκαναν την μεγαλύτερη, μέχρι τότε, αρχαιολογική ανακάλυψη στην Ελλάδα στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης. Εκεί ήρθε στο φως μια ολόκληρη προϊστορική πόλη της Υστεροκυκλαδικής Α΄ περιόδου (1600 – 1400 π. Χ.), θαμμένη κάτω από τα ηφαιστειακά υλικά. Χάρη σ’ αυτό το ελαφρύ υλικό (τέφρα) τα σπουδαία αυτά οικοδομήματα διατηρήθηκαν επί αιώνες ακέραια και σε άριστη κατάσταση, όπου η δόμηση ήταν πυκνή και διέθετε πολυώροφα κτίρια με πλούσιες τοιχογραφίες, οργανωμένες αποθήκες, βιοτεχνικούς χώρους, άριστη πολεοδομική οργάνωση με δρόμους, πλατείες και είχε ένα πλήρως αναπτυγμένο αποχετευτικό σύστημα, το οποίο περνούσε κάτω από το λιθόστρωτο και συνδεόταν απευθείας με τα σπίτια, όπως συμβαίνει και στις σύγχρονες πόλεις.

Από το έτος 1968 έως και το έτος 1984 η Αρχαιολογική Εταιρία της Αθήνας διενεργεί συστηματική ανασκαφή στην Τανάγρα υπό την διεύθυνση του Δρ. Σπυρόπουλου σε δύο θέσεις, 500 και 800 μ. Ανατολικά του σημερινού χωριού της Τανάγρας, Νοτίως του Στρατιωτικού Αεροδρομίου, σε δύο Νεκροταφεία των μυκηναϊκών χρόνων. Κατά την ανασκαφή ήλθαν στο φως γραπτές λάρνακες και τα άλλα αρχαία της Τανάγρας των μυκηναϊκών χρόνων περίπου 1350 – 1180 π. Χ.
Αργότερα ως Έφορος αρχαιοτήτων στην πόλη της Θήβας ανακαλύπτει κατά την χρονική περίοδο 1971 και 1973 στο χώρο του Αμφείου την μεγαλύτερη βαθμιδωτή πυραμίδα της τρίτης χιλιετίας π. Χ, η οποία έχει όλες τις προϋποθέσεις να αναδειχθεί σ’ ένα από τα μεγαλύτερα μνημεία του Ευρωπαϊκού χώρου. Καθώς επίσης και τους τάφους των μυθικών αδερφών Ζήθου και Αμφίωνα, όπου σύμφωνα με τα Ομηρικά Έπη ήταν υιοί του Δία και της Αντιόπης και ήταν εκείνοι που πρώτοι έκτισαν την έδρα και τα τείχη της «εφτάπυλης» Θήβας (Οδύσσεια λ 260 – 289). Θα περίμενε κανείς να επαινεθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ο καθηγητής για τις σπουδαίες αυτές ανακαλύψεις, παραταύτα εκδιώχθηκε βιαίως από τις ανασκαφές και «μετατέθηκε» άρον άρον στη Σπάρτη, όπου και παρέμεινε μέχρι την συνταξιοδότησή του το 2002.

Η έπαυλη του Ηρώδη Αττικού στην Εύα/Λουκού Κυνουρίας είναι το σημαντικότερο μνημείο των ρωμαϊκών αυτοκρατορικών χρόνων στον ελληνικό χώρο, όπως καταδεικνύουν η μεγάλη της έκταση και κυρίως ο εξαιρετικός πλούτος των αρχιτεκτονικών λειψάνων και των πολυσχιδών γλυπτών και ψηφιδωτών ευρημάτων της. Το μνημείο ήρθε στο φως έπειτα από είκοσι ένα χρόνια συστηματικής ανασκαφής από τους καθηγητές Δρ. Θεόδωρο Σπυρόπουλο (1980 – 2001) και τον γιό του Δρ. Γεώργιο Σπυρόπουλο (1990 – 2001).
Θα πρέπει να δοθεί ένα τέλος σ’ αυτό το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι που παίζει με τόση επιδεξιότητα το Υπουργείο Πολιτισμού και να αποδοθεί δικαιοσύνη για τις καταστροφές στην αρχαία Πελλάνα. Γιατί όμως κρύβονται; Γιατί δεν μιλάει κανείς; Γιατί τα Μ.Μ.Ε. και ειδικά η δημόσια τηλεόραση Ε.Ρ.Τ. μαζί με τα υπόλοιπα «τουρκοκάναλα» δεν βγάζουν αυτό το μείζον θέμα στην επικαιρότητα;

Οι απαντήσεις είναι απλούστατες και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για να αντιληφθεί κανείς πως στην ιδέα και μόνο αν ανατρεπόταν η Ελληνική Ιστορία από τις ανακαλύψεις του κ. Σπυρόπουλου, τότε ολόκληρη η διδακτική ύλη της Ιστορίας θα διαγραφόταν από όλα τα σχολικά βιβλία, αυτομάτως το γεγονός αυτό θα προκαλούσε τριγμούς τόσο στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων όσο και στους κύκλους της Αρχαιολογίας. Επίσης θα τάραζε τα λιμνάζοντα νερά μιας μερίδας «βολεμένων» της συντηρητικής κοινωνίας της πόλης μας γνωστοί κι ως «τζάκια της Σπάρτης», οι οποίοι με το έμμονο οικονομικό συμφέρον ως πρόσχημα δεν θα δίσταζαν να σαμποτάρουν αρχαιολογικούς χώρους, έργα υποδομής, την κατασκευή υπερσύγχρονων αυτοκινητόδρομων ή ακόμα και να παρεμποδίσουν τη δημιουργία μουσείου στην Σπάρτη πλήττοντας έτσι ανεπανόρθωτα τον τουρισμό και την ανάπτυξη της Λακωνίας, για να ικανοποιήσουν το αρρωστημένο τους προσωπικό όφελος.

Γεγονός είναι πως ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος έχει χτυπήσει φλέβα χρυσού και η ανακάλυψή του δεν είναι καθόλου τυχαία. Πρώτη φορά στα χρονικά της Αρχαιολογίας συναντάμε ασύλητο (σφραγισμένο) βαθμιδωτό λαξευτό Βασιλικό Τάφο τέτοιας υψίστης σπουδαιότητας, δηλαδή από την αρχή του διαδρόμου μέχρι την είσοδο της Πύλης κλείνει προς τα μέσα σχηματίζοντας στα τοιχώματα βαθμιδωτή πυραμίδα και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στο αποκαλυπτικό βίντεο, ο οποίος εμπεριέχει στο εσωτερικό του κι άλλους δυο καλά φυλαγμένους τάφους (τρείς τάφους μέσα σε ένα μεγάλο). Και ένας Θεός ξέρει τι αμύθητους θησαυρούς και γνώσεις θα κρύβουν μέσα τους, προσθέτοντας επιπλέον άλλα 1.000 χρόνια Ιστορίας στην αρχαία Σπάρτη. Έτσι άλλωστε δεν συνέβη με τον Μανόλη Ανδρόνικο με την ανακάλυψή του για τον τάφο του Φιλίππου;

Είναι προφανές πως το σάπιο «Ελληνικό» καθεστώς που κυβερνάει τη Χώρα μας εδώ και 40 χρόνια ενοχλείται από την παρουσία λαμπρών προσωπικοτήτων και δεν επιτρέπει στην Ελλάδα να ορθώσει το ανάστημά της εκεί που δικαιωματικά της αξίζει. Δυστυχώς θύματα αυτού του οργανωμένου σχεδίου εξόντωσης, το οποίο τείνει να γίνει παγκόσμιο φαινόμενο είναι η νεολαία μας και τώρα εξαπλώνεται σαν πανώλη και στον πολιτισμό μας. Συνήθως χτυπάει σε δυο μέτωπα πρώτα με το χρήμα στοχεύοντας στην υπερκατανάλωση και στην οκνηρία και μετά στην παιδεία αφανίζοντας γλώσσα και οικογένεια.

Τέλος εμείς οι κάτοικοι της Πελλάνας δεν θα εγκαταλείψουμε έτσι εύκολα τα όπλα, ο αγώνας μας συνεχίζεται μέχρι το τέλος και όπως έχει ειπωθεί επανειλημμένως κατά το παρελθόν: «παίρνοντας την γενναία απόφαση παραδίδουμε τις περιουσίες και τα χωράφια μας στα χέρια του κ. Σπυρόπουλου για το καλό της Ιστορίας και του τόπου μας και αν δεν αλλάξει το πολιτικό σκηνικό θα πάρουμε το νόμο στα χέρια μας και σύντομα θα μας βρείτε μπροστά σας».

Βίντεο αποκάλυψη
Ξενάγηση δοκίμων αξιωματικών της Σχολής Υποψηφίων Εφέδρων Αξιωματικών (Υ.Ε.Α.) στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης
Απόψεις, Αποκαλύψεις, Αρχαιολογία, Αρθρογραφία, Αεροναυτική, Διάστημα/ Αστρονομία, Διαστημική Αρχαιολογία, Ελλάδα, Εξωγήϊνοι, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Ναυάγια, Ταξίδια ή Εξερευνητές

“ΑΡΓΩ” το… Αρχαίο Διαστημόπλοιο‏


Η αρχαία ελληνική μυθολογία δεν αποτελείται από μυθεύματα, αλλά περιέχει πραγματικά γεγονότα τα οποία σήμερα, ύστερα από τα τεχνολογικά επιτεύγματα των τελευταίων δεκαετιών, γίνονται κατανοητά και παίρνουν τις αληθινές τους διαστάσεις.

Τυπικό παράδειγμα αυτού του τρόπου αποκρυπτογράφησης της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας αποτελεί η Αργώ, που, όπως αναφέρεται στη Μυθολογία, ήταν ένα πλοίο. Όμως, όπως θα διαφανεί από τα στοιχεία που θα παρατεθούν παρακάτω, η Αργώ ουσιαστικά ήταν ένα διαστημόπλοιο…

Η Αθηνά εκπονεί τα σχέδια για την κατασκευή της Αργούς και επιβλέπει και βοηθάει στην κατασκευή της από τον Αργό, Η Αθηνά ανήκει στους δώδεκα Ολύμπιους “θεούς”, οι οποίοι ήταν μια εξωγήινη αποστολή που κατήλθε στον πλανήτη μας για εκπολιτιστικούς λόγους. Η εξωγήινη καταγωγή της Αθηνάς κρυπτογραφείται στον παρακάτω μύθο, ο οποίος δεν είναι ευρύτατα γνωστός και προέρχεται από την Κρήτη.Σύμφωνα λοιπόν με αυτόν το μύθο, ο Δίας χτύπησε ένα σύννεφο από το οποίο εξήλθε η Αθηνά. Όμως, σήμερα, έπειτα από έρευνες πενήντα ετών κι από αναφορές ανθρώπων οι οποίοι παρέστησαν μάρτυρες θεάσεων UFO, γνωρίζουμε ότι ένας από τους τύπους των UFO είναι αυτός που έχει μορφή σύννεφου. Η κατασκευή της Αργούς έγινε από το ιερό ξύλο της βελανιδιάς που ήταν ανθεκτικό τόσο στο νερό όσο και στη φωτιά.Η τοποθεσία στην οποία καυασκευάστηκε είναι ο Παγασές που βρίσκεται κοντά στο λόφο Γορίτσα στο Βόλο, όπου έχουν αναφερθεί ανεξήγητες εξαφανίσεις ανθρώπων και θεάσεις UFO. Σε αυτόν το λόφο ο μαγνητισμός πάντα είναι έντονος. Όμως, το πιο σημαντικό είναι ότι στην κορυφή του υπάρχει ένα κτίσμα το οποίο έχει δυο ανάστροφα έψιλον, που απέχουν ελάχιστα μεταξύ τους, και στη μέση τα ενώνει μια οριζόντια γραμμή την οποία διέρχεται στη μέση μια κάθετη γραμμή. Αυτό το σύμβολο δεν είναι τυχαίο, γιατί, σύμφωνα με μαρτυρίες από διαφορετικά σημεία του πλανήτη μας, αυτό το σύμβολο υπάρχει πάνω σε σύγχρονα UFO.Η τελευταία αναφορά σχεακά με αυτό το σύμβολο προέρχειαι από τη Ρωσία στις 27/9/1989 και μεταδόδηκε από επίσημο πρακτορείο ειδήσεων το γνωστό αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι CΝΝ κι αναφέρδηκε μετέπειτα σε έγκυρα ερευνητικά περιοδικά ότι αυτό το UFO είχε στη μια πλευρά του ένα έμβλημα, το οποίο, όπως το περιέγραφαν, ήταν όμοιο μ’ εκείνο του Βόλου.Το πλήρωμα της Αργούς ήταν επίλεκτο, αφού συμμετείχαν σε αυτό ημίθεοι και ήρωες, από τους οποίους ορισμένοι είχαν θεϊκές ικανότητες. Ενδεικτικά αναφέρω τον Λυγκέα, για τον οποίο ο Ορφέας αναφέρει στα Αργοναυτικά τα παρακάτω: «Ο Λυγκέας, μόνος αυτός απ’ όλους τους ανθρώπους, έβλεπε με μάτια διαπεραστικά τα πλέον απομακρυσμένα βάθη του αιθέρα και της θάλασσας και τα βάραθρα του Πλούτωνα που ζει κάτω από τη Γη».

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Λυγκέας, όπως οι γονείς του κι ο αδελφός του, είχε μυηθεί στα Ελευσίνια Μυστήρια, τα οποία ουσιαστικά παρείχαν ανεκτίμητες γνώσεις, τις οποίες δεν έπρεπε να ξέρουν οι απλοί άνθρωποι. Πιστεύετε ότι ένα μέρος αυτών των γνώσεων αφορούσε και ανώτερα τεχνολογικά επιτεύγματα που εκείνη την εποχή θα τα δεωρούσαν μαγικά. Επομένως, ο Λυγκέας θα χρησιμοποιούσε κάποια συσκευή, η οποία με τις ειδικές ακτίνες που διέθετε μπορούσε να εισχωρεί παντού και να βλέπει τα πάντα, όπως σήμερα διαδέτουμε τις ακτίνες Χ για να ακτινογραφούμε το ανθρώπινο σώμα.

Επίσης, συμμετείχε ο θεϊκός Ορφέας, ο οποίος γοήτευσε με τη λύρα του ακόμα και τα τέρατα του Αδη (όπου είχε κατεβεί, για να φέρει πίσω την αγαπημένη του σύζυγο Ευρυδίκη) καθώς και τους χθόνιους θεούς. Είναι αξιοσημείωτο πως, όταν κόλλησε στη Γη η Αργώ, ο Ορφέας έπαιξε τη λύρα του και με παλμικές κινήσεις που προκαλούσε, μετέβαλε τη μοριακή δομή της Αργούς, με αποτέλεσμα να μειώνεται το βάρος της και να καθίσταται ικανή να υπερνικήσει τη δύναμη της βαρύτητας.

Αλλα επίλεκτα μέλη της Αργούς ήταν ο Καλάις και ο Ζήτης, οι οποίοι είχαν την ικανότητα να πετούν με τα υποπόδια που φορούσαν (και προφανώς ήταν πτηπκές μηχανές). Εδώ υπενθυμίζουμε την πτητική μηχανή Jetpac που χρησιμοποιούν ειδικοί Αμερικανοί κομάντος. Ακόμα συμμετείχαν οι Διόσκουροι, δηλαδή ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης, οι οποίοι ήταν υιοί του Δία και της Λήδας, και είχαν κι αυτοί την ικανότητα να πετάνε. Επίσης, ο Αγκαίος (σημ. xgrt: Γιος του Ποσειδώνα και της Αστυπάλαιας,) γνώριζε τις πορείες των άστρων στον ουρανό και τις τροχιές των πλανητών.

Οι πιο γνωστοί κυβερνήτες της Αργούς ήταν ο Ηρακλής, ο Ιάσονας, ο Αργός, ο Τίφυς, ο Αγκαίος, ο Κάναπος.

Σχετικά με το σχήμα της Αργούς, όπως διαφαίνεται από τους παρακάτω στίχους, ήταν κυρτό κι από τα δύο μέρη και εξωτερικά είχε ένα «τοίχωμα» το οποίο έπρεπε να περάσουν οι Αργοναύτες, για να εισέλθουν στο εσωτερικό του πλοίου που ήταν κοίλο·. «Ούτε υπάρχει λιμάνι ως καταφύγιο των αμφικύρτων πλοίων» (Ορφικά, στ. 1188-1217). «Αφού εβάδιζαν υπεράνω από το τοίχωμα του πλοίου» (Ορφικά, στ. 612-642), «ταχέως έπειτα οι Μινύαι εισήλθαν ένοπλοι εις το κοίλον» (Ορφικά, στ. 500-528).

Το τελευταίο κομμάτι που τοποθετήθηκε πάνω στην Αργώ ήταν ένα ξύλο που έφερε η Αθηνά από τη Δωδώνη, το οποίο «μιλούσε» κι οδηγούσε τους Αργοναύτες στη σωστή πορεία. Όπως γράφει ο αρχαίος συγγραφέας Απολλώνιος ο Ρόδιος σιο έργο του Αργοναυιικά, «στην πλώρη της Αργούς έβαλε η Αθηνά ένα ξύλο από δρυ της Δωδώνης, το οποίο μιλούσε ανθρώπινα».

Η Αργώ «φώναξε» και είπε ότι δεν μπορεί να κρατήσει άλλο το βάρος του Ηρακλή. Αυτό το «κυβερνητικό» ξύλο όχι μόνο μιλούσε, αλλά έδινε και διάφορες εντολές στους Αργοναύτες. «Η Αργώ μίλησε και είπε στους Αργοναύτες ότι δεν θα σταματήσει η οργή του Δία για ίο φόνο του Άψυρτου, του αδελφού της Μήδειας τόν οποίο κομμάτιασε η ίδια και πετούσε τα κομμάτια του στη θάλασσα για να καθυστερήσει την καταδίωξη του πατέρα της, αν δεν πάνε στην Αισονία κι εκεί καθαριστούν από το φόνο από την Κίρκη». Αλλά και οι Αργοναύτες μιλούσαν μαζί της, όπως ο Ορφέας, ο οποίος της λέει: «Και τώρα, Αργώ, άκουσε τη δική μου φωνή όπως την άκουσες προηγουμένως». Σε μια άλλη περίπτωση αναφέρεται ότι μίλησε η Αργώ και είπε τα παρακάτω:

«Ω, εγώ η δυστυχισμένη, μακάρι να είχα συντριβεί και καταστραφεί σιις Κυανές Πέτρες και στην τρικυμία του Ευξείνου Πόντου. Παρά που τώρα άδοξη μεταφέρω την πασίγνωστη άγνοια των βασιλέων. Επειδή τώρα η αιώνια Ερινύα μας παρακολουθεί από πίσω ως τιμωρούς του συγγενικού αίματος του αποθανόντος Αψύρτου. Επέρχεται δε η μία συμφορά πάνω στην άλλη. Διότι τώρα θα κινδυνεύσω να περιέλδω σε άθλια κι οδυνηρή δυστυχία, εάν πλησιάσω στις Ιερνίδες Νήσους, εάν βεβαίως, αφού παρακάμψετε τα Ιερά Ακρωτήρια, δε φδάσειε στον κόλπο εσωτερικά της ξηράς και της απέραντης θάλασσας, κι εγώ φθάσω έξω στο Ατλαντικό Πέλαγος. Αφού είπε (η Αργώ) αυτά, σταμάτησε να μιλά…» (στ. 1160-1188).

Υπάρχουν κι άλλα σημεία στα Αργοναυτικά, τα οποία μας παρέχουν την ένδειξη ότι αυτό το ξύλο πρέπει να ήταν ένα είδος ασύρματης επικοινωνίας μεταξύ των Αργοναυτών και της Αθηνάς ή των άλλων Oλύμπιων “θεών”, οι οποίοι τους καθοδηγούσαν όποτε χρειάζονταν τη βοήθειά τους.

Η άποψη ότι η Αργώ ήταν διαστημόπλοιο τεκμηριώνεται περισσότερο από τους παρακάτω στίχους που ουσιαστικά αναφέρουν ότι «πετούσε»: «Οι Άλπεις έχουν εκτεταμένη αιχμήν, επικάθηται δε πάντοτε εκεί ομίχλη. Από δω ξεκινήσαντες βιαστικά…» (Ορφικά, στίχοι 1131-1136). «Τούτον, τον Κάνθο τον Αβαντιώτη κατενίκησεν η μοίρα, και η ανάγκη του επέβαλε να αποθάνει υπεράνω (πάνω από) της Λιβύης» (Ορφικά, στίχοι 118-131).

http://strangehellas.blogspot.com

http://periergaa.blogspot.com

Μύθοι/ Θρύλοι, Παράξενα, Παράξενα Φαινόμενα, Παραψυχολογία, Στοιχειωμένα Σπίτια/ Κτίρια, Φαντάσματα

Το Στοιχειωμένο νεκροταφείο St. Louis


Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη

Το κοιμητήριο St. Louis, βρίσκεται στη Νέα Ορλεάνη και επίσης αναφέρεται ως η πόλη των νεκρών διότι από τους τάφους του εδάφους του, είναι το αρχαιότερο νεκροταφείο στη Νέα Ορλεάνη και θεωρείται ένα από τα πιο στοιχειωμένα νεκροταφεία. Το 1788 μια πυρκαγιά έπληξε την πλειοψηφία του πληθυσμού των πόλεων με αποτέλεσμα πολλοί να υποφέρουν από τον κίτρινο πυρετό μιας πανδημίας. Το νεκροταφείο αυτό είναι η τελευταία κατοικία για πάνω από 100 0000 κεκοιμημένους κατοίκους της Νέα Ορλεάνης.

Επειδή οι κάτοικοι της Νέας Ορλεάνης έχουν προβλήματα με τα τα υψηλά υπόγεια ύδατα, καθώς και την έλλειψη γης για ταφή, σχεδόν όλοι οι τάφοι είναι πάνω από το έδαφος.

Σήμερα το St. Louis έχει πολλούς τάφους που έχουν σπάσει ή έχουν καταρρεύσει και η γύρω περιοχή έχει πολλά αδιέξοδα με στροφές και μονοπάτια που δημιούργησαν μια απόκοσμη ανατριχιαστική ατμόσφαιρα.

Το κοιμητήριο St. Louis είναι επίσης ο τόπος ανάπαυσης για την περίφημη Voodoo Queen Marie Laveau. Ήταν γνωστή για την απελευθέρωση αμερικανών σκλάβων. Φημολογείτω ότι έζησε για 100 χρόνια, διατηρώντας παράλληλα τη νεότητα και την ομορφιά της, ήταν τόσο όμορφη που πολλοί άνθρωποι από όλο τον κόσμο έρχονταν προσπαθώντας να πάρουν μια γεύση από την εμφάνισή της.

Τουριστικές και Voodoo προσκυνητές συχνά αφήνουν προσφορές στον τάφο της όπως κεριά και λουλούδια. Μια μέρα, κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας στο κοιμητήριο ένας επισκέπτης πήρε ένα αντικείμενο και ξαφνικά σαν να το άρπαξε από το χέρι του κάποια αόρατη δύναμη, άλλος ένας επισκέπτης δοκίμασε να το πάρει και συνέβη το ίδιο πράγμα. Το φάντασμα τηςέχει θεαθεί να περπατά ανάμεσα στους τάφους όπου περιγράφεται ως μικρή, φορώντας ένα λευκό φόρεμα και τουρμπάνι. Μερικοί λένε ότι έχουν ακούσει τη φωνή της να μουρμουρίζει κατάρες βουντού και μερικοί λένε ότι έχουν “συλλάβει” το πνεύμα της με κάμερα. Μια άλλη δημοφιλής ιστορία της βασίλισσας των βουντού είναι ότι το πνεύμα της έχει τη μορφή μιας γάτας με κόκκινα μάτια και ότι εάν θα τη δείτε, θα πρέπει να τρέξετε……….

Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη
Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη
Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη Κοιμητήριο St. Louis, Νέα Ορλεάνη

(ελεύθερη μετάφραση)

Πηγή: http://theparanormalpost.com/archives/3595


Σύμφωνα με την επιγραφή στον τάφο της Marie Laveau (ελεύθερη μετάφραση):

“Αυτός ο ελληνικός- αναγεννησιακός τάφος, είναι φημισμένος τόπος ταφής της περιβόητης «Βασίλισσας βουντού». Μια μυστικιστική λάτρης, αιθιοπικής δεισιδαιμονία (βουντου), αφρικανικής καταγωγής, ήρθε σε αυτή την πόλη από το Santo Domingo και άνθισε το 19ο αιώνα. Η Marie Laveau ήταν πιο ευρέως γνωστή από πολλούς επαγγελματίες της μυστικιστικής λατρείας.”


ORIGINAL MARIE LAVEAUS TOMBS’ TEXT:

“THIS GREEK REVIVAL TOMB IS REPUTED BURIAL PLACE OF THIS NOTORIOUS “VOODOO QUEEN”. A MYSTIC CULT, VOODOOISM, OF AFRICAN ORIGIN, WAS BROUGHT TO THIS CITY FROM SANTO DOMINGO AND FLOURISHED IN 19TH CENTURY. MARIE LAVEAU WAS THWE MOST WIDELY KNOWN OF MANY PRACTITIONERS OF THE CULT.”


Περισσότερα στο http://www.xgrt.gr/index.php/menu-unexplained-phenomena/189-haunted-st-louis-cemetery

 

 

Διάφορα, Ιστορία, Μύθοι/ Θρύλοι

Ένα κάστρο για…”σύγχρονους ιππότες”!!!


Το «Castello di Vicarello» είναι χωρίς αμφιβολία ο τόπος που ονειρεύεται ο καθένας να

μείνει. Κι όχι μόνο για το ειδυλλιακό τοπίο και την υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών, που έτσι ή αλλιώς είναι δεδομένα, αλλά κυρίως για το γεγονός…

ότι πρόκειται για ένα κάστρο του 1100 που απευθύνεται στους «ιππότες» της σύγχρονης εποχής!
Ταινίες και μυθιστορήματα περιγράφουν παρόμοια κτίσματα, τα οποία κάνουν την εμφάνισή τους απρόσμενα σε ένα διάλειμμα μεταξύ ονείρου και φαντασίας! Όμως, εδώ στην Τοσκάνη τα πράγματα γίνονται πέρα για πέρα αληθινά.

Το κάστρο βρίσκεται σε έναν λόφο με θέα στην εκπληκτική καταπράσινη ύπαιθρο της περιοχής Maremma στη νότια Τοσκάνη, καλύπτοντας πλήρως και τις πέντε αισθήσεις των επισκεπτών. Τι κι αν πριν 50 χρόνια ήταν ένα ερείπιο;

Η οικογένεια Berti Baccheschi είδε αμέσως τις αμέτρητες δυνατότητές του και με πολλή αγάπη και φροντίδα μετέτρεψε το ερείπιο σε έναν εξαιρετικά πολυτελή αλλά και εντελώς ανεπιτήδευτο παράδεισο της Τοσκάνης!

«Ένα κάστρο για σύγχρονους ιππότες», όπως συνηθίζει να λέει ο Berti. Η ύπαιθρος της Τοσκάνης με τους ελαιώνες και τα αμπέλια, η θέση του κάστρου πάνω στο λόφο, τα παραδοσιακά δομικά υλικά με την πέτρα και το ξύλο να ξεχωρίζουν σε κάθε σημείο, ο συγκλονιστικός κήπος που αλλάζει ανάλογα με τις εποχές αλλά και το καταπληκτικό ολόφρεσκο φαγητό είναι νομίζω αρκετά για να μη θέλει κανείς να φύγει από το μέρος αυτό…

Ανακοινώσεις, Διάφορα, Ελλάδα, Θεωρίες, Ιστορία, Λαογραφία, Μυστήρια του Κόσμου, Μυστική Αθήνα & Αττική, Μυστική Ελλάδα, Μύθοι/ Θρύλοι

Το Φόρουμ της Μεταφυσικής Αναζήτησης είναι γεγονός


Νέο και ενεργό, το νέο φόρουμ Μεταφυσικής Αναζήτησης της Ομάδας “ΓΕΝΕΣΙΣ” (www.xgrt.gr) είναι έτοιμο να σας υποδεχτεί με σπουδαίες ενότητες, ξεκινώντας με την Ενότητα “Λαογραφία – Παραδόσεις – Μύθοι – Θρύλοι” με 1ο θέμα του Φόρουμ μας:
Μπείτε Τώρα, εγγραφείτε ΔΩΡΕΑΝ και βυθιστείτε σε ένα Κόσμο Αχαλίνωτου Μυστηρίου, με … Παλμό Μεταφυσικής Αναζήτησης!!
Μύθοι/ Θρύλοι, Στοιχειωμένα Σπίτια/ Κτίρια, Φαντάσματα

Στοιχειωμένα Σπίτια: Καλλιθέα (Λασκαρίδου)


Στην οδό Λασκαρίδου στην Καλλιθέα, βρίσκεται το διώροφο κτίριο της οικογένειας της ζωγράφου Σοφίας Λασκαρίδου. Μέσα σ’ αυτό, εδώ και χρόνια κρύβεται ένα ερωτικό δράμα που κατέληξε στο θάνατο. Η ιστορία εκτυλίσσεται στα 1900, όταν ο ποιητής & δοκιμιογράφος Περικλής Γιαννόπουλος (1869 – 1910) ερωτεύτηκε παράφορα τη Σοφία. Η νεαρή ζωγράφος, ενώ ήταν κι αυτή ερωτευμένη μαζί του, του έκανε πείσματα και του φερόταν με αδιαφορία, απορρίπτοντας την πρόταση γάμου που της είχε κάνει. Ο άτυχος νέος, απογοητευμένος και βλέποντας τα όνειρά του να χάνονται το ένα μετά το άλλο, έθεσε τέρμα στη ζωή του, πέφτοντας από το άλογό του στο Σκαραμαγκά. Η κοπέλα, μη αντέχοντας το βάρος από τον χαμό του αγαπημένου της, κλείστηκε στον εαυτό της, σφράγισε τις πόρτες του σπιτιού της και περιφερόταν στα δωμάτια ως το τέλος της. Μετά το θάνατό της πολλοί ισχυρίζονταν πως αν περνούσε κανείς νύχτα από εκεί, έβλεπε το φάντασμά της να τριγυρίζει και να μουρμουρίζει μελαγχολικά το όνομα του αγαπημένου της.

ΠΗΓΗ: http://gokuthelegend.wordpress.com/2010/12/30/στοιχειωμένα-σπίτια-καλλιθέα-λασκαρ/

Ανακαλύψεις, Γεωλογία, Επιστήμη, Κούφια Γη, Μύθοι/ Θρύλοι

Η μυστηριώδης υπόγεια Ευρώπη


Ένα ολόκληρο δίκτυο από υπόγειες σήραγγες και σπηλιές κρύβεται κάτω από τις πόλεις και τα δάση της Ευρώπης.

Η μυστηριώδης υπόγεια Ευρώπη

Πρόκειται για τεχνητές σήραγγες, ο χρόνος κατασκευής των οποίων υπολογίζεται περίπου τον 10ο με 13ο αιώνα. Από αυτές έχει εξερευνηθεί μόνο ένα μικρό ποσοστό.

Οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμα απαντήσει στο γιατί δημιουργήθηκε αυτό το υπόγειο δίκτυο, καθώς η άποψη ότι χρησιμοποιούνταν για επικοινωνία μεταξύ των φέουδων έχει απορριφθεί επειδή οι περισσότερες σήραγγες καταλήγουν σε αδιέξοδο.

Στη Γερμανία και την Αυστρία έχουν εξερευνηθεί περισσότερα από 1000 τέτοια τούνελ, αριθμός που αποτελεί μόλις το 10% των υπαρχόντων, όπως υπολογίζουν οι αρχαιολόγοι.

Το μέγεθός τους ποικίλει. Κάποιες σήραγγες έχουν μήκος 25 μέτρα, ενώ άλλες ξεπερνούν τα 100 μέτρα. Σε μερικά μέρη έχουν βρεθεί και πόρτες με σύρτες.

Οι υπόγειοι αυτοί χώροι ίσως αποτέλεσαν καταφύγια από πολέμους και επιδρομές ληστών ή ακόμα και τόπους λατρείας παγανιστών, όταν ο χριστιανισμός επικράτησε στην Ευρώπη.

ΠΗΓΗ: http://www.newsbomb.gr/

Μύθοι/ Θρύλοι, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παράξενα, Συμβολογία, Συνωμοσιολογίες, Υποταγή Συνειδήσεων

Pictures and shadows


English Version

Original Text

Pictures and shadows

Pictures and shadowsΠιστεύετε στις σκιές ή στα σύμβολα ή σε παράξενα σημάδια πάνω σε τοίχους τα οποία μπορεί να θεωρηθούν παραφυσικά;

Do you believe shadows or symbols or weird marks on walls can be considered paranormal?

To be honest I’m a bit skeptic about those, I mean unless it’s actually apparent that it was not made up due to scratches or uneven paint etc. then perhaps it could be investigated and possibly considered but a thorough investigation to eliminate all other normal possibilities should be done before.

There are too many out there circulating on the Internet that are fake or have been tampered with or photo shopped. How can we, the serious researchers find authenticity? I think the only way is to investigate the area where the picture was taken yourself and it would have to be the same day the picture or pictures were taken, but that can’t always be possible especially if the pictures are not your own or was taken miles away from where you live unless their your own pictures and they were taken within reachable distance.

Even after eliminating all possible explanation I still remain skeptic with my own pictures, I think this is how you can separate the serious from the not so serious about knowing what is out there if there is something out there, so until we have solid concrete authentic proof that they were not tampered with I remain skeptic.

So my best advice is to thoroughly examine pictures and eliminate all possibilities before saying that it’s proof of catching something paranormal.

Source: http://theparanormalpost.com/archives/3010

___________________________________________________

Ελληνική Έκδοση

Ελεύθερη Μετάφραση

Εικόνες και Σκιές

Pictures and shadowsΓια να είμαι ειλικρινής είμαι λίγο σκεπτικιστής σχετικά με αυτά, εννοώ αν δεν είναι πραγματικά προφανές ότι οφείλεται σε γρατσουνιές ή φθαρμένο χρώμα κλπ. τότε ίσως θα μπορούσε να ερευνηθεί και ενδεχομένως να εξεταστεί, αλλά με μια διεξοδική έρευνα για να εξαλείψει όλες τις άλλες συνήθεις πιθανότητες όπου έχουν προηγηθεί.

Υπάρχουν πάρα πολλά που κυκλοφορούν εκεί έξω στο διαδίκτυο που είναι ψεύτικα ή έχουν αλλοιωθεί ή έχουν επεξεργαστεί. Πώς μπορούμε εμείς, οι ερευνητές να διαπιστώσουμε σοβαρά την αυθεντικότητα τους; Νομίζω ότι ο μόνος τρόπος είναι να ερευνηθεί η περιοχή όπου η εικόνα έχει ληφθεί και θα πρέπει να είναι η ίδια ημέρα όπου η εικόνα ή εικόνες ελήφθησαν, αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι πάντα δυνατό, ιδίως αν οι φωτογραφίες δεν είναι δικές σας ή έχουν τραβηχτεί μίλια μακριά από τον τόπο κατοικίας σας, εκτός αν οι φωτογραφίες έχουν ληφθεί εντός προσβάσιμης απόστασης.

Ακόμα και μετά την εξάλειψη κάθε δυνατής εξήγησης όπου μπορώ να παραμείνω ακόμα σκεπτικιστής με τις δικές μου φωτογραφίες, νομίζω ότι αυτό είναι το πώς μπορείτε να διαχωρίσετε τις σοβαρές φωτογραφίες από τις όχι και τόσο σοβαρές, για να γνωρίζετε τι είναι εκεί έξω, αν υπάρχει κάτι εκεί έξω, μέχρι να έχουμε σταθερή,συγκεκριμένα αυθεντική, απόδειξη ότι δεν έχουν αλλοιωθεί, έτσι παραμένω σκεπτικιστής.

Έτσι, η καλύτερη συμβουλή μου είναι να εξεταστούν σε βάθος οι εικόνες και να εξαλείψουμε όλες τις πιθανότητες προτού πούμε ότι είναι η απόδειξη είναι κάτι το παραφυσικό.

Πηγή: http://theparanormalpost.com/archives/3010

Σε συνεργασία με το http://theparanormalpost.com/

 

Θεωρίες, Μύθοι/ Θρύλοι

Τα σκοτεινά μυστικά του “στοιχειωμένου δρόμου”


Στα τέλη του 1800 εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς μία γυναίκα και το μικρό της αγοράκι στο δρόμο αυτό, το Morrow Road, στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ. Το αγοράκι εξαφανίστηκε πρώτο και η μητέρα πέθανε στην προσπάθειά της να το βρει κι έκτοτε στοιχειώνει το συγκεκριμένο δρόμο.

Πολλοί από τους κατοίκους υποστηρίζουν ότι έχουν δει το φάντασμα της μητέρας στην αιώνια αναζήτηση του γιου της μέχρι σήμερα.

Τα ερωτήματα πολλά. Τι συνέβη στο παιδί; Tι απέγινε η μητέρα; Πως εξαφανίστηκαν; Είδε κανείς μία γυναίκα με αιματοβαμμένα χέρια να περιφέρεται στο δάσος; Υπάρχει κάποιο τέρας; Ευσταθούν οι ισχυρισμοί των ντόπιων ότι ακούν το κλάμα ενός μωρού κοντά στη γέφυρα;

Υπάρχουν τουλάχιστον 10 διαφορετικές εκδοχές του θρύλου. Μία από αυτές κάνει λόγο για απαγωγή του αγοριού και πως η μητέρα απεγνωσμένη ψάχνοντας στο δάσος άφησε την τελευταία της πνοή. Άλλη εκδοχή υποστηρίζει πως το παιδί πνίγηκε και η μητέρα δεν άντεξε και κρεμάστηκε. Κάποια άλλη κάνει λόγο για εισβολή ληστών στο σπίτι που κατέληξε στη δολοφονία της μητέρας και του παιδιού. Και οι θεωρίες δεν έχουν τέλος…

Κάποιοι άλλοι πιστεύουν μία πιο απλή εκδοχή. Το αγόρι δολοφονήθηκε και η μητέρα βγαίνοντας να το ψάξει έπεσε θύμα βιασμού και δολοφονίας.

Η θεωρία με τους περισσότερους υποστηρικτές είναι αυτή που λέει πως η μητέρα εγκατέλειψε το παιδί στη γέφυρα, όταν όμως μετάνιωσε και γύρισε για να το πάρει, το μωρό είχε εξαφανιστεί. Έτσι ξεκίνησε η αναζήτησή της που κρατάει μέχρι σήμερα.

πηγή: pyles.tv

Read more: http://3otiko.blogspot.com/2012/01/blog-post_6555.html#ixzz1nuEhHkn6

Αρχαιολογία, Ανακαλύψεις, Γεωλογία, Επιστήμη, Ερπετοειδή, Μυστήρια του Κόσμου, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι

ΟΙ ΜΥΣΤΗΡΙΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΣΤΗ ΒΟΣΝΙΑ, ΟΙ ΜΟΝΟΛΙΘΟΙ ΜΕ ΤΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΟΙ ΠΕΤΡΙΝΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ!


Όπως έχουμε γράψει στο παρελθόν εκτός από τις πυραμίδες της Αιγύπτου της Λατινικής Αμερικής της Κίνας, η υποθαλάσσια πυραμίδα στην Ιαπωνία υπάρχουν και 3 πυραμίδες στην γειτονική Βοσνία Ερζεγοβίνη.
Θεωρούμε πως υπάρχει άμεσος συσχετισμός μεταξύ τους με τους πρώτους ή πρώτο πολιτισμό και δημιουργούσαν για κάποιον λόγο αυτές τις μεγαλιθικές κατασκευές.
Στην Βοσνία Ερζεγοβίνη λοιπόν αρκετά χρόνια πριν θεωρούσαν πως ο περίεργος σχηματισμός του λόφου ίσως έκρυβε κάτι παραπάνω από μια συμπτωματική τριγωνική μορφολογία.Σήμερα μπορούμε να μιλάμε με βεβαιότητα πως υπάρχουν 3 πυραμίδες….

Η πυραμίδα του Hλίου έχει πάνω από 220 μέτρα αυτό σημαίνει πως είναι ψηλότερη κατά 1/3 από την Μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας στην Αίγυπτο.  Οι τέσσερις πλεύρες της πυραμίδας είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένες με τα σημεία του ορίζοντα.  Μετρήσεις που έγιναν από το Γεωδαιτικό Ινστιτούτο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης υποδεικνύουν ότι το Βόρειο τμήμα της πυραμίδας φέρει τα χαρακτηριστικά του τριγώνου με πλευρές 365 μέτρων και εσωτερικές γωνίες 60 μοιρών.  Επιπλέον η Βόρεια πλευρά της πυραμίδας είναι προσανατολισμένη παράλληλα με τον Βόρειο πολικό αστέρα δηλαδή όπως ακριβώς είναι και η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας!  Πολυάριθμες επιστημονικές αναλύσεις με δορυφορικές εικόνες και θερμικές αναλύσεις δείχνουν πως υπάρχει απώλεια θερμότητας λόγων των διαδρόμων που βρίσκονται εντός της πυραμίδας.  Περάσματα αεραγωγοί και διάδρομοι επικοινωνούν  μεταξύ τους με διασταυρώσεις 90 μοιρών.

Η πυραμίδα της Σελήνης είναι πολύ μικρότερη ωστόσο  κοινό χαρακτηριστικό της είναι ο προσανατολισμός της στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Η πυραμίδα του Δράκοντα.  Περίεργο (;) όνομα για πυραμίδα και αναρωτιόμαστε αν η θερμική επεξεργασία και οι δορυφορικές εικόνες που έχουν στα χέρια τους οι επιστήμονες υποδεικνύουν και την ονομασία της..  Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει σχετικές ανασκαφές στην πυραμίδα.

Οι 3 πυραμίδες εκτός ότι έχουν κοινό χαρακτηριστικό τον προσανατολισμό τους στα 4 σημεία του ορίζοντα, σχηματίζουν και ένα τέλειο τρίγωνο σε απόσταση 2.2 χλμ.
Οι κάτοικοι των γύρων περιοχών επιβεβαιώνουν την ύπαρξη πολλών τούνελ που θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως επικοινωνούν μεταξύ τους υπογείως κάτω από τις πυραμίδες.

Η χρονολογία που δίνουν οι επιστήμονες ανέρχεται στα 12.000 χρόνια
ΟΙ ΜΥΣΤΗΡΙΕΣ ΠΕΤΡΙΝΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ

Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια για τους αρχαιολόγους και άλλους επιστημονικούς ερευνητές σήμερα αντιπροσωπεύει το φαινόμενο των πέτρινων σφαιρών.
Οι πρώτες πέτρινες μπάλες (για να το απλουστεύσουμε) καταγράφηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1930 στο Δέλτα του ποταμού Diquis στην Κόστα Ρίκα.  Από τότε,  έχουν βρεθεί εκατοντάδες άλλες διαφορετικών  μεγεθών σε διαφορετικές τοποθεσίες του κόσμου.
Το υλικό κατασκευής  τους είναι από ένα ορυκτό που ονομάζεται γρανοδιορίτης και οι πρώτες μπάλες  που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή ήταν στην Μπάνια Λούκα.
Στην τοποθεσία Τέοτσακ βρέθηκαν 8 πέτρινες μπάλες ενώ το υλικό κατασκευής τους διέφερε διότι ήταν από γρανίτη.   Σ’ άλλες τοποθεσίες το υλικό ήταν διαφορετικό ενώ κάποιες είχαν περιεκτικότητα  μεταλλικών στοιχείων κάνοντας του κατοίκους να πιστέψουν πως είχαν θεραπευτικές ιδιότητες. (στο μυαλό μας γιατί ήρθε αυτόματα το Coccun;)
Η διάμετρος τους κυμαίνεται απο 50 εκατοστά εώς και 2 μέτρα ενώ μια συγκεκριμένη σφαίρα υπολογίζεται ότι ζυγίζει γύρω στους 4 τόνους!

Οι επιστήμονες δεν έχουν καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα  σχετικά με την χρησιμότητα των πέτρινων σφαιρών.

ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ

Το μεγαλύτερο μυστήριο ωστόσο είναι σίγουρα η εύρεση ενός ανθρώπινου αποτυπώματος
που χρονολογείται στα 350.000 έτη!!!
Μήπως σας θυμίζει κάτι;;;

Aυτό είπαμε και εμείς…
ΟΙ ΜΟΝΟΛΙΘΟΙ ΜΕ ΤΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ

Προσέξτε τις σπείρες που είναι χαραγμένες επάνω στον μονόλιθο.  Το σύμβολο της σπείρας το συναντάμε σε πάρα πολλούς αρχαίους πολιτισμούς.
Αίγυπτος Ελλάδα Ινδία Κίνα Μεσοποταμία Σκανδιναβία κ.α. Είναι το σύμβολο της ζωτικής δύναμης του σύμπαντος.  Τα δαχτυλικά αποτυπώματα, οι ανεμοστρόβιλοι το DNA μας Ακόμα και οι γαλαξίες έχουν σπειροειδή μορφή!
Ο Αρχιμήδης  μελέτησε με μεγάλη λεπτομέρεια τις ιδιότητες της επίπεδης έλικας στο έργο του «Περί Ελίκων». Με την έλικα αυτή κατάφερε να τετραγωνίσει τον κύκλο.
Η σπείρα συμβολίζει τον χρόνο τις αλλαγές και την εξέλιξη της ζωής.
 Στον κάτω κύκλο βλέπουμε και ένα ερπετό με ανθρώπινο σώμα που πιθανόν να λατρευόταν και ως Θεός όπως ο Κουατζελκοάτλ ο Θεός που εμφανίζεται στις πυραμίδες των Μάγια.  Στις μυθολογίες τα ερπετά  θεωρούνταν πλάσματα με υψηλή ευφυΐα και ήταν αυτά τα οποία έδωσαν τις γνώσεις στην ανθρωπότητα..
Παρακολουθήστε τα παρακάτω βίντεο που δείχνουν τα ευρήματα των 3 πυραμίδων.
Μεταξύ άλλων θα δείτε:  Στο 2ο βίντεο [09:19 ]υπάρχουν γράμματα Ελληνικής γραφής το Ε το Τ  το Σ και το Λ φαίνονται ολοκάθαρα.
Στο 3ο βίντεο [05:43] το γράμμα Ν και ο Μαίανδρος.
Ήθη και Έθιμα, Απόψεις, Αποκαλύψεις, Αρχαιολογία, Αυτοκρατορίες, Αφιερώματα, Ανακαλύψεις, Διάφορα, Δικαιώματα, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θρησκείες, Θεωρίες, Ιστορία, Λαογραφία, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Πατριωτισμός, Πολιτισμοί, Στρατιωτικά, Ταξίδια ή Εξερευνητές, Χαμένοι Πολιτισμοί

Αφγανοί ‘Παστούν’: Είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων!…


Αφγανοί ‘Παστούν’: ‘Οφείλουμε πάρα πολλά στο Μέγα Αλέξανδρο’…
Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Η διαχρονική επίδραση του ελληνο-βακτριανού Βασιλείου των ελληνιστικών χρόνων στην Κεντρική Ασία είναι το αντικείμενο ενός ενδιαφέροντος άρθρου του συγγραφέα Αμανουλάχ Γιλζάϊ (Amanullah Ghilzai).

Ο συντάκτης διαπραγματεύεται την παρουσία της ελληνότροπης φυλής Παστούν καθώς και της αρχαίας Ελλάδας στην Κεντρική Ασία, με την ευεργετική και ανεπανάληπτη παρουσία των Ελλήνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και την παράδοση που υπάρχει-μετά από δύο χιλιάδες τριακόσια χρόνια– στις σύγχρονες τοπικές κοινωνίες.

Μετά από ένα μεγάλο ταξίδι δυο χιλιάδων χιλιομέτρων, στην Κεντρική Ασία, εντόπισε ο συγγραφέας, πολλά ελληνικά αλλά και βακτριανά στοιχεία τα οποία διαιωνίστηκαν και έφθασαν μέχρι τις μέρες μας.

«Πρόσφατα αρχαιολογικά ευρήματα παρουσιάζουν πως υπό του βασιλιά Κουσάνα των Βακτριανών, είχε υιοθετηθεί το ελληνικό αλφάβητο, επίσημη γλώσσα ήταν η ελληνική, το εμπόριο και η νομοθεσία του Κράτους ήταν στην ελληνική γλώσσα.. Τεκμηρίωση αυτών αποτελούν τα νομισματικά στοιχεία που παρέχουν καθαρές ενδείξεις της χρήσης της ελληνικής γλώσσας στο εμπόριο, στην Κεντρική Ασία και το Ιράν. Μέσα σε όλα αυτά συνυπάρχει η φυλή Παστούν που βιώνει στο σημερινό Αφγανιστάν και τις πακιστανικές επαρχίες που συνορεύουν με αυτό.»

Το ερώτημα του συντάκτη είναι: πως δημιουργήθηκε αυτή η ομάδα ανθρώπων και ποια είναι η ιστορική πορεία της, η εξέλιξή της, η οποία σαφώς η παρουσία της αρχίζει από τα ελληνιστικά χρόνια;

Ο ερευνητής Αμανουλάχ Γιλζάϊ αρχίζει το κύριο άρθρο του ως εξής:

«Πολλοί Αφγανοί και εθνικές ομάδες Παστούν του Πακιστάν οφείλουν πάρα πολλά στον Μέγα Αλέξανδρο ο οποίος τους πρόσφερε έναν ανεπανάληπτο πολιτισμό, που τους διαμόρφωσε για περίπου χίλια χρόνια μέσα από διαφορετικές ιστορικές φάσεις. Αν και έχουν περάσει, ήδη, 23 αιώνες από την ελληνική κατάκτηση της Βακτρίας (αρχαίο Αφγανιστάν), τα χνάρια των αρχαίων Ελλήνων μπορεί να τα δει στους εθνικούς Αφγανούς ή τους Παστούν. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελούν οι προφορικές παραδόσεις των φυλών Παστούν που ανάγουν την καταγωγή τους στους αρχαίους Yonas ή Yavana (σ.σ.: Ίωνες). Η ισχυρή παρουσία της ελληνικής μυθολογίας και εκατοντάδες ελληνικών λέξεων ενυπάρχουν ακόμη στη σύγχρονη γλώσσα Πάστο, η οποία είναι μία από τις κύριες γλώσσες του δυτικού Αφγανιστάν και του βορειο-δυτικού Πακιστάν. Η δημιουργία του αφγανικού έθνους ή Παστούν φαίνεται πως είναι αποτέλεσμα της κατάκτησης του Αλεξάνδρου.»Η επί πολλών αιώνων ελληνική διοίκηση της Βακτρίας (αρχαίο Αφγανιστάν) που ακολούθησαν το θάνατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, άλλαξε αυτήν την ιρανική περιοχή τόσο πολύ που πολύ δύσκολα κανείς αναγνωρίζει την παλαιά ιρανική επιρροή. Πολλοί από τους σύγχρονους εθνικούς Αφγανούς (Pashtuns) είναι αναμφισβήτητα, απόγονοι των αποίκων αρχαίων Ελλήνων.

» Αυτό μπορεί αν αποδειχθεί σε μεγάλο βαθμό από τα αρχαιολογικά ευρήματα, από τις αναφορές στην ελληνική μυθολογία και σε ένα μεγάλο αριθμό ελληνικών λέξεων και προτάσεων που βρίσκονται στη σημερινή γλώσσα Πάστο. Αυτό πιστοποιείται και επιστημονικά, ό,τι, δηλαδή, οι πρόγονοί τους θα μπορούσαν να αποτελούν τον κύριο κορμό ή τη μοναδικότητα των κατοίκων της Βακτρίας που αναμίχθηκε με τον εντόπιο πληθυσμό.»

Είναι αλήθεια πως μας παρέχεται, με τα ανωτέρω, μια άλλη άποψη από αυτήν που έχουμε διαμορφώσει σχετικά με τις επιρροές της ελληνικής παρουσίας στην Κεντρική Ασία. Βλέπουμε Αφγανούς και βορειο-πακιστανούς της φυλής Παστούν να είναι υπερήφανοι για την ελληνική καταγωγή τους. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε τους Καλάς.Η εμπεριστατωμένη έρευνα όμως του αναφερόμενου ερευνητή εμπλουτίζει τις γνώσεις μας για την παράδοση που ακολούθησε μετά τη ζωή του μακρόχρονου ελληνο-βακτριανού κράτους και την ευγνωμοσύνη των εντόπιων κατοίκων προς τους άποικους που έφεραν τον πολιτισμό. (Δες σχετικά και Αφγανιστάν – Το Ελληνο-Βακτριανό Βασίλειο ).

Ο Αμανουλάχ Γιλζάϊ αναφερόμενος στο γλωσσικό υπόβαθρό των σημερινών Παστούν καθώς και των ερεισμάτων για τις απόψεις του, σημειώνει:

«Γνωρίζω αρκετές γλώσσες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της Πάστο, η οποία είναι η μητρική μου. Μετά βίας μπορώ να βρω κάποιες ισχυρές ενδείξεις, μεταξύ των εθνικοτήτων της γενικότερης περιοχής ώστε να προτείνω κάποια συγκεκριμένη εθνική ομάδα ως απόγονους των Βακτριανών ή των Ελληνοβακτριανών.

Με την παρούσα έρευνα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως μόνο οι πρόγονοι των σύγχρονων Παστούν είναι Βακτριανοί, οι κάτοικοι του αρχαίου Αφγανιστάν. Πράγματι μερικοί Παστούν αξιώνουν μια ελληνική-ιωνική καταγωγή, επομένως λέγεται ό,τι ‘οι αφγανικές φυλές Θυνοί και Βιθυνοί είναι οι Τάνεις και Βιτάνεις, οι Ταονοί του Γατς, οι Καροί είναι Κάρο, Ιονοί είναι Γιούνους (Γιοβάνα σημαίνει Ίωνες) αυτοί αποτέλεσαν μια ενότητα που σχημάτισε τη βάση της εθνογένεσης των Παστού”.

Ο αρθογράφος υποστηρίζει πως ακολουθώντας τα χνάρια των αρχαίων Ελλήνων μέσα από τους εθνικούς Αφγανούς ή Παστούν δεν βλέπει κάτι σχετικό ή παραπλήσιο σε άλλες γλώσσες της Κεντρικής Ασίας.

«Γνωρίζω πολύ καλά την περσική γλώσσα (I have good knowledge of the Persian language (Farsi) )αλλά δεν μπορώ να βρω κάποια συγγένεια με την Ελληνική Μυθολογία ή τη δυναμική παρουσία των αρχαίων Ελλήνων μέσα σε αυτήν. Η έρευνά μου επιχειρεί να διαμορφώσει ένα νέο σκηνικό σε όλα αυτά και θέλω να μοιραστώ τα όποια συμπεράσματα με άλλους. Με την εύρεση πολλών νέων στοιχείων γραμμένων στην αρχαία βακτριανή γλώσσα που μετέφρασε ο καθηγητής Σιμς-Ουίλλιαμς (Sims-Williams) της Σχολής Ανατολικών και Αφρικανικών μελετών του Λονδίνου, ο κόσμος έχει μάθει για πρώτη φορά την ύπαρξη του εκλεπτυσμένου Βακτριανού πολιτισμού.»Η έρευνά μου ίσως δώσει νέο φως στο παρελθόν της γλώσσας Πάστο και την ταυτότητα των Βακτριανών.»Ακόμη η έρευνα δεν περιορίζεται στην ελληνική μυθολογία και στην ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού ελληνικών λέξεων στη γλώσσα Πάστο, αλλά αποκαλύπτω αρκετές παραμέτρους των αρχαίων Ελλήνων, αν και είναι νεκρές τώρα, στην κυρίως Ελλάδα, εντούτοις υπάρχουν ακόμη μεταξύ πολλών ή λίγων Παστούν.»

Ο Αφγανός μελετητής για να πείσει τον αναγνώστη αναφέρει τη διάσωση ενός πολεμικού χορού των αρχαίων Ελλήνων, που είχε το όνομα ‘Αθηνά’. Το όνομα ‘Αθέν’, μας λέει, υπάρχει ακόμη σε όλη την περιοχή όπου ζουν οι Παστούν, στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Ο χορός φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σχέση με αυτόν που ονομάζεται «Πυρρίχιος» (σημ: ελληνικά στο κείμενο) με κινήσεις που θα μπορούσαν να επιφέρουν τους χορευτές σε εκστατικές καταστάσεις.

«Οι αρχαίοι Παστούν», λέει, ο Αμανουλάχ Γιλζάϊ, τους οποίους θα αποκαλώ Ελληνο-Αφγανούς, φαίνεται να έχουν πάρει πολλά στοιχεία από τους αρχαίους Έλληνες της ηπειρωτικής αρχαίας Ελλάδας. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι των αθηναϊκών ελλανόδικων επιτροπών. Το σύστημα αυτό απονομής δικαιοσύνης έχει αλλάξει σε πολλά μέρη του κόσμου, αλλά μερικές φυλές Παστούν έχουν το ίδιο από ελληνιστικά χρόνια, πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια.»

Πιο κάτω ο Αμανουλάχ Γιλζάϊ παραλληλίζει εφτά αρχαίες ελληνικές θεότητες με ονομασίες που συναντούμε σήμερα στο ανατολικό Ιράν και οι οποίες προέρχονται από την ελληνική γλώσσα. Ο θεός Ζεύς στη γλώσσα Πάστο λέγεται Ζέσταν, με μια ελάχιστη ηχητική διαφορά μπορεί να ακουστεί ως Ζεύσ-ταν.

Η Αθηνά ήταν η λατρευτή θεά των αρχαίων Παστούν ή ελληνο-αφγανών. Η αναπαράσταση στα ελληνο-βακριανά νομίσματα της μακεδονικής Αθηνάς ήταν περισσότερο σαν θεά του πολέμου και των υδάτων. Κι αυτό γιατί πολλοί Παστούν ακόμη έχουν παράδοση τον πολεμικό χορό ‘Άθεν’. Ο χορός ‘Άθεν’ είναι πατριωτικός, όπως ακριβώς ήταν και στους αρχαίους Έλληνες.

Τονίζει ο συγγραφέας για το θέμα αυτό: “ Οι Παστούν, οι οποίοι είναι μουσουλμάνοι, γενικά, δεν βλέπουν τους χορούς με ένα θετικό βλέμμα, αλλά ο ‘Άθεν’ αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση, αφού τον τηρούν με σεβασμό γνωρίζοντας πως ο χορός αυτός ανήκει στο προ-μουσουλμανικό παρελθόν τους.

»Η καταγωγή του ‘Άθεν’ έγινε γνωστή από την δική μου έρευνα.
Οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν θεωρούν τον ‘Άθεν’ ως μη μουσουλμανικό στοιχείο και τον απαγόρευσαν, ενώ αποτελεί το κύριο στοιχείο της εθνικής ομάδας των Παστούν. Αυτό έγινε για πρώτη φορά στην ιστορία του Αφγανιστάν, η απαγόρευση του χορού, ο οποίος αποτελούσε τον εθνικό χορό αιώνων για τη χώρα».

Ο Αφγανός ερευνητής αναφέρει για τη θεά του γάμου την Ήρα με τη μυθική θεά των Παστούν Όρα και τα έθιμα τα οποία διατηρούνται έως σήμερα.

Ο θεός του θανάτου Άδης με τον Αδίρ-αχ που παραπέμπει στο τέρας που έχει την ονομασία ‘Mordozmai’ που παραβάλλεται με τον Μινώταυρο, που ήταν μισός άνθρωπος και μισός ζώο που μια τέτοια εικόνα μπορεί κανείς να δεί σε ελληνο-βακτριανό άγαλμα στο Μουσείο της Πεσαβάρας.

Ο Τάρταρος υπάρχει στην Πάστο ως Ταρταρίν και σημαίνει την χειρότερη έκφραση του διαβόλου.
Αναφέρεται ακόμη για τον Πάνα, την Περσεφόνη, τη Δήμητρα και τους συσχετίζει με σχετικές ονομασίες στη γλώσσα Πάστο.

Παραθέτει ακόμη και ορισμένες λέξεις που έχουν αλλοιωθεί, όπως:
Λίγο=lega
Γυναίκα= Jenekai
Θείος=Thro
Γιαγιά= Yayah Anyah
Όριζα=Rizi
Αυγό (ωό)=agai
Κεφάλι, κάρα= Kakarra
Κλπ.

Σημείωση:
Την έρευνα αυτήν προλογίζει, στην αγγλική γλώσσα, ο Έλληνας πανεπιστημιακός καθηγητής Νικόλας Βερνίκος ο οποίος σημειώνει:
«Η τεκμηρίωση του κ. Α. Γιλζάϊ παρέχει μερικές δραματικές ενδείξεις επιρροής του ελληνικού παρελθόντος με αρχαιολογικά ευρήματα τα οποία δεν έχουν ακόμη μελετηθεί ή δημοσιευθεί επίσημα, σχετικά με στοιχεία και αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Αλλά ωθεί περαιτέρω την έρευνα του στο ετυμολογικό πεδίο των λαϊκών εκφράσεων των Παστούν με τις ελληνικές γλωσσικές επιρροές. Σημειώνει ακόμη μερικά κοινά γνωρίσματα που υπάρχουν μεταξύ του φυλετικού νόμου των Παστούν-Βαλί και όμοιων φυλετικών μεσαιωνικών νόμων στις βαλκανικές περιοχές όπου οι Μακεδόνες είχαν εξουσιάσει και οι βασιλικές μακεδονικές γενιές είχαν συνάψει δεσμούς συγγένειας.»

Το πλήρες δημοσίευμα, στην αγγλική γλώσσα, μπορείτε να το διαβάσετε στην: Pashto

Ήθη και Έθιμα, Αφιερώματα, Αγιολόγιο, Ελληνική Παράδοση, Λαογραφία, Μύθοι/ Θρύλοι, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες

Φλεβαρης – Λαογραφία!


Γράφει η Αρτάνη

– “Μπρίτς! Μάρτη μου! τα ξεχείμασα τα κατσικάκια μου” είπε η τσαντόγρια στον Μάρτη νομίζοντας ότι αυτός πάει…πέρασε κι έφυγε ο Χειμώνας και ήρθε η Άνοιξη. Ο Μάρτης όμως για να την εκδικηθεί δανείσθηκε μία ημέρα από τον Φεβρουάριο και έκανε τόσο κρύο που πάγωσε τόσο τη γριά (παρόλο που κρύφτηκε στη χύτρα της για να μην παγώσει) όσο και τα κατσικάκια της, τους απολίθωσε κιόλας…

Αν βρεθείτε στην Αρκαδία στη χώρα των Θρύλων και την παραδόσεων κατά Φραγκόβρυσο μεριά υπάρχουν από τότε εκεί το καπάκι της χύτρας και τα κατσικάκια της γριάς απολιθωμένα. Δεν επέστρεψε όμως ο Μάρτης την δανεική μέρα στο Φεβρουάριο κι έτσι αυτός έμεινε “Κουτσοφλέβαρος”…

Ο δεύτερος, λοιπόν, μήνας του χρόνου λέγεται Φεβρουάριος ή Φλεβάρης, έχοντας 28 μονάχα ημέρες και κάθε δίσεκτο όπως φέτος (δις εξ) έχει 29 ημέρες. Η ονομασία του προέρχεται από το λατινικό ρήμα Februare που σημαίνει εξαγνίζω, επειδή τον μήνα αυτόν οι Ρωμαίοι τον είχαν αφιερωμένο στις θυσίες για εξαγνισμούς μα και στον Ποσειδώνα…

Πιο πριν όμως οι Έλληνες Παππούδες μας τον ονόμαζαν Ανθεστηρίωνα, που κάλυπτε το διάστημα από τα μέσα Ιαναουαρίου. έως τα μέσα Φεβρουαρίου (σήμερα). Κατά τα Ανθεστήρια γιορτάζονταν την πρώτη μέρα τα “Πιθοίγια” που ανοίγονταν τα νέα κρασιά, την δεύτερη γίνονταν οι “χοές”, ιερός γάμος του άρχοντα βασιλιά και ασκωλιασμοί και την τρίτη ημέρα οι “χύτροι” με ανάκληση ψυχών και προσφορές στους νεκρούς.

Τελούνταν όμως και μυστήρια όπως: τα μυστήρια εν Άγραις. Πρόκειται για εορτή στις Αθηναϊκές ‘Αγρες για τήν προπαρασκευή των μεγάλων Ελευσίνιων μυστηρίων και είχε σαν όνομα “μικρά μυστήρια”. Ακόμη, όμως, είχαν και την ανοιξιάτικη εορτή προς τιμήν του Μειλιχίου Διός με θυσία ζώων και ομοιωμάτων από
ψωμάκια ζυμωμένα μέ μέλι. Και την τελευταία ημέρα του Ανθεστηρίωνα είχαν τη θυσία στο Δήλιο του Μαραθώνα, όταν ξεκινούσε η τοπική θεωρία για την Δήλο.
Ο Φεβρουάριος, λοιπόν, για τον οποίο γίνεται λόγος, εκτός από Κουτσοφλέβαρος λέγεται Μισερός, Κουτσός, Κούντουρος, Μιτσός μήνας, χορευτής λόγω της περιόδου των απόκρεω, Κλαδευτής επειδή οι αμπελουργοί αρχίζουν το κλάδεμα τον αμπελιών.

Άστατος είναι ο καιρός τον Φεβρουάριο κι αν έχει καλές ημέρες λέγεται η παροιμία “Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει Καλοκαίρι θα μυρίσει” μα αν κάνει κρύο και χιόνια συνεχίζει η παροιμία, “μα αν του δώσει και κακιώσει μεσ’ το χιόνι θα μας χώσει” ή αν έχει πολλές βροχές λέγεται: “Σου ‘πανε Φλεβάρη βρέξε κι αλησμόνησες να πάψεις”…

Ξεκινά ο Φεβρουάριος με τα Συμόγιορτα, δηλαδή, τους Αγίου Τρύφωνα, της Υπαπαντής και του Αγίου Συμεών. Η τελευταία γιορτή (3 του μηνός) δίνει το όνομα της στις άλλες δύο. Ο Άγιος Τρύφωνας γιορτάζει την 1η του μήνα και θεωρείται ο φύλακας και προστάτης των αμπελιών. Στη Θράκη μάλιστα τον τιμούν και τον γιορτάζουν με πολλά και μεγάλα πανηγύρια (όπως οι πρόσφυγες Θρακιώτες από το Καβακλί στα σημερινά. Κουφάλια Θες/νίκης και σέ άλλα μέρη της Πατρίδας μας) Μάλλον πρόκειται για εκχριστιανισμένες γιορτές ταυτόσημες, αφιερωμένες στον Διόνυσο!!!

Η Υπαπαντή γιορτάζεται σε ανάμνηση της συνάντησης του Συμεών με τον Ιησού στις 2 του μήνα. Λέγεται και Παναγιά η Μυλαργού η Μυλιαργούσα, επειδή αργούν οι μύλοι και δεν αλέθουν τα γεννήματα. “Οι μύλοι αργιούν, οι δούλοι αργιούν κι οι γαϊδάροι σκόλην έχουν” λέγουν στην Κρήτη. Ο Άγιος Συμεών τιμάται κατ΄ εξοχή από τις γκαστρωμένες που ανήμερα της γιορτής του αποφεύγουν κάθε εργασία για να μην γεννηθεί, λένε, το παιδί σημειωμένο με σημάδι δηλαδή.

Στις 10 του μήνα γιορτάζει ο Άγιος Χαράλαμπος που θεωρείται προστάτης των ζώων από την πανούκλα που ζεύονται στο όργωμα, και στις 11 του μηνός γιορτάζει ο Άγιος Βλάσης φύλακας και προστάτης των ζώων από τους λύκους και τα τσακάλια, που αν δεν τηρηθεί η γιορτή του και η μνήμη του θα πνίξει τα μοσχάρια στο ποτάμι για αυτό τον λένε και “Μοσχαροπνίχτη”.
Ακόμη τον Φεβρουάριο γίνεται η προετοιμασία για τη σπορά των ανοιξιάτικων γεννημάτων (τα τριμηνήτικα), φυτεύονται τα τελευταία δέντρα, κλαδεύονται τα αμπέλια και σκάβονται. Ακόμη σπέρνονται τα ζαχαρότευτλα και οι πατάτες.

Κάπου εκεί όμως. στα μέσα του μήνα (φέτος στις 16 Τσικνοπέμπτη, μετά του αγίου σεξιστή εμποροπορνοβοσκού βαλεντίνου στις 14) αρχίζουν τα γλεντοκόπια, οι χαρές και τα ξεφαντώματα, επειδή σε λίγο θ’ αρχίσει η Μεγάλη Σαρακοστή και ανοίγει το Τριώδιο και κατά πως λένε τα χαρτιά και τα κιτάπια για τρεις εβδομάδες ο κόσμος γλεντά, μεταμφιέζεται πίνει άφθονο κρασί και σέρνει τα εξ αμάξης στους άρχοντες.

Χαρακτηριστικό είναι ότι την Τσικνοπέμπτη, τη μέρα αυτή κάθε νοικοκυρά θα “τσικνίσει” τη γωνιά της, θα ψήσει συνήθως χοιρινό με τέτοιο τρόπο που θα μοσχοβολήσει όλη γειτονιά…κάτι ανάλογο που κάνουμε εξ άλλου όλοι μας τη μέρα τούτη, λησμονώντας για λίγο τις όποιες κακοτοπιές, μνημόνια, τρόϊκες, σκάνδαλα, βατοπέδια, χαράτσια, κοινόχρηστα, διακοποδάνεια, καρτοκινητοδάνεια, κοψίματα πρωτοχρονιάτικης πίτας με ευχές και βραβεύσεις
εισακτέων στα ΑΕΙ και ΤΕΙ κάτω από τη βάση!!! Που έγιναν της μοδός κατά πως λένε θεσμός!!!..

====================================================================

ΠΗΓΗ: oeaf.blogspot.com

Απόψεις, Αρχαιολογία, Αστρονομία, Αφιερώματα, Διάστημα/ Αστρονομία, Διάφορα, Επιστήμη, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θεωρίες, Ιστορία, Μυστική Αθήνα & Αττική, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Πολιτισμοί

ΙΕΡΗ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


Τη σοφία των Αρχαίων Ελλήνων πολλοί λαοί «ζήλεψαν» και σε αυτή στήριξαν τους δικούς τους πολιτισμούς. Αξιοζήλευτη όσο και ασύλληπτη είναι η μαθηματική ακρίβεια με την οποία έχουν υπολογιστεί οι θέσεις των αρχαίων πόλεων και μνημείων.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κανείς είναι ότι πρόκειται για κάτι το ασύλληπτο. Ποιος ανθρώπινος νους θα μπορούσε να κάνει ανάλογους υπολογισμούς; Ποιο μυαλό θα μπορούσε να τοποθετήσει με τέτοια ακρίβεια ένα χάρτη ναών και πόλεων επάνω στη χερσόνησο της Αρχαίας Ελλάδας και, το σημαντικότερο, πώς κατάφεραν να ιδρύσουν και να χτίσουν αυτούς τους ναούς και αυτές τις πόλεις-κράτη υπακούοντας με ευλάβεια τις προσταγές αυτού του ασύλληπτου χάρτη; Τι εξυπηρετούσε η μυστική αυτή γεωγραφία; Και κατά προέκταση, γιατί αυτά τα καταπληκτικά επιτεύγματα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος δεν τα διδαχτήκαμε ποτέ στα σχολεία μας;

Πριν από κάποια χρόνια, ο Γάλλος ερευνητής Ζαν Ρισσέν προσπάθησε να αποδείξει ότι η Ελλάδα είναι ο χάρτης του νοητού σύμπαντος χάρη στους ναούς, τα ιερά και τις πόλεις της. Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Θεοφάνης Μάνιας, επανεξέτασε πιο διεξοδικά το θέμα, καταλήγοντας μέσα από τα βιβλία του «Τα Άγνωστα Μεγαλουργήματα των Αρχαίων Ελλήνων» και «Ο Ελληνικό Πνεύμα στις Πυραμίδες της Αιγύπτου» σε εκπληκτικά και ασύλληπτα συμπεράσματα. Παραθέτουμε κάποια από τα σημαντικότερα εξ αυτών:

Η Δήλος απέχει:
1020 στάδια από το Ασκληπιείο της Κω, όσο ακριβώς και από το Ασκληπιείο Επιδαύρου.
1080 στάδια από το Ιδαίον Άντρον, όσο ακριβώς και από το Τροφώνιο μαντείο.
1296 στάδια από τη Σμύρνη, όσο ακριβώς και από τη Θήβα.
1460 στάδια από τους Δελφούς, όσο ακριβώς και από την Αλεξάνδρεια Τρωάδος.
1460 στάδια από τη Σπάρτη, όσο ακριβώς και από την Πέργαμο.
1530 στάδια από τη Ρόδο, όσο ακριβώς και από τη Φυγαλεία Πελοποννήσου.
800 στάδια από την Αθήνα, όσο ακριβώς και από την Καρδαμύλη Χίου.
1256 στάδια από το Ρέθυμνο, όσο ακριβώς και από την Κνωσσό.
1188 στάδια από την Κόρινθο, όσο ακριβώς και από τη Μυτιλήνη.
1859 στάδια από τη Σαμοθράκη, όσο ακριβώς και από το Θέρμον.
1859 στάδια από τις Μυκήνες, όσο ακριβώς και από το Άργος.

Η Ελευσίνα απέχει:
100 στάδια από την Αθήνα, όσο ακριβώς και από τα Μέγαρα.
>330 στάδια από την Κόρινθο, όσο ακριβώς και από το Σούνιο.
>220 στάδια από το Αμφιάρειο, όσο ακριβώς και από τον Μαραθώνα.
>1700 στάδια από την Πέλλα, όσο ακριβώς και από τη Σμύρνη.
>1782 στάδια από το Ιδαίο Άντρο, όσο ακριβώς και από την Έφεσο.
1815 στάδια από την Πέργαμο, όσο ακριβώς και από την Μίλητο αλλά και την Κνωσσό.
Το ισοσκελές τρίγωνο Δωδώνης – Ολυμπίας – Τροφωνίου μαντείου ανήκει σε κανονικό δεκάγωνο του οποίου τα γεωμετρικά στοιχεία προεκτεινόμενα συναντούν το Ίλιον , Σμύρνη , Κνωσό , Λάρισα τρωάδος , Σπάρτη , Πάρο , Φαιστό κ.λ.π.
Το ισοσκελές τρίγωνο Δωδώνης – Ανακτόρων Νέστορος – Ελευσίνας με γωνία κορυφής 40° ανήκει σε κανονικό 9γωνο.

Το τρίγωνο Δωδώνης – Αθήνας – Σπάρτης ανήκει σε κανονικό 13γωνο.
Το τρίγωνο Δωδώνης – Κνωσού – Μιλήτου ανήκει σε κανονικό 12γωνο με γωνία κορυφής 30°.
Το τρίγωνο Δωδώνης – Δελφών – Ιωλκού είναι ισοσκελές και ανήκει σε κανονικό δωδεκάγωνο.
Το ισοσκελές τρίγωνο Δωδώνης – Ολυμπίας – Τροφωνίου μαντείου ανήκει σε κανονικό δεκάγωνο.
Πολλές χαρακτηριστικές ευθείες του τριγωνισμού προεκτεινόμενες συναντούν διάσημα ιερά ναούς ή κέντρα λατρείας της Ελλάδας.

• Η ευθεία Χαλκίδας – Θηβών συναντά την Ολυμπία.
• Η ευθεία Χαλκίδας – Σουνίου συναντά την Κνωσό Κρήτης.
• Η ευθεία Χαλκίδας – Αμφιαρείου συναντά την Δήλο.
• Η ευθεία Χαλκίδας – Κρομμυώνος συναντά την Σπάρτη.

Η Χαλκίδα απέχει το ίδιο από την Αθήνα και το Σούνιο, όπως το ίδιο απέχουν και οι Δελφοί από την Ολυμπία και την Αθήνα. Η απόσταση μεταξύ Χαλκίδας και Θήβας είναι 162 στάδια. Ακριβώς 162 στάδια απέχει και το Αμφιάρειο. Η απόσταση Δήλου – Αθηνών είναι 800 στάδια, όσο ακριβώς απέχει και η Σπάρτη από τη Δήλο και την Αθήνα.

Η απόσταση μεταξύ Δελφών – Δήλου είναι ακριβώς 1460 στάδια. Αν προσθέσουμε και τα τέσσερα ιερά, δηλ. των Δελφών, της Δήλου, της Ελευσίνας και των Αθηνών, και διαιρέσουμε το 1460 με το 4, βρίσκουμε τις ημέρες του χρόνου, δηλ. 365. Να σημειώσουμε εδώ πως το 1460 ήταν ένας από τους σημαντικότερους αριθμούς για τους Έλληνες ιερείς, λόγω του ότι αυτός υποδεικνύει τη ζωδιακή περίοδο. Κάθε 1460 χρόνια άλλωστε εμφανίζεται στο ουράνιο στερέωμα και ο Σείριος, ο οποίος δείχνει να παίζει κάποιο σημαντικό ρόλο στην ιστορία των Ελλήνων. Το πλάτος του είναι ένα δευτερόλεπτο της μοίρας του Ισημερινού
.
Αν ξεκινήσουμε από το κέντρο του Παρθενώνα και ενώσουμε κάποια σημεία, όπως το Θησείο, την Πνύκα, τη βάση του Φιλοπάππου και το κέντρο του ναού του Ολυμπίου Διός, θα σχηματιστεί ένα οκτάγωνο, του οποίου η κάθε γωνία θα είναι ακριβώς ίση με το μήκος του Παρθενώνα επί επτά.
Εάν προεκτείνουμε νοητά προς τα πάνω τους κίονες του Παρθενώνα, αυτοί θα συναντηθούν στα 1852 μέτρα. Ο όγκος της νοητής πυραμίδας που θα σχηματισθεί τότε είναι ακριβώς το μισό της μεγάλης πυραμίδας της Αιγύπτου…

Τι μπορούμε λοιπόν να συμπεράνουμε; Μα, τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω, από το ότι οι θέσεις των πόλεων, των ναών και των λατρευτικών χώρων είναι για κάποιον άγνωστο λόγο υπολογισμένες στην ακρίβεια με μαθηματικά συστήματα! Είναι πραγματικά κάτι το ασύλληπτο και για τους σύγχρονους επιστήμονες. Η σοφία των αρχαίων Ελλήνων δείχνει για ακόμα μια φορά να ξεπερνά και την πιο φιλόδοξη και αχαλίνωτη φαντασία .

Πηγή: http://ellinonpaligenesia.blogspot.com/2012/01/blog-post_9839.html

Ήθη και Έθιμα, Απόψεις, Αρχαιολογία, Αστρονομία, Αφιερώματα, Ανακαλύψεις, Βιβλία, Γεωλογία, Διάφορα, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Θρησκείες, Θεωρίες, Ιστορία, Μυστήρια του Κόσμου, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Ορθοδοξία, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Πολιτισμοί, Συμβολογία, Σελήνη

Ορφικά Μυστήρια


«Ο Ορφεύς στάθηκε το έμψυχο πνεύμα της Ιεράς Ελλάδος, ο αφυπνισμός της θείας ψυχής».

Με αυτά τα λόγια χαρακτηρίζει τα Ορφικά Μυστήρια και τον ιδρυτή τους Ορφέα, ο συγγραφέας Εδουάρδος Συρέ, στο βιβλίο του «ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΜΥΣΤΑΙ». Πράγματι, τα Ορφικά Μυστήρια κυριάρχησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα στον αρχαίο κόσμο και κατέχουν ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις αρχαίες Ελληνικές τελετουργίες. Ιδρυτής των μυστηρίων θεωρείται ο Ολύμπιος Ορφεύς, υιός του Οιάγρου και της Μούσας Καλλιόπης. Γεννήθηκε στην Πίμπλεια της Πιερίας την 13-14η χιλιετία π.Χ. και υπήρξε μία ιδιαίτερα πολυσχιδής προσωπικότητα. Λέγεται ότι έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία, ότι εφηύρε την λύρα και ήλθε σε επαφή με τους Καβείρους της Θράκης από τους οποίους και επηρεάστηκε. Επίσης παροιμοιώδης έμεινε ο έρωτας του για την Ευρυδίκη για την οποία κατέβηκε ως τον Άδη για να την πάρει πίσω από το βασίλειο του Πλούτωνα. Η συνολική θεώρηση των Ορφικών αποδεικνύει πως ο Ορφέας ήταν όντως υπαρκτό πρόσωπο και όχι απλά το αποκύημα της φαντασίας ορισμένων. Τα Ορφικά Μυστήρια ξεκίνησαν από τα Βορειοελλαδικά βουνά, σε μια εποχή που ο Διόνυσος, ο κατ’ εξοχήν Θεός των Mυστηρίων, λατρευόταν σαν Θεότητα της Σελήνης (Φεγγαροθεός). Δημιουργώντας τα Μυστήρια ο Ορφέας ένωσε τη θρησκεία του Δία με εκείνη του Διονύσου. Οι μυημένοι έπαιρναν από τις διδασκαλίες του τις μεγάλες αλήθειες που το θαυματουργό τους Φως έφτανε μέχρι το λαό με την μορφή ενός πέπλου προσιτού και ανακατεμένου με την ποίηση και τις δημόσιες τελετές. Μεγάλος Ιερέας του Δια και εξέχων Μύστης της Θράκης, ο Ορφέας έγινε για τους μυημένους ο μεγάλος Αποκαλυπτής του Ουρανίου Διονύσου. Οι τελετές των Ορφικών λάμβαναν μέρος την νύκτα. Η ουσία των Μυστηρίων είναι η μετάβαση από το σκότος στο φως με διάφορους αλληγορικούς και συμβολικούς τρόπους. Στο άδυτο του ναού ο Ιεροφάντης άναβε την τελετουργική Πυρά από μία συνεχώς καίουσα Ιερά Πηγή και εμφανιζόταν μπροστά στους μυημένους. Οι ναοί των Ορφικών είτε ήταν κτιστοί, είτε απλά σπήλαια. Ένα άλλο μέρος της Ορφικής φιλοσοφίας αποτελούν και οι Ορφικοί Ύμνοι που ψάλλονταν κατά τις τελετές. Είναι πανάρχαιοι και οι παλαιότεροι ανάγονται στην 11η χιλιετία π.Χ. Εξυμνούν διάφορες θεότητες και δίνουν πλήθους στοιχείων για την Ορφική Κοσμολογία, όπως: την γέννεση του Σύμπαντος από μια έκρηξη, την θεωρία του Κοσμικού Ωού (άποψη πως ο κόσμος γεννήθηκε από ένα αυγό), την πίστη στην Συμπαντική Αρμονία, την αναφορά στο Ζωδιακό Κύκλο, καθώς και πλήθος αστρονομικών γνώσεων όπως την ύπαρξη του Πολικού Αστέρα, τις Ισημερίες και τα Ηλιοστάσια. Η Αρχαία Ελληνική Θεολογία προήλθε από τους Ορφικούς και επηρέασε τόσο τον Πυθαγόρα όσο και τον Πλάτωνα. Ο Πλάτων μάλιστα στα κείμενα του ονομάζει τον Ορφέα «Θεολόγο». Η επίδραση του Ορφισμού ήταν καταλυτική καθώς εισήγαγε στον Ελληνικό κόσμο το στοιχείο του μυστικισμού και του δυϊσμού ψυχής-σώματος, του πνεύματος και ύλή, όπως αποκαλύπτει και η χρυσή πλάκα του Ιππωνίου αναφερόμενη στην καταγωγή της ψυχής: «Είμαι παιδί της Γης και του Έναστρου Ουρανού». Πριν τους Ορφικούς, και σύμφωνα με την Ομηρική άποψη, η ψυχή ήταν μια σκιά που εγκατέλειπε τον νεκρό τη στιγμή του θανάτου για να οδηγηθεί στο Βασίλειο του Άδη. Οι Ορφικοί υποστήριζαν ότι η ψυχή είναι αυτό που υποκινεί τον άνθρωπο, η αρχή όλων, ενώ το σώμα η φυλακή της ψυχής, κάτι που πέρασε και στον Χριστιανισμό. Πίστευαν ότι η ψυχή είναι θεϊκή και ενσαρκώνεται λόγω ενός προγενέστερου αμαρτήματος της. Έτσι υπάρχοντας στο σώμα εκτός το ότι φυλακίζεται, λυτρώνεται κιόλας μέσα από τον κύκλο της επαναλαμβανόμενης μετενσάρκωσης. Οι Ορφικοί πρώτοι πίστεψαν πως όχι μόνο είναι δυνατή η επιστροφή του νεκρού στον επίγειο κόσμο (μετενσάρκωση), αλλά ότι μπορεί κάποιος να βγει από τον αιώνιο κύκλο των συνεχόμενων μετενσαρκώσεων.
Στην Ολβία του Εύξεινου Πόντου, ανακαλύφθηκαν οστέινες πλάκες, του 5ου π.χ αιώνα, με τις λέξεις : ΒΙΟΣ – ΘΑΝΑΤΟΣ – ΒΙΟΣ. Οι μυστηριακές τελετές του Ορφισμού διακρίνονταν σε δύο επίπεδα, στον εξαγνισμό και στην μύηση, και διαδραματίζονταν την νύκτα συμβολίζοντας την μετάβαση από το σκότος της άγνοιας στο φως της αλήθειας. Δια μέσου της μύησης στα Ορφικά Μυστήρια, αποκαλύπτονταν στον άνθρωπο οι αρχετυπικές αλήθειες, έχοντας ως αρωγό τον Θεό Διόνυσο πού ήταν ο λυτρωτής της ανθρώπινης ψυχής, που την οδηγούσε στην αθανασία του ουρανού. Οι Ορφικοί συγκεντρώνονταν είτε σε οικίες, είτε σε φυσικά σπήλαια για να ψάλουν ύμνους και να γνωρίσουν την διδασκαλία του Ορφέα, υπό το φως του ιερού πυρ που δεν έσβηνε πότε. Η επίδραση του Ορφισμού επηρέασε τόσο πολύ τον Πυθαγόρα, ώστε την εποχή του Πεισιστράτου ήταν πολύ δύσκολο να ξεχωρίσουν τα γνήσια Ορφικά από τα Πυθαγόρεια μυστήρια. Ο Ορφισμός επέδρασε καταλυτικά στην Ελληνική φιλοσοφία για δυο λόγους: Σύμφωνα με τον Ορφισμό, ο Θεός κατοικεί στα βάθη του εαυτού μας, κρυμμένος στην ύλη. Ο Διονυσιακός άνθρωπος μπορεί εξ ιδίων να απελευθερωθεί από τα Τιτανικά δεσμά του και να σωθεί. Η Θεϊκή προέλευση της ψυχής ενοποιεί όλους τους ανθρώπους και τους φέρνει σε απευθείας ένωση με την Θεια ουσία. Σύμφωνα με την Ορφική θεογονία, αρχικά στο Σύμπαν υπήρχε η συνεχής ροή του Χρόνου από την οποία προήλθαν οι δύο Κοσμογονικές Ουσίες: Ύδωρ και Γη, Αιθήρ και Χάος. Διάμεσο του Φάνη Έρωτα δημιουργήθηκε το Ορφικό Ωόν, από όπου προήλθε το σύμπαν. (Στους Ορφικούς Φάνης ονομάζεται ο πρώτος Διόνυσος, ο Ζαγρέυς που διαμελίστηκε από τους Τιτάνες δεύτερος Διόνυσος, ενώ ο τρίτος Διόνυσος είναι ο αναστημένος από τον Δια). Σχετικά με το Ορφικό αυγό ο Πρόκλος γράφει (Πλάτων – Τίμαιος): «Όπως το ωόν περιελάμβανε την σπερματική αιτία του ζώου, έτσι και ο κρυφός διάκοσμος περιέχει κάθε τι το νοητό. Και όπως το ζώον έχει διαιρεμένα όσα ευρίσκοντο σαν σπέρματα στο ωόν, έτσι και ο Θεός προάγει σε εμφάνιση το άρρητον και ακατάληπτον των πρώτων αιτίων. Για τούτο ο Φάνης δοξάζεται ως θήλυς και δημιουργός». και ο Κλήμης: «Μέσα στην περιφέρεια του Ωού διαμορθώθηκε ένα αρρενόθηλυ ζωντανό ον, με πρόνοια του ενυπάρχοντος μέσα θεϊκού πνεύματος, το οποίο ο Ορφέας το αποκαλεί Φάνητα, διότι όταν φάνηκε, από αυτόν έλαμψε το παν, με το φέγγος του διαπρεπέστερου στοιχείου, του πυρός, εκπληρούμενο μέσα στο υγρό στοιχείο» Το Ύδωρ ή Αιθέρας Έν, αποτελεί την πρώτη Κοσμογονική Ουσία, ή Ενεργητική Αρχή, η «Συνεχής Ουσία». Η Γη ή Χάος ή Πάσχον ή Αόριστος Δυάς ή Έτερον ή Άπειρον των Πυθαγορείων, το οποίο βρίσκεται σε κατάσταση αμορφίας, αταξίας, αρρυθμίας, συγχύσεως, ταραχής, αποτελεί την«Μεριστή Ουσία» η οποία έχει την ιδιότητα της κίνησης και της ζωής και διακόπτει το συνεχές της συνεχούς ουσίας. Το Έν και η Δυάς είναι οι δύο πρώτες κοσμογονικές ουσίες, οι οποίες συνιστούν όλη την δημιουργία. Από αυτές και διαμέσου της ενέργειας του Φάνη-Ερωτά που προκαλεί την επαφή και μίξη των στοιχείων αρχίζει η πορεία του κόσμου. Ο κόσμος γίνεται αντιληπτός, ως Ένας που πολλαπλασιάζεται εσωτερικά με τη δημιουργία των διαφόρων μορφών ζωής. Τόσο οι Θεοί, όσο και οι άνθρωποι θεωρούνται δημιουργήματα του Κόσμου, στον οποίο μετέχουν και υπάγονται στους νόμους που διέπουν τη δομή και λειτουργία του. Οι Θεοί και οι Θεές θεωρούνται θεματοφύλακες αυτών των νόμων, χωρίς όμως να εκφεύγουν αυτών.
Ο λόγος του Ορφέα λοιπόν, προχώρησε μετά τον θάνατό του με τρόπο μυστηριώδη, μέσα στις φλέβες του Ελληνισμού από τις μυστικές αρτηρίες των Ιερών και τον έκανε Μύστη. Οι Θεοί έμειναν σύμφωνοι με τον λόγο του, όπως μέσα σε έναν ναό ο χορός των μυημένων συμφωνεί με τους ήχους μιας αόρατης λύρας. Έτσι η ψυχή του Ορφέα έγινε η ψυχή της Ελλάδος.
http://eidhseis.info

http://oeaf.blogspot.com

Διάφορα, Θρησκείες, Θεωρίες, Λαογραφία, Μυστήρια του Κόσμου, Μυστική Ελλάδα, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Παραψυχολογία, Πνευματικά Άρθρα, Στοιχειωμένα Σπίτια/ Κτίρια, Τεστ, Φαντάσματα

Ποια είναι η πραγματική σχέση σας με τα “πνεύματα” και την επικοινωνία με τον “άλλο κόσμο”;


 Το ερώτημα “υπαρχει μετά θάνατον ζωή” αλλά και η δυνατότητα ή μη επικοινωνίας των νεκρών με τον κόσμο των ζωντανών, αποτελούν δύο από τα πιο συζητημένα και αμφισβητούμενα ζητήματα.

Οι απαντήσεις και στα δύο αυτά θέματα, είναι σε μεγάλον βαθμό υποκειμενικές και έχουν άμεση σχέση με την ανάγκη του καθενός από εμάς να πιστεύει ότι οι δικοί του άνθρωποι δεν χάνονται για πάντα ή ότι έχουν την δυνατότητα να επικοινωνούν μαζί μας ακόμη και μετά τον θάνατό τους.

Το τεστ αυτό, δεν μπορεί δυστυχώς να δώσει αυτές τις πολυπόθητες απαντήσεις και δεν έχει τέτοιο σκοπό. Αυτό που προσπαθεί να κάνει είναι να δείξει ποια είναι η πραγματική σχέση του κάθε ανθρώπου με το ζήτημα της “επικοινωνίας με τον άλλον κόσμο” και αυτό που αποκαλούμε “πνεύματα”.

Ακούμε συχνά ως επιχείρημα από κάποιους την ερώτηση “γιατί σε εμένα δεν συμβαίνει ποτέ;” ή το ακριβώς αντίθετο ” γιατί όλα τα παράξενα έρχονται σ’εμένα;”. Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα;

Μήπως βιώνετε τέτοιες εμπειρίες αλλά έχετε απόλυτη άρνηση να το παραδεχτείτε; Ή μήπως είσαστε τόσο βέβαιοι για την επικοινωνία με πνεύματα που υπερβάλλετε ερμηνεύοντας τα πάντα ως μηνύματα από τον “άλλον κόσμο”; Ίσως να ξέρετε ήδη την απάντηση- ίσως όμως το αποτέλεσμα του τεστ να σας εκπλήξει.

Για να δούμε! Test: Ποιά είναι η σχέση σας με τα “πνεύματα” και την επικοινωνία με τον “άλλον κόσμο”;

Pyles.tv

Αποκαλύψεις, Αρχαιολογία, Αφιερώματα, Αιγαίο, Ανακαλύψεις, Γεωλογία, Διάφορα, Επιστήμη, Ειδήσεις, Ελλάδα, Ελλάδα & Εχθροί, Ελληνική Παράδοση, Ιστορία, Κατακόμβες, Κούφια Γη, Μυστήρια του Κόσμου, Μυστική Αθήνα & Αττική, Μυστική Ελλάδα, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Πατριωτισμός, Παλαιοντολογία, Πολιτισμοί, Συνωμοσιολογίες, Ταξίδια ή Εξερευνητές, Υποβρύχια Αρχαιολογία, Φιλοσοφία, Χαμένοι Πολιτισμοί

Βυθισμένες αρχαίες πόλεις στον Ελλαδικό χώρο


Η αντίληψη που επικρατεί στο ευρύ κοινό σχετικά με την υποβρύχια αρχαιολογία είναι σε μεγάλο βαθμό εσφαλμένη, καθώς το ενδιαφέρον επικεντρώνεται κυρίως στην ανακάλυψη και μελέτη των ναυαγίων και των περιεχομένων τους. Ωστόσο το ενδιαφέρον της εναλίας αρχαιολογίας δεν περιορίζεται μόνο στα ναυάγια, αλλά επεκτείνεται και στην έρευνα αγνώστων πολλές φορές οικισμών και βυθισμένων λιμανιών.

Τα βυθισμένα οικιστικά συγκροτήματα του ελλαδικού χώρου δεν περιβάλλονται βεβαίως από το μυστήριο που γοητεύει πολλούς, όπως η υπόθεση της χαμένης Ατλαντίδος, αλλά συμπληρώνουν καίρια τον αρχαιολογικό ιστό της χώρας και παρέχουν πολύτιμα πληροφοριακά στοιχεία για την ιστορία, το εμπόριο, τις πληθυσμιακές μετακινήσεις, τη γεωλογία και το κλίμα του Αιγαιακού περιβάλλοντος, στο οποίο κυρίως έχουν εντοπιστεί. Οι ήδη γνωστές υποβρύχιες αρχαιολογικές θέσεις κατά μήκος των ακτογραμμών της Ελλαδικής επικρατείας καλύπτουν το χρονολογικό πεδίο από την προϊστορική εποχή μέχρι και την πρώιμη βυζαντινή. Συνοπτικά είναι οι παρακάτω:

Σαλάντι Αργολίδας.

Ο προϊστορικός οικισμός βρίσκεται στο μέσο του όρμου των Διδύμων, λίγο βορειότερα του γνωστού σπηλαίου Φράγχθι. Εκτείνεται με κατεύθυνση βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά σε μια ζώνη μήκους 400 και πλάτους 30 μ. περίπου κατά μήκος της παραλίας και μέχρι την ισοβαθή των 4 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Λόγω των αλουβιακών αποθέσεων στο μυχό του όρμου και της ανόδου του επιπέδου της στάθμης του ύδατος η συνολική έκταση του οικισμού δεν είναι δυνατόν προς το παρόν να προσδιοριστεί Η επιφανειακή έρευνα, που έγινε το 1998 από τους αρχαιολόγους της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων Δ. Χανιώτη και Α. Τεγονίδου, και Χ. Αγουρίδη το 2000, έδειξε ότι ο οικισμός θα πρέπει να καταλάμβανε μια έκταση 20 στρεμμάτων περίπου και να βρισκόταν κατά την πρώιμη Εποχή του Χαλκού σε χαμηλή κοιλάδα και σε αρκετή απόσταση από τη θάλασσα, αν κρίνουμε από την ελαφρά κλίση του βυθού. Οι τοίχοι θεμελιώσεως των κτηρίων του οικισμού, που είναι ορατοί σήμερα στην επιφάνεια του βυθού, είναι κατασκευασμένοι από αργούς λίθους και είναι κυρίως δύο τύπων:

Διπλοί πάχους 50-60 εκατοστών με ενδιάμεσο γέμισμα και μονοί πάχους 30 εκ. Στο δεύτερο τύπο ανήκει και ημικυκλικό κτίσμα διαμέτρου 4 μ. Αμφότεροι οι παραπάνω τύποι συναντώνται συχνά σε οικισμούς της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδος κατά την πρώιμη Χαλκοκρατία. Από την κεραμική που ανευρέθει, όπου κυριαρχούν οι ραμφόστομες φιάλες, τα χονδροειδή αγγεία οικιακής χρήσεως, τα ανοικτά αγγεία με ανάγλυφες ταινίες στο άνω μέρος τους καθώς και μυλόλιθοι και τρυπητήρια από ηφαιστειακό υλικό του Σαρωνικού, ο οικισμός χρονολογείται στην πρώιμη Εποχή του Χαλκού και μάλιστα στην δεύτερη και πιο ώριμη φάση της.

Πλατυγιάλι Αστακού.

Ο χώρος αυτός, σε οδική απόσταση 12 χλμ. νότια του Αστακού Αιτωλοακαρνανίας, εντοπίζεται μεταξύ των ακρωτηρίων Κάρλο Γλώσσα και Στενή Γωνιά. Το πλάτος του όρμου είναι 1 χλμ., ενώ η θάλασσα εισδύει σ’ αυτόν περίπου 2 χλμ. Η είσοδός του προστατεύεται από τις νησίδες του συμπλέγματος των Εχινάδων. Τόσο μέσα στη θάλασσα όσο και στην παραλία υπάρχουν πηγές γλυκού νερού. Η υποθαλάσσια έρευνα στην περοχή είχε ξεκινήσει με αφορμή τον προγραμματισμό κατασκευής στον ομώνυμο όρμο διαλυτηρίου πλοίων από την ΕΤΒΑ και διήρκεσε από τον Ιούλιο έως το Δεκέμβριο του 1986. Αξιοπρόσεκτο εύρημα είναι ο ταφικός εγχυτρισμός ενός βρέφους.

Ο προϊστορικός οικισμός βρισκόταν στο μυχό του κόλπου, σε σημείο που και προ της βύθισής του πρέπει να ήταν χαμηλή κοιλάδα. Οι λόγοι της καταβύθισης παραμένουν ουσιαστικά άγνωστοι, αφού η εξακρίβωσή τους προϋποθέτει γεωλογική μελέτη. Τοίχοι κτισμάτων διακρίνονται σε μια ζώνη 400 μ. παράλληλα προς την ακτογραμμή και σε απόσταση 130 μ. απ’ αυτήν, τουλάχιστον ως την ισοβαθή των 5 μ. Μερικοί απ’ αυτούς συνεχίζονταν και στην παραλία σε αρκετό βάθος κάτω από το έδαφος. Το τμήμα του οικισμού που καλύπτεται απο τη θάλασσα έχει έκταση περίπου 50 στρεμμάτων και καταποντίστηκε πριν από 4.500 χρόνια. Η οριστική του εξαφάνιση ωστόσο επήλθε με την εγκατάσταση του διαλυτηρίου πλοίων, που συντελέστηκε εξαιτίας της αβελτηρίας αλλά και με τις «ευλογίες» της θανούσας υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη.

Πουνταζέζα Λαυρίου.

Πρόκειται για παραθαλάσσιο οικισμό του αρχαίου δήμου Σουνίου της Λαυρεωτικής και ταυτίζεται με τον «Πορθμόν των Σαλαμινίων», που αναφέρεται σε επιγραφές του 363 π.Χ. από την αρχαία Αγορά Αθηνών. Ο οικισμός φαίνεται να εκτεινόταν στην ευρύτερη περιοχή του λόφου της Πουνταζέζας, καταλήγοντας ομαλά προς τη θάλασσα. Στον πορθμό οι εύποροι δημότες, που ανήκαν στο γένος των Σαλαμινίων, φαίνεται να είχαν στη κατοχή τους καλλιεργήσιμη γη, αλώνι, πηγάδι, δύο οικίες, τέμενος άγνωστης θεότητας καθώς και τέμενος του Ηρακλέους.

Οι πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι στην περιοχή υπήρξε έντονη γεωργοκτηνοτροφική αλλά και μεταλλευτική δραστηριότητα. Σήμερα ένα μέρος του παραθαλασσίου τμήματος του οικισμού είναι καταποντισμένο λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας. Τα κυριότερα λείψανα εντοπίζονται στη βορειοανατολική πλευρά και καταλαμβάνουν μια έκταση 110χ35 μ. Εκεί παρατηρούνται τοίχοι κτισμάτων από πωρόλιθο εγκάρσιοι αλλά και παράλληλοι προς την ακτογραμμή. Το ύψος τους είναι περίπου 40 εκ. Επίσης σε απόσταση 25 μ. από την ακτή σε βάθος 1,85 μ. εντοπίζονται απομεινάρια τετραγώνου λίθινου οικοδομήματος (προφανώς δημοσίου κτηρίου) διαστάσεων 9,65χ9,65 μ. Η ακμή του οικισμού ανάγεται στους κλασικούς χρόνους.

Λιμάνι Αβδήρων.

Μέσα στο σύγχρονο λιμενίσκο της κοινότητας των Αβδήρων πραγματοποιήθηκε το 1992 η υποβρύχια έρευνα του αρχαίου λιμενοβραχίονα, που, αν και αρκετά φθαρμένος, σώζει σε μεγάλο βαθμό το αρχικό σχήμα και μέγεθός του. Έχει μήκος περίπου 170 μ. και κατεύθυνση από ανατολών προς δυσμάς. Κατά την πρώτη ανασκαφική περίοδο διαπιστώθηκε κατ’ αρχήν η ύπαρξη δύο τουλάχιστον οικοδομικών φάσεων. Στην πρώτη φαίνεται να ανήκει ένας λιμενοβραχίονας πλάτους 8 μέτρων δομημένος με λιθοπλίνθους από γρανίτη και ελαφρά κλίση προς το βορρά. Εξωτερικά του σημείου που γωνιάζει εντοπίστηκαν δύο ημικυκλικοί πύργοι διαμέτρου 10 και 13 μ. Στην νεότερη φάση του λιμανιού ανήκει η προς τη λιμενολεκάνη επέκτασή του πλάτους 3-3,5 μ., που εφάπτεται στην εσωτερική πορεία της αρχαιότερης φάσης και είναι κατασκευασμένη επίσης από μεγάλες γρανιτένιες λιθοπλίνθους.

Μεθώνη (Οικισμός Εποχής του Χαλκού).

Περί τα μέσα της δεκαετίας του 80 στον κόλπο της Μεθώνης, σε απόσταση 300 μ. από το δημοτικό κάμπινγκ και σε βάθος 3,5 έως 5,5 μ. εντοπίστηκαν εκτεταμένα οικοδομικά λείψανα και συστάδες. Οι τοίχοι σώζονται σε ορισμένες περιπτώσεις σε ύψος τεσσάρων δόμων, αποτελούνται δε κατά κανόνα από πλακερές πέτρες. Η τοιχοδομία αυτή συγκροτείται κυρίως από διπλές σειρές λίθων. Σε λίγες περιπτώσεις εμφανίζεται μόνο μία σειρά, αποτελούμενη από ακατέργαστους ογκόλιθους. Σημαντικό στοιχείο για τη προϊστορική χρονολόγηση του ευρήματος υπήρξε τοίχος σε διάταξη «ιχθυόκανθου», που «πορεύεται» δυτικά από μεγάλο κυκλικό οικοδόμημα.

Η γενική εικόνα των λειψάνων συνηγορεί υπέρ της πιθανότητας καταβύθισης λόγω σεισμού. Από το 1990 διεξάγεται συστηματική έρευνα στον εν λόγω χώρο, όπου αξίζει να σημειωθεί ότι έχει βρεθεί μια λίθινη προϊστορική άγκυρα ενσωματωμένη σε τοίχο καθώς και υπολείμματα ταφικού εγχυτρισμού δύο νηπίων. Οι υπάρχουσες ιστορικές πληροφορίες για τη περιοχή είναι αξιολογότατες. Κατά την εποχή των Τρωικών ονομαζόταν Πήδασος. Ο Στράβων την αναφέρει ως Πήδασον αμπελόεσσαν. Τα δύο σπουδαιότερα ιερά της πόλης ήταν ο ναός της Ανεμώτιδος Αθηνάς, όπου υπήρχε και ανδριάντας του Διομήδους και ναός της Αρτέμιδος, όπου και το υπό του Αναχάρσιδος αναφερόμενο φρέαρ, από το οποίο αντλούσαν νερό αναμεμιγμένο με πίσσα. Ίσως να πρόκειται για την πρώτη άντληση πετρελαίου στον ελλαδικό χώρο.

Πλύτρα Λακωνίας.

Βρίσκονται στη δυτική πλευρά της χερσονήσου Επιδαύρου Λιμηράς μεταξύ των όρμων Σκοτεινός και Άρασμα στο Λακωνικό Κόλπο και ταυτίζεται με την αρχαία πολίχνη Ασωπός των Ελευθερολακώνων. Η περιοχή, που κατά την αρχαιότητα πρέπει να βρισκόταν περίπου 3 μέτρα ψηλότερα από τη σημερινή στάθμη της θάλασσας, είναι διάσπαρτη με αρχαία κτήρια. Είναι τυπικό παράδειγμα αρχαιολογικού χώρου, που έχει διαταραχθεί λόγω τεκτονικών φαινομένων και που σήμερα βρίσκεται βυθισμένος μέχρι και το βάθος των 7 μέτρων. Κατά μήκος του πρανούς της ανατολικής ακτής είναι ορατά τα σημεία όπου έχει αποκοπεί από τη στεριά.

Έχουν βρεθεί ανθρώπινα οστά αναμειγμένα με κεραμικά, που ενδεικνύουν το αιφνίδιον της καταστροφής που είχε επέλθει. Η συνεχής διάβρωση της παράκτιας περιοχής αποκαλύπτει οικοδομήματα με εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδα καθώς και αρχαίους τοίχους, που συνεχίζουν κάτω από τη θάλασσα. Τα πλείστα των οικοδομικών λειψάνων, που υφίστανται στον πυθμένα του κόλπου, χρονολογούνται από την ελληνιστική έως την παλαιοχριστιανική περίοδο. Απ’ αυτά ξεχωρίζουν ένα πηγάδι δομημένο με λίθους και υδραυλικό κονίαμα, ο αρχαίος λιμενοβραχίονας και ο επ’ αυτού οχυρωματικός πύργος ή φάρος. Τα βυθισμένα κτήρια είναι κατασκευασμένα από ορθογώνιους λιθοπλίνθους, που προέρχονται από τα παρακείμενα επίσης βυθισμένα λατομεία της αρχαιότητας.

Φαλάσαρνα.

Βρίσκεται στον αυχένα της χερσονήσου της Γραμβούσας στην δυτική Κρήτη. Λόγω θέσης υπήρξε το πλέον στρατηγικό σημείο ελέγχου των θαλασσίων οδών μεταξύ του Αιγαίου πελάγους και της Ιταλίας. Ο αρχαίος λιμένας της πόλης βρίσκεται σε απόσταση 100 μ. από την παραλία, θαμμένος κάτω από τόνους προσχώσεων και θαλασσίων αποθέσεων. Αυτό οφείλεται στο γεωλογικό φαινόμενο της προς βορράν κίνησης της λιθοσφαιρικής πλάκας της Αφρικής και της συνακόλουθης σύγκρουσής της με αυτή του Αιγαίου. Στοιχεία από τον χώρο της Φαλάσαρνας, που χρονολογήθηκαν με «άνθρακα 14», απέδειξαν ότι το δυτικό τμήμα της Κρήτης πρέπει να «υψώθηκε» περί το 365 π.Χ. μέσα σε διάστημα λίγων ημερών.

Ελίκη Αχαΐας.

Βρίσκεται μεταξύ των ποταμών Σελινούντα και Κερυνίτη. Ο Παυσανίας στα «Αχαϊκά» του (VΙΙ, 24,5 και 25, 5) αφιερώνει μεγάλο μέρος της διήγησής του σ’ αυτήν. Η συγκεκριμένη πόλη, κέντρο λατρείας του Ελικωνίου Ποσειδώνος, μπορεί χωρίς υπερβολή να χαρακτηριστεί ως καταποντισμένο μυστήριο. Από τα υφιστάμενα ιστορικά στοιχεία γνωρίζουμε ότι συνεπεία σεισμικής έξαρσης κατά τον χειμώνα του 373 π.Χ. καταβυθίστηκε στο σύνολό της, ενώ οι κάτοικοί της μετανάστευσαν στην κυρίως Ελλάδα και τη Μικρά Ασία. Ουδέν άλλο είναι επισήμως γνωστό γι’ αυτήν σήμερα πέρα από τις σποραδικές και ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αλιέων του Κορινθιακού κόλπου, που κάνουν λόγο για ύπαρξη υποβρυχίων ερειπίων. Πριν από λίγα χρόνια συντελέστηκε η πρώτη υποθαλάσσια μαγνητοσκόπηση της περιοχής από ιδιωτικό συνεργείο δυτών.

Πύρρα.

Βρίσκεται επίσης στη Λέσβο, στον κόλπο της Καλλονής. Πρόκειται για αρχαιότατη πόλη, της οποίας τα βυθισμένα απομεινάρια είναι δυνατό να γίνουγ διακριτά σε βάθος λιγότερο των 8 μ., όποτε οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν.

Ανθηδών.

Στο παραλιακό τμήμα της κωμόπολης αυτής της κεντρικής Ευβοίας (άλλοτε ανήκε στη Βοιωτία) σώζονται ακόμη θεμέλια δημοσίων οικοδομημάτων, αρχαίος μόλος, λιμενοβραχίονες και κρηπιδώματα κατασκευασμένα από μεγάλους ορθογώνιους λίθους. Χρονολογούνται από την Αρχαϊκή έως την Ελληνιστική περίοδο.

Παυλοπέτρι Λακωνίας.

Βρίσκεται κοντά στην Ελαφόνησο. Στον υποθαλάσσιο χώρο του έχει ανακαλυφθεί ευρέως εμβαδού οικισμός της Πρωτοελλαδικής περιόδου, του οποίου η εξέλιξη χρονολογείται μέχρι την Υστεροελλαδική.

Και άλλοι είκοσι ένας πανάρχαιοι και νεώτεροι οικισμοί εκτός από τους προαναφερθέντες.

Υπάρχουν ακόμη τα λείψανα 21 βυθισμένων οικισμών στις ακτές της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδος, τους οποίους σε μια απλή κατηγοριοποίηση με κριτήριο την αρχαιότητά τους δυνάμεθα να τους κατατάξουμε ως εξής:

Πρωτοελλαδικοί: Μανίκια Ευβοίας (οικισμός και νεκροταφείο).

Κλασικοί: Τορώνη Καβάλας, Ερέτρια Ευβοίας, Κεγχρεαί Κορίνθου, Γύθειο Λακωνίας και Φεία Ηλείας.

Ελληνιστικοί: Κίρρα Φωκίδος, Δόμβραινα Βοιωτίας, Διβάρι Γιάλοβας Μεσσηνίας, Παλαιά Επίδαυρος Αργολίδος, Ελούντα Κρήτης, Ψείρα Κρήτης, Χερσόνησος Κρήτης, Ίτανος Κρήτης.

Βυζαντινοί: Παροικία Πάρου, Δρέπανο Αργολίδος.

Εύλογα παρατηρούμε ότι η ύπαρξη βυθισμένων οικισμών, που χρονολογούνται μέχρι και τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες – ενώ έκτοτε λόγω της εμφανίσεως της πειρατείας ατονεί η συγκρότηση παρακτίων πόλεων -, είναι δηλωτική της συνεχούς παρουσίας ενός συνδυασμού γεωλογικών φαινομένων, που εξακολουθεί να βρίσκεται σε αδιάκοπη εξέλιξη επί σειρά χιλιετιών. Η καταβύθιση της Αιγηΐδος προ 10-12.000 ετών οφείλεται στην εκδήλωση των ιδίων ακριβώς φαινομένων (άνοδος στάθμης υδάτων, σεισμοί, ηφαιστειακές εκρήξεις), με τη μόνη διαφορά ότι τότε η ένταση και η χρονική διάρκεια τους ήταν σαφώς πολλαπλάσιες σε σύγκριση με τις μεταγενέστερες ιστορικές περιόδους.

Αναφορικά με το ερευνητικό μέρος τα κριτήρια της επιλογής ενός υποθαλασσίου χώρου για μελέτη δεν είναι σταθερά, ενώ το λιγοστό προσωπικό της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων (μόλις τριάντα πρόσωπα, δέκα από τα οποία είναι αρχαιολόγοι) σαφώς δεν επαρκεί, για να καλύψει μια επικράτεια με συνολικό μήκος ακτών μεγαλύτερο από ολόκληρης της Αφρικής και θαλάσσιο χώρο σχεδόν διπλάσιο από την ξηρά της. Ευχής έργον θα ήταν η πλήρωση περισσοτέρων θέσεων με ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό στον τομέα της εναλίου αρχαιολογίας καθώς και η μελλοντική εντατικοποίησης των ερευνών με τη χρήση βαθυσκαφών, αφού είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά μυστικά βρίσκονται ακόμη κρυμμένα στα μεγαλύτερα βάθη κάτω από το γαλανό πέπλο των ελληνικών πελαγών.

Πηγές και βοηθήματα: Ξέρξη Λίβα, Η Αιγηίς κοιτίς των Αρίων και του Ελληνισμού, Αθήνα 1956.Ηλία Τσατσόμοιρου, Αιγαίο Βουνό, Αθήνα 1981.Ιωάννου Πασσά, Η αληθινή Προϊστορία, Αθήνα 1985.Αλεξάνδρου Καλέμη, Η αποκάλυψη των φυσικών και ιστορικών θησαυρών της Ευβοίας, Αθήνα 2000.Στράβωνος, Γεωγραφικά. Παυσανίου, Ελλάδος Περιήγησις (Αττικά – Αχαϊκά).Υπουργείο Πολιτισμού – Εφορεία Εναλίων Αρχαιοατήτων, Αναφορές των αρχαιολόγων Χρήστου Αγουρίδη, Αικατερίνης Δελλαπόρτα, Παναγιώτας Τίτσα-Μελά, Χρυσηίδας Σαμίου, Ηλία Σπονδύλη, Ελπίδας Χατζηδάκη.Περιοδικό Δαυλός τευχος Απριλίου 2002,erevna-enimerwsi.blogspot.com, αναδημοσίευση από εδώ

ΕΛΛΑΣ

ΠΗΓΗ: http://ellas2.wordpress.com

θανούσας υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη.

Ήθη και Έθιμα, Απόψεις, Αρχαιολογία, Αστρονομία, Αφιερώματα, Αδελφότητες/Αιρέσεις, Αεροναυτική, Ανακαλύψεις, Ανθρωπολογία, Βιολογία, Γεωλογία, Διάστημα/ Αστρονομία, Διάφορα, Επιστήμη, Ερπετοειδή, Εγκληματικότητα, Εγκληματολογία, Εξωγήϊνοι, Εξοπλισμός, Θρησκείες, Θεωρίες, Ιστορία, Καταστροφολογία, Κατακόμβες, Κούφια Γη, Μυστήρια του Κόσμου, Μύθοι/ Θρύλοι, Ουφολογία, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παράξενα, Παλαιοντολογία, Πολιτισμοί, Συμβολογία, Υγεία, Φυσικά φαινόμενα, Φιλοσοφία, Χαμένοι Πολιτισμοί

Ο Χαμένος Πολιτισμός των Νάζκα


Όταν οι “θεοί” ζωγράφισαν την έρημο

Πετώντας με ένα μονοκινητήριο αεροπλάνο, πάνω από τα γιγαντιαία σχήματα στην έρημο της Νάζκα, στο Περού, έμεινα κυριολεκτικά άφωνος, παρ’ ότι είχα δει αρκετές φωτογραφίες, αλλά και ένα κατατοπιστικότατο ντοκιμαντέρ. Αναρωτήθηκα πώς θα ένιωσε ο Αμερικανός αρχαιολόγος Πολ Κόσοκ, όταν το 1939 ανακάλυψε τυχαία τα σχέδια, πετώντας όπως εγώ πάνω από την έρημο. Δεν κρατούσε φωτογραφική μηχανή κι έτσι τα σχεδίασε στο σημειωματάριό του. Ποιοι, όμως, ζωγράφισαν αυτά τα τεράστια ζώα, φυτά και σχήματα πριν από δεκάδες αιώνες και μάλιστα… μονοκοντυλιά! Και τι χρησίμευαν αυτά τα σχέδια; Ήταν ένα κοσμοδρόμιο, όπως υποστήριξε ο Ντένιγκεν; Ήταν λατρευτικά σύμβολα; Ή μήπως συναποτελούν ένα γιγαντιαίο ωροσκόπιο, όπου η μαϊμού, το κολιμπρί και η όρκα αντιστοιχούν στα δικά μας σύμβολα του ζωδιακού κύκλου; Και από την άλλη, πώς αυτά τα σχήματα διατηρούνται αναλλοίωτα επί 2.500 χρόνια;

Το ταξίδι προς την έρημο

Το ταξίδι προς την έρημο – 2 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Το ταξίδι προς την έρημο - 2 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)
 Έπειτα από ένα ακατάπαυστο ταξίδι τριών εβδομάδων, ξεκινώντας από τη Χιλή, περνώντας στη Βολιβία και έχοντας διασχίσει οδικώς τα υψίπεδα των Άνδεων, ο νους έχει γεμίσει από συναισθήματα και φωτογραφίες. Έφθασα νύχτα στην πολύχρωμη και πολύβουη Λίμα, μια πολυπληθή πόλη των 10 εκ. κατοίκων, πρωτεύουσα του Περού, που αποτέλεσε για μένα τον ενδιάμεσο σταθμό στο ταξίδι του μυστηρίου προς τη Νάζκα. Αναχώρησα νωρίς το πρωί, καθώς η απόσταση είναι 460 χιλιόμετρα και οι θερμοκρασίες υψηλές – στους 30° C για την περίοδο (Ιανουάριος). Αφήνοντας πίσω μου τη Λίμα και τα μεγάλα προάστια των παραγκουπόλεων του ενός εκατομμυρίου κατοίκων, ακολούθησα μια πραγματικά πρωτόγνωρη διαδρομή νότιο-δυτικά δίπλα στον Ειρηνικό Ωκεανό, ανάμεσα σε καταπράσινες πεδιάδες και απόλυτα ερημικά τοπία.

Tα νησιά Μπαγιέστας

Tα νησιά  Μπαγιέστας – 3 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Tα νησιά  Μπαγιέστας - 3 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)
 Διασχίζοντας μικρές και μεγάλες πόλεις και αφού είχαν περάσει τρεις ώρες, έκανα την πρώτη στάση στο ψαροχώρι του Παράκας, με σκοπό να επισκεφθώ τον επίγειο παράδεισο που είχα εντοπίσει. Πρόκειται για τα νησιά Μπαγιέστας που απέχουν από το λιμάνι μόλις 30 λεπτά με ταχύπλοο σκάφος. Μια σειρά από άγριες, απρόσιτες και φυσικά ακατοίκητες βραχονησίδες που αποτελούν ένα ασύλληπτο υδροβιότοπο, ο οποίος φιλοξενεί χιλιάδες θαλασσοπούλια, όπως γλάρους, πελεκάνους, κορμοράνους, αλλά και θαλάσσιους λέοντες, πιγκουίνους και αμέτρητα καβούρια, αστερίες κ.ά. Στην επιστροφή ξαπόστασα σε ένα από τα μαγαζάκια που υπάρχουν στο λιμάνι. Διστακτικά, ομολογώ, αποφάσισα να δοκιμάσω μια καβουρόσουπα η οποία, τελικά, αποδείχθηκε εξαιρετικά εύγευστη.

Η Νάζκα αποκαλύπτεται

Η Νάζκα αποκαλύπτεται – 4 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Η Νάζκα αποκαλύπτεται - 4 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Μόλις ανέκτησα δυνάμεις συνέχισα τη διαδρομή μου ταξιδεύοντας, για πολλή ώρα, σε τεράστιες ευθείες μέσα σε αμμώδεις άνυδρες περιοχές. Είχα μπει στην έρημο της Νάζκα, μια από τις πιο ξηρές ερήμους του κόσμου. Εκεί, την περίοδο 400 π.Χ.- 650 μ.Χ., αναπτύχθηκε ο πολιτισμός των Nazca με πρωτεύουσα την Cahuachi (Καχουάτσι) ο οποίος αφανίστηκε αιφνιδίως, προκαλώντας ένα ακόμη μυστήριο πέρα από τα γιγαντιαία γεώγλυφα. Η περιοχή καταλαμβάνει έκταση 525 τετρ.χλμ και καθώς πλησίαζα προς την πόλη άρχισαν να εμφανίζονται τα περίφημα βιομορφικά και γεωγλυφικά σχέδια της Νάζκα. Ήταν απόγευμα όταν έφτασα στο ξενοδοχείο και η εξερεύνηση θα έπρεπε να περιμένει, αφού ήταν ώρα για χαλάρωση και ξεκούραση.

Πετώντας πάνω από το μυστήριο

Πετώντας πάνω από το μυστήριο – 5 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Πετώντας πάνω από το μυστήριο - 5 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)
 Νωρίς την επόμενη μέρα ξεκίνησα για το αεροδρόμιο της Nάζκα, καθώς η κράτηση που είχα κάνει για την πτήση πάνω από τα σχήματα ήταν στις 10 το πρωί, αλλά έπρεπε να βρίσκομαι εκεί τουλάχιστον μία ώρα νωρίτερα, καθώς οι έλεγχοι είναι σχολαστικοί. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο κατευθύνθηκα προς το τουριστικό γραφείο για να τσεκάρω το εισιτήριό μου, όπου μια όμορφη νεαρή Περουβιανή μου ζήτησε το διαβατήριο και μου υπέδειξε να ανέβω σε μια ζυγαριά για να με ζυγίσει, μαζί με τη φωτογραφική μου μηχανή! Αυτό επαναλήφθηκε άλλη μια φορά, καθώς το αεροπλάνο είναι μικρό και οι επιβάτες τοποθετούνται ανάλογα με το βάρος τους. Τσάντα, σακίδιο και ειδικά κινητό τηλέφωνο απαγορεύονται. Το μονοκινητήριο αεροπλάνο πετούσε σε ύψος 300 μέτρων περίπου. Προκειμένου να απολαύσει κανείς και να φωτογραφίσει τα σχήματα, χρειάζονται πολλοί αεροπορικοί ελιγμοί. Το στομάχι συνεπώς πρέπει να είναι άδειο. Το θέαμα είναι μια αλησμόνητη εμπειρία κι ένα απαράμιλλο φωτογραφικό θέμα.

Τα σχέδια

Τα σχέδια – 6 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Τα σχέδια - 6 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)
 Τα σχέδια είναι δύο ειδών, τα βιομορφικά και τα γεωγλυφικά. Τα πρώτα απεικονίζουν 70 περίπου φυτά και ζώα, όπως μια αράχνη μήκους 45 μέτρων με συνεχή γραμμή, ένα κόνδορα με άνοιγμα φτερών 130 μέτρα, καθώς και μια μαϊμού, ένα λάμα, ένα φίδι, έναν άνθρωπο… Οι γραμμές καλύπτουν περίπου 500 τ.χλμ. και το μεγαλύτερο σχέδιο μπορεί να εκτείνεται σε περίπου 270 τ. μέτρα. Το εξαιρετικά ξηρό, απάνεμο και αναλλοίωτο κλίμα της περιοχής των Νάζκα έχει συντηρήσει τις γραμμές σχεδόν ανέπαφες για αιώνες. Η έρημος Nάζκα είναι μια από τις ξηρότερες στη Γη και διατηρεί μια θερμοκρασία περίπου 25°C όλο το χρόνο. Η απουσία ανέμων έχει συμβάλει στη διατήρηση των σχεδίων ακάλυπτων από χώματα με αποτέλεσμα να είναι ορατά μέχρι σήμερα.

Γιατί διατηρήθηκαν

Γιατί διατηρήθηκαν – 7 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Γιατί διατηρήθηκαν - 7 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Οι ειδικοί εξηγούν πως η άψογη διατήρηση των σχεδίων οφείλεται σε τρεις λόγους. Πρώτον, στη νυχτερινή υγρασία που κάνει τις πέτρες να βυθίζονται κάθε βράδυ ελαφρά μέσα στο χώμα. Τη μέρα, το χώμα ξεραίνεται από τις υψηλές θερμοκρασίες και επομένως οι πέτρες στερεώνονται, σταδιακά, ακόμα περισσότερο. Δεύτερος λόγος είναι η ιδιομορφία του εδάφους που αποτελείται από γύψο και άργιλο και τρίτον, στο ότι η περιοχή δεν είχε ανακαλυφθεί από κάποιον άλλο πολιτισμό, ώστε να καταστρέψει τα σχέδια και τις γραμμές.

Ποιοι ήταν οι Νάζκα

Ποιοι ήταν οι Νάζκα – 8 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Ποιοι ήταν οι Νάζκα - 8 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Οι Νάζκα ήταν, ταυτόχρονα, πολεμικός και εμπορικός λαός. Παρά το γεγονός πως δεν διέθετε γραπτή γλώσσα, φαίνεται ότι ανέπτυξε ιδιαίτερα τα μαθηματικά και την αστρολογία. Ήταν εξαιρετικοί αρχιτέκτονες και κατασκευαστές πυραμίδων -ύψους 20 μέτρων και πλάτους 110 μέτρων- και σπουδαίοι καλλιτέχνες. Το θρησκευτικό συναίσθημα ήταν υψηλό, υπηρετώντας σαμανικές δοξασίες. Αυτό, άλλωστε, εικάζουν οι ερευνητές με αφορμή τα μουμιοποιημένα κρανία που βρέθηκαν σχετικά πρόσφατα και τα οποία ανήκουν στους ίδιους και όχι σε εχθρούς τους. Η συνεχής και μεγάλη ξηρασία που αντιμετώπιζαν τους έκανε να λατρεύουν το νερό. Έτσι έγιναν σπουδαίοι κατασκευαστές υδραγωγείων και δεξαμενών και εξέλιξαν διάφορες τεχνικές. Τα σχέδια της ερήμου αποδίδονται σε αυτούς.

Οι θεωρίες για το μυστήριο

Οι θεωρίες για το μυστήριο – 9 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Οι θεωρίες για το μυστήριο - 9 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)
 Διακεκριμένοι αρχαιολόγοι, εθνολόγοι και ανθρωπολόγοι που έχουν μελετήσει των αρχαίο πολιτισμό των Νάζκα, προσπάθησαν να προσδιορίσουν το αντικείμενο των γραμμών και των στοιχείων. Ο γνωστός ερευνητής Έριχ φον Ντένιγκεν υποστηρίζει πως είναι έργα εξωγήινων πολιτισμών, ενώ η δρ Ράιχε, που επίσης έκανε εκτεταμένες έρευνες στην περιοχή, προσδιόρισε γύρω στο 500 π.Χ. την κατασκευή του “μεγαλύτερου αστρονομικού βιβλίου του κόσμου”, χρησιμοποιώντας γι’ αυτόν τον υπολογισμό την ετήσια εκτροπή ορισμένων σταθερών άστρων από τις γραμμές που ήταν χαραγμένες στην έρημο. Όμως, υπολογισμοί που έγιναν από τους επιστήμονες έδειξαν ότι μόνο το 20% από τις γραμμές αυτές αντιστοιχεί σε ακριβείς θέσεις αστρικών σωμάτων.

Αστρονομικοί χάρτες

Αστρονομικοί χάρτες – 10 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Αστρονομικοί χάρτες - 10 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)
Μήπως αυτοί οι τεράστιοι αστρονομικοί χάρτες έγιναν για να τους βλέπει κάποιος από ψηλά; Αν είναι έτσι, αυτός ο “κάποιος” πρέπει σίγουρα να ήταν οι “θεοί” οι οποίοι έπρεπε να μνημονεύονται και να εξευμενίζονται όχι μόνο για να διατηρούν τον Ήλιο, τη Σελήνη, τους πλανήτες και τους αστερισμούς στην τροχιά τους, αλλά και για να κρατάνε το κλίμα κάτω από τις ίδιες πάντα συνθήκες. Κατ’ άλλους ερευνητές, τα τεράστια αυτά σχέδια ίσως να αναπαρίσταναν αστερισμούς του ζωδιακού κύκλου ή άλλες ομάδες αστεριών, ενώ ο μελετητής Γιόχαν Ράινχαρντ εντάσσει τα σχέδια της ερήμου σε μια λατρεία που σχετίζεται με το νερό και τα βουνά.

Η νεκρόπολη των Νάζκα

Η νεκρόπολη των Νάζκα – 11 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)

Η νεκρόπολη των Νάζκα - 11 (Copyright  c  travellers.gr 2011, All Rights Reserved.)
 Φως στα μυστήρια της Νάζκα έριξε η ανακάλυψη μιας τεράστιας νεκρόπολης από τον Ιταλό αρχαιολόγο Τζουζέπε Ορεφίτσι, δέκα χιλιόμετρα βορειοδυτικά της ζώνης των γεωγλύφων. Ο Ορεφίτσι ανακάλυψε 300.000 ανθρώπινους τάφους χιλιάδες μουμιοποιημένα κεφάλια στα οποία είχαν γίνει τρύπες με ειδικά εργαλεία, ώστε να τα διαπερνούν σχοινιά. Τα ευρήματα χρονολογήθηκαν στο 500 π.Χ. και είχαν κοινή αναφορά στο νερό. Ο Ιταλός αρχαιολόγος θεωρεί τα γεώγλυφα τόπο λατρείας, υποστηρίζοντας πως αρχικά σχεδιάστηκαν σε μικρογραφία και μετά κατασκευάστηκαν στα υπαρκτά μεγέθη, γι’ αυτό και τα σχήματα έχουν συχνά ατέλειες. Ο Ιταλός αρχαιολόγος επιβεβαίωσε τη θεωρία του στην πράξη κατασκευάζοντας, με τη βοήθεια των ντόπιων ιθαγενών, ένα πανομοιότυπο γιγαντιαίο σχέδιο. Ο πολιτισμός τους μάλλον καταστράφηκε από κάποιο μεγάλο σεισμό που είχε ως αποτέλεσμα να αφομοιωθούν διαδοχικά από άλλους πολιτισμούς των Άνδεων, αρχικά από τους Χουαρίς, στους Τσίνχας και τελικά τους Ίνκας…

Η ιέρεια από το Καχουάτσι του Περού

Απ’ το Περού καταφτάνει ένα νέο αρχαιολογικό εύρημα: η ανακάλυψη της μούμιας νεαρής ιέρειας, θαμμένης με πολύτιμα κοσμήματα στο Καχουάτσι του Περού την περίοδο 300-450 μ.Χ.

Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το σώμα κάτω από ένα στρώμα καλαμιών και σχοινιών. Το ίδιο το σώμα της ιέρειας φαίνεται ότι ήταν βαμμένο και με έναν επιπλέον σπόνδυλο, ενώ είχε ελαφρώς παραμορφωμένους τους βραχίονες των χεριών της. Ήταν τυλιγμένη με φίνο ύφασμα διακοσμημένο με σχέδια φαλαινών του νότιου Ειρηνικού και αιχμές από βέλη από οψιδιανό.

Το εντυπωσιακότερο ωστόσο εύρημα αποτελούν τα κοσμήματα που βρέθηκαν στο χώρο της ταφής: η ίδια η ιέρεια βρέθηκε με ένα εξαίσιο ασημένιο σκουλαρίκι στη μύτη της, ενώ ανάμεσα στα ταφικά ευρήματα βρέθηκαν περιδέραια και βραχιόλια.

Η ανακάλυψη αυτή έρχεται να προστεθεί στις ανακαλύψεις και ό,τι μας έχει διασωθεί από τον περίφημο πολιτισμό της Νάζκα στο σημερινό Περού.

ΠΗΓΗ: http://www.discoveryon.info/2009/11/mummy-of-young-priestess.html

Διάφορα, Θεωρίες, Ιστορία, Κατακόμβες, Μυστήρια του Κόσμου, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παραψυχολογία, Πλάσματα, Στοιχειωμένα Σπίτια/ Κτίρια, Φαντάσματα

The Leap Castle


Του G.Lavigne

Leap CastleΤο Κάστρο Leap χτίστηκε το 800 μ.Χ. από την οικογένεια O’ Bannon που αρχικά λεγόταν “Leim UI Bhanain,” ή “Leap of the O’Bannons.” Οι O’ Bannons ήταν οι «δευτερογενή οπλαρχηγοί” του εδάφους, και αποτέλεσαν αντικείμενο της φατρίας O’Carroll.
Μόλις η κύρια έδρα των ισχυρών και πολεμοχαρείς O’Carrolls, οι οποίοι ήταν οι Πρίγκιπες της Ely, το επιβλητικό Κάστρο Leap στέκεται πάνω σε αρχαίο βράχο κοντά στην πόλη της Birr στην κομητεία Offaly, φύλαγε ένα στρατηγικό πέρασμα μέσα από την οροσειρά του Slieve Bloom.
Αυτό το κάστρο έχει από καιρό θεωρηθεί από πολλούς ως το πιο στοιχειωμένο κάστρο στην Ιρλανδία και αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, λόγω της αιματηρής ιστορία της, ιδίως κατά τη διάρκεια της κατοχής της οικογένειας O’Carroll. Τον 16ο αιώνα, διενέξεις και αιματοχυσία μεταξύ των αντιμαχόμενων φατριών ήταν ένα αρκετά συχνό φαινόμενο και υπάρχουν πολλές ιστορίες από τους επισκέπτες που έχουν προσκληθεί σε δείπνο στο κάστρο και στη συνέχεια να σφαγιάζονται προτού να μπορέσουν να καταστρέψουν την έρημο τους.
Πάνω από την αίθουσα του περήφημου πύργου του 14ου αιώνα μ.Χ και είναι γνωστό ως η «Bloody Chapel» (Ματωμένο Παρεκκλήσι) και εκεί λέγεται ότι ο «μονόφθαλμος» Teige O’Carroll δολοφόνησε τον αδελφό του στο βωμό.
Σε μια γωνία του δωματίου ίσως βρεθεί ένα μυστικό μπουντρούμι (oubliette) στην οποία απρόσεκτοι κρατούμενοι έπεσαν μέσα από μια καταπακτή και αφέθηκαν να σαπίσουν αν δεν είχαν ήδη σουβλιστεί στις ακίδες που προεξέχουν από το πάτωμα. Προφανώς, υπήρξαν αρκετές στοίβες από κόκαλα που απομακρύνθηκαν από εκεί και έπειτα το σπίτι καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1922.
Υποτίθεται πως υπάρχει ένα δίκτυο από μπουντρούμια σκαλισμένα στο βράχο κάτω από το φυλάκειο, μαζί με μυστικές αίθουσες και  περιοχές κλεισμένες με τούβλα καθώς έχουν επίσης ανακαλυφθεί εκεί και ανθρώπινα απομηνάρια.Πολλοί επισκέπτες σε αυτό το site (paranormal post) έχουν μιλήσει για τα συναισθήματα του πραγματικού τρόμου και την αίσθηση του κακού σε ορισμένες περιοχές και άλλες αφορούσαν συναντήσεις με ένα φάντασμα Lady με κόκκινο φόρεμα. Το πιο τρομακτικό όλων των εκθέσεων (αναφορών) είναι για μια μικρό πλάσμα με καμπούρα που έχει εμφανιστεί ανά καιρούς και συνοδεύεται από τη δυσωδία της σήψης πτώματος και τη μυρωδιά του θειαφίου. Το πλάσμα αναφέρεται ως ο «Αυτό» ή το «Στοιχειό». Το 1659 μ.Χ. η ιδιοκτησία του Κάστρου Leap πέρασε μέσω γάμου στην οικογένεια O’Carroll στο Darbys, μια αγγλική οικογένεια.Εκείνη την εποχή, ο αποκρυφισμός ήταν η μόδα των ημερών, και η Mildred Darby έκανε κάποιες “αθώες” αδέξιότητες, παρά την ιστορία του κάστρου και τη φήμη ότι είναι στοιχειωμένο. Η Mildred ήταν αδέξια με τη μαγία και πιστεύεται ότι ευθύνεται για το ξύπνημα του “στοιχειού”! Το 1909, Η Mildred έγραψε ένα άρθρο για την Journal Occult Review (Εφημερίδα Απόκρυφης Ανασκόπησης), στο οποίο περιγράφει η ίδια την σκληρή δοκιμασία της.

«Στεκόμουν στην Πινακοθήκη κοιτάζοντας προς τα κάτω στο ισόγειο, όταν ένιωσα κάποιος να με αγγίζει με ένα χέρι στον ώμο μου. Το “πράγμα” (πλάσμα) ήταν περίπου στο μέγεθος ενός προβάτου. Λεπτό, λιπόσαρκο, σκιερό …, το πρόσωπο του ήταν ανθρώπινο, όμως για την ακρίβεια “απάνθρωπο”. Μια σφοδρή επιθυμία στα μάτια του, που έμοιαζε να μισο-αποσυντίθεται σε μαύρες κοιλότητες που βλέπεις σε ορυχείο. Η φρικτή μυρωδιά ήρθε στο πρόσωπό μου εκατό φορές πιο έντονη, μου προκάλεσε θανάσιμη ναυτία. Ήταν η μυρωδιά ενός πτώματος σε αποσύνθεση».
Σήμερα, το κάστρο ανήκει στους Sean και Anne Ryan που την απέκτησαν το 1991 και σύντομα μετατράπηκε σε σπίτι της οικογένειας. Ωστόσο, η εξέλιξη του έργου έφθασε σύντομα πολύ ξαφνικά στο τέλος του, όταν μια σκάλα στην οποία εργαζόταν ο Sean, μυστηριωδώς απομακρύνθηκε από τον τοίχο προκαλώντας την πτώση του με αποτέλσεμα να του προκληθεί κάταγμα στο γόνατο.

Αργότερα, ο Sean έσπασε τον ένα αστράγαλο σε άλλο παράξενο ατύχημα και το ζευγάρι άρχισε να αισθάνεται λίγο δυσάρεστα! Σήμερα, ωστόσο, ο Sean και η Anne φαίνεται να ζουν σε ένα είδος αρμονία με τα φαντάσματα του Κάστρου Leap. Προφανώς, πριν από μερικά χρόνια βρήκαν το φάντασμα ενός παλιού άνδρα που ήταν καθισμένος σε μια καρέκλα, δίπλα σε ένα παλιό τζάκι. Έχει αναφερθεί ότι το ζευγάρι είπε απλά ένα ευγενικό “Good Day” στον “φασματικό” κύριο και συνέχισαν την επιχείρησή τους.

chapel

Source: http://www.medieval-castle.com/haunted_castles_ireland/leap_castle.htm

TAPS VIDEO  http://www.youtube.com/watch?v=reOm5eecNKk

Πηγές: The Paranormal Post, Medieval Castle

Eπίσημη αναδημοσίευση για το xgrt.gr σε συνεργασία με το The Paranormal Post

Αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο μαζί με τις πηγές!

___________________________________________________

Δείτε επίσης:

Τα θησαυροφυλάκια του Εδιμβούργου

___________________________________________________

Διάφορα, Εξοπλισμός, Θεωρίες, Ιστορία, Κατακόμβες, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες, Παράξενα, Παραψυχολογία, Πειράματα, Στοιχειωμένα Σπίτια/ Κτίρια, Φαντάσματα

Τα θησαυροφυλάκια του Εδιμβούργου


Του G.Lavigne

The Edinburgh VaultsΤα θησαυροφυλάκια του Εδιμβούργου, είναι μια σειρά από θαλάμους που διαμορφώνονται οι δεκαεννέα καμάρες της Νότιας Γέφυρας του Εδιμβούργου, στη Σκωτία, τα οποία ολοκληρώθηκαν το 1788. Για περίπου 30 χρόνια, τα θησαυροφυλάκια χρησιμοποιήθηκαν ως ταβέρνες, υποδηματοποιΐα και ως αποθηκευτικός χώρος για παράνομο υλικό, με αναφορές, περιλαμβανομένων των οργάνων των ανθρώπων που σκοτώθηκαν από τους κατά συρροή δολοφόνων Burke και Hare για ιατρικά πειράματα.

Καθώς οι συνθήκες στα θησαυροφυλάκια επιδεινώθηκαν, κυρίως λόγω της υγρασίας και της κακής ποιότητας του αέρα, οι “επιχειρήσεις” εγκαταλείφθηκαν και οι πολύ φτωχότεροι πολίτες του Εδιμβούργου μετακόμισαν σε αυτά, περίπου το 1820, ακόμη και αυτοί πιστεύεται ότι τα έχουν εγκαταλήψει. Το ότι οι άνθρωποι είχαν ζήσει εκεί ανακαλύφθηκε το 1985 κατά τη διάρκεια μιας ανασκαφής, όταν σωρός σκουπιδιών περιείχε παιχνίδια, μπουκάλια ιατρικής, πλάκες και τα άλλα σημάδια της ανθρώπινης παρουσίας.

Ιστορία

Τα δωμάτια θησαυροφυλακίων, χρησιμοποιούνταν ως αποθηκευτικός χώρος και ως εργαστήρια για επιχειρήσεις στη Νότια Γέφυρα, που προορίζονταν να λειτούργησουν για ένα σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Η κατασκευή της γέφυρας έπρεπε να πραγματοποιηθεί γρήγορα γιατί η επιφάνεια της δεν ήταν σφραγισμένη από το νερό. Τα θησαυροφυλάκια άρχισαν να πλημμυρίζουν. Η εγκατάλειψη των θησαυροφυλακίων ξεκίνησε ήδη από το 1795. Με τα θησαυροφυλάκια σταδιακά να εγκαταλείπονται από τις επιχειρήσεις στη γέφυρα, τα άδεια δωμάτια εγκρίθηκαν και προσαρμόστηκαν από νέους χρήστες. Καθώς η βιομηχανική επανάσταση έλαβε χώρα στη Βρετανία, η περιοχή Cowgate είχε “εξελιχθεί” σε παραγκούπολη του Εδιμβούργου. Οι κάτοικοι των παραγκουπόλεων ανέλαβαν τα θησαυροφυλάκια και έγινε γνωστή ως η περιοχή του κόκκινου φωτός, με αμέτρητους οίκους ανοχής και καταστήματα που λειτουργούσαν εντός του εγκαταλελειμένου συγκροτήματος. Τα θησαυροφυλάκια επίσης εξυπηρετούσαν ως πρόσθετη στέγαση στην παραγκούπολη για τους φτωχούς της πόλης. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν άθλιες. Τα δωμάτια ήταν στριμωγμένα, σκοτεινά και υγρά. Δεν υπήρχε το φως του ήλιου, κακή κυκλοφορία του αέρα, χωρίς τρεχούμενο νερό και χωρίς αποχέτευση. Σε πολλά από τα δωμάτια στεγάζονταν από οικογένειες άνω των δέκα ατόμων. Εγκληματιών, συμπεριλαμβανομένων των ληστών και δολοφόνων, που μάστιζε τα Θησαυροφυλάκια, Burke και Hare, τους περίφημους κατά συρροή δολοφόνους που πωλούσαν πτώματα σε ιατρικές σχολές και φημολογείται ότι είχαν κυνηγηθεί για τα θύματα στα θησαυροφυλάκια του Εδιμβούργου.

Δεν είναι γνωστό πότε έκλεισε το συγκρότημα θησαυροφυλακίων, με κάποιους να προτείνουν ήδη από το 1835 και άλλοι τόσο αργά  από το 1875. Γραπτά στοιχεία σχετικά με τα θησαυροφυλάκια, κατά τη χρήση της παραγκούπολης, είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα. Το μόνο που είναι γνωστό είναι ότι σε κάποιο σημείο τόνοι από μπάζα είχαν πεταχτεί στα θησαυροφυλάκια που τα καθιστά απρόσιτα.

Τα Θησαυροφυλάκια ανακαλύφθηκαν από τον πρώην διεθνιστική Σκωτίας ράγκμπι, Norrie Rowan, αφού βρήκε ένα τούνελ που οδηγούσε σε αυτούς, τη δεκαετία του 1980. Από αυτό το τούνελ βοηθήθηκε ο Ρουμάνος παίκτης του ράγκμπι Christian Raducanu ώστε να ξεφύγει από την μυστική αστυνομία της Ρουμανίας και να ζητήσει πολιτικό άσυλο εβδομάδες πριν από την εξέγερση της Ρουμανίας το 1989.

Τα Θησαυροφυλάκια είχαν ανασκαφεί από τον Norrie Rowan και το γιο του Norman Rowan τη δεκαετία του 1990. Εκατοντάδες τόνοι από μπάζα αφαιρέθηκαν με τα χέρια και πολλά ενδιαφέροντα αντικείμενα ανακαλύφθηκαν μεταξύ των οποίων χιλιάδες κοχύλια, τα οποία ήταν μέρος της βασικής διατροφής της εργατικής τάξης του Εδιμβούργου.

Μεταφυσικές Αναφορές

Οι συχνές αναφορές για παραφυσική δραστηριότητα και θεάσεις φαντασμάτων είχε ως αποτέλεσμα την ψυχαγωγία του Ηνωμένου Βασιλείου, με το “Most Haunted” show, ώστε να ερευνήσει τα θησαυροφυλάκια σε μια 24ωρη διερεύνηση, για το πιο στοιχειωμένο live show τις “Απόκριες” του 2006. Το τηλεοπτικό show “Ghost Adventures” διερεύνησαν τα θησαυροφυλάκια και ισχυρίστηκαν ότι είχαν πολλές συναντήσεις με πνεύματα εκεί.

Το 2001, ο καθηγητής Richard Wiseman από το Πανεπιστήμιο του Hertfordshire κάλεσε άτομα να περάσουν το χρόνο τους στα θησαυροφυλάκια του Εδιμβούργου. Η μελέτη του κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι που πίστευαν σε φαντάσματα αναφέρθηκαν σε πιο υπερφυσικές εμπειρίες σε αντίθεση με τους δύσπιστους, οι συμμετέχοντες με συνέπεια ανέφεραν ασυνήθιστες αισθήσεις σε περιοχές που τους έλεγαν πως ήταν στοιχειωμένα και ότι υπήρξε αυξημένη έκθεση των περιστατικών στα δωμάτια των Θησαυροφυλακίων με μια αναμφισβήτητα πιο σκοτεινή οπτική εμφάνιση ή ισχυρότερο ρεύμα ψυχρού αέρα. Η έρευνα του καθηγητή Wiseman αφήνει να εννοηθεί ότι οι επισκέπτες μπορεί να συμβάλουν στη δημιουργία μιας “στοιχειωμένης” εμπειρίας που περιμένουν να βιώσουν στα θησαυροφυλάκια.

Ωστόσο, το 2009, μια τηλεοπτική ομάδα παραγωγής γυρισμάτων του BBC, με τον ειδικό Joe Swash καταγράφουν ανεξήγητες φωνές στα θησαυροφυλάκια κατά τη διάρκεια μίας διανυκτέρευσης από την Swash. Μία φωνή φάνηκε να είναι αυτή ενός καθολικού ιερέα να απαγγέλλει την τελευταία μετάληψη. Ο Swash ήταν το μόνο πρόσωπο στα θησαυροφυλάκια και δεν άκουσε τις φωνές κατά τη στιγμή της εγγραφής, παρά οι ήχοι που ηχούσαν καταγράφηκαν στο μικρόφωνο του. Οι φωνές συνέχισαν να ακούγονται σχετικά με την καταγραφή των περίπου 20 λεπτών, πριν από την παύση, απότομα μετά από αυτό που φαίνεται να είναι ο ήχος παιδιών που φωνάζουν. Οι ηχολήπτες του BBC αρχικά θεώρησαν ότι οι ήχοι μπορεί να εξηγηθούν από τις φωνές που παρασύρονται στο τούνελ από νυχτερινά κέντρα διασκέδασης γύρω από το ξενοδοχείο, κάτι διαπιστώθηκε πως είναι σωστό καθώς καμία άλλη λογική εξήγηση δεν θα μπορούσε να αποδοθεί. Οι ηχογραφήσεις έγιναν και μεταδίδονταν ως μέρος του τελικού προγράμματος του Joe Swash που “πιστεύει στα φαντάσματα” στο BBC Three τον Ιανουάριο του 2010.γ

Πηγή: Wikipedia & The Paranormal Post

VIDEO



Eπίσημη αναδημοσίευση για το xgrt.gr σε συνεργασία με το The Paranormal Post

Αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο μαζί με τις πηγές!

___________________________________________________

Δείτε επίσης:

The Leap Castle
Κρυπτοζωολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Παράξενα

Μόθμαν: η αλήθεια πίσω από τον θρύλο!


Πολλοί φίλοι του pyles.tv μας έστειλαν mail, αναφέροντας ότι η περίπτωση του “άγνωστου πλάσματος” που εμφανίζεται στο θέμα μας “Εσείς τι βλέπετε σε αυτήν την φωτογραφία;”, τους θυμίζει έντονα την ιστορία του Μόθμαν! Προτείνουμε να διαβάσετε πρώτα το κείμενο που ακολουθεί και αμέσως μετά να ξαναδείτε το επίμαχο άρθρο!

Τι είναι ο Μόθμαν

Ο θρύλος του Μόθμαν έγινε ευρύτερα γνωστός στη χώρα μας μέσα από την ταινία “The Mothman Prophecies” (“Ο χρησμός της πεταλούδας”), με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Γκιρ. Στην Αμερική όμως θεωρείται εδώ και χρόνια ένα από τα πιο “παράξενα” και “ανεξήγητα” πλάσματα.

Εξωτερικά περιγράφεται ως μία ανθρωπόμορφη νυχτερίδα, με κεφάλι κουκουβάγιας, σώμα χρώματος γκρι, πιο ψηλό από τον μέσο άνθρωπο, με μεγάλα φτερά σαν πεταλούδας τα οποία όμως δεν κινούνται όταν πετάει,  ενώ το βασικό χαρακτηριστικό του είναι τα κόκκινα μάτια του!

Οι “εμφανίσεις” του Μόθμαν που έγιναν ταινία!

Η υπόθεση της ταινίας “Ο χρήσμός της πεταλούδας” ήταν αληθινή, βασισμένη σε περιστατικά που συνέβησαν στην Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Ηταν το 1966, όταν σε μία μικρή επαρχιακή πόλη, το Πόιντ Πλίζαντ, μία σειρά από “ανεξήγητα” γεγονότα που κατέληξαν σε ένα πολύνεκρο δυστύχημα, έγιναν η αιτία να γίνει ο θρύλος του Μόθμαν, πρώτο θέμα σε όλα τα ΜΜΕ!

Όλα ξεκίνησαν όταν ένα νεαρό ζευγάρι, μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής, υποστηρίξαν ότι είδαν τον Μόθμαν έξω από ένα εργοστάσιο σε μία απομονωμένη πλευρά της πόλης. Τον περιέγραψαν ως “ένα πλάσμα που έμοιαζε με άνθρωπο, αλλά είχε γκρίζο χρώμα, φτερά νυχτερίδας και και κόκκινα εκτυφλωτικά μάτια”. Σύμφωνα με την μαρτυρία τους, το πλάσμα τους κυνήγησε για αρκετή ώρα, παρά το γεγονός ότι το αυτοκίνητό τους έτρεχε με 160 χιλιόμετρα/ώρα.

Ηταν η πρώτη επίσημη αναφορά στην αστυνομία της περιοχής, αλλά όχι η τελευταία. Από το βράδυ εκείνο και μετά, δεκάδες κάτοικοι υποστήριξαν ότι συνάντησαν κάπου τον Μόθμαν και ο Σερίφης δεν προλάβαινε να λαμβάνει κλήσεις από τρομοκρατημένους πολίτες

Μαρτυρίες για περίεργους εκωφαντικούς ήχους, σαν σφυρίγματα, παρεμβολές στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα, ανεξήγητη πτώση της τάσης του ρεύματος, συνόδευαν τις θεάσεις του “άγνωστου πλάσματος”!

Στο βίντεο μπορείτε να δέιτε το τρέιλερ της ταινίας “Ο Χρησμός της Πεταλούδας”:

Το πολύνεκρο δυστύχημα που συνδέθηκε με τον Μόθμαν

Η ιστορία αυτή κράτησε περίπου έναν χρόνο, στη διάρκεια του οποίου τουλάχιστον εκατό άτομα “ορκίζονταν” ότι είχαν δει τον Μόθμαν, ενώ η φήμη του ξεπέρασε την μικρή περιοχή του. Ερευνητές, κυνηγοί φαντασμάτων , δημοσιογράφοι άρχισαν να συρρέουν στην μικρή επαρχιακή πόλη, αναζητώντας την αλήθεια!

Η περίπτωση θα είχε ίσως ξεχαστεί με το πέρασμα του χρόνου, αν δεν είχε συνδεθεί με ένα τραγικό γεγονός που συνέβη στην περιοχή την ίδια  ακριβώς περίοδο. Στις 15 Δεκεμβρίου το 1967, η γέφυρα Σίλβερ Μπριτζ, που ένωνε την πόλη με την υπόλοιποη πολιτεία της Βιρτζίνια, κατάρρευσε ενώ ήταν γεμάτη από διερχόεμαν αυτοκίνητα, οδηγώντας στον θάνατο 46 ανθρώπους.

Τις δραματικές στιγμές της κατάρρευσης, πολλοί άνθρωποι υποστήριξαν πως είδαν δυο φωτεινά κόκκινα σημάδια πάνω ακριβώς από την γέφυρα. “Ηταν τα μάτια του Μόθμαν” είπαν και πίστεψαν πως η παρουσία του στο Πόιντ Πλήζαντ είχε άμεση σχέση με το τραγικό γεγονός!

Οι “προφητείες” του Μόθμαν

Πολλοί θεώρησαν πως το “περίεργο”πλάσμα προσπάθησε να προειδοποιήσει τους κατοίκους για αυτό που θα συνέβαινε και μίλησαν για προφητικά όνειρα και οράματα. Αλλοι τόσοι έκανα λόγο για ομαδική αυθυποβολή ή για απλή φάρσα κάποιων πιτσιρικάδων της μικρής πόλης! Κάποιοι επιστήμονες, διατύπωσαν την πιθανότητα να πρόκειται για ένα σπάνιο είδος πελαργού ή άλλου πτηνού!

Οποια κι αν είναι η αλήθεια, έχει ενδιαφέρον πως από εκείνη την ημέρα και, μετά ποτέ κανείς δεν ξαναείδε το Μοθμαν στην περιοχή! Ο θρύλος του όμως, βοήθησε και βοηθάει σημαντικά την οικονομία της πόλης, αφού μεχρι και σήμερα τα Φεστιβάλ που διοργανώνται με θέμα τον Μόθμαν, προσελκύουν εκατοντάδες τουρίστες!

Η πρόσφατη φωτογραφία

Αφορμή να θυμηθούμε το θρύλο του Μόθμαν, ήταν η φωτογραφία που βλέπετε αριστερά από την πόλη της Νυρεμβέργης. Στα δεξιά υπάρχει ένα από τα τα σκίτσα του Μόθμαν που είχε κάνει τότε η αστυνομία, με βάση τις περιγραφές των μαρτύρων! Αφού αναζητήσετε τυχόν ομοιότητες, μπορείτε να διαβάσετε εδώ την ιστορία της φωτογραφίας της Νυρεμβέργης, όπου θα διπαιστώσετε ότι έχει ακόμη ένα κοινό σημείο με τον Μόθμαν! Το αν αυτό σημαίνει κάτι, είναι θέμα προσωπικής εκτίμησης του καθενός!

Πηγή: Pyles.tv

Κρυπτοζωολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Παράξενα

Εσείς τι νομίζετε ότι δείχνει αυτή η φωτογραφία;


  Η λήψη της φωτογραφίας που βλέπετε, έγινε το καλοκαίρι από την Αbbey Linfoot, μία 22 χρονη κοπέλα από Γιόρκ της Αγγλίας. Βρισκόταν σε διακοπές στην Νυρεμβέργη στη Γερμανία, όταν αποφάσισε να τραβήξει μία σειρά από αναμνηστικές φωτογραφίες.

Παρατηρώντας καλύτερα την συγκεκριμένη, παρατήρησε ότι πάνω δεξιά από τα κτήρια φαινόταν να πετάει “κάτι” που δεν έμοιαζε ούτε με πουλί, ούτε με αεροπλάνο. Εδειξε τη φωτογραφία στους φίλους και την οικογένειά της, καθώς και σε έναν γνωστό της φοιτητή φωτογραφίας, αλλά κανείς τους δεν μπόρεσε να δώσει μία σαφή εξήγηση.

“Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι πρόκειται για ένα χερουβείμ”, είπε η μητέρα της και με χιούμορ πρόσθεσε: “Στη συνέχεια μου ήρθε στο μυαλό ο Buzz Lightyear, αλλά και ότι θα μπορούσε να είναι μία μέλισσα ή ένα είδος εντόμου”.

Ψάχνοντας πάντως στο διαδίκτυο πληροφορίες για την περιοχή, μητέρα και κόρη ανακάλυψαν ότι την ίδια ημέρα που έχει γίνει η λήψη της φωτογραφίας, σημειώθηκε κοντά στην Νυρεμβέργη ένα τραγικό ατύχημα κατά τη διάρκεια ενός show που γινόταν στον αέρα, που είχε σαν αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ένας άνθρωπος και να τραυματιστούν άλλοι 40.

“Μπορεί άραγε να συνδέονται μεταξύ τους τα δύο αυτά περιστατικά;”, αναρωτιούνται. Αυτό ακριβώς το στοιχείο του δυστυχήματος, έκανε πολλούς φίλους του pyles.tv να συγκρίνουν την περίπτωση του “άγνωστου πλάσματος” της φωτογραφίας με τον περίφημο θρύλο του Μόθμαν! Διαβάστε αναλυτικά εδώ την ιστορία και συγκρίνετε τις εικόνες.

Μπορεί να συμφωνήσετε με την άποψή τους ή να θεωρήσετε ότι έχουμε να κάνουμε απλώς με ένα περίεργο παιχνίδι του φακού! Στην παρακάτω φωτογραφία, που δημοσιέυεται στην εφημερίδα του Γιορκ “The Press” (http://www.yorkpress.co.uk), βλέπετε το “άγνωστο πλάσμα” της φωτογραφίας  απομονωμένο από την υπόλοιπη εικόνα. Τι λέτε;

Πηγή: Pyles.tv

Αποκάλυψη, Αρχαιολογία, Αστροφυσική, Αστρονομία, Αφιερώματα, Αεροναυτική, Αιγυπτιολογία, Βιβλία, Διάστημα/ Αστρονομία, Διάφορα, Διαστημική Αρχαιολογία, Επιστήμη, Ελλάδα, Ελληνική Παράδοση, Εξωγήϊνοι, Εξοπλισμός, Θρησκείες, Θεωρίες, Ιστορία, Μύθοι/ Θρύλοι, Ουφολογία, Παράξενα, Πολιτισμοί, Σελήνη, Τεχνολογία, NASA/ΝΑΣΑ

ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΩΝ ΦΑΕΘΟΝΤΑ, ΙΔΜΩΝΑ, ΗΡΑΚΛΗ ΣΤΗΝ …ΣΕΛΗΝΗ!!!


Είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον να ερευνά κανείς μέσα από τα αρχαία, ακόμη περισσότερο από τα πανάρχαια κείμενα των ελλήνων συγγραφέων, και να ανακαλύπτει πτυχές που ούτε καν είχαν περάσει από το μυαλό του ακόμη και ως την πιο απίθανη θεωρία!!!Και μέσα από αυτή την ανακάλυψη αντιλαμβάνεται πόσο σπουδαία είναι η γνώση της προϊστορίας μας, η γνώση του ποιες είναι οι ρίζες μας, η γνώση της προέλευσή μας…Η θεωρία ενός πολιτισμού τεράστιου, ενός πολιτισμού τόσο εξελιγμένου από κάθε άποψη, στα χρόνια της απώτατης προϊστορίας, είναι η βάση πάνω στην οποία θα στηριχθεί ένας καλός ερευνητής και θα ξεκινήσει το ταξίδι της πραγματικής ανακάλυψης!!! Το ταξίδι που επιφυλάσσει τόσες συγκινήσεις μέσα από την μαγεία του άγνωστου που μας γνωστοποιείται αίφνης με την πιο σπουδαία του μορφή. Αυτή της προσφοράς, γιατί για κάτι τέτοιο πρόκειται,της Γνώσης…

Είδαμε τον Φαέθοντα να παρουσιάζεται μπροστά μας μέσα από τα κείμενα όχι των δικών μας συγγραφέων αλλά και άλλων λαών, κυρίως της Μέσης Ανατολής, ως ένας αστροναύτης, τον Ίδμωνα, τον Διόνυσο-Ήλιο αλλά και τον Αιγαίων-Βριάρεως-Ηρακλή, να ακολουθούν με την ίδια αστραφτερή λάμψη τις πορείες των άστρων, να διασχίζουν τα πλανητικά συστήματα και να πλησιάζουν τον γεννήτορα, ζωοδότη Ήλιο!!!

Ο Ηρακλής που έχει μείνει στην παράδοση τόσο την ελληνική όσο και αυτή άλλων λαών, ως ένας από τους μεγαλύτερους ημιθέους που πραγματοποίησε άθλους τεράστιας σημασίας, περνά στην συμβολική γνωστική θεώρηση ως η πλευρά εκείνη του ανθρώπου που μπορεί να επιτύχει ακόμη και θαύματα!!! Πράγματα που ξεπερνούν τις ανθρώπινες δυνατότητες, όχι γιατί κάτι άλλο μεσολάβησε γι’ αυτό αλλά απλούστατα γιατί γνώρισε, νόησε το ποιος είναι και πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του πάνω στην χθόνα. Γνώρισε… Νόησε… Και επέτυχε !!!

«…Ο Γκιλγκαμές είπε στον Ενκιτού: « Κοίταξε εκεί κάτω την γη. Φαίνεται από εδώ σαν ένας κήπος, και οι θάλασσές της σαν μία γούρνα γεμάτη νερό…». (« Έπος Γιγλαμές», και « Αναμνήσεις από το μέλλον» Έριχ Φον Νταίνικεν).

Ο συσχετισμός του Ηρακλή-Αιγαίων-Βριάρεως με τον Γκιλγκαμές τον ήρωα των Σουμερίων, έχει την δική της σημασία και αυτό φαίνεται από τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται μέσα από την Μεσανατολική παράδοση. Η απεικόνιση του Γκιλγκαμές είναι απόλυτα ίδια με αυτή του Ηρακλή και προσδιορίζεται κυρίως στα δυο χαρακτηριστικά του ήρωα, την λεοντή και το ρόπαλο. Είναι αυτό που παραπάνω ανέφερα και έχει να κάνει με την πορεία του ανθρώπου μέσα από τις δοκιμασίες στο ποθητό αποτέλεσμα της επιτυχούς κατάληξης της γνώσης…

Οι Σουμερικές επιγραφές τον παρουσιάζουν μαζί με τον σύντροφό του Ενκιτού να ακολουθούν τον δρόμο προς τους θεούς… «…Γυρίστε πίσω. Γιατί κανείς θνητός δεν μπορεί να ανεβεί εκεί που κατοικούν οι Θεοί…», τους είπε μία φωνή. Αυτή η αναφορά που υπάρχει πάνω στις πλάκες των Σουμερικών επιγραφών δείχνει περίτρανα το μέγεθος της προσπάθειας του ημιθέου να περάσει τα χθόνια και να βρεθεί στο « καθ’ ομοίωση»… Αλλά πέρα από την συμβολική υπάρχει και η θεωρεία της ύπαρξης του μεγαλειώδους πολιτισμού που χάθηκε. Εκεί οι αστροναύτες της εποχής ανακαλύπτουν, εξερευνούν και αφήνουν πίσω τα σημάδια της επίσκεψής τους.

« …Άτρωτος ίστατο μούνος … κατάσκια κύκλα Σελήνης και φλόγα πορφυρέουσα υπό Ζοφοδέι κόνω… και πάταγον βρονταίον αρρασομένων νεφελάων, αιθέριον μύκημα και αστράφτοντα κομήτην… έμπειρον άλμα κεραυνού, τοία παρ’ ουρανίοις δεδαημένος έργα θεαίνης, ίστατον θαρσιέσαν έχων φρένα…», (Νόνος, «Διονυσιακά, τόμος Β΄ βιβλίο 38ο σελ. 30-40 «Φαέθοντος Μοίρα»).

Αναφέρει για τον Ίδμωνα, ο Νόνος, λέγοντας ότι οι γύρω από την Σελήνη κύκλοι, το αθέατο μέρος της οι πορφυρές της φλόγες που περιέζωναν το άρμα του Ίδμωνα κατά την πτήση του προς τα άστρα, η διάσπαση των στρωμάτων της ατμόσφαιρας, η παρομοίωση του άρματός του με απαστράπτοντα κομήτη, το άλμα του κεραυνού με τον οποίο προσονομάζει ο Νόνος την εκτίναξη του πυραύλου του Ίδμωνα κ.λ.π. όλα αυτά τα στοιχεία μας παραπέμπουν αναπόφευκτα και απολύτως φυσιολογικά στα στοιχεία εκτόξευσης των πυραύλων του διαστήματος της σύγχρονης εποχής μας…

Είναι ενδιαφέρον να αναφέρουμε τα παρακάτω από το βιβλίο του ερευνητή Don Wilson στο βιβλίο του « Τα μυστικά της Σελήνης», όπου γίνεται αναφορά για τα σημάδια τα οποία είδαν επανδρωμένα και μη, διαστημόπλοια τόσο των Αμερικανών όσο και των Ρώσων. Λέει σχετικά:

« … Το μη επανδρωμένο Ρωσικό διαστημόπλοιο « Λούνα 2», που προσεδαφίστηκε στην Σελήνη στην περιοχή της θάλασσας των καταιγίδων στις 4 Φεβρουαρίου 1966, τράβηξε μερικές εκπληκτικές φωτογραφίες με πυργοειδείς κατασκευές τοποθετημένες σε ευθεία γραμμή στην επιφάνεια της Σελήνης. Μήπως οι κατασκευές αυτές σημειώνουν σταθμούς προσγείωσης διαστημοπλοίων προερχομένων από κάποιο εξωγήινο πολιτισμό; …».

Ακόμη κάνει αναφορά για την αποκάλυψη από το επανδρωμένο διαστημόπλοιο των Αμερικανών, « Όρμπιτερ 2», για κατασκευές σε σχήμα οβελίσκου, σαν τους οβελίσκους της Αιγύπτου, στην περιοχή της θάλασσας της Γαλήνης, που φωτογράφησε το πλήρωμα του διαστημοπλοίου από ύψος 29 μιλίων στις 20 Νοεμβρίου 1966. Οι διαπιστώσεις αυτές και του Ρωσικού και του αμερικανικού διαστημοπλοίου, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι κατασκευές αυτές μπορούν να αποτελούν ουσιαστικές αποδείξεις για επίσκεψη νοημόνων όντων στην Σελήνη. Γιατί οι υπεύθυνοι του κέντρου εκτόξευσης διαστημοπλοίων της Αμερικανικής ΝΑΣΑ κράτησε τις διαπιστώσεις αυτές μυστικές;

Αναρωτιέται ο ερευνητής Wilson, αλλά νομίζω πως και ο καθένας από εμάς μπορεί να αναρωτηθεί όχι μόνο γι’ αυτές τις διαπιστώσεις αλλά και για τόσα άλλα όπως και για το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την διακοπή της απ’ ευθείας μετάδοσης της προσσελήνωσης των αμερικανών στον δορυφόρο της γης, το καλοκαίρι του 1969, και που αυτή έγινε όταν ακούστηκαν κάποια επιφωνήματα έκπληξης από τους αμερικανούς αστροναύτες. Τι είδαν άραγε; Μήπως τα σημάδια από τις επισκέψεις των αστροναυτών Φαέθοντα, Ίδμωνα, Αιγαίων-Βριάρεως-Ηρακλή; Από εκείνη την απώτατη προϊστορική εποχή; !!! Ποιος ξέρει… Οι απαντήσεις πάντως είναι μέσα στα αρχαία κείμενα και για εκείνον που θέλει να τις βρει είναι αρκετά …ορατές!!!

kapodistria-httpsxolianewsblogspotcom.blogspot.com

xgrt: Γιατί στο βίντεο αυτό έχουν “blur” θολώσει τις εικόνες σε μερικά σημεία που δείχνουν “κάτι”;

ΠΗΓΗ: http://oeaf.blogspot.com/

(ελαφρώς εμπλουτισμένο{2 videos}+1 ερώτημα)

Γεωλογία, Διάφορα, Ερπετοειδή, Εξωγήϊνοι, Θεωρίες, Καταστροφολογία, Κούφια Γη, Μυστήρια του Κόσμου, Μύθοι/ Θρύλοι, Μαρτυρίες, Παράξενα, Πειράματα, Φυσικά φαινόμενα

Μουγκρητά Της Γης,Όταν η Γη βρυχάται…


Κίεβο, Ουκρανία, Καναδάς.

Τι κοινό μπορεί να έχουν αυτές οι πόλεις αναμεταξύ τους και, πιθανότατα, με πολλές άλλες;

Μουγκρητά

Απόκοσμα μουγκρητά που τρομάζουν και πανικοβάλουν.

Ένας αλόκοτος θρήνος που έρχεται από παντού.

Άλλες φορές ακούγεται σαν επιθανάτιος ρόγχος.

Εναέριοι λυγμοί που μοιάζουν με απεγνωσμένα μηνύματα ενός πληγωμένου τεράστιου κήτους, σαν φάλαινας ή σαν κάποιου άλλου υπερμεγέθους οργανισμού-πλάσματος: του πλανήτη μας.

Τι σπαράζει στα έγκατα της Γης μας;

Είναι προειδοποίηση; Είναι φυσιολογικό; Συμβαίνει κάτι;

Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά.

Πιθανολογείται να έχουν σχέση με την επίσκεψη του 12ου Πλανήτη. Όσο πλησιάζει αλλάζει τους ρυθμούς της Γης, την «πιέζει», την «πλακώνει», την επηρεάζει με κάποιο τρόπο.

Κάποιοι τα συσχετίζουν με την Μουσική Των Σφαιρών, δηλαδή, του ήχους των πλανητών κατά την περιφορά και περιστροφή τους.

Σε κάποιους, αυτοί οι ανατριχιαστικοί ήχοι, που θυμίζουν διαστολές-συστολές, δεν είναι τίποτα άλλο από το επικείμενο «κρασάρισμα» που δείχνει πως πλησιάζει το Τέλος Εποχής (όπως κι αν το εννοεί ο καθένας).

Άλλοι τα συσχετίζουν με τις Προφητείες των Μάγια και γενικότερα. Ειδάλλως: Το Τέλος του Κόσμου πλησιάζει.

Άλλοι κάνουν λόγο για υπόγειες πυρηνικές εκρήξεις ή αποτελέσματα αυτών που έχουν σαν αποτέλεσμα έναν παράδοξο ηχητικό κλυδωνισμό του πλανήτη μας.

Σε άλλους σημαίνουν μία ανατροπή που δεν περιμένουμε.

Σε άλλους, αυτά τα πλανητικά ουρλιαχτά, δεν είναι παρά ένα προμήνυμα του Αρμαγεδώνα, του Αντίχριστου, του Θηρίου, του Διαβόλου, του Σατανά οι οποίοι θα ξεπηδήσουν μέσα από την γη για να πολεμήσουν με τον κεχρισμένο Ιησού…

Τέλος, σε μερικούς σημαίνει, απλά, ότι πλησιάζει το ΈΤΟΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗΣ

(έπεται συνέχεια)

Πηγή : kalyterotera.blogspot.com
Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Πολιτισμοί

Η μαγική πέτρα των Βίκινγκ είναι υπαρκτή!


Για δεκαετίες οι ιστορικοί αναζητούσαν απάντηση στο ερώτημα πώς εξελίχθηκαν οι Βίκινγκ σε δεινούς θαλασσοπόρους (φτάνοντας μάλιστα μέχρι την αμερικανική ήπειρο πολύ πριν την επίσημη ανακάλυψή της από τους Ευρωπαίους)!

Η μόνη απάντηση που υπήρχε ήταν αυτή που έδινε ένας αρχαίος σκανδιναβικός μύθος που ανέφερε ότι ο θρυλικός Σκανδιναβός ναυτικός Σίγκουρντ, χρησιμοποιούσε στα ταξίδια του έναν «μαγικό» κρύσταλλο, την «ηλιόπετρα», η οποία έδειχνε τη θέση του Ήλιου ακόμη και όταν ο ουρανός ήταν σκεπασμένος με σύννεφα. Μία νέα έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει τον μύθο, αποδεικνύοντας πως η «ηλιόπετρα» αυτή είναι υπαρκτή.

Ένα από τα βασικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι Σκανδιναβοί ναυτικοί και ειδικά οι Βίκινγκ, που είχαν στηρίξει την κυριαρχία τους στις θαλάσσιες μετακινήσεις, ήταν η αδυναμία τους να χρησιμοποιήσουν τα άστρα για να προσανατολιστούν. Σε ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο, οι ναυτικοί προσανατολίζονταν με αυτόν τον τρόπο, αλλά κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό στη Σκανδιναβία, όπου κατά τη διάρκεια του αρκτικού καλοκαιριού τα άστρα δεν φαίνονταν στον ουρανό ενώ ακόμη και ο Ήλιος ήταν κρυμμένος πίσω από πυκνά σύννεφα.

Τον Φεβρουάριο του 2010, δύο επιστήμονες από τα Πανεπιστήμια Eotvos της Βουδαπέστης και Lund της Σουηδίας, ανακοίνωσαν πως η «μαγική» ηλιόπετρα υπάρχει και είναι ένα είδος διάφανου ασβεστίτη που μπορούσε να μαγνητίζει το ηλιακό φως, ακόµη και µέσα στην οµίχλη, µε αποτέλεσµα να «προδίδει» τη θέση του ήλιου στους ταξιδευτές ώστε να µην παρεκκλίνουν από την πορεία τους.

Τώρα, μία ακόμη διεθνής έρευνα, έρχεται να επιβεβαιώσει την ύπαρξη της «ηλιόπετρας», υποστηρίζοντας πως είναι ο καλσίτης- ένας κρύσταλλος που είναι πολωμένος και μπορεί να φαίνεται σκοτεινός ή φωτεινός ανάλογα με τον προσανατολισμό του σε σχέση με τη θέση του Ήλιου.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο καλσίτης μπορεί εύκολα να τύχει επεξεργασίας ώστε να λάβει διάφορες μορφές και σχήματα και συγκεκριμένα αυτό ενός ρόμβου που είναι εκείνο που απαιτείται για να λειτουργήσει το φαινόμενο της πόλωσης.

Πηγή: pyles.tv

Κρυπτοζωολογία, Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι

Παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν τη φωλιά του Κράκεν!!


Ερευνητές από Κολέγιο της Μασαχουσέτης με επικεφαλής τον παλαιοντολόγο Μαρκ Μακ Μέναμιν, υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν αρχαία φωλιά του μυθικού Κράκεν!

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασαν στο ετήσιο συνέδριο της Γεωλογικής Εταιρείας της Αμερικής, στη Μινεάπολη στις 10 Οκτωβρίου, μέσα στη φωλιά βρέθηκαν τα οστά θυμάτων του Κράκεν, ανάμεσά τους εκείνα Ιχθυόσαυρων, οι οποίοι θεωρούνται από τα κορυφαία αρπακτικά ζώα της θάλασσας!

Το κράκεν που φέρεται να ζούσε στην φωλιά αυτή, πρέπει να είχε μήκος τουλάχιστον 30 μέτρων και κατά τον Μακ Μέναμιν αποτελεί τη λύση στο μυστήριο των απολιθωμάτων του Ιχθυόσαυρου! Οι επιστήμονες προσπαθούσαν εδώ και καιρό να βρουν απάντηση στο ερώτημα πώς βρέθηκαν τα οστά Ιχθυόσαυρων (κάποια έφταναν και τα 14 μέτρα), στην συγκεκριμένη περιοχή. Το γεγονός ότι δεν είχαν θαφτεί όλα την ίδια στιγμή αλλά σταδιακά είχαν μεταφερθεί εκεί, και μάλιστα είχαν τοποθετηθεί σε διάταξη σαν κομμάτια ενός παζλ (στη φωτογραφία), ήταν αυτό που οδήγησε τον παλαιοντολόγο να κάνει τον συσχετισμό με το Κράκεν!

Οπως ανακοίνωσε στο Συνέδριο ” όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, τα χταπόδια έχουν την ευφυία να κάνουν κάτι τέτοιο. Τείνουμε στην άποψη ότι το αρχαίο Κράκεν, που στην ουσία ήταν ένα γιγαντιαίο μαλάκιο, μετέφερε τα κόκκαλα των θυμάτων του στη φωλιά του και δημιουργούσε κάτι σαν “αναμνηστικό πορτρέτο” τους”!

  Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν έχει σκεφτεί το ενδεχόμενο κάποιο ανθρώπινο χέρι να έβαλε σε διάταξη τα απολιθώματα του Ιχθυόσαυρου ο Μακ Μέναμιν ήταν απολύτως αρνητικός:

  ” Ο χώρος φωτογραφήθηκε αμέσως μετά το τέλος της ανασκαφής, γιατί εντυπωσίασε τους επιστήμονες. Είναι πρακτικά αδύνατο να συναρμολόγησε κάποιος τόσα οστά με τέτοια ακρίβεια”!

Το μυθικό Κράκεν

Οι περισσότεροι γνωρίζουν την ιστορία του Κράκεν, μέσα από κινηματογραφικές τανίες όπως “Οι Πειρατές της Καραϊβικής” ή η “Τιτανομαχία” (δείτε το στα δύο βίντεο από τις ταινίες).

Στην πραγματικότητα, το Κράκεν ήταν ένα θαλάσσιο τέρας που σκορπιζε τον τρόμο για αιώνες στους ωκεανούς όλου του κόσμου. Αν και αρχικά καταγράφονταν μαρτυρίες της παρουσίας του μόνο στις θάλασσες της Νορβηγίας και της Ισλανδίας, με τον χρόνο το Κράκεν πέρασε στις μυθολογίες πολλών περιοχών του πλανήτη και από εκεί σε λογοτεχνικά έργα, ταινίες ακόμη και βίντεο γκέιμς!

Περιγράφεται συνήθως ως ” ένα πελώριο τέρας που μοιάζει σαν νησί στη μέση του ωκεανού. όταν αναδύεται στην επιφάνεια από τον βυθό όπου κατοικεί”. Συχνά το συγκρίνουν με τον Λεβιάθαν του Ιώβ, ενώ πολλοί υποστηρίζουν πως πρόκειται για το ίδιο θαλάσσιο τέρας!

Οι ειδικοί έχουν καταλήξει εδώ και χρόνια στο συμπέρασμα ότι το Κράκεν υπήρξε, αλλά με τη μορφή γιγαντιαίων χταποδιών. Η κρατούσα άποψη λέει ότι ήταν μια ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή του γιγαντιαίου καλαμαριού της αβύσσου, το οποίο μπορεί να φτάσει σε μήκος και τα 15 μέτρα. Πέρα από το μέγεθός του, το πιο ενυπωσιακό στοιχείο πάνω του είναι τα μάτια του, που έχουν έχουν το μέγεθος ενός.. πιάτου φαγητού και είναι τα μεγαλύτερα που έχουν καταγραφεί σε όλο το ζωικό βασίλειο.

Αν δεχτούμε τη θεωρία του παλαιοντολόγου Μακ Μέναμιν, ότι το αρχαίο Κράκεν είχε την διανοητική ικανότητα να μεταφέρει στη φωλιά του τα οστά των θυμάτων του και να τα συναρμολογεί σαν παζλ, και προσθέοσυμε σε αυτήν την παραπάνω περιγραφή, τότε δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε γιατί για τόσους αιώνες το Κράκεν σκορπούσε τον τρόμο και έγινε πηγή έμπνευσης τόσων ιστοριών!

pyles.tv

Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι

Καθρέφτες: Μύθοι και προκαταλήψεις


Γύρω από τους καθρέφτες υπάρχει ένα συγκεκριμένο μυστήριο, που δημιουργεί μία μαγεία, γεννάει μύθους και θρύλους, σχηματίζει πεποιθήσεις και προκαταλήψεις.

Μεταξύ άλλων, οι καθρέφτες θεωρούνται «εργαλεία του διαβόλου», «παγίδες» της ψυχής, προάγγελοι γεγονότων, πύλες προς μία άλλη διάσταση και πηγή κακοτυχίας.

Ποιες είναι, όμως, αυτές οι πεποιθήσεις, οι μύθοι και οι προκαταλήψεις και από πού προήλθαν;Τι βλέπει αλήθεια κάποιος όταν κοιτάζει στον καθρέφτη; Βλέπει την αντανάκλαση του ειδώλου του ή πολλά περισσότερα;

Στη Βίβλο, το βιβλίο της Γένεσης λέει πως ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα Του. Επομένως, όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη, βλέπουμε το είδωλό μας, το φάντασμα του ζωντανού μας εαυτού ή μήπως τελικά κοιτάμε το πρόσωπο του Θεού;Παίρνοντας αυτό ως αφετηρία, οι καθηγητές θρησκευτικών δίνουν την απάντηση: κανείς δεν θα μπορούσε να δει το πρόσωπο του Θεού, που βασίζεται στην πίστη μας, αλλά εάν ο άνθρωπος έγινε κατ’ εικόνα Του, τότε κάθε φορά που κάποιος κοιτάζεται στον καθρέφτη του, βλέπει σίγουρα το πιο κοντινό του πράγμα: την ίδια του την ψυχή.

Υπάρχουν μέρη στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων στις ΗΠΑ, την Ελλάδα και τη Νότιο Ιρλανδία, όπου όταν πεθάνει κάποιος μέσα στο σπίτι, οι συγγενείς καλύπτουν όλους τους καθρέφτες μέχρι να φύγει η σωρός από το σπίτι, ώστε να μην παγιδευτεί για πάντα εκεί η ψυχή του νεκρού. Υπάρχει ακόμα η πεποίθηση πως αν κοιτάξει κάποιος το είδωλο ενός νεκρού μέσα από ένα καθρέφτη, θα δει το πρόσωπο του διαβόλου.Η άποψη ότι μπορούμε να δούμε την ψυχή μέσα από έναν καθρέφτη εξηγεί γιατί στις ιστορίες περί βαμπίρ, οι βρικόλακες δεν έχουν είδωλο στον καθρέφτη. Δεδομένου ότι ο βρικόλακας είναι ήδη νεκρός, δεν έχει ψυχή και επομένως ούτε είδωλο.Υπάρχει η κοινή πεποίθηση πως εάν κάποιος σπάσει έναν καθρέφτη, λένε ότι θα έχει επτά χρόνια κακοτυχίας και δυστυχίας.

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι που μπορούν να εξηγήσουν πως σχηματίστηκε αυτή η πεποίθηση και πως εδραιώθηκε.Μία εκδοχή είναι πως, τον 16ο αιώνα, όταν ήταν ανεπτυγμένη η τέχνη της κατασκευής καθρεφτών από γυαλί, οι καθρέφτες ήταν τόσο ακριβοί που όταν έσπαγε ένας, θα έπρεπε κάποιος να δουλεύει επτά χρόνια για να μπορέσει να αγοράσει καινούργιο. Μία άλλη πιθανή εξήγηση στηρίζεται στην άποψη που θέλει την ψυχή να παγιδεύεται στον καθρέφτη.

Εάν έσπαγε ένας καθρέφτης, ήταν σαν να σπάει ή να παραμορφώνεται η ψυχή. Από αυτό ξεπηδούν διάφορες ερμηνείες σχετικά με το πώς προκύπτει η κακή τύχη. Σε κάποιους πολιτισμούς, η ψυχή παγιδευόταν στον παραμορφωμένο κόσμο του σπασμένου καθρέφτη. Σε άλλους, η ψυχή φθειρόταν από το σπάσιμο του καθρέφτη. Κάποιοι πίστευαν πως η ψυχή αναζωογονείται κάθε εφτά χρόνια. Όπως και να το δει, λοιπόν, κάποιος, για εφτά χρόνια είτε θα βασανίζεται η ψυχή είτε θα δοκιμάζεται η υγεία, μέχρι να έρθει η αναζωογόνηση.Ακόμα και οι σπασμένοι καθρέφτες, όμως, είχαν ασημένια επίστρωση και για τον άτυχο που υφίστατο την αναποδιά του σπασμένου καθρέφτη υπήρχαν γιατρικά στα οποία μπορούσε να καταφύγει για να διώξει την κακοτυχία.Ένα τέτοιο γιατρικό ήταν να τρίψει τα σπασμένα κομμάτια σε σκόνη, ώστε να μην υπάρχουν αντανακλάσεις και να μην μπορεί να παγιδευτεί η ψυχή. Άλλο γιατρικό, για τον άτυχο που έσπαγε τον καθρέφτη, ήταν να θάψει τα κομμάτια κάτω από ένα δέντρο, υπό το φως της πανσελήνου. Εναλλακτικά, μπορούσε να ποδοβολήσει τον σπασμένο καθρέφτη 7 φορές πάνω σε έναν τάφο, ώστε να μπορέσει η ψυχή να γιατρευτεί.Προφανώς, τα γιατρικά αυτά δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν ταυτόχρονα. Εάν ο καθρέφτης ποδοπατούνταν πάνω στον τάφο και στη συνέχεια θαβόταν, η κακοτυχία δεν θα έφευγε και θα έπρεπε να ξανά-ξεθαφτεί ο καθρέφτης, να κονιορτοποιηθεί και να διασκορπιστεί γύρω από τον τάφο.Ένα άλλο γιατρικό προέρχεται από τους σκλάβους της Αφρικής, οι οποίοι αναγκάζονταν να δουλεύουν στις φυτείες των Αμερικανών.

Η πεποίθηση ήταν πως η κακή τύχη θα έπρεπε να ξεπλυθεί και να καθαριστεί η ψυχή, τοποθετώντας τα κομμάτια του καθρέφτη στις όχθες ενός ποταμού που έρρεε προς το Νότο.«Αν βλέπεις συχνά έναν καθρέφτη, θα δεις τον διάβολο»Όχι, αυτό δεν είναι οδηγία για το πώς θα βρεις τον διάβολο, αλλά έχει μία θρησκευτική και ηθική βάση. Απευθυνόταν στους νέους, ώστε να τους αποτρέψουν από την «αμαρτία» της Ματαιοδοξίας. Η φράση αυτή είχε ως σκοπό να αποτρέψει τους νέους από την εμμονή για τον εαυτό τους, από τη συνεχή προβολή τους στον καθρέφτη για να φτιασιδωθούν και να θαυμάσουν την εικόνα τους.

Στην ελληνική μυθολογία, η φράση αυτή θα έπρεπε να έχει απευθυνθεί στον Νάρκισσο, το γιο του θεού Κηφισού και της νύμφης Λειριώπης. Ο Νάρκισσος ήταν ένας όμορφος νέος, τον οποίο είχαν ερωτευτεί πολλές νύμφες, τις οποίες όμως ο ίδιος περιφρονούσε. Μία από αυτές, η Νέμεσις, για να τον εκδικηθεί, προσευχήθηκε «να ερωτευτεί παράφορα τον εαυτό του και να υποφέρει συνεχώς από ανικανοποίητο έρωτα.»Μία μέρα, ο Νάρκισσος ήθελε να σβήσει τη δίψα του και πλησίασε σε μία πηγή να πιεί νερό.Τα νερά ήταν τόσο καθαρά και ήρεμα, που είδε το είδωλό του να καθρεφτίζεται σε αυτά και άρχισε να το ερωτεύεται. Λόγω όμως, της κατάρας, δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τον έρωτά του, και καρφωμένος να κοιτάζει τη λίμνη, πέθανε εκεί.Όταν οι νύμφες το άκουσαν, πήγαν στη λίμνη αλλά δεν βρήκαν το άψυχο σώμα του, παρά μόνο ένα λουλούδι που πήρε το όνομά του.Κάποιοι πιστεύουν πως ο καθρέφτης είναι μία πύλη μέσα από την οποία μπορεί να περάσει το καλό ή το κακό.

Ένα παράδειγμα καλού, που έρχεται αμέσως στο μυαλό είναι «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» του Lewis Carroll.Παρόλα αυτά, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Πολλοί ίσως να έχετε δει την ταινία «The Candyman», όπου μία ομάδα νεαρών καλεί τον δολοφονικό Candyman, επαναλαμβάνοντας το όνομά του σε ένα καθρέφτη. Η ταινία βασίστηκε στον θρύλο της Bloody Mary.Στο βιβλίο του, Spooky Pennsylvania, o S.E. Schlosser αφηγείται την ιστορία μίας μάγισσας που ζούσε σε ένα δάσος. Η μάγισσα, που ήταν γνωστή στους χωρικούς με το όνομα Bloody Mary, σκότωνε τα μικρά κορίτσια του χωριού και έπαιρνε το αίμα τους για να αναζωογονηθεί.Η μάγισσα συνελήφθη και κάηκε στην πυρά. Την ώρα που καιγόταν και υπέφερε από τους πόνους, έδωσε μία κατάρα -όποιος κοίταζε σε έναν σκοτεινό καθρέφτη και έλεγε το όνομά της να πεθαίνει από βασανιστήρια.«Από κείνη τη μέρα, όποιος έλεγε το όνομα Bloody Mary τρεις φορές σε έναν σκοτεινό καθρέφτη, θα καλούσε το εκδικητικό πνεύμα της μάγισσας. Λέγεται πως η μάγισσα θα κομμάτιαζε το σώμα του και θα άρπαζε την ψυχή. Οι ψυχές των δύστυχων θυμάτων της θα καίγονταν σε βασανιστήρια, όπως ακριβώς είχε καεί και η ίδια, ενώ θα παγιδεύονταν για πάντα μέσα στον καθρέφτη.»

«Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, ποια είναι η πιο ωραία;»Σίγουρα, όλοι γνωρίζουμε για την κακιά μητριά της Σταχτοπούτας, που καλούσε το πνεύμα στον καθρέφτη για να της επιβεβαιώσει την ομορφιά της.Στην αρχική της μορφή, η προκατάληψη ήταν πως μία νεαρή γυναίκα μπορεί να δει τον μελλοντικό της σύζυγο εάν εστιάσει στον καθρέφτη και κάνει την ερώτηση την ώρα που χτενίζει τα μαλλιά της, υπό το φως ενός κεριού, τα μεσάνυχτα. Σε μεταγενέστερη μορφή της, το κατάλληλο εργαλείο είναι ένας μαύρος καθρέφτης.«… η φαντασία είναι ισχυρότερη από τη γνώση – ο μύθος είναι πιο δυνατός από την ιστορία…» (Robert Fulghum)Για να κατανοήσουμε καλύτερα την παραπάνω φράση, θα πρέπει να πάμε πίσω στο χρόνο, τότε που ανακαλύφθηκε ο γυάλινος καθρέφτης. Ίσως και ακόμα πιο πίσω, στην εποχή του Σιδήρου.Τα σκοτεινά νερά του τυρφώδες έλους έχουν μεγάλη αντανακλαστική ιδιότητα. Το μαύρο χρώμα της τύρφης δίνει στο νερό την ιδιότητα ενός καθρέφτη και όταν κάποιος το κοιτάζει βλέπει τον αντανακλώμενο ουρανό σαν έναν άλλο κόσμο. Σε ολόκληρη τη βόρεια Δυτική Ευρώπη, έχουν βρεθεί αρκετοί σωροί σε καλή κατάσταση και πολλά τεχνουργήματα, τα οποία θεωρούνται ως προσφορές σε τελετουργικές θυσίες. Κεραμικά αγγεία, εργαλεία, τσεκούρια, κοσμήματα, νομίσματα και ανθρώπινα σώματα θυσιάστηκαν στα έλη για τη λατρεία παγανιστικών θεών.Τα νερά αυτά ίσως να θεωρούνταν ως «είσοδος» στον κάτω κόσμο. Μία είσοδος για τους θεούς. Ίσως από κει να προέρχεται η πεποίθηση ότι το είδωλο που αντανακλάται περιέχει την ψυχή: τα μαύρα νερά του έλους περιέχουν από κάτω τους το άγνωστο και ίσως κάτι που προκαλεί φόβο και επιφυλακτικότητα.

Πηγή: pathfinder.gr ,http://www.otherside.gr, http://www.mysteries.gr

Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες

Μαγικοί Καθρέφτες


Οι μαγικοί καθρέφτες προέρχονται από την Κίνα και την Ιαπωνία.

Έγιναν δημοφιλείς στην Ευρώπη τον 19ο αιώνα και πολλοί διακεκριμένοι επιστήμονες έχουν προσπαθήσει να εξηγήσουν το φαινόμενο..

Μαγικοί καθρέφτες -φτιάχτηκαν, για να δεις το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον.

Είναι της μεγάλης ποικιλίας, και μεγάλης αρχαιότητας.

Οι καθρέφτες δεν είναι μόνο διακοσμητικά στοιχεία που χρησιμοποιούμε για να βλέπουμε τους εαυτούς μας… Κάτι μου λέει ότι είναι είσοδοι για την άλλη πλευρά.
Η Γιαγιά μου με μάλωνε το βράδυ όταν τον κοιτούσα και δεν μου εξηγούσε γιατί.

Ακόμη και τώρα θυμάμαι τα λόγια της και όταν κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη νύχτα,με πιάνει ένα είδος φοβίας, πιστεύοντας ότι θα με ρουφήξει κάτι από μέσα.

Ίσως και για αυτό να μη βλέπω ποτέ τον εαυτό μου σε καθρέπτη τη νύχτα.
Έχει ειπωθεί από ερευνητές,ύστερα από πειράματα ότι η πολύωρη επαφή ενός ατόμου με τον καθρέφτη τον οδηγεί στην ανάδειξη υποσυνείδητων σκέψεων που ίσως οδηγήσει,με μικρά βήματα, στην κατανόηση του εαυτού του.
Οπότε μπορούμε να βγάλουμε ως συμπέρασμα ότι η επίδραση στο υποσυνείδητο του εαυτού μας,οδήγησε στην μεταμόρφωση του καθρέφτη σε μαγικό πέρασμα σε άλλους κόσμους,οι οποίοι κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι οι κόσμοι του κρυφού εαυτού μας και των απόκρυφων επιθυμιών του.

Ο καθρέφτης ασκεί μια περίεργη λοιπόν επιρροή στον ψυχισμό μας.

Στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών η Γκαλάντριελ μπορεί να δει όσα γίνονται και όσα θα γίνουν μέσω ενός καθρέφτη.
Στην ελληνική μυθολογία, ο Περσέας σκότωσε τη Μέδουσα κρατώντας ένα καθρέφτη που του είχε δώσει η Θεά Αθηνά ώστε να μη δει απευθείας τη μορφή της Μέδουσας και πετρώσει.

το Μαγικό Καθρέφτη του Χάρυ Πόττερ, οποίος αντανακλά τις βαθύτερες επιθυμίες αυτού που κοιτά σε αυτόν.

Η κακιά μητριά της Χιονάτης, ψάχνει να βρει μέσω ενός μαγικού καθρέφτη ποια είναι η πιο όμορφη γυναίκα στο κόσμο.

Ο Κόμης Δράκουλας παρουσιάζεται να μην έχει αντανάκλαση στον καθρέφτη,

…Έναν καθρέφτη χρησιμοποίησε και ο Καστανέντα ακολουθώντας τις οδηγίες του Ναγουαλ «Δον Χουαν»για να έρθει σε επαφή με εναν «σύμμαχο»,ένα ανόργανο ον από την «άλλη πλευρά»… όπως την περιγράφει στο βιβλίο «Εσωτερική Φλόγα» η όλη εμπειρία ήταν τρομερά εντυπωσιακή αλλά και αρκετά τρομαχτική… ο καθρέφτης είναι μια πόρτα για την θέαση αυτού του «άλλου κόσμου»…

Επίσης όταν πεθαίνει κάποιος, βάζουμε στους καθρέφτες σεντόνια. ’Ετσι σκεπάζουμε τον καθρέφτη για να μην βλέπει ο νεκρός το είδωλό του και δεν μπορεί να περάσει στην άλλη όχθη…
Ενώ αντίθετα…οι Φαραώ ταξίδευαν πάντα για τον άλλο κόσμο, παρέα με έναν καθρέφτη για να μπορούν να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους όταν φτάσουν…

πηγές κειμένου: http://www.neraidokiklos.gr, http://www.mysteries.gr

Μυθολογία, Μύθοι/ Θρύλοι, Πολιτισμοί, Χαμένοι Πολιτισμοί

10 μυθικές και χαμένες πόλεις


Ατλαντίδα, El Dorado, Τροία, είναι μερικές από τις μυθικές πόλεις, όπου εκατοντάδες άτομα αφιέρωσαν την ζωή τους στην αναζήτηση τους. Κάποιες από αυτές βρέθηκαν, κάποιες άλλες όμως, εξακολουθούν να κινούνται στην σφαίρα της «μυθολογίας», εξάπτοντας την φαντασία των απανταχού θαυμαστών και εξερευνητών.

1. The City Of The Caesars

Επίσης γνωστή ως Wandering City ή City of Patagonia, πρόκειται για μια μυθική πόλη που θεωρείται ότι βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της Νότιας Αμερικής στην περιοχή γνωστή ως Παταγονία. Η πόλη δεν έχει βρεθεί ποτέ και θεωρείται από τους περισσότερους ότι είναι ένας μύθος, αλλά υπήρχαν αρκετοί στο πέρασμα του χρόνου που την αναζήτησαν, κυρίως άποικοι εξερευνητές. Λέγεται ότι είχε ιδρυθεί από τους επιζώντες ενός ισπανικού ναυαγίου και θεωρείται ότι στην πόλη υπήρχαν τεράστιες ποσότητες από χρυσό και κοσμήματα. Με την πάροδο του χρόνου, δημιουργήθηκαν διάφοροι μύθοι για την πόλη, με μερικούς από αυτούς να αναφέρουν ότι κατοικείτε από γίγαντες με ύψος 10 ποδιών και άλλοι ότι είναι μια πόλη φάντασμα που εμφανίζεται και εξαφανίζεται.

2. Τροία

Η πόλη έγινε διάσημη από τα επικά ποιήματα του Ομήρου. Γνωστή για τον τρωικό πόλεμο, η αρχαία Τροία ήταν μια ισχυρά οχυρωμένη πόλη χτισμένη σε έναν λόφο κοντά στον ποταμό Scamander. Η παράκτια θέση, της επέτρεψε να γίνει μια μεγάλη ναυτική δύναμη, και οι κοντινές πεδιάδες παρείχαν άριστο έδαφος για τις καλλιέργειες. Η Τροία θεωρήθηκε από πολλούς ότι ήταν στην ουσία ένας μύθος, έως ότου ανασκάφηκε αρχικά το 1870 από τον Heinrich Schliemann, ο οποίος ανακάλυψε ότι υπήρξαν στην πραγματικότητα πολυάριθμες πόλεις στην περιοχή, οι οποίες κατά τη διάρκεια των ετών είχαν χτιστεί η μία πάνω από την άλλη.Βέβαια, υπάρχουν και εκείνοι που αμφισβητούν τα ευρήματα και υποστηρίζουν ότι τα αρχαία αυτά ερείπια δεν έχουν καμιά σχέση με την αρχαία Τροία.

3. Η χαμένη πόλη του Ζ

Υποθετικά βρίσκεται βαθιά στις ζούγκλες της Βραζιλίας. Στην χαμένη πόλη του Ζ, λέγεται ότι ζούσε ένας προηγμένος πολιτισμός με ένα περίπλοκο δίκτυο από γέφυρες, δρόμους και ναούς. Η μανία για την πόλη, άρχισε όταν βρέθηκε ένα έγγραφο στο οποίο ένας Πορτογάλος εξερευνητής, επέμεινε ότι είχε επισκεφτεί την πόλη το 1753, αλλά δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο για τον ίδιο ποτέ. Η πόλη του Ζ έγινε ακόμα πιο διάσημη μετά την εξαφάνιση του εξερευνητή Percy Fawcett, ο οποίος το 1925 εξαφανίστηκε χωρίς κανένα ίχνος, ενώ αναζητούσε την πόλη. Κατά την διάρκεια των ετών που ακολούθησαν, διάφοροι άλλοι τυχοδιώκτες έχουν πεθάνει ή εξαφανιστεί στην προσπάθειά τους να ανακαλύψουν την πόλη. Τα τελευταία χρόνια, μια πόλη γνωστή ως Kuhikugu, ανακαλύφθηκε στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου και παρουσίασε στοιχεία περίπλοκων οχυρώσεων και εφαρμοσμένης μηχανικής, που οδήγησε πολλούς να σκεφτούν ότι αυτή η πόλη μπορεί να είναι η πηγή του μύθου της Ζ.

4. Πέτρα

Η Petra βρίσκεται στην Ιορδανία κοντά στη νεκρή θάλασσα και πιστεύεται ότι ήταν ένα κέντρο εμπορίου για τα καραβάνια. Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό γνώρισμά, είναι η έξοχη αρχιτεκτονική της πέτρας, η οποία είναι χαραγμένη στους βράχους των περιβαλλόντων βουνών. Αυτό βοήθησε στο να γίνει η PETRA μια φυσικά ενισχυμένη πόλη όταν καθιερώθηκε ως πρωτεύουσα το 100 π.χ. Υπάρχουν αποδείξεις ότι δημιουργήθηκαν πολλά τεχνολογικά επιτεύγματα στην πόλη, όπως τα φράγματα και οι δεξαμενές, οι οποίες βοήθησαν τους κάτοικους στις πλημμύρες της περιοχής και αποθήκευαν το νερό για χρήση σε περιόδους ξηρασίας. Μετά από εκατοντάδες χρόνια ευημερίας, η πόλη πέρασε σε παρακμή, όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την περιοχή και το 363 μ.χ. ένας σεισμός κατέστρεψε πολλά από τα κτίρια της. Η Petra εγκαταλείφθηκε τελικά και ξεχάστηκε έως ότου να αποκαλυφθεί και να γίνει στον κόσμο ευρέως γνωστή το 1812 από έναν Ελβετό εξερευνητή.

5. El Dorado

Μία από τις πιο διάσημες θρυλικές πόλεις, το El Dorado ήταν μια μυθική αυτοκρατορία που υποτίθεται ότι βρίσκεται στις ζούγκλες της Νότιας Αμερικής. Η ονομασία της σημαίνει «The Golden One» και η πόλη κυβερνιόταν από έναν ισχυρό βασιλιά και διέθετε ανείπωτο πλούτο σε χρυσό και κοσμήματα. Την εποχή των κατακτήσεων, η πόλη ήταν το όνειρο κάθε κατακτητή και πολλές καταστροφικές εκστρατείες ξεκίνησαν σε αναζήτηση της. Η πιο γνωστή από αυτά, ήταν με επικεφαλή τον Gonzalo Pizarro, ο οποίος το 1541 οδήγησε μια ομάδα 300 στρατιωτών και πολλές χιλιάδες Ινδούς στη ζούγκλα, στην αναζήτηση του El Dorado. Η ομάδα του αποδεκατίστηκε από την ασθένεια, την πείνα και επιθέσεις από τους ντόπιους. Έτσι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εκστρατεία και να γυρίσει με άδεια χέρια.

6. Memphis

Ιδρύθηκε το 3.100 π.χ. και ήταν η πρωτεύουσα της αρχαίας Αιγύπτου. Χρησίμευε ως διοικητικό κέντρο για εκατοντάδες χρόνια πριν εγκαταλειφθεί με την άνοδο της Θήβας και της Αλεξάνδρειας. Στο αποκορύφωμά της, η Memphis εκτιμάται ότι είχε πληθυσμό άνω των 30.000 κατοίκων, καθιστώντας την, την μεγαλύτερη πόλη της αρχαιότητας. Με τα χρόνια, η τοποθεσία της Μέμφις ξεχάστηκε μέχρι να ανακαλυφθεί πάλι, από μια εκστρατεία του Ναπολέοντα στα τέλη του 1700. Δυστυχώς, πέτρες από τα ερείπια είχαν διατεθεί για την κατασκευή γύρω οικισμών, και πολλά σημαντικά μέρη της περιοχής παραμένουν άγνωστα στους ιστορικούς.

7. Angkor

Η περιοχή της Καμπότζης Angkor, εξυπηρέτησε ως κέντρο εξουσίας για την αυτοκρατορία των Χμερ από το 800 μ.Χ. έως και το 1400. Η περιοχή εγκαταλείφθηκε μετά από την πτώση της αυτοκρατορίας που έληξε με μία εισβολή από τον στρατό της Ταϊλάνδης το 1431, αφήνοντας την τεράστια πόλη και τους χιλιάδες βουδιστικούς ναούς να χαθούν από την ζούγκλα. Η πόλη έμεινε σχεδόν αμετάβλητη μέχρι το 1800, όταν μια ομάδα Γάλλων αρχαιολόγων άρχισε να μελετά την πόλη. Η Angkor και τα περίχωρα της, που έχουν το μέγεθος του Λος Άντζελες και έχει αναγνωριστεί ως η μεγαλύτερη προ-βιομηχανική πόλη στον κόσμο και ο φημισμένος ναός του Angkor Wat θεωρείται ότι είναι το μεγαλύτερο θρησκευτικό μνημείο που υπάρχει.

8. Πομπηία

Η ρωμαϊκή πόλη της Πομπηίας καταστράφηκε το 79 μ.Χ. όταν εξερράγη το ηφαίστειο Βεζούβιος, θάβοντας το σύνολο της πόλης κάτω από 60 πόδια τέφρας και βράχων. Στην πόλη, εκτιμάται ότι ζούσαν περίπου 20.000 κατοίκοι και θεωρείτο ένα από τα μέρη που προτιμούσε η ανώτερη τάξη της ρωμαϊκής κοινωνίας για τις διακοπές. Τα ερείπια της πόλης, ανακαλύφθηκαν το 1748 από τους εργάτες που έχτιζαν στην περιοχή ένα παλάτι για τον βασιλιά της Νάπολης και από τότε στην Πομπηία γίνονται συνεχώς ανασκαφές από αρχαιολόγους. Κατά ειρωνικό τρόπο, η καταστροφή που προκλήθηκε από τον Βεζούβιο, βοήθησε να διατηρηθεί η αρχιτεκτονική δομή της πόλης, μαζί με αμέτρητες τοιχογραφίες και γλυπτά, βοηθώντας τους σύγχρονους ιστορικούς να κατανοήσουν καλύτερα την ζωή στην αρχαία Ρώμη.

9. Ατλαντίδα

Αυτή η θρυλική πόλη έχει γίνει πηγή κερδοσκοπίας από τότε που πρώτος ο φιλόσοφος Πλάτων έγραψε γι ‘αυτήν το 360 π.χ. Περιγράφεται από τον Πλάτωνα ως ένας προηγμένος πολιτισμός με τεράστια ναυτική δύναμη. Η Ατλαντίς, λέγεται ότι είχε κατακτήσει ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης πριν να βυθιστεί στη θάλασσα ως αποτέλεσμα κάποιας μορφής περιβαλλοντική καταστροφή. Ενώ η ιστορία του Πλάτωνα θεωρείται από κάποιους ως λογοτεχνικό έργο, η ιδέα ότι ένας πολιτισμός βρισκόταν χρόνια μπροστά από την εποχή του τεχνολογικά, κατέλαβε τη φαντασία των αμέτρητων συγγραφέων αλλά και τυχοδιωκτών, με αποτέλεσμα να υπάρξουν πολλές αποστολές που ξεκίνησαν για να αναζητήσουν την πόλη. Ίσως η πιο γνωστή περίπτωση, είναι αυτή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι Ναζί, υποτίθεται, ότι οργάνωσαν ένα ταξίδι στο Θιβέτ με την ελπίδα να βρουν απομεινάρια του πολιτισμού των Ατλάντων.

10. Machu Picchu

Από όλες τις χαμένες πόλεις που έχουν βρεθεί και μελετηθεί, ίσως καμία δεν είναι πιο μυστηριώδης από το Μάτσου Πίτσου. Στην απομονωμένη περιοχή της κοιλάδας Urubamba στο Περού, αυτή η πόλη δεν είχε λεηλατηθεί από τους κατακτητές και είχε μείνει άγνωστη η ύπαρξή της μέχρι το 1911, όταν την ανακάλυψε ο ιστορικός Hiram Bingham. Η πόλη χωρίζεται σε περιοχές, και διαθέτει πάνω από 140 διαφορετικές δομές που οριοθετούνται από πέτρινους τοίχους. Λέγεται ότι χτίστηκε το 1400 από τους Ίνκας και εγκαταλείφθηκε μετά από 100 χρόνια περίπου, κατά πάσα πιθανότητα, όταν ο πληθυσμός της άρχισε να αποδεκατίζεται από την ευλογιά που έφεραν μαζί τους οι Ευρωπαίοι. Υπήρξαν πολλές εικασίες όσο αναφορά την χρησιμότητα της πόλης, καθώς επίσης και γιατί οι Ίνκας επέλεξαν για την οικοδόμηση της πόλης, μία τέτοια περίεργη θέση. Ορισμένοι είπαν ότι ήταν ένα είδος ιερού ναού, ενώ άλλοι υποστήριξαν ότι χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή. Οι πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι πρόκειται προφανώς για προσωπική περιουσία του αυτοκράτορα των Ίνκας, Pachacuti και η θέση επελέγη, επειδή τα κοντινά βουνά ήταν σημαντικά για την μυθολογία-αστρολογία των Ίνκας.

Πηγές: http://www.psaxtiria.com

http://www.mysteries.gr

Αρχαιολογία, Γεωλογία, Επιστήμη, Μύθοι/ Θρύλοι

Κοντά στο ‘κλειδί’ του μυστηρίου του Αρθούρου;


Πρόκειται για ένα μυστήριο που έχει μπερδέψει πολλές γενιές ιστορικών, αλλά τα μυστικά της Στρογγυλής Τραπέζης του Βασιλιά Αρθούρου ίσως τελικά να έρθουν στην επιφάνεια χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία.

Ένα κυκλικό γήινο ανάχωμα κοντά στο Κάστρο Stirling έχει συνδεθεί πολλές φορές με τον θρυλικό βασιλιά, του Βρετανούς αριστοκράτες και τους Ρωμαίους εισβολείς, αλλά η προέλευσή του παραμένει κρυφή στην ιστορία.

Σήμερα, για πρώτη φορά, μία ομάδα αρχαιολόγων από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, ετοιμάζεται να χρησιμοποιήσει σκάνερ υψηλής τεχνολογίας προκειμένου να εξετάσουν το έδαφος κάτω από το ανάχωμα, δίνοντας μια σαφή εικόνα της προέλευσής του.

Η συγκεκριμένη κατασκευή έχει γοητεύσει πολλούς ιστορικούς. Παρά το μυστήριο που ενδεχομένως να κρύβει, το ανάχωμα έχει μείνει ανέγγιχτο από φόβο μήπως καταστραφεί. Στόχος του νέου εγχειρήματος είναι να δοθεί μία πλήρης γεωφυσική εικόνα ολόκληρης της περιοχής.

Ο Δρ. Richard Jones, λέκτορας αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, δήλωσε πως η ομάδα του δεν γνωρίζει ακριβώς τι μπορεί να κρύβεται κάτω από το ανάχωμα.

«Πρόκειται για μία φανταστική ευκαιρία να ανακαλύψουμε περισσότερα πράγματα για την τοποθεσία που έχει γοητεύσει πολύ κόσμο με το πέρασμα των αιώνων, και είναι συναρπαστικό γιατί δεν γνωρίζουμε τι θα αποκαλυφθεί,» αναφέρει ο ίδιος. «Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιούμε θα σκανάρει κάτω από το έδαφος, φέρνοντας ουσιαστικά στην επιφάνεια οτιδήποτε χαμένο κρύβεται μέχρι ένα μέτρο βάθος.»

Ο ιστορικός John Harrison ανέφερε πως το διακριτικό κυκλικό σχήμα του αναχώματος έχει αλλάξει με τα χρόνια, ενώ υπάρχουν πολλές θεωρίες σχετικά με τη χρονολογία και την προέλευσή του.
«Οι άνθρωποι λένε ιστορίες για το Βασιλιά Αρθούρο εδώ και εκατοντάδες χρόνια και έχουν ακουστεί σχεδόν όλες οι εκδοχές. Η προέλευσή του, όμως, παραμένει ένα μυστήριο.»

Η περιοχή χρησιμοποιούνταν ως κήπος κατά τον 16o και 17o αιώνα. Πότε, όμως, πήρε την παρούσα κυκλική του μορφή;

«Ίσως κοντά στα τέλη του 1620. Γύρω όμως στο 1375, ο ποιητής John Barbour αναφέρει πως «η στρογγυλή τράπεζα» βρισκόταν κάπου νότια του Κάστρου Stirling και η παράδοση συνέχισε να την τοποθετεί σε εκείνη την περιοχή. Είναι ένα μυστήριο, που δεν μπορούν να λύσουν τα γραμμένα. Ίσως όμως η γεωφυσική να καταφέρει να μας δώσει τις απαντήσεις που ψάχνουμε.»

Ο αρχαιολόγος Stephen Digney, ένας από τους συντονιστές του εγχειρήματος, υποστήριξε πως στην περιοχή γύρω από το Κάστρο Stirling βρίσκονται μερικά από τα καλύτερα μεσαιωνικά τοπία ολόκληρης της Ευρώπης.

Ο Richard Strachan της υπηρεσίας Historic Scotland, αναφέρει πως το εν λόγω εγχείρημα «είναι σημαντικό γιατί θα βοηθήσει να μάθουμε περισσότερα για το παρελθόν της Σκωτίας».

«Η περιοχή δεν είναι μόνο γοητευτική, αλλά και ευαίσθητη, πράγμα που σημαίνει ότι οι γεωφυσικές τεχνικές είναι ιδανικές, καθώς θα φέρει στην επιφάνεια οτιδήποτε αρχαιολογικό βρίσκεται κάτω από αυτή, χωρίς όμως να καταστραφεί το παραμικρό.»

Herald Scotland

Πηγή: paraportal.gr