Αρχαιολογία, Ανακαλύψεις, Πολιτισμοί

Ένα καλά κρυμμένο μυστικό!


Ένα καλά κρυμμένο μυστικό!

Ένα παράξενο μυστικό, ένα μοναδικό μνημείο, κρύβεται στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, στην πλατεία Αντιγονιδών.

Πίσω από τις λαμαρίνες στην βορειοανατολική πλευρά της πλατείας υπάρχει ένας μοναδικός θησαυρός, που ήταν καλά κρυμμένος για αιώνες.

Ο μοναδικής ομορφιάς Ναός της θεάς Αφροδίτης που είχε στηθεί στην πλατεία των Ιερών, δηλαδή στον χώρο που βρίσκεται σήμερα η πλατεία Αντιγονιδών. Ένα σπάνιο εύρημα του 6ου αι. πΧ που μεταφέρθηκε στην πόλη από την Αίνεια, την πόλη που ίδρυσε ο Αινείας έξω από τη Μηχανιώνα.

Σε κάθε άλλη γωνιά του πλανήτη η είδηση και μόνο ενός ενδεχόμενου τέτοιου πλούτου θα είχε κινητοποιήσει φορείς και πολίτες . Δυστυχώς το ασύλληπτης αξίας αυτό εύρημα απειλείται να αποτελέσει θεμέλιο πολυκατοικίας, παρά την κινητοποίηση των πολιτών της συνοικίας πέριξ της πλατείας. Το μνημείο αποτελεί Εθνική κληρονομιά και ανήκει σε όλες τις επόμενες γενιές των Ελλήνων. Επίσης αποτελεί μοναδικό αξιοθέατο για την πόλη της Θεσσαλονίκης, στην οποία δεν αναδείχτηκαν άλλα Ελληνικά μνημεία. Σε μία εποχή που το κράτος μας διαδίδει τα περί βαριάς βιομηχανίας του τουρισμού, δεν φροντίζει στην ανάδειξη ενός από τους μεγαλύτερους θησαυρούς της αρχαιότητας, που θα αποτελέσει πόλο έλξης τουριστών. Ένας θησαυρός ο οποίος μάλιστα βρίσκετε στην δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας.

Πότε και πώς ανακαλύφθηκε ο ναός;

Ο υστεροαρχαϊκός ναός, αφιερωμένος στη Θεά Αφροδίτη, ήταν γνωστός από τα διάσπαρτα στην πόλη της Θεσσαλονίκης ιωνικά αρχιτεκτονικά μέλη του, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από την εκσκαφή των θεμελίων που έγινε το 1936 για την ανέγερση διόροφης οικοδομής στο οικόπεδο που βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Κρυστάλλη και Διοικητηρίου.

Η περιοχή που τώρα πια ονομάζεται Διοικητήριο ήταν γνωστή στους ρωμαϊκούς χρόνους της πόλης ως περιοχή των ιερών, αφού εκεί ήταν συγκεντρωμένοι οι περισσότεροι ναοί και ιερά..

Το 2000 με την ευκαιρία της κατεδάφισης της διόροφης οικοδομής σε οικόπεδο που βρίσκεται στην πλατεία Αντιγονιδών, πραγματοποιήθηκε ανασκαφή από την αρχαιολόγο Α.Τασιά, η οποία ξανάφερε στο φως την κρυμμένη πλούσια ιστορία της πόλης. Αποκαλύφθηκε τότε το ανατολικό τμήμα της κρηπίδας του συγκεκριμένου ναού, αγάλματα των ελληνορωμαϊκών χρόνων και πλήθος θραυσμάτων αρχιτεκτονικών μελών. Οι κίονες του ναού οι οποίοι φθάνουν τα 7 μέτρα σε ύψος, όπως και πολλά από τα ευρήματα, χάρη και στις προσπάθειες των αρχαιολόγων της ΣΤ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και των υπευθύνων του Αρχαιολογικού Μουσείου, εκτίθενται σήμερα σε αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου της Θεσσαλονίκης.

Η αξία του μνημείου

Όπως ανέφερε στη δημοσιογράφο Στελίνα Μαργαριτίδου ο αρχιτέκτονας αρχαιολόγος, αναπληρωτής καθηγητής στο ΑΠΘ, κ. Γιώργος Καραδέδος:

«Πρόκειται για ένα εύρημα μοναδικό στο είδος του, μεγάλο μέρος του οποίου εκτίθεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Το ύψος των κιόνων του φθάνει τα επτά μέτρα και όπως είναι φυσικό, δεν μπορούν υπό τις παρούσες συνθήκες μέσα σε μια αίθουσα μουσείου να εκτεθούν έτσι ώστε να αναδεικνύεται το ακριβές μέγεθός του. Γνωρίζουμε ότι ο υπόλοιπος ναός συνεχίζει δυτικά κάτω από το οδόστρωμα της οδού Διοικητηρίου και της πλατείας Αντιγονιδών. Η αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική αξία του ναού είναι μεγάλη και η εικόνα του μπορεί να βελτιωθεί, ειδικά εάν σκεφτεί κάποιος ότι τα μέχρι τώρα ευρήματα αποτελούν μόνο το ένα τρίτο αυτών που μπορεί να προκύψουν από την ανασκαφή»

Πώς προέκυψε το πρόβλημα της κατάχωσης.

Η αρχική απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, λίγο μετά την ανασκαφή του μνημείου, ήταν να απαλλοτριωθεί το οικόπεδο στο οποίο βρίσκεται και να προχωρήσει η ανάδειξη του ναού που χαρακτηρίστηκε σπάνιο μνημείο, με τεράστια ιστορική, αρχαιολογική και καλλιτεχνική αξία. Αργότερα η απόφαση αυτή αναθεωρήθηκε και αποφασίστηκε να διατηρηθεί στο υπόγειο της υπό ανέγερση πολυκατοικίας. Πριν από δύο χρόνια η τύχη του ναού συζητήθηκε και πάλι στο ΚΑΣ και δόθηκε θετική γνωμοδότηση για την απαλλοτρίωση του οικοπέδου, το ζήτημα όμως έκτοτε «πάγωσε».

Το θέμα της απαλλοτρίωσης, μετά από ένσταση των ιδιοκτητών του οικοπέδου, επρόκειτο να συζητηθεί στις 13/4/2011 σε συνεδρίαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων του Υπουργείου Πολιτισμού, η οποία όμως αναβλήθηκε ελλείψει απαρτίας για μετά τις γιορτές. Αν η απαλλοτρίωση απορριφθεί και η ένσταση γίνει δεκτή, ο ναός θα μπαζωθεί!

Σήμερα, το θέμα έχει «παγώσει», έρχεται όμως ξανά στην επικαιρότητα μέσα από την ματιά των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Ελπίζουμε να κινηθούν πλέον οι απαραίτητες διαδικασίες και να μην χαθεί το σημαντικό αυτό μνημείο του τόπου μας!

templeofvenus.gr
erroso.blogspot.

ΠΗΓΗ: http://oeaf.blogspot.com/2011/11/blog-post_25.html

Διάφορα, Παράξενα, Πειράματα

Θα επιστρέψουν οι Αγανακτισμένοι στις Πλατείες;


Πού πήγε η πλατεία; Γιατί τη στιγμή που λαμβάνονται τα πλέον επαχθή μέτρα οι «αγανακτισμένοι» δεν είναι εκεί; Γιατί δεν επαναδραστηριοποιείται η λαϊκή συνέλευση του Συντάγματος; Επιστήμονες και ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι η κοινωνία υφίσταται ένα παραλυτικό σοκ, εξαιτίας των σκληρών μέτρων.

«Ο κόσμος είναι μουδιασμένος. Απ’ τη μια δείχνει έτοιμος για όλα κι απ’ την άλλη μένει ανενεργός. Πολλοί κάνουν πίσω και λόγω της σκληρής καταστολής» τονίζουν ακτιβιστές. «Ο κόσμος είναι μουδιασμένος. Απ’ τη μια δείχνει έτοιμος για όλα κι απ’ την άλλη μένει ανενεργός. Πολλοί κάνουν πίσω και λόγω της σκληρής καταστολής» τονίζουν ακτιβιστές. Εκτιμούν ότι οι ακραίες πολιτικές λιτότητας επιβάλλονται με βίαιη κρατική καταστολή και καθημερινές εκβιαστικές κυβερνητικές δηλώσεις, οι οποίες έχουν μουδιάσει και τρομοκρατήσει τον κόσμο.

Δεν είναι άλλωστε και λίγο, να δηλώνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ότι «η κρίση θα είναι η Αργεντινή του 2000». Ούτε βέβαια τυχαίο ότι όλες οι πρόσφατες συγκεντρώσεις των κινημάτων «Δεν πληρώνω» στο Σύνταγμα επιχειρήθηκε να διαλυθούν από τα ΜΑΤ, πριν καν ξεκινήσουν.

Από την άλλη βέβαια, το μέτωπο ανυπακοής ενάντια στα νέα φορολογικά χαράτσια (κίνημα «Δεν πληρώνω») ενδυναμώνεται καθημερινά και βρίσκεται σε εγρήγορση. Ισως γι’ αυτό ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου Σεραφείμ Σεφεριάδης τονίζει: «Για όσους επιχαίρουν, συνιστώ υπομονή. Το κίνημα δεν έχει υποχωρήσει και να είστε βέβαιοι ότι θα συνεχισθεί με μορφή που μπορεί να είναι διαφορετική. Αλλωστε το κίνημα των πλατειών όπως ονομάστηκε, δεν είχε κανένα φετιχισμό να συγκεντρώνεται αποκλειστικά στις πλατείες. Είναι κίνημα λαϊκών συνελεύσεων, που έχει ως παρακαταθήκη την ανάπτυξη και στήριξη πολύπλευρων κοινωνικών αγώνων».

Προς το παρόν πάντως η αντίδραση των ακτιβιστών του «real-democracy», μέσω της οποίας προβάλλουν -όπως υποστηρίζουν- τη σιωπή τους, είναι χαρακτηριστική. Με ένα «μαύρο» πλαίσιο στην αρχική σελίδα του σάιτ, σημειώνουν: «Θυμάστε κάποτε τι έλεγαν; Κάντε ησυχία, οι Ελληνες κοιμούνται. Κάνουμε λοιπόν ησυχία, μέχρι να ξυπνήσουν και να βγουν στις πλατείες. Πρώτοι θα είμαστε μαζί σας. Προς το παρόν σιωπούμε»…

  «Ο κόσμος είναι μουδιασμένος. Δεν ξέρει πώς να συμπεριφερθεί», εξηγεί μέλος του real-democrary. «Από τη μία είναι έτοιμος για όλα, κι από την άλλη μένει ανενεργός. Οι πολίτες φοβούνται και επηρεάζονται αρνητικά από το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργεί καθημερινά η κυβέρνηση. Πολλοί κάνουν πίσω, λόγω της σκληρής αστυνομικής καταστολής, την οποία όσοι κατέβηκαν στο Σύνταγμα, έζησαν στο πετσί τους. Σε κάθε περίπτωση, εμείς απευθύνουμε κάλεσμα στον κόσμο, κάθε Τετάρτη και Κυριακή».

Το φαινόμενο της άδειας πλατείας, ο ερευνητής του Ινστιτούτου Πολιτικής Κοινωνιολογίας του ΕΚΚΕ, Αλέξανδρος Αφουξενίδης, το αποδίδει αφενός στην ωμή κρατική βία εναντίον των πολιτών που γέμισαν τις πλατείες για 90 μέρες και αφετέρου στο ότι δεν υπήρξε σαφής πολιτική διεκδίκηση από τους αγανακτισμένους: «Δεν απέκτησε ειδικό πολιτικό βάρος, και δεν μετατράπηκε τελικά σε κάτι πιο ενιαίο, από το οποίο θα μπορούσε να αναδειχτεί μία νέα πολιτική δύναμη, η οποία θα έθετε ζητήματα θεσμικών ή πολιτικών αλλαγών. Ενα κίνημα δηλαδή, που δεν θα αποσκοπούσε μόνο στο να πέσει η συγκεκριμένη κυβέρνηση, αλλά στο να αναδιαμορφωθεί πιο ριζοσπαστικά το πολιτικό σύστημα».

  «Είναι αποφασισμένοι να διαλύσουν κάθε συλλογική αντίδραση», θα σημειώσει η ακτιβίστρια και δικηγόρος Αντωνία Λεγάκη: «Σιγά σιγά, αρχίζουμε και αποκτούμε όλα τα χαρακτηριστικά της χούντας. Δεν υπάρχει συγκέντρωση που να μην της επιτεθεί η αστυνομία. Η βία και η τρομοκρατία είναι πάντα το όπλο των αυταρχικών καθεστώτων. Οταν δεν μπορεί να πείσουν τον κόσμο ότι πρέπει να υπακούσει στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, τότε το όπλο περνάει από την πειθώ στην καταστολή. Αλλά κι αυτό, μέχρι ένα σημείο το φοβάται ο κόσμος».

Σύμφωνα με τον κ. Αφουξενίδη, ο κόσμος είναι σοκαρισμένος και κρατάει αμυντική στάση: «Η πολιτική ατζέντα του ΔΝΤ είναι ίδια από τη δεκαετία του ’70 και μετά, η οποία εφαρμόστηκε και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής. Είναι η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική, της περίφημης Σχολής του Σικάγου, η οποία περιγράφεται και στο πρόσφατο βιβλίο της Ναόμι Κλάιν. Τραβιέται το χαλί απ’ όλα τα κοινωνικά δικαιώματα, κάτι που βεβαίως συμβαίνει και στην υπόλοιπη Ευρώπη και επιβάλλεται εργασιακός μεσαίωνας. Η εξάπλωση της φτώχειας και της ανεργίας είναι ραγδαία, κι όλα τα μέτρα σκληρής λιτότητας επιβάλλονται με σκληρή αστυνομική καταστολή». Πηγή: http://www.enet.gr (Εφημερίδα Ελευθεροτυπία)

ΠΗΓΗ: pyles.tv